I SA/Po 1633/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Protokolant sekretarz sądowy Agata Pasternak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę W dniu 13 kwietnia 2016 r., uzupełniony pismem z [...] czerwca 2017r., S. J. złożył wniosek do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia od opodatkowania wniesienia aportu nieruchomości do spółki z o.o. oraz wyłączenia od opodatkowania sprzedaży nieruchomości na rzecz spółki z o.o. Przedstawiając we wniosku zdarzenie przyszłe, wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem działki niezabudowanej. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez wnioskodawcę jako tereny rolne w 2012 r. W chwili obecnej opisana nieruchomość to tereny przemysłowe, przy czym nie jest ona objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Stanowi ona majątek prywatny wnioskodawcy wchodzący w skład jego majątku osobistego i nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepową, straganami i targowiskami, a ponadto jest jedynym wspólnikiem posiadającym 100% udziałów w spółce z o.o., zajmującej się wydawaniem książek. Jako osoba prowadząca działalność gospodarczą wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca nie prowadzi działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Opisaną nieruchomość wnioskodawca zamierza wnieść aportem do spółki z o.o. Wydawnictwo [...] na zwiększenie kapitału zakładowego. W zamian za aport wnioskodawca obejmie udziały w spółce odpowiadające wartości wniesionego aportu. Wnioskodawca rozważa również możliwość sprzedaży opisanej nieruchomości spółce z o.o. Zabudowania znajdujące się na działce stanowiły ruinę, a w związku z tym po zakupie działki wnioskodawca dokonał ich rozbiórki. Obecnie działka jest niezabudowana. Nabywając przedmiotową działkę zainteresowany nie miał żadnych konkretnych planów z nią związanych. Działka znajdowała się w atrakcyjnej lokalizacji i była w dobrej cenie, więc wnioskodawca zdecydował się na jej zakup, nie mając jednak wówczas sprecyzowanego celu jej wykorzystania. Zainteresowany nie posiada innych nieruchomości poza nieruchomością zabudowaną domem jednorodzinnym, w którym w kilku pomieszczeniach znajduje się biuro prowadzonej działalności gospodarczej, którą nabył w 2005 r. W kwietniu 2013 r. Wydawnictwo [...] S. J., W. N. s.c. otrzymała decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku hali magazynowej (magazyn książek) z częścią socjalno-biurową oraz budowie miejsc postojowych na terenie działki, którą zamierza wnioskodawca wnieść do spółki z o.o. lub sprzedać spółce. Wydawnictwo [...] Sp. z o.o. powstało z przekształcenia spółki cywilnej: Wydawnictwo i Dystrybucja Książek [...] S. J., W. N. s.c. W dniu [...] lipca 2013 r. wydano dla wyżej wskazanej spółki cywilnej decyzję w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę hali magazynowej wraz z zapleczem socjalno-biurowym i zagospodarowaniem terenu. Z kolei decyzją z dnia [...] października 2015 r. doszło do przeniesienia na rzecz Wydawnictwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. pozwolenia na budowę hali magazynowej wraz z zapleczem socjalno-biurowym i zagospodarowaniem terenu pierwotnie wydanego na spółkę cywilną [...] [...] S. J., W. N. s.c. Poza działaniami zmierzającymi do uzyskania wyżej opisanego pozwolenia na budowę, wnioskodawca nie prowadził na tej działce żadnych innych czynności. Przekształcenie nieruchomości z terenów rolnych w tereny przemysłowe nastąpiło, gdy będąc wspólnikiem spółki cywilnej rozpoczął starania o wydanie pozwolenia na budowę na tej działce hali magazynowej. W związku z podjętymi działaniami zainteresowany dokonał uzbrojenia terenu. Nadto wskazał, że nie dokonywał w przeszłości zbycia gruntów i nie ma planów związanych z nabywaniem kolejnych nieruchomości. Działka będąca przedmiotem wniosku, odkąd zainteresowany jest jej właścicielem, nie była wykorzystywana w działalności rolniczej. W związku z powyższym opisem zadano pytania: 1. Czy wniesienie przedmiotowej nieruchomości w formie aportu do spółki z o.o. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? 2. Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości na rzecz spółki z o.o. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Ustosunkowując się do pytania nr [...] wnioskodawca wyraził pogląd, że wniesienie aportem nieruchomości stanowiącej majątek osobisty wnioskodawcy do spółki z o.o. w zamian za udziały odpowiadające wartości wniesionego wkładu, w żaden sposób niewykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, albowiem wnioskodawca dokonuje tej czynności jednorazowo, z majątku prywatnego i w związku z tym na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 [...] 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.) dalej:u.p.t.u. wnioskodawca nie jest z tytułu tej czynności podatnikiem podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr [...] wnioskodawca wskazał, że sprzedaż przez zainteresowanego nieruchomości wyżej opisanej na rzecz sp. z o.o. Wydawnictwo [...] nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] czerwca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działający w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie zadanych pytań za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ podniósł, że dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. W związku z powyższym organ wskazał, że elementami przesądzającymi o uznaniu transakcji sprzedaży (aportu) nieruchomości za prowadzenie działalności gospodarczej jest cel nabycia oraz całokształt działań, jakie wnioskodawca podjął w odniesieniu do tejże nieruchomości przez cały okres jej posiadania. Organ podatkowy podkreślił, że z opisu sprawy wynika, iż zainteresowany nabył działkę (stanowiącą tereny rolne) 15 października 2012r. Jak deklaruje wnioskodawca, w momencie nabycia działki nie miał on sprecyzowanego celu jej wykorzystania. Późniejsze działania zainteresowanego wskazują jednak, że bardzo szybko skonkretyzował on plany przeznaczenia nieruchomości. Wnioskodawca jako wspólnik spółki cywilnej, przekształconej następnie w spółkę z o.o. (w której również posiada udziały), dokonał szeregu działań, które wskazują, że jego zamiarem było wykorzystanie nieruchomości w prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej. Mianowicie w niedługim czasie po nabyciu nieruchomości zainteresowany rozpoczął starania o wydanie pozwolenia na budowę hali magazynowej, czego skutkiem było przekształcenie działki z terenów rolnych w tereny przemysłowe i uzyskanie przez spółkę cywilną w kwietniu 2013r. decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowej. Ponadto w związku z podjętymi działaniami o uzyskanie pozwolenia na zabudowę zainteresowany dokonał uzbrojenia terenu. W ocenie organu koncepcja wykorzystania działki na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym, że przyszła sprzedaż (aport) nie może stanowić jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Organ podkreślił, że na ocenę dokonanych przez wnioskodawcę działań nie może mieć wpływu to, że nie wykonywał ich jako osoba prywatna tylko jako wspólnik spółki. Działania te bowiem wyrażają wolę zainteresowanego i jego zamiar wykorzystania majątku nie na cele osobiste, lecz na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Bez wpływu na ocenę analizowanego przypadku, w ocenie organu, pozostaje fakt, że działania wnioskodawcy zmierzające do przekształcenia terenu, uzyskania pozwolenia na budowę i uzbrojenie terenu były realizowane w czasie, gdy spółka z o.o., na rzecz której działka ma zostać zbyta, jeszcze nie istniała. Spółka jest jej następcą prawnym, a zainteresowany (uprzednio wspólnik spółki cywilnej) jest jej udziałowcem. Zdaniem organu podjęte przez wnioskodawcę działania mające na celu przygotowanie nieruchomości do budowy hali magazynowej, a następnie zamiar wprowadzenia i wykorzystania nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej, nie były podjęte w celu wykorzystywania nieruchomości do zaspokojenia potrzeb osobistych zainteresowanego (np. budowa domu), tylko w celach handlowych. Takie postępowanie jest charakterystyczne dla podmiotów występujących profesjonalnie w obrocie gospodarczym. Cele gospodarcze leżą u podstaw działania zainteresowanego, wobec czego czynność zbycia tego gruntu nie będzie stanowiła - jak wskazał wnioskodawca w treści wniosku - rozporządzania majątkiem osobistym. Planowana sprzedaż (aport) nieruchomości wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. A skoro sprzedaż będzie wykraczała poza zakres zwykłego wykonywania prawa własności, będzie stanowiła działalność gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., a wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika tego podatku zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u. W konsekwencji, aport albo sprzedaż wskazanej nieruchomości będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszeń prawa, strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną powyżej interpretację indywidualną, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych Zaskarżonej interpretacji zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 15 ust. 1 u.p.t.u. poprzez błędną wykładnię i jednocześnie niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że dokonanie sprzedaży nieruchomości lub wniesienie jej aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w okolicznościach przedmiotowej sprawy pozwala przypisać skarżącemu status podatnika w rozumieniu u.p.t.u., pomimo że działania zmierzające do sprzedaży nieruchomości lub wniesienia jej aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie odpowiadają przesłankom prowadzenia działalności gospodarczej określonym w art. 15 ust. 2 u.p.t.u., a tylko prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu tego przepisu pozwała uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, co z kolei stanowi konieczny warunek do uznania określonej czynności za czynność podlegającą opodatkowaniu. 2. art. 15 ust. 2 u.p.t.u. poprzez błędną wykładnię i jednocześnie niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że jednorazowa sprzedaż nieruchomości lub wniesienie tej nieruchomości aportem do spółki przez podmiot, który nie zajmuje się zawodowo obrotem nieruchomościami ani nie ma zamiaru powtarzalności ww. transakcji, stanowi działalność gospodarczą, podczas gdy w okolicznościach niniejszej sprawy działaniom zmierzającym do sprzedaży nieruchomości lub wniesienia jej aportem do spółki nie można przypisać cech działalności gospodarczej w rozumieniu u.p.t.u., w szczególności z uwagi na fakt niewykorzystania nieruchomości do celów gospodarczych, tym bardziej w sposób zorganizowany i ciągły w celu uzyskania z ww. transakcji źródła dochodu, a także z uwagi na brak zamiaru wielokrotnego dokonywania sprzedaży nieruchomości lub wnoszenia jej aportem do spółki w przyszłości. - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 187 § 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. z dnia 8 kwietnia 2015 r., Dz. U. z 2015 r., poz. 613)- dalej O.p. poprzez: 1. Dokonanie dowolnej i swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie oraz błędne ustalenie, że skarżący dokonując sprzedaży nieruchomości lub wniesienia jej aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w okolicznościach przedmiotowej sprawy będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do odmiennych wniosków. 2. Zaniechanie oceny sprawy na podstawie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i rozstrzygnięcie sprawy na podstawie wybiórczych dowodów, tj. pominięciu przez organ przy rozstrzygnięciu sprawy okoliczności, że przedmiotowa nieruchomość stanowi prywatny majątek skarżącego, jak również okoliczności, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami, a uwzględnienie ww. okoliczności nie daje podstaw do uznania określonej czynności za czynność podlegającą opodatkowaniu, gdyż rozporządzenie majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu u.p.t.u., a co więcej przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta z zamiarem wykorzystania do działalności gospodarczej i nie jest przedmiotem działalności gospodarczej skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57 (a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.). W skardze strona postawiła zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2 u.p.t.u. poprzez uznanie, że skarżący, dokonując sprzedaży nieruchomości lub wnosząc nieruchomość aportem do spółki z o.o. aport w okolicznościach opisanych we wniosku, działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez błędną wykładnię polegające na uznaniu, że jednorazowa sprzedaż nieruchomości lub wniesienie aportem do spółki przez podmiot, który nie zajmuje się zawodowo obrotem nieruchomości ani nie ma zamiaru takiej działalności prowadzić, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu u.p.t.u., w szczególności na fakt niewykorzystania nieruchomości do celów działalności gospodarczej. Nadto zarzuca naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 187 § 1O.p., w związku z art. 191 O.p. poprzez dokonanie dowolnej i swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie. Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w okolicznościach przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji wniesienie aportu do spółki z o.o. lub sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ocenie Sądu zarzuty skarżącego są niezasadne. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów proceduralnych. Zgodnie z art. 14h O.p. rozdziału 11 działu IV nie stosuje się do interpretacji indywidualnej, a w tym rozdziale zawarte są przepisy odnoszące się do postępowania dowodowego, w tym przepisy art. 187 § 1 o.p. i 191 O.p., których naruszenie zarzuca skarżący. W postępowaniu o wydanie interpretacji organ nie może zbierać żadnych dowodów, tym samym ich oceniać, ponieważ wydaje interpretację wyłącznie na podstawie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku. W związku z powyższym zarzuty naruszenia art. 187 § 1 O.p. oraz 191 O.p. są niezasadne. Przechodząc natomiast do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przy czym, nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 u.p.t.u., podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Powyższe przepisy stanowią odzwierciedlenie przepisu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym "podatnikiem" jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Prawidłowa wykładnia art. 15 u.p.t.u., który realizuje wdrożenie do polskiego porządku prawnego art. 9 dyrektywy Rady 2006/112/WE musi uwzględniać wskazania wynikające z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w szczególności stanowisko wyrażone w wyroku Trybunału z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Słaby i Kuć, C-180/10 i C-181/10, ECLI:EU:C:2011:589. Zasadniczym wskazaniem powołanego orzeczenia jest teza, zgodnie z którą dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz tego, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak uznał TSUE, osoby fizycznej nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, w związku ze sprzedażą gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, należy uznać ją za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. Tematyka, którą zajmował się TSUE w powołanym wyroku była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć przez sądy administracyjne. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych ogólnych wskazówek. Niemniej w orzecznictwie wskazuje się, że w każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował lub będzie występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. (por. wyroki NSA: w składzie 7 sędziów z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07; z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 319/13; z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13; z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1352/13; z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14 publ.: http://orzeczeniansa.gov.pl). Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że skarżący nabył działkę, stanowiącą grunty rolne 15 października 2012 r. W tym czasie prowadził działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej Wydawnictwo Dystrybucja Książek [...] S. J., W. N. s.c. Już w kwietniu 2013 r. spółka cywilna otrzymała decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku hali magazynowej (magazyn książek) z częścią socjalno-biurową oraz budowie miejsc postojowych. Przekształcenie nieruchomości z terenów rolnych na tereny przemysłowe oraz uzbrojenie terenu nastąpiło przed wszczęciem postępowania o wydanie pozwolenia na budowę hali, co nastąpiło 26 lipca 2013 r., kiedy Prezydent Miasta K. wydał decyzję w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę hali magazynowej wraz z zapleczem socjalno-biurowym i zagospodarowaniem terenu. Skarżący dokonał też uzbrojenia terenu. Te okoliczności zostały, zdaniem Sądu, na tle powołanego orzecznictwa, ocenione przez organ prawidłowo. Po zakupie podatnik podjął działania świadczące, że nieruchomość zamierza wykorzystywać do prowadzonej działalności gospodarczej, na tej nieruchomości bowiem skarżący miał zamiar wybudować halę magazynową z zapleczem socjalno – biurowym i w tym celu podjął działania. Opisany stan faktyczny dowodzi, że skarżący nie dokonał zakupu nieruchomości do celów prywatnych, a wyłącznie w celu wykorzystania do prowadzonej działalności gospodarczej. Przy tym nie ma znaczenia, że wcześniej nie dokonywał obrotu nieruchomościami ani też że nie zamierza w przyszłości prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W związku powyższym zgodne z powołanymi wyżej przepisami jest stanowisko organu, że sprzedaż wskazanej nieruchomości lub wniesienia jej w formie aportu do spółki z o.o. jako czynności podlegające opodatkowaniu w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, będą podlegały opodatkowaniu., tym samym zarzuty naruszenia art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u. nie zasługują na uwzględnienie. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.