I SA/Po 1383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 03 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry; postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi (słownie: [...] złotych). Wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzją Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w I. z dnia [...] października 2014 r. o nr [...] wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w kwocie [...] zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2015 r. (k. [...] akt administracyjnych). Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. skierowanym bezpośrednio na adres tutejszego Sądu skarżący, reprezentowany przez profesjonalnych pełnomocników – adwokatów wniósł skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. Skarga została przy tym nadana na adres tutejszego Sądu w dniu 12 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Mając na uwadze omyłkowe wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. skarga została przekazana do Dyrektora Izby Celnej w P. W dniu 15 lipca 2015 r. skarga wraz z aktami postępowania administracyjnego oraz odpowiedzią na skargę została przekazana do tutejszego Sądu. Następnie zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 lipca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Pismem z dnia 31 lipca 2015 r., złożonym w Sądzie w dniu 3 sierpnia 2015 r. – adw. A. G. przedłożyła udzielone adwokat M. D. pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym upoważniające ostatnio wymienioną osobę do występowania w sprawach skarżącego prowadzonych przed Urzędem Celnym w I., w dokumencie tym wskazano również na numery prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w I. spraw w tym na nr [...] oraz [...]. W dokumencie pełnomocnictwa widniało również zastrzeżenie, że pełnomocnictwo upoważnia do występowania i reprezentowania interesów skarżącego przed wszystkimi instancjami, w których sprawa jest lub może być rozpoznana, a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Adwokat A. G. przedłożyła również udzielone jej przez adw. M. D. pełnomocnictwo substytucyjne do reprezentowania skarżącego m. in. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1383/15. Mając na uwadze, że udzielone przez skarżącego pełnomocnictwo nie upoważniało adw. M. D. do reprezentowania skarżącego w wywołanym skargą postępowaniu przed WSA w Poznaniu, zarządzeniem z dnia 03 sierpnia 2015 r. ponownie wezwano adw. A. G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącego adw. M. D. do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 sierpnia 2015 r. (k. [...] akt sądowych). W odpowiedzi na ostatnie z wezwań – adw. A. G. pismem nadanym dnia 17 sierpnia 2015 r. przesłała złożony już wcześniej dokument pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego – adw. M. D. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adw. A. G. przez adw. M. D. do prowadzenia sprawy skarżącego przed Urzędem Celnym w I., a także przed WSA w Poznaniu w sprawach o sygn. akt I SA/Po 1382/15 oraz w sprawie I SA/Po 1383/15, a także przed NSA – w zakresie art. 32 k.p.a. i art. 39 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Rozpoczynając rozważania prawne w niniejszej sprawie należy wskazać, że stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie z kolei do regulacji zawartej w art. 54 § 1 p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Odnosząc normę prawną zawartą w pierwszym z przytoczonych przepisów do realiów niniejszej sprawy trzeba zauważyć, że wymieniona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 maja 2015 r. (k. [...] akt administracyjnych), a więc wynoszący 30 dni termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 12 czerwca 2015 r. Stosownie natomiast do drugiego z zacytowanych powyżej przepisów skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego to działanie jest przedmiotem skargi. Tymczasem skarga skierowana do tutejszego Sądu została wniesiona z naruszeniem wynikającego z art. 54 § 1 p.p.s.a., pośredniego trybu wnoszenia skargi. Skarga została przy tym nadana na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w ostatnim dniu terminu na jej wniesienie – tj. w dniu 12 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd – dla zachowania prawidłowego trybu jej wniesienia – przekazuje ją organowi administracji, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi w urzędzie pocztowym przez sąd (który działa w tym przypadku jako pośrednik, zastępując działanie strony) na adres właściwego organu administracji [tak: postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 351/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Warto w tym miejscu wskazać także, że stosownie do postanowień art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jak wskazuje się jednak w orzecznictwie przepis ten, ogranicza się wyłącznie do postępowania przed organami administracji publicznej i nie obejmuje on postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [tak: postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II FSK 1418/10, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Zatem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi bezpośrednio do Sądu. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została nadana na adres organu w dniu 16 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych), a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie skargę należało odrzuć, stosownie bowiem do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę: wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaktualizowała się ponadto przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie, z którym to - sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W kontekście ostatniej z przytoczonych regulacji należy zauważyć, że pomimo dwóch skierowanych do pełnomocnika skarżącego wezwań do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – pełnomocnik do dnia wydania niniejszego postanowienia nie złożyła do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa wykazującego umocowanie do działania w wywołanej skargą sprawie przed WSA w Poznaniu. Złożone dwukrotnie przez pełnomocnik pełnomocnictwo z dnia 11 listopada 2014 r. (k. [...] oraz [...] akt sądowych) nie upoważnia adw. M. D. do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie ze skargi skarżącego, w dokumencie tym zastrzeżono jedynie, że pełnomocnictwo upoważnia do występowania w imieniu skarżącego przed wszystkimi instancjami, w których sprawa jest lub może być rozpoznawana, a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze treść przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa stwierdzić należy, że nie umocowuje on występujących w imieniu skarżącego osób do działania w postępowaniu wywołanym skargą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Dodatkowo zauważyć, należy, że przedłożony dokument pełnomocnictwa opatrzono tytułem "Pełnomocnictwo w sprawie administracyjnej", a w treści tego dokumentu precyzując zakres udzielonego pełnomocnictwa wskazano jedynie na kompetencje pełnomocnika do reprezentacji skarżącego "przed wszystkimi instancjami" oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze tak ustalony zakres pełnomocnictwa, a także oznaczeniem dokumentu pełnomocnictwa, jako "pełnomocnictwa w sprawie administracyjnej" nie może budzić wątpliwości, że powołany przez skarżącego pełnomocnik nie dysponował prawem udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego adw. A. G. w zakresie reprezentacji skarżącego w postępowaniu przed WSA w Poznaniu. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości fakt, że umocowanie pełnomocnika substytucyjnego do reprezentacji strony (a także jego zakres) zawsze jest uzależnione od istnienia więzi między pełnomocnikiem "podstawowym" a mocodawcą [tak: postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1121/13, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Skoro w niniejszej sprawie pierwotny pełnomocnik w osobie adw. M. D. nie był należycie umocowany do reprezentacji skarżącego w sprawie wywołanej skargą przed WSA w Poznaniu, to uprawnienie takie nie może również przysługiwać pełnomocnikowi substytucyjnemu w osobie adw. A. G. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.