I SA/Po 1617/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński (spr.) Sędziowie NSA Sylwia Zapalska NSA Gabriela Gorzan Protokolant: st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Inwalidów "A" w K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2002 roku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] , II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółdzielni 4.918,20 zł /słownie: cztery tysiące dziewięćset osiemnaście złotych i 20/100/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ G.Gorzan /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska W dniu [...] lutego 2002 r. skarżąca Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. złożyła w Urzędzie Skarbowym wniosek o dokonanie zwrotu całości wpłaconej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług wynikającej z deklaracji VAT - 7 za styczeń 2002 r. Jako podstawę prawną wniosku skarżąca spółdzielnia podała art. 14a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) (k. 30-31). W odpowiedzi na wniosek organ podatkowy wydał w dniu [...] decyzję nr [...] (k. [...]-[...]), w której odmówił zwrotu żądanej kwoty zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu organ podatkowy pierwszej instancji podniósł, że Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. nie spełniła warunków określonych w przepisach prawa podatkowego, które uprawniają do otrzymania zwrotu zobowiązania podatkowego w podatku VAT, ponieważ w toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że skarżąca w dniu złożenia wniosku zalegała z płatnością w podatku w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł. Ponadto organ podatkowy podkreślił, że nie została spełniona przesłanka z art. 14a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, tzn. organ podatkowy nie zalegał ze zwrotem podatku względem podatnika. Od decyzji Urzędu Skarbowego skarżąca wniosła w dniu [...] marca 2002 r. odwołanie, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie w szczególności art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym zgodnie, z którym zwrot podatku od towarów i usług nie przysługuje podatnikom prowadzącym zakład pracy chronionej, u których w dniu złożenia o dokonanie zwrotu kwoty zobowiązania podatkowego występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. W ocenie skarżącej nie stanowi zaległości wskazana przez organ podatkowy kwota [...] zł, ponieważ została ona Spółdzielni Inwalidów "A" w K. zwrócona na podstawie ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] (k. [...]), która została oparta na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu z dnia 28 września 1998 r. (sygn. akt I SA/Po 2714/98). Ponadto, zdaniem skarżącej, kwota ta nie jest zaległością podatkową w rozumieniu art. 52§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), ponieważ Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lecz płatnikiem tego podatku. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Izba Skarbowa wydała w dniu [...] nr [...], w której utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję (k. [...] -[...]). W uzasadnieniu organ podatkowy drugiej instancji podkreślił, że w świetle Ordynacji podatkowej nie budzi wątpliwości, że zaległością podatkową jest nie tylko podatek nie zapłacony w terminie ale również zwrot podatku, jeżeli podatnik otrzymał go nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, chyba że podatnik wykaże, że nie nastąpiło to z jego winy. W analizowanym przypadku zwrot podatku na rzecz podatnika nastąpił na podstawie powołanej decyzji Urzędu Skarbowego z [...] ,która jednak następnie została w całości uchylona na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] (k. [...]). Organ podatkowy, przed wydaniem decyzji z [...]., wznowił z urzędu postępowanie podatkowe na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...] (k. [...]), na skutek wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2001 r. (sygn. akt III RN 98/00), który uchylił powołany powyżej NSA z dnia 28 września 1999 r. W związku z powyższym, zdaniem organu podatkowego, skarżący, składając w dniu [...] lutego 2002 r. wniosek o dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług, posiadał zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie organu podatkowego nietrafny jest również zarzut skarżącego, że warunek braku zaległości podatkowych dotyczy wyłącznie podatników, podczas gdy Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. jest jedynie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem Izby Skarbowej zwrot podatku VAT nie przysługuje podatnikom, u których w dniu złożenia wniosku o dokonanie tegoż zwrotu występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, a więc również w podatku dochodowym od osób fizycznych. Od ostatecznej decyzji organu podatkowego Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. wniosła w dniu [...] czerwca 2002 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji organu podatkowego drugiej instancji i poprzedzającej jej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji oraz zasądzenia od Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając skargę skarżąca podniosła, że w szczególności nie można mówić o istnieniu zaległości podatkowej po stronie Spółdzielni Inwalidów "A" w K. , skoro do dnia złożenia wniosku o zwrot podatku VAT, tj. do dnia [...] lutego 2002 r. nie została skutecznie wzruszona decyzja stwierdzająca nadpłatę z dnia [...]. Ponadto o istnieniu zaległości podatkowej nie można mówić w świetle art. 52§1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ nienależny zwrot podatku nastąpił bez winy Spółdzielni Inwalidów "A" w K. W ocenie skarżącej wypłata podatku nastąpiła z inicjatywy Urzędu Skarbowego i została dokonana na podstawie ostatecznej decyzji podatkowej. Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. podniosła również, że zaległością w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa w rozumieniu art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym jest zaległość podatnika, a nie płatnika podatku dochodowego, a w każdym razie jedynie zaległość wynikającą z decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe lub decyzji ustalającej odpowiedzialność płatnika. W odpowiedzi na skargę, ustosunkowując się do zarzutów skarżącej, Izba Skarbowa ponownie wyjaśniła, że nienależny zwrot nadpłaty lub zwrot w nienależnej wysokości nie jest wprawdzie zaległością podatkową, ale w świetle art. 52§1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wywołuje identyczne skutki prawne również w zakresie podatku VAT. W analizowanej sprawie nie znajdzie także zastosowanie wyjątek, zgodnie z którym nie jest zaległością zwrot nadpłaty, jeżeli nie nastąpi to z winy podatnika. Zdaniem organu podatkowego Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. wystąpiła o zwrot podatku dochodowego od osób fizycznych wpłaconego w latach 1993-1996 z tytuł oprocentowania udziałów w nadwyżce bilansowej, a zatem podjęła działanie i tocząc spór musiała się liczyć z możliwością rozstrzygnięcia na swoją niekorzyść. W ocenie organu podatkowego nietrafny jest również zarzut, że zaległość musi wynikać z decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe lub decyzji ustalającej odpowiedzialność płatnika, a sprawie decyzji takiej nie wydano. Izba Skarbowa wyjaśniła, że Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. zadeklarowała podatek dochodowy od osób fizycznych w określonej wysokości, a następnie zażądała zwrotu nadpłaty. W toku postępowania ustalono, że wniosek jest bezzasadny i wydano decyzję odmawiającą jego zwrotu. Zdaniem organu podatkowego w takiej sytuacji nie ma potrzeby wydawania decyzji określającej wysokość należnego podatku ani decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika, ponieważ wysokość zobowiązania podatkowego wynika ze złożonej przez podatnika deklaracji podatkowej. W związku z odpowiedzią Izby Skarbowej Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. złożyła w NSA O/Z w Poznaniu pismo w dniu [...] marca 2003 r., w którym wyjaśniła, że podtrzymuje swoje zarzuty i wnioski zawarte w skardze. Ponadto skarżąca podniosła, że jej zdaniem, nie jest zaległością w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej zwrot nadpłaty w nienależnej wysokości dokonany przez organ na rzecz płatnika. Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. zwróciła także uwagę na to, że zgodnie z art. 14a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ograniczenie prawa do zwrotu podatku VAT zawarte w art. 14a ust. 7 pkt 2 nie dotyczy podatników, wobec których organ podatkowy zalega za zwrotem podatku. Zdaniem skarżącej taka sytuacja miała natomiast miejsce w analizowanej sprawie, ponieważ w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku VAT Urząd Skarbowy zalegał skarżącej ze zwrotem podatku w kwocie ok. [...] zł powiększonej o należne odsetki za zwłokę. Zaległości te zostały potwierdzone wyrokiem NSA z dnia 7 listopada 2002 r. (sygn. akt I SA/Po 4411/01) oraz decyzjami Izby Skarbowej. Ponadto Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie niewłaściwego przepisu prawa podatkowego. W odpowiedzi Izba Skarbowa przesłała do Sądu w dniu [...] maja 2003 r. pismo, w którym ustosunkowała się zarzutów podniesionych w piśmie skarżącej Spółdzielni Inwalidów "A" w K. . Izba Skarbowa podkreśliła, że niesłuszne jest twierdzenie strony, iż zaległością w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, w rozumieniu art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jest wyłącznie zaleganie w podatkach przez podatników, a nie płatników podatku. Zdaniem organu podatkowego zwrot podatku w nienależytej wysokości nastąpił na rzecz Spółdzielni i to Spółdzielnia ma zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, bez względu na tytuł, z którego zaległość ta powstała. Ponadto w ocenie Izby Skarbowej niesłuszny jest zarzut skarżącego, że w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług Urząd Skarbowy zalegał skarżącej Spółdzielni Inwalidów "A" w K. ze zwrotem podatku w kwocie ok. [...] zł oraz odsetek od tej kwoty w wysokości ok. [...] zł. Ustosunkowując się do powyższego zarzutu Izba Skarbowa zauważa, że w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, tj. [...] lutego 2002 r. organ podatkowy nie zalegał skarżącej Spółdzielni ze zwrotem podatku. Odnosząc się do spornej zaległości za kwiecień 2001 r. organ podatkowy podkreślił, że w dniu złożenia wniosku pozostawały w mocy decyzja Urzędu Skarbowego z [...] nr [...] odmawiająca zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Izby Skarbowej z dnia [...]. Decyzja Izby Skarbowej została uchylona wyrokiem NSA O/Z w Poznaniu z dnia 7 listopada 2002 r. sygn. akt I SA/Po 4411/01, natomiast decyzja Urzędu Skarbowego została uchylona dopiero decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] , która została wydana w wykonaniu zaleceń NSA. Izba Skarbowa podkreśliła, że podobnie należy traktować powstanie zaległości organu podatkowego względem Spółdzielni Inwalidów "A" w K. za miesiące od czerwca do października 2001 r. Konkludując, Izba Skarbowa podniosła, że nie można twierdzić, iż organ pozostawał w zwłoce ze zwrotem podatku na rzecz skarżącej spółdzielni w sytuacji, gdy organy podatkowe wiązały ostateczne decyzje wywołujące skutki prawne określone w przepisach prawa podatkowego. Ponadto Izba Skarbowa wyjaśnia, że wbrew twierdzeniom skarżącej Spółdzielni Inwalidów "A" w K. , nie ma potrzeby wydawania decyzji określającej wysokość należnego podatku dochodowego od osób fizycznych, ani też decyzji o odpowiedzialności płatnika aby stwierdzić, że na dzień złożenia wniosku o zwrot podatku VAT Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. posiadała zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi skarżąca Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo procesowe w dniu [...] lipca 2004 r., w którym wyjaśnia, że podtrzymuje swoje zarzuty i nie zgadza się wykładnią stanu faktycznego i prawnego przedstawioną przez Izbę Skarbową . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez skarżącego jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja organu podatkowego narusza przepisy prawa materialnego. Na wstępie należy podkreślić, że na podstawie art. 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Przedmiot sporu pomiędzy skarżącą Spółdzielnią Inwalidów "A" w K. , a organem podatkowym sprowadza się do oceny zasadności zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług na rzecz podatników prowadzących zakład pracy chronionej na zasadach określonych w art. 14a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w momencie wydania zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej, tj. dniu [...]. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w przepisach prawa podatkowego, pod warunkiem, że dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty wpłaconego podatku nie występują u tego podatnika zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa (art. 14a ust. 7 pkt 2). Wspomniany wyjątek nie dotyczy jednak podatników, wobec których urząd skarbowy zalega ze zwrotem podatku, w dniu złożenia przez nich wniosku o dokonanie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług (art. 14a ust. 8). Zasadność zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług na rzecz skarżącej Spółdzielni Inwalidów "A" w K. jest zatem uzależniona od tego czy w momencie złożenia wniosku o zwrot podatku skarżąca miała zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa oraz ewentualnie w przypadku stwierdzenia istnienia takich zaległości od tego czy organ podatkowy zalegał ze zwrotem podatku na rzecz skarżącej. Należy stwierdzić, że wbrew wywodom skarżącej, posiadała ona w momencie złożenia wniosku o zwrot wpłaconego podatku od towarów i usług zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Dla oceny powstania zaległości istotna jest analiza stanu faktycznego, który doprowadził do jej powstania. Skarżąca w dniu [...] kwietnia 1998 r. złożyła wniosek o zwrot nadpłaty powstałej w latach 1993-1996 w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu opodatkowania oprocentowania udziałów członków spółdzielni. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ podatkowy wydał w dniu [...] decyzję nr [...] odmawiającą zwrotu nadpłaty (k. [...]-[...]), która następnie została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji w decyzji z dnia [...] nr [...] (k. [...]-[...]). Obie decyzje zostały uchylone wyrokiem NSA O/Z w Poznaniu z dnia 28 września 1999 r. sygn. akt I SA/Po 2714/98. W związku z powyższym wyrokiem organ podatkowy wydał w dniu [...] decyzję nr [...] (k. [...]-[...]), w której stwierdził powstanie nadpłaty i dokonał na jej podstawie zwrotu nadpłaconego podatku w dniu [...] września 2000 r. Wyrok NSA, stanowiący podstawę wydania decyzji z dnia [...] i zwrotu nadpłaty, został jednak uchylony wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2001 r. sygn. akt III RN 98/00 wydanym na skutek wniesienia rewizji nadzwyczajnej. W związku z powołanym wyrokiem Urząd Skarbowy wydał w dniu [...] decyzję nr [...] (k. [...]), w której uchylił decyzję z [...], na podstawie której dokonano zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych. Z obiegu prawnego została zatem wyeliminowana decyzja stanowiąca podstawę zwroty podatku, należy więc uznać, że zwrot podatku nastąpił nienależnie, co należy traktować na równi z zaległością podatkową na podstawie art. 52§1 pkt ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.). Fakt istnienia zaległości po stronie Spółdzielni Inwalidów "A" w K. został ponadto potwierdzony decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], uchyloną następnie, na skutek uregulowania zaległości przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2002 r., decyzją z dnia [...] nr [...]. Należy zatem stwierdzić, że Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. w dniu składania wniosku o zwrot podatku od towarów i usług posiadała zaległość w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Sąd pragnie jednak zauważyć, że decyzja organu podatkowego potwierdzająca istnienie zaległości podatkowej została wydana przez Urząd Skarbowy w dniu [...] (nr [...]), a więc przed dniem, w którym skarżąca złożyła wniosek o zwrot podatku od towarów i usług tj. [...] lutego 2002 r. Okoliczność stwierdzenia zaległości decyzją właściwego organu podatkowego ma znaczenie z punktu widzenia nowelizacji ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, która weszła w życie od dnia 1 października 2002 r. Na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 153, poz. 1272) art. 14a ust. 7 pkt 2 zyskał nową treść, zgodnie z którą zwrot podatku mogli uzyskać podatnicy, u których w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty podatku występują określone lub stwierdzone przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. W świetle znowelizowanego przepisu do odmowy zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług nie wystarczy, jak wcześniej, wyłącznie występowanie zaległości podatkowej po stronie podatnika, lecz ponadto należność ta musi być określona lub stwierdzona przez właściwy organ podatkowy. W analizowanej sprawie decyzja taka została wydana w dniu [...]. Należy jednak podkreślić, że powołana nowelizacja nie wywiera wpływu na rozstrzygnięcie badanej sprawy, ponieważ wiążący dla organów podatkowych jest stan prawny obowiązujący w dniu wydania ostatecznej decyzji, a wiec w analizowanej sprawie stan prawny obowiązujący w dniu [...]. Zgodnie z obowiązującym w tym momencie stanem prawnym ustawodawca, jako przesłankę stanowiącą podstawę do odmowy zwrotu podatku od towarów i usług określił istnienie zaległości podatkowej po stronie wnioskującego. Przepis ten nie zawierał jednak wymogu, by zaległość była stwierdzona decyzją organu podatkowego. Ponadto należy podkreślić, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego, że zaległością, w rozumieniu art. 14 ust. 7 pkt 2, jest jedynie zaleganie w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa przez podatników, a nie prze płatników. Wbrew stanowisku skarżącej fakt, że zaległość Spółdzielni Inwalidów "A" w K. powstała z tytułu wykonywania funkcji płatnika, nie wyłącza ograniczenia zawartego w powołanym przepisie w stosunku do niej. Zgodnie z art. 14a ust. 1 pkt 2 przepisów nie stosuje się do podatników, u których w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty podatku występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Podmioty, do których odnosi się cytowany przepis to podatnicy podatku od towarów i usług, którzy składają wniosek o zwrot wpłaconego podatku. Brzmienie analizowanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że aby uzyskać zwrot podatku podmioty te (podatnicy) nie mogą mieć zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Ustawodawca nie wprowadza w analizowanym przepisie żadnego ograniczenia w zakresie tytułu, z którego zaległość ta się wywodzi. Warunkiem wystarczającym jest stwierdzenie, że zaległość istnieje w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, bez względu na to czy powstała w związku wypełnianiem obowiązków podatnika czy też płatnika lub inkasenta. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że Spółdzielnia Inwalidów "A" w K. nie spełniała warunków określonych w art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ponieważ występowały u niej zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa i z tego powodu nie zasługiwała na zwrot wpłaconego podatku od towarów i usług. Ograniczenie prawa do zwrotu, zgodnie z art. 14a ust. 8 powołanej ustawy, nie dotyczy jednak podatników, wobec których urząd skarbowy zalega ze zwrotem podatku, w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty wpłaconego podatku. Istotna jest zatem ocena zasadności zarzutów skarżącej, że w dniu złożenia wniosku organ podatkowy zalegał ze zwrotem podatku na rzecz Spółdzielni Inwalidów "A" w K. w kwocie ok. [...] zł powiększonej o odsetki od tej zaległości. Zdaniem skarżącej Urząd Skarbowy zalegał Spółdzielni Inwalidów "A" w K. ze zwrotem podatku od towarów i usług za kwiecień 2001 r. w wysokości [...] zł, za czerwiec 2001 r. w wysokości [...] zł, za lipiec 2001 r. w wysokości [...] zł, za sierpień 2001 r. w wysokości [...] zł, za wrzesień 2001 r. w wysokości [...] zł, za październik 2001 r. [...] zł. W dniu złożenia przez skarżącą wniosku o zwrot wpłaconego podatku od towarów i usług, tj. w dniu [...] lutego 2002 r. obowiązywały ostateczne decyzje stwierdzające brak istnienia nadpłaty powołanych powyżej kwot i odmawiające ich zwrotu. W sprawie zaległości za kwiecień 2001 r. Urząd Skarbowy zajął stanowisko w decyzji z dnia [...] nr [...] odmawiającej zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług, która została utrzymana w mocy w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...]. Następnie NSA wyrokiem z dnia 7 listopada 2002 r. sygn. akt I SA/Po 4411/01 uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej. Na skutek tego wyroku Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego . Również kolejne decyzje Izby Skarbowej uchylające swoje decyzje i Urzędu Skarbowego w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług kolejno za czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2001 r. zostały wydane po doręczeniu wyroku NSA. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że w dniu złożenia wniosku o zwrot wpłaconego podatku VAT za styczeń 2002 r. obowiązywały ostateczne decyzje odmawiające zwrotu żądanych kwot. W związku z powyższym na aprobatę zasługuję stanowisku organu podatkowego, że zgodnie z art. 212 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Biorąc zatem pod uwagę decyzję powołane powyżej decyzje odmawiające zwrotu podatku za miesiące kwiecień 2001 r. oraz czerwiec-październik 2001 r. organ podatkowy wydając zaskarżoną decyzję, przyjął ustalenia w nich zawarte i nie dopatrzył się swojej zaległości względem Spółdzielni Inwalidów "A" w K. . Należy jednak podnieść, że fakt obowiązywania ostatecznych decyzji podatkowych nie jest równoznaczny z nieistnieniem zaległości ze zwrotem podatku na rzecz podatnika składającego wniosek w oparciu o art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W analizowanej sprawie zaległość taka istniała, co zostało potwierdzone powołanymi powyżej wyrokami NSA, na podstawie których organ podatkowy został zobowiązany do zwrotu wpłaconej kwoty podatku wraz z odsetkami od tej zaległości. Uznając zatem zasadność rozstrzygnięcia organu podatkowego, który będąc związany własnymi - jak się później okazało wadliwymi - decyzjami podatkowymi, nie mógł orzec inaczej, Sąd pragnie wskazać, że na podstawie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w granicach sprawy, jeżeli jest niezbędne do jej końcowego załatwienia. W świetle powołanych powyżej wyroków NSA oraz decyzji organów podatkowych nakazujących zwrot wpłaconego podatku VAT należy stwierdzić, że pomimo obowiązywania ostatecznych decyzji podatkowych, którymi organ podatkowy był związany, zalegał on ze zwrotem podatku na rzecz Spółdzielni Inwalidów "A" w K. w dniu złożenia wniosku o zwrot wpłaconego podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. W związku z powyższym spełniona została przesłanka określona w art. 14a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, tzn. organ podatkowy zalegał ze zwrotem podatku, co oznacza, że wniosek skarżącej o zwrot wpłaconego podatku VAT za styczeń 2002 r. powinien zostać rozpoznany pozytywnie, pomimo tego, że podatnik nie spełnił warunku określonego w art. 14a ust. 7 pkt 2 powołanej powyżej ustawy. Należy również podnieść, że w analizowanej sprawie sporna kwota nie była przedmiotem egzekucji, gdyż pozostawała w dyspozycji organu podatkowego. W związku z powyższym rozstrzygnięcie na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) nie jest zasadne. Z tych powodów Sąd wniesioną skargę uznał za uzasadnioną i na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ G.Gorzan /-/ J.Ruszński /-/ S.Zapalska uk