I SA/Po 1597/02
WyrokWSA w Poznaniu2004-11-23
Skład orzekający: Włodzimierz Zygmont, Sylwia Zapalska, Gabriela Gorzan
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy podatnik, który korzystał z odliczeń mieszkaniowych z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej i następnie wydatkował te oszczędności na cele mieszkaniowe, jest obowiązany do pomniejszenia kwoty przysługującego w danym roku podatkowym odliczenia z tytułu wydatków mieszkaniowych o kwoty uprzednio odliczone z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że podatnik, który korzystał z odliczeń mieszkaniowych z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej i następnie wydatkował te oszczędności na cele mieszkaniowe, jest obowiązany do pomniejszenia kwoty przysługującego w danym roku podatkowym odliczenia z tytułu wydatków mieszkaniowych o kwoty uprzednio odliczone z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Zastosowanie 30% odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy kwoty gromadzonej w kasie mieszkaniowej, natomiast w stosunku do pozostałej części kwoty przeznaczonej na cele mieszkaniowe, zgromadzonej przez podatnika w inny sposób, ma on możliwość stosowania odliczenia w wysokości 19% poniesionych wydatków, przy czym łączna kwota odliczeń nie może przekroczyć limitu określonego w przepisach.Stan faktyczny
Podatnicy Z. i Z. M. złożyli zeznanie podatkowe PIT-37 za 2000 r., w którym odliczyli kwotę z tytułu wydatków mieszkaniowych. Wskutek błędnego obliczenia ulgi, organ podatkowy I instancji nie stwierdził nadpłaty i określił należny podatek oraz zaległość. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, argumentując, że podatnicy nie mogą dwukrotnie korzystać z ulgi mieszkaniowej. Podatnicy zaskarżyli decyzje do sądu, zarzucając naruszenie przepisów materialnych dotyczących ulg mieszkaniowych.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 132,80 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) NSA Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Z. i Z. M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., o nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 132,80 zł (słownie: sto trzydzieści dwa złote i 80/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych. III. Wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. /-/G.Gorzan /-/Wł. Zygmont /-/S.Zapalska
Z. i Z. M. w dniu [...] kwietnia 2001 r. złożyli zeznanie podatkowe PIT-37 za 2000 r., w którym odliczyli od podatku kwotę [...] zł z tytułu poniesienia wydatków mieszkaniowych w ramach obowiązujących ulg budowlanych. W załączniku do zeznania PIT-D w poz. 93 podatnicy wykazali kwotę [...] zł jako wpłatę z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej i w konsekwencji wnioskiem z dnia [...] listopada 2001 r. zwrócili się do Urzędu Skarbowego o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu wniosku podatnicy podnieśli, że w złożonym zeznaniu podatkowym PIT-37 zaniżyli przysługujące im odliczenie w związku z oszczędzaniem w kasie mieszkaniowej i wskutek tego zapłacili wyższy podatek, a według ich obliczeń nadpłata w podatku dochodowym za 2000 r. wynosi [...] zł tj. zapłacony podatek [...] zł plus [...] zł nadpłata według złożonej korekty zeznania.
Urząd Skarbowy decyzją z [...] r. o odpowiednim numerze nie stwierdził nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oraz określił należny podatek za 2000 r. w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w wysokości [...] zł i odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej wyliczone na dzień wydania decyzji w kwocie [...] złotych.
W uzasadnieniu decyzji organ wyraził pogląd, że w latach 1997-1999 podatnicy ponieśli wydatki na systematyczne oszczędzanie w kasie mieszkaniowej w kwotach:
- w 1997 roku - [...] zł
- w 1998 roku - [...] zł
- w 1999 roku - [...] zł
Razem: [...] zł
Następnie w zeznaniach rocznych za ten okres dokonali odliczenia od podatku z w/w tytułu w wysokości 30 % poniesionych wydatków tj.:
- w 1997 roku - [...] zł
- w 1998 roku - [...] zł
- w 1999 roku - [...] zł
Razem: - [...] zł
Ponadto w rozpatrywanym 2000 roku małżonkowie ponieśli wydatki stanowiące o odliczeniu od podatku z tytułu:
- budowy budynku mieszkalnego w kwocie [...] zł.( [...] zł x 19%)
- remontu lokalu mieszkalnego w kwocie [...] zł ([...] zł x 19%).
W konsekwencji organ I instancji stwierdził, iż kwota do odliczenia od podatku w 2000 r. z tytułu wydatków na własne potrzeby mieszkaniowe wynosi "0" ([...] zł + [...] zł) - [...] zł = 0,00 zł.
Urząd Skarbowy stwierdził brak istnienia nadpłaty w łącznym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. i określił małżonkom Z. i Z. M. łączny podatek od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł oraz zaległość w tym podatku w kwocie [...] zł. wraz z odsetkami za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.
Od powyższej decyzji małżonkowie M. wnieśli odwołanie, w którym przedstawili swój sposób obliczenia ulgi, oraz zarzucili naruszenie przepisów art. 27"a" ust. 1 pkt 1 lit. "a", pkt 2, ust. 2, ust. 3 pkt 1 lit. "a" i lit. "b", pkt 3 lit. "b" i ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz domagali się zmiany decyzji w części dotyczącej umniejszenia przysługujących odliczeń o odliczenia z tytułu oszczędności w kasie mieszkaniowej.
Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione przez Izbę Skarbową , która decyzją z [...] r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji i wyraziła następujący pogląd prawny.
Z literalnego brzmienia art. 27"a" ust. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z poźn.zm.) wynika, że podatnik który wycofane oszczędności z kasy mieszkaniowej wydatkował zgodnie z celami systematycznego oszczędzania jest obowiązany pomniejszyć kwotę przysługującego w danym roku podatkowym odliczenia z tytułu poniesienia wydatków mieszkaniowych obliczoną zgodnie z ust. 3 art. 27a, o kwoty uprzednio dokonanych odliczeń z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Z konstrukcji tych przepisów wynika, że intencją ustawodawcy było wyeliminowanie możliwości dwukrotnego korzystania z ulgi mieszkaniowej z tytułu wydatkowania tych samych środków - najpierw wniesionych do kasy mieszkaniowej (ulga 30 %) a następnie wycofanych i wydatkowanych na budowę budynku mieszkalnego (ulga 19 %).
Podatnicy ponieśli wydatki stanowiące o odliczeniu od podatku z tytułu budowy budynku mieszkalnego ([...] zł x 19 %) = [...] zł oraz remontu lokalu mieszkalnego ([...] zł x 19 %) = [...] zł, co łącznie stanowi kwotę przysługującego stronie odliczenia od podatku w wysokości [...] zł.
Środki na budowę budynku mieszkalnego w części tj. w kwocie [...] zł pochodziły z wypłaty z kasy mieszkaniowej, a pozostała kwota tj. [...] zł to środki własne.
Podatnicy w latach 1997-1999 gromadzili oszczędności na jednym rachunku oszczędnościowo kredytowym w banku prowadzącym kasę mieszkaniową tj.: w 1997 r. - [...] zł, w 1998 r. - [...] zł, w 1999 r. - [...] zł i z tego tytułu odliczyli od podatku w zeznaniach rocznych za ten okres łączną kwotę [...] zł, tj. w 1997 r. - [...] zł, w 1998 r. - [...] zł, w 1999 r. - [...] zł.
Po zakończeniu systematycznego oszczędzania w 2000 roku podatnicy wycofali te oszczędności i przeznaczyli je wraz z innymi środkami własnymi tj. w łącznej kwocie [...] zł na budowę budynku mieszkalnego. Poprzez realizacje celu mieszkaniowego jakim jest budowa budynku mieszkalnego w kwocie [...] zł (w tym środki pochodzące z kasy mieszkaniowej [...] zł), podatnikom przysługuje odliczenie 19 % wydatków, co daje odliczenie od podatku w wysokości [...] zł.
Powyższą decyzję zaskarżyli Z. i Z. M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z Poznaniu skargą opartą na zarzucie naruszeni a prawa materialnego - art. 27a ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i domagali się uchylenia obu decyzji organu I i II instancji.
W uzasadnieniu skargi podnieśli, że cytowany art. 27a ust. 12 nie pozbawia oszczędzających w kasie mieszkaniowej praw nabytych do 30 % ulgi, a jedynie zapobiega dwukrotnemu korzystaniu z ulgi mieszkaniowej z tytułu wydatkowania tych samych środków - najpierw wniesionych do kasy mieszkaniowej, a następnie wycofanych i wydatkowanych na cele określone w art. 27a ust. 1, pkt 1 ustawy, czyli wydatki na zakup mieszkania w części pochodzącej ze środków wycofanych z kasy mieszkaniowej korzystają z 30 % ulgi, a w pozostałej części z 19 % ulgi.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem.
Wniesiona skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżone decyzje naruszają przepisy prawa materialnego.
Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do wykładni art. 27a ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2000 r., a w szczególności do kwestii czy podatnik, który korzystał z odliczeń mieszkaniowych z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej i wydatkował te oszczędności zgodnie z celem systematycznego oszczędzania, jest obowiązany do pomniejszenia kwoty przysługującego w danym roku podatkowym odliczenia z tytułu wydatków mieszkaniowych o kwoty uprzednio odliczone z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej i w jaki sposób.
Niesporne w sprawie jest, że skarżący w latach 1997-1999 korzystali z odliczeń mieszkaniowych z tytułu gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej i wpłaty wynosiły razem [...] zł i wykorzystali limit ulg w wysokości [...] zł. oraz, że wydatkowali kwotę [...] zł na budowę budynku mieszkalnego.
W analizowanej sprawie art. 27"a" ust. 12 o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2000 r. nakazywał pomniejszyć kwotę stanowiącą 19 % wydatków na wkład budowlany do spółdzielni mieszkaniowej o odliczenia z których podatnik skorzystał z tytułu oszczędności zgromadzonych w banku prowadzącym kasę mieszkaniową. Tę czynność matematyczna należy wykonać w pierwszej kolejności. Oznacza to, że podatnik stosuje 30 % odliczenia od podatku dochodowego od osób fizycznych w stosunku do kwoty gromadzonej w kasie mieszkaniowej, natomiast w stosunku do pozostałej części kwoty przeznaczonej na cele mieszkaniowe, zgromadzonej przez podatnika w inny sposób niż systematyczne oszczędzanie w kasie mieszkaniowej, ma on możliwość stosowania odliczenia w wysokości 19 % poniesionych wydatku przewidzianego w ramach dużej ulgi budowlanej. Duża ulga budowlana zostanie zastosowana do tej części wydatków, które stanowią nadwyżkę ponad kwotę oszczędności odliczonych w latach systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Łączna kwota odliczeń nie może jednak przekroczyć limitu określonego w art. 27a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2000 roku.
Pogląd taki został zaprezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 10 lipca 2002 r. w sprawie III SA 2142/01 i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2004 r. w sprawie I SA/Po 670/02, które to poglądy Sąd orzekając w tej sprawie w pełni podziela.
Z tych powodów Sąd wniesioną skargę uznał za uzasadnioną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
O wykonalności zaskarżonych decyzji podatkowych Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), a postanowienie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie w treści art. 200 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przepisami wprowadzającymi tę ustawę.
/-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont /-/S.Zapalska
LF
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło