I SA/Po 1525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. o nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. postanawia: odrzucić skargę /-/M.Jaśniewicz Zarządzeniem z dnia [...] skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia [...] przez jej podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Pouczono także stronę, że nieusunięci braków formalnych w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Odpis wezwania został doręczony w dniu [...] za pośrednictwem poczty. W wykonaniu tego wezwania skarżąca nadała w dniu [...] w Urzędzie Pocztowym w C. podpisaną skargę o treści identycznej jak skarga z dnia [...], lecz przesłała ją na adres Dyrektora Izby Skarbowej. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej wyekspediował podpisaną skargę za pośrednictwem poczty do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...]. Zgodnie z art.57 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ; dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art.46 § 1 pkt.4) p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis. Zgodnie z wezwaniem skarżąca miała obowiązek, bądź podpisać skargę znajdującą się w aktach sądowych, bądź też złożyć jej podpisany odpis bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego lub za pośrednictwem poczty, a nie poprzez jej kierowanie w terminie 7 dni do organu podatkowego. Za ugruntowany i utrwalony w judykaturze i doktrynie należy uznać pogląd, że uzupełnienie braków formalnych pisma poprzez skierowanie go do innego niż Sąd organu lub innego sądu nie może być traktowane jako ich uzupełnienie w terminie ( por. analogicznie uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 28.11.1987 r. w sprawie III CZP 33/87 , publ. OSNCP 1998/6/73 ; orzeczenie Sądu Najwyższego z 14.11.1973 r. w sprawie II CZ 183/73 publ. OSPiKA 1974/5/97 ; orzeczenie Sądu Najwyższego z 6.12.1965 r. w sprawie II PZ 80/65 publ. OSPiKA 1966/12/277 ; t. 7 do art.369 w T.Ereciński i inni Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego - Część pierwsza . Tom I , Wydawnictwo Prawnicze , Warszawa 1997 , str. 531-2; t.10 do art.177 w B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II i powołane tam orzeczenie NSA). Dodatkowo wymaga wskazania, że jedynie oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu z mocy art. 83 § 3 p.p.s.a., lecz pod warunkiem jego zaadresowania do właściwego Sądu. Tymczasem skarżąca wysłała pismo pod adresem dyrektora Izby Skarbowej. Podpisana zaś skarga strony została nadana w polskim urzędzie pocztowym na adres Sądu dopiero w dniu [...], a zatem po upływie terminu 7 dni, który upłynął w dniu [...]. Z mocy art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przepis zaś art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.46 § 1 pkt.4) p.p.s.a. wymaga aby skarga była opatrzona podpisem strony. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt.3) i § 3 p.p.s.a. w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a. /-/ M. Jaśniewicz