I SA/Po 1357/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2015-07-29
Skład orzekający: Dominik Mączyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący podnosi argumenty dotyczące nieprawidłowości przepisów stanowiących podstawę decyzji oraz trudnej sytuacji finansowej?Ratio decidendi
Sąd uwzględnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uznając, że kwota nałożonej kary pieniężnej wielokrotnie przekracza roczne dochody skarżącego, a jego zaawansowany wiek (79 lat) dodatkowo przemawia za tym, że wykonanie decyzji mogłoby skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania nie bada trafności zarzutów skargi dotyczących niezgodności aktu z prawem.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej za urządzanie gier na terminalach internetowych poza kasynem gry. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że przepisy stanowiące podstawę kary są niezgodne z prawem UE z powodu braku notyfikacji, a także wskazując na swoją trudną sytuację finansową i zaawansowany wiek. Organ odmówił wstrzymania wykonania, kwestionując przedstawione przez skarżącego dowody finansowe.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na terminalach internetowych poza kasynem gry; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej w P., którą to utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł, z tytułu urządzania gier na terminalach internetowych poza kasynem gry.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że zaskarżona decyzja jest rażąco nieprawidłowa, gdyż przepisy stanowiące podstawę wymierzenia skarżącemu grzywny a tym samym wydania objętej skargą decyzji tj. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 Ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm. – dalej w skrócie "u.g.h.") wespół z zakazem zawartym w art. 14 ust. 1 u.g.h. stanowią "regulacje techniczną" w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. nr 204, poz. 37 ze zm.). W konsekwencji wobec braku notyfikacji projektu u.g.h. Komisji Europejskiej wskazane powyżej przepisy zdaniem skarżącego nie mogą być stosowane wobec ich adresatów.
Zaznaczono ponadto, że biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, należy przyjąć, iż ta nie daje Mu możliwości uiszczenia nałożonej zaskarżoną decyzji kary pieniężnej, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też istotnego uszczerbku w stanie majątkowym i codziennej egzystencji. Zauważono przy tym, że z załączonej do skargi deklaracji podatkowej PIT-40A wynika, iż skarżący w 2014 roku osiągnął przychód z tytułu emerytury w wysokości [...] zł, przy czym po pomniejszeniu tej kwoty o podatek dochodowy dochód skarżącego wyniósł [...] zł. W ocenie skarżącego z powyższego wynika, że konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wysokości wynikającej z objętej skargą decyzji, znacząco wpłynie na Jego sytuację finansową, jak również w razie braku udzielenia ochrony tymczasowej może doprowadzić do wystąpienia trudnych czy wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Zaznaczono również, że nałożona kwota kary pieniężnej niemal czterokrotnie przekracza uzyskiwany przez skarżącego roczny dochód. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wskazano również, że na skarżącym poza bieżącymi wydatkami związanymi z codzienną egzystencją, ciążą również zobowiązania związane ze spłacanym kredytem, zwrócono ponadto uwagę na podeszły wiek skarżącego wynoszący 79 lat i związane z tym ograniczone możliwości podjęcia dodatkowego zajęcia.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że w uzasadnieniu wniosku wskazano jedynie na przychody wynikające ze świadczenia emerytalnego, nie odnosząc się w żaden sposób do sytuacji finansowej skarżącego. Zaznaczono również, że w aktach postępowania znajduje się umowa najmu powierzchni z dnia [...] czerwca 2011 r., z której wynika, że skarżący jest właścicielem lokalu, w wyniku którego to wynajęcia wnioskodawca otrzymuje miesięczny czynsz w kwocie [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje - jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy - możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Co więcej w orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu [tak: postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien jednak uwzględnić nie tylko treść samego wniosku, ale także mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a. [por.: postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 211/11, oraz postanowienie NSA z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt II FZ 1378/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl].
Odnosząc się do zaprezentowanej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacji należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest zatem na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku niedopuszczalne [por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt II OZ 661/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W orzecznictwie podnosi się przy tym, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na argumencie o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie niweczy kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu [por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 2195/13, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W świetle powyższego, argumentacja strony skarżącej zmierzająca do wykazania, że przepisy u.g.h, stanowiące materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej są przepisami technicznymi w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE nie może wywrzeć zamierzonego efektu.
W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługują jednak pozostałe z podnoszonych przez skarżącego argumentów, w tym zwłaszcza te zmierzające do wykazania, że w razie wykonania wynikającego z zaskarżonej decyzji obowiązku uiszczenia kary pieniężnej w kwocie [...] zł może dojść po stronie skarżącego do powstania ryzyka wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W kontekście powyższego należy zauważyć, że kwota nałożonej na wnioskodawcę kary wielokrotnie przekracza sumę jego rocznych dochodów, które jak wynika z dołączonej do skargi deklaracji podatkowej PIT-40A za 2014 r. wynoszą [...] zł. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również zaawansowany wiek skarżącego wynoszący 79 lat. W ocenie Sądu w przedstawionych powyżej okolicznościach odmowa wstrzymania objętej skargą decyzji mogłaby skutkować dla skarżącego niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacji tej nie zmienia podnoszona przez Dyrektora Izby Celnej w P. okoliczność, że w aktach postępowania administracyjnego (k. [...] i [...]) znajduje się fotografia, z której wynika, że skarżący z tytułu najmu posiadanego lokalu miał otrzymywać miesięczny czynsz w kwocie [...] zł. Jak wynika bowiem z treści wskazanej umowy została ona zawarta w dniu [...] czerwca 2011 r. i brak jest w aktach jakiegokolwiek dowodu, że umowa ta nie została wypowiedziana, co w świetle zatrzymania w dniu [...] lutego 2012 r. znajdujących się w tym lokalu terminali do gier (k. [...] akt administracyjnych) jest wysoce prawdopodobne.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło