I SA/Po 1555/03

WyrokWSA w Poznaniu2004-12-21

Skład orzekający: Janusz Ruszyński, Włodzimierz Zygmont, Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za dany okres powinna zostać uchylona, jeśli decyzja dotycząca podatku akcyzowego za ten sam okres, stanowiąca element podstawy opodatkowania VAT, została wcześniej uchylona prawomocnym wyrokiem sądu?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług podlega uchyleniu, ponieważ jej podstawa opodatkowania obejmuje również kwotę podatku akcyzowego. Skoro decyzja określająca podatek akcyzowy za ten sam okres została uchylona, konieczne jest ponowne ustalenie podstaw opodatkowania VAT. Ponadto, organy podatkowe powinny wyjaśnić kwestię podstaw faktycznych uznania skarżącej za podatnika VAT, uwzględniając ustalenia z prawomocnego wyroku skazującego w sprawie karnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Izby Skarbowej w P. utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej określającą A. G. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 1998 r. wraz z zaległością. Organ ustalił, że podatniczka, oprócz usług transportowych, wykonywała przewóz spirytusu z zagranicy, nie dostarczając go odbiorcom wskazanym na fakturach. Podatniczka kwestionowała ustalenia organów, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i brak uwzględnienia dowodów z postępowania karnego. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i wstrzymano jej wykonanie do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant: st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1998 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ W. Zygmont Inspektor Kontroli Skarbowej A.P. działająca na podstawie upoważnienia wydanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 23 § 1 O.p. , art. 2, art. 5 ust. l, art. 6 ust. 1, ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz § 58, § 59, § 60 i § 61 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 156, poz. 1024), określiła podatniczce A.G. (Firma "A" w K.) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień [...]r. wraz z zaległością podatkową w podatku od towarów i usług za wymieniony okres. Uzasadniając decyzję Inspektor podała, że obok zgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu usług międzynarodowego i krajowego transportu drogowego (aczkolwiek bez posiadania koncesji), podatniczka prowadziła działalność gospodarczą, której elementem było wykonywanie usług przewozu spirytusu z zagranicy na teren Polski. W odniesieniu do rozpatrywanego miesiąca ujawniono udokumentowane fakturami przypadki przewozu spirytusu, z tym, że pojazdy przewożące ładunek po wjechaniu na teren Polski nie wyjeżdżały do miejsc wskazanych na fakturach zakupu jako miejsca odbioru, a położonych poza wschodnią granicą Polski. Ponieważ podatniczka nie dostarczyła nigdy spirytusu wskazanemu na fakturze odbiorcy, przeto sama towarem dysponowała, a usługę wykonała na własny rachunek nie ewidencjonując jej w księgach firmy. W tej sytuacji jako moment powstania obowiązku podatkowego przyjęto datę przekroczenia z ładunkiem granicy Niemiec z Polską. Ponadto ustalono, że podatniczka nie posiadała koncesji na wykonywanie usług międzynarodowego transportu drogowego przeto nie była uprawnionym przewoźnikiem, który mógłby stosować stawki 0% VAT w wykonywaniu działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu usług międzynarodowego transportu drogowego. Inspektor decyzją z dnia [...]r. nr [...] określiła podatniczce kwotę podatku akcyzowego związanego z przywozem spirytusu za sierpień [...]r. W odwołaniu podatniczka domagała się uchylenie powyższej decyzji i umorzenia postępowania, ewentualnie uchylenia i przekazanie jej organowi I instancji celem ponownego rozpatrzenia. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 121, 180 i 187 O.p. w szczególności dlatego, że organ podatkowy odmówił włączenia do akt postępowania podatkowego aktu oskarżenia (posiada go mąż podatniczki) oraz przesłuchania wnioskowanych świadków. Wywodziła, że można twierdzić, iż wyniki postępowania karnego (akt oskarżenia) nie mogą wywierać żadnych skutków w zakres postępowania podatkowego, tym bardziej, że całość ustaleń w zakresie podatków oparta jest o ustalenia prokuratury. Sama zaś w postępowaniu karnym nie występuje jako podejrzana, ani nie próbowano postawić jej zarzutu współudziału w przemycie alkoholu. Nie dopuszczając do udziału w postępowaniu podatkowym jej męża - będącego jednocześnie pełnomocnikiem firmy - uniemożliwiono jej właściwą obronę. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. podatkowej utrzymała w mocy powyższą decyzję podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu podatkowego I instancji. W skardze podatniczka domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego. Decyzji tej zarzuciła naruszenie zwłaszcza przepisów art. 122, art. 180 i art. 187, a także art. 137 § 2 O.p. Uzasadniając skargę podała, że podstawą wydania decyzji było założenie, że księgi firmy były prowadzone nierzetelnie, ponieważ zlecający przewóz spirytusu okazał się podmiotem nie istniejącym. Jednakże nieuzasadniony i nieudowodniony jest wniosek, że przez wykonanie usług transportowych podatniczka nabyła własność przewożonego towaru, że zakupu dokonywała podatniczka na własny rachunek i czerpała z tego korzyści. Fakt przewożenia przez firmę "A" spirytusu nie jest przedmiotem sporu, a dowody zgromadzone w postępowaniu potwierdzają tylko fakt przewozu. Z aktu oskarżenia wynika, że swego rodzaju wyłączność na opłacanie zakupu spirytusu oraz zorganizowanie struktury dystrybucji w Polsce posiadał M.K., który za pośrednictwem P.T. i S.K. regulował każdorazowo przed planowanym załadunkiem spirytusu gotówką w markach niemieckich należności wobec R.D. Ponadto podatniczka zakwestionowała pogląd organów podatkowych, że autonomia postępowania podatkowego uprawnia do twierdzenia, że ustalenia w postępowaniu karnym nie mają wpływu na wynik sprawy podatkowej. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla decyzję, jako niezgodną z prawem. Powody. Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu przede wszystkim ze względu na konieczność ponownego określenia podstaw opodatkowania wobec uchylenia decyzji określającej zaległość podatkową w podatku akcyzowym. Zgodnie bowiem z treścią art. 15 ust. 7 ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług, w przypadku sprzedaży przez podatnika towaru podlegającego podatkowi akcyzowemu, podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21.12.2004r. w sprawie sygn. akt I SA/Po 1563/03 uchylił decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy określającą wysokość podatku akcyzowego za sierpień [...]r. Podatek od towarów i usług za ten sam miesiąc zgodnie z cytowanym wyżej przepisem musi uwzględniać jako podstawę opodatkowania również podatek akcyzowy. Skoro więc uchylono decyzję o wymiarze podatku akcyzowego za sierpień [...]r. to konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest uchylenie zaskarżonej decyzji. Dopiero po przeprowadzeniu postępowania w kierunku wskazanym przez sąd w powyższym wyroku, a więc z zakresie zobowiązania w podatku akcyzowym, organ podatkowy będzie mógł określić ponownie kwotę zaległości podatkowej w podatku VAT. Niezależnie od powyższego, co do podatku VAT, organy podatkowe winny ustalić i wyjaśnić kwestię podstaw faktycznych uznania skarżącej za podatnika VAT (poza niespornym faktem wykonywania usług transportowych). Tą kwestią organy podatkowe się nie zajęły przyjmując, że czynności wykonywane przez skarżącą są elementem sprzedaży. Brak obecnie dowodu na to, że skarżąca sprzedawała spirytus. Wyjaśniając tę kwestię organy podatkowe wezmą pod uwagę ustalenia dokonane w prawomocnym wyroku skazującym we wskazywanej przez skarżącą sprawie karnej. Może się bowiem okazać, iż na ich podstawie da się ustalić sprzedawców spirytusu przywiezionego przez skarżącą do Polski. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera "a" i "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji wyroku. /-/ K. Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ W. Zygmont uk

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło