I SA/Po 1429/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług; postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 01 września 2016 r., skarżąca wniosła skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu podano, że termin na złożenie skargi mijał z dniem 19 sierpnia 2016 r. W postępowaniu w sprawie udzielenia interpretacji skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika, niebędącego adwokatem, ani radcą prawnym. Zarząd skarżącej był przy tym jednoosobowy, a na kilka dni przed upływem terminu do złożenia skargi jedyny członek zarządu skarżącej na skutek nagłego wypadku nie mógł dokonać wymaganych prawem czynności. Wyjaśniono przy tym, że M. U. – jedyny człowiek zarządu skarżącej od wielu lat cierpi na uraz kręgosłupa. W dniu 12 sierpnia 2016 r., podczas ćwiczeń wzmacniających doszło do nawrócenia kontuzji, co wywołało niewyobrażalny ból. Po konsultacji z fizjoterapeutą M. U. udał się na turnus rehabilitacyjny do Ośrodka Rehabilitacyjno-Wypoczynkowego "[...]" w W., który jak wynika z przedłożonego zaświadczenia trwał od 16 do 30 sierpnia 2016 r. W ocenie skarżącej zaistniała sytuacja ma charakter wyjątkowy, a od jakiejkolwiek osoby nie można wymagać, aby kosztem swojego zdrowia, w sytuacjach nagłych zmuszona była do dokonywania czynności procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zaznaczyć jednak należy, że zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść wyżej przytoczonego przepisu art. 88 p.p.s.a. i zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony. Wniosek należy przy tym uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu [por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., I OZ 963/12, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Wskazaną przez skarżącą przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi jest nieobecność jej jedynego członka zarządu w związku z pobytem na turnusie rehabilitacyjnym, trwającym od 16 do 30 sierpnia 2016 r. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że wskazana przez wnioskodawczynię przyczyna uchybienia terminowi trwała do 30 sierpnia 2016 r., z uwagi na co nadając w dniu 02 września 2016 r., wniosek o przywrócenie terminu zachowano wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. termin na dokonanie tej czynności. Z uwagi na powyższe możliwe jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem zgodnego z żądaniem strony skarżącej rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu jest ustalenie, że skarżącej nie można przypisać winy w jego uchybieniu. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona bądź jej pełnomocnik nie mogli usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę lub jej pełnomocnika odpowiedniej staranności w prowadzeniu sprawy udaremniły dokonanie czynności w terminie [por.: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przenosząc powyższe rozważania na grunt poddanej sądowej kontroli sprawy należy stwierdzić, że skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez jej winy. Jedyny członek jej zarządu w okresie od 16 do 30 sierpnia 2016 r. przebywał na turnusie rehabilitacyjnym. Wyjazd na turnus został przy tym podjęty w związku z doznaniem przez jedynego członka zarządu skarżącej poważnego urazu kręgosłupa. Uraz kręgosłupa członka zarządu wnioskodawczyni uniemożliwił mu pełnienie swoich obowiązków. Powyższe pozwala na przyjęcie, że na skutek zaistnienia nagłego i niezależnego od woli skarżącej zdarzenia uchybiła ona terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.