I SA/Po 1299/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2010 r. postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lipca 2016 r. Syndyk masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje trudnych do odwrócenia skutki oraz narażenie na niepowetowaną szkodę. W ocenie Syndyka wyegzekwowanie najdrobniejszych sum całkowicie zniweczy postępowanie upadłościowe i spowoduje jego umorzenie z braku środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. W świetle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (rozumiane także jako przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech – por. postanowieniach NSA: z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OZ 322/13, LEX nr 1320757; z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 412/13, LEX nr 1319092). Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy na etapie rozpoznawania wniosku. Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. II OZ 155/05, postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 750/05, niepubl., WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2013 r., o sygn. akt I SA/Po 762/13, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wnioskodawca uprawdopodobnił okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął pod uwagę okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedłożonych kopii dokumentów dołączonych do sprzeciwu, w tym zeznania CIT-8 za 2014 i 2015 r. oraz sprawozdania finansowe za lata 2014 i 2015 (k. 85 - 129 akt sąd.). Sądowi z urzędu wiadomym jest również, że postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 1299/16 przyznane zostało stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawione przez Syndyka okoliczności oraz przedłożone dowody potwierdzają wykazanie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy wyjaśnić, że we wniosku o prawo pomocy sporządzonym w dniu [...] września 2016 r. Syndyk podał, że Spółka nie posiada środków na wpis sądowy. Oświadczył, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi [...] zł, wartość środków trwałych [...] zł, wysokość zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu [...] zł. Syndyk podał, że Spółka nie posiada rachunków bankowych. Syndyk nie prowadzi działalności upadłej Spółki, nie posiada raportów kasowych, Spółka została wykreślona z rejestru podatników VAT w 2015 r., rachunki bankowe zostały zamknięte, nie sporządzono dotychczas podziału funduszy masy upadłości. Z przedłożonych do sprzeciwu dokumentów, w tym z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za okres od [...] stycznia 2014 r. do [...] grudnia 2014 r., wynika, że przychody wyniosły [...] zł, koszty uzyskania przychodów [...] zł i strata [...] zł. Natomiast z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za okres od [...] stycznia 2015 r. do [...] grudnia 2015 r., wynika, że przychody wyniosły [...] zł, koszty uzyskania przychodów [...] zł i strata [...] zł. Jak wynika natomiast z części opisowej i informacji dodatkowej sprawozdań finansowych za lata 2014 i 2015 Spółka jest na etapie likwidacji, co skutkuje niezachowaniem przez Spółkę zasady kontynuacji działalności. Na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych na dzień rozpoczęcia likwidacji kapitały Spółki zostały połączone w jeden wspólny kapitał, który wyniósł [...] zł i składał się na niego kapitał udziałowy w wysokości [...] zł oraz kapitał zapasowy w wysokości [...] zł. Na [...] grudnia 2015 r. na kapitały własne składają się również kapitał z aktualizacji wyceny w wysokości [...] zł powstały na skutek wyceny wartości aktywów przez Syndyka oraz utworzenia rezerwy na koszty postępowania upadłościowego m.in. wynagrodzenie syndyka, likwidacja majątku w 2014 roku. Spółka na koniec roku obrotowego 2015 osiągnęła stratę bilansową w wysokości [...] zł. Spółka w 2015 r. wykazuje stratę na wyniku z lat ubiegłych w wysokości [...] zł. Spółka na dzień bilansowy nie ma rozliczeń międzyokresowych krótkoterminowych oraz nie posiada rozliczeń międzyokresowych biernych. Na dzień bilansowy Spółka nie posiada zobowiązań wobec udziałowca z tytułu zaciągniętych pożyczek. W okresie od [...] stycznia 2015 r. do [...] grudnia 2015 r. Spółka dokonała sprzedaży majątku w łącznej wysokości [...] zł. Wartość majątku wykazywana w bilansie otwarcia wyniosła [...] zł w związku z czym Spółka osiągnęła zysk w wysokości [...] zł. Spółka sprzedała cały swój majątek. Spółka na dzień bilansowy nie posiada majątku trwałego. Spółka w ciągu roku osiągnęła stratę bilansową, która pokrywa się ze stratą podatkową w wysokości [...] zł. Środki pieniężne w kasie i na rachunku na dzień [...] grudnia 2014 r. wynosiły [...] zł. Środki pieniężne w kasie i na rachunku na dzień [...] grudnia 2015 r. wynosiły [...] zł. W okresie postępowania upadłościowego Spółka nie zatrudniała pracowników. Wynagrodzenie członków zarządu Spółki w roku obrotowym 2015 nie było wypłacane. Przedłożone przez Syndyka skarżącej Spółki dokumenty oraz wyjaśnienia potwierdzają przesłanki, że kondycja Spółki nie jest stabilna, a jej sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu powyższe okoliczności w sposób wystarczający wykazują, że spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.