I SA/Po 199/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Protokolant referent stażysta Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. oraz odsetek za zwłokę od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] Nr [...]; II. stwierdza, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o dokonanie na majątku należącym do A. S. zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok podatkowy 2008. Jako przyczynę wnioskowania o zabezpieczenie organ kontrolny wskazał fakt unikania wykonania przez zobowiązanego obowiązku podatkowego przez nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w toku postępowania kontrolnego ustalono, iż podatnik ujął w kosztach uzyskania przychodów wydatki na kwotę [...] zł, udokumentowane 14 fakturami wystawionymi przez "X." P. S., które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Do wniosku załączono złożone przez podatnika oświadczenie ORD-HZ o nieruchomościach i prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej, i rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], działając na podstawie art. 207 oraz art. 33 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: Ordynacja podatkowa), zabezpieczył na majątku A. S. określoną w przybliżeniu kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. ([...] zł plus odsetki za zwłokę w wysokości [...] zł). W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł, iż wykazanie przez podatnika w kosztach uzyskania przychodów wydatków wynikających z nierzetelnych faktur mogło być celowe i w swym założeniu mogło zmierzać do uniknięcia zapłaty zobowiązania podatkowego. Zaznaczono, że przybliżona kwota zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., zgodnie z ustaleniami organu kontrolnego, wynosiła [...] zł, podczas gdy złożone przez podatnika zeznanie podatkowe wskazuje, że zobowiązanie podatkowe nie wystąpiło (w zeznaniu wykazano stratę w wysokości [...] zł). Ponadto organ I instancji wskazał, że zgodnie z zawartymi w formularzu ORD-HZ informacjami, posiadany przez stronę majątek w większości obciążony jest hipotekami. Mając na względzie powyższe, Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że zachodzi obawa, iż A. S. może nie wykonać dobrowolnie zobowiązania, które określone zostanie w następstwie przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. postępowania kontrolnego. Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie podatnik złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 33 § 1 i § 2, art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 124 oraz art. 187 w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu podatnik podniósł, że organ I instancji nie podjął w sprawie niezbędnych działań zmierzających do wyjaśnienia jej stanu faktycznego, w szczególności odstąpił od przeprowadzenia postępowania dowodowego, opierając rozstrzygnięcie na podstawie niewiarygodnych wyjaśnień złożonych przez P. S. Powyższe okoliczności, w ocenie podatnika, skutkowały przyjęciem nieprawidłowych ustaleń, wskazujących, że faktury wystawione przez P. S. nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji, a tym samym, że podatnik zalega z uiszczeniem należności publicznoprawnych w kwocie [...] zł. Podnosząc zarzut naruszenia art. 33 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, odwołujący się zauważył, iż w sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek dopuszczających możliwość zastosowania zabezpieczenia przyszłej należności podatkowej. Z powyższego wywiódł, że organ I instancji nie wyjaśnił w zrozumiały sposób przesłanek, którymi kierował się wydając zaskarżoną decyzję. Podkreślił, że organ nie stwierdził braku wywiązywania się podatnika z regulowania zobowiązań podatkowych oraz nie wykazał, że zobowiązany dokonuje, bądź może dokonywać zbywania, bądź celowego obciążania poszczególnych składników swojego majątku, co miałoby uniemożliwić ewentualne zaspokojenie rzekomych należności ustalonych przez organ I instancji. W opinii odwołującego się, organ niezasadnie także przyjął, że posiadany przez podatnika majątek jest na tyle obciążony, że nie byłoby możliwe ewentualne zaspokojenie roszczeń z niezajętej części majątku. Ponadto podatnik zwrócił uwagę na bezpodstawność zastosowanego przez organ zabezpieczenia, w wyniku, którego zajęto 3 należące do podatnika ruchomości, o łącznej wartości [...] zł, skoro wysokość rzekomo istniejącej należności publicznoprawnej została wyliczona na kwotę [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, poza argumentacją tożsamą z rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym, wskazał, że ze złożonego przez podatnika oświadczenia wynika, iż każda z jego nieruchomości jest obciążona hipoteką, a dokonane wpisy bądź są zbliżone do podanej przez stronę wartości szacunkowej nieruchomości, bądź (w przypadku hipoteki łącznej) przekraczają tę wartość. Organ II instancji podkreślił, że wartość dokonanych wpisów wyniosła [...] zł i w większości została dokonana na rzecz banków, co wskazuje na ponoszenie przez skarżącego znacznych obciążeń finansowych związanych z obsługą tego zadłużenia. Ponadto zaakcentowano, że analiza zeznań podatkowych i sprawozdań finansowych za lata 2008-2011 wskazywała niską zyskowność, nieprzekraczającą w badanych latach [...]% oraz znaczny poziom zadłużenia. Najwyższą zyskowność, na poziomie [...]%, podatnik odnotował w 2011 r.; przy przychodach w wysokości [...] zł, oraz kosztach w wysokości [...] zł, dochód wyniósł [...] zł. Organ zwrócił jednak uwagę, że faktyczny dochód netto za 2011 r., wynikający z rachunku zysków i strat, wyniósł [...] zł i nie przekraczał wartości przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami określonymi zaskarżoną decyzją. Dokonując natomiast porównania wartości zobowiązań krótko i długoterminowych z wartością inwestycji krótkoterminowych, aktywów obrotowych, czy kapitałów własnych (dane wynikające z bilansów) organ odwoławczy stwierdził, że porównanie to wskazuje na zwiększone ryzyko finansowe oraz możliwość utraty przez podatnika zdolności do obsługi zadłużenia. Organ II instancji nie podzielił także zarzutów podatnika dotyczących nieprawidłowości dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, wskazując, że kwestie związane z wymiarem podatku nie mogą być przedmiotem szczegółowej analizy w postępowaniu dotyczącym zabezpieczenia zobowiązania. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. S., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P., zarzucając jej naruszenie art. 33 § 1 i § 2 w związku z art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 w związku z art. 233 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008, mimo iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki zabezpieczenia. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący stanął na stanowisku, że żadna ze wskazanych przez organy podatkowe obu instancji okoliczności nie uzasadnia obawy, że zobowiązanie podatkowe - o ilu dojdzie do jego określenia - nie zostanie przez stronę wykonane. Tym samym, jego zdaniem, w sprawie nie wystąpiły przesłanki do wydania decyzji o zabezpieczeniu. Przede wszystkim skarżący podkreślił, że hipotetyczne ustalenia, przeprowadzone w toku postępowania kontrolnego dotyczącego stwierdzenia nierzetelności faktur, nie mogą wpływać na ocenę wykonania w przyszłości zobowiązania podatkowego - zwłaszcza, że do dnia złożenia skargi - organ kontrolny nie przeprowadził czynności dowodowych, potwierdzających powyższą okoliczność. W przekonaniu skarżącego, gdyby zabezpieczenie zobowiązania miało wynikać z faktu przyszłego określenia wysokości zobowiązania, zabezpieczeniu podlegałyby wszystkie zobowiązania, co do których trwają postępowania podatkowe. W jego ocenie, w sprawie bezpodstawnie przyjęto, że rozmiar posiadanego majątku oraz ustanowione na nim hipoteki stanowią okoliczność wskazującą na niewykonanie przez stronę zobowiązania. Zdaniem podatnika, przyjęcie powyższej argumentacji wymagało uprzedniego przeprowadzenia analizy charakteru i wysokości rzeczywistego zadłużenia zabezpieczonego hipotekami. Zaznaczył, że organy obu instancji analizy takiej nie przeprowadziły. Ponadto podniósł, że sukcesywnie i terminowo spłaca zaciągnięte kredyty, i część z nich została całkowicie spłacona w październiku 2012 r. Zarzucił również, że stwierdzona przez organy podatkowe dysproporcja pomiędzy wysokością zadeklarowanego przez niego podatku za 2008 r., a zobowiązaniem, które może zostać w przyszłości określone, jest relatywnie mała w porównaniu do jego rocznych przychodów - nie przekracza [...]% kwoty przychodów. Zaakcentował także, że dynamika prowadzonej przez niego działalności wskazuje na sukcesywne zwiększanie obrotów i polepszanie kondycji firmy. Zaznaczył, że terminowo reguluje swoje zobowiązania o charakterze publicznoprawnym i handlowym, nie ma problemów z pozyskiwaniem źródeł finansowania. W jego opinii, zastosowanie statycznej oceny wskaźników, wyłącznie na podstawie wcześniejszych sprawozdań finansowych, nie powinno zastępować analizy rzeczywistej kondycji jego firmy. W konkluzji, skarżący wyraził przekonanie, że w sprawie nie przeprowadzono dokładnego postępowania, zmierzającego do ustalenia istnienia przesłanek zabezpieczenia, a wydane rozstrzygnięcia oparto wyłącznie na wniosku Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. i przekonaniu, że prowadzone przez ten organ postępowanie doprowadzi do określenia zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko strony skarżącej za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. – Dz. U z 2012 r., poz. 749 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio. Natomiast na mocy art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, określającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej wysokość zwrotu podatku. Z treści przytoczonego powyżej przepisu wynika, że główną przesłanką wydania decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego w trybie przepisów art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Wprawdzie przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują pojęcia "uzasadnionej obawy", jednakże ustawodawca przykładowo wskazał dwie okoliczności, które mogą taką obawę uzasadniać, a mianowicie gdy "podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym" lub "dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję". W takiej sytuacji uzasadniony wydaje się pogląd, w myśl którego organ podatkowy nie będzie musiał wykazywać związku między zaistnieniem powyższych zdarzeń, a wystąpieniem obawy niewykonania zobowiązania. Wystarczy, że wykaże, iż mają miejsce zdarzenia wskazane w tym przepisie. Analizując przesłanki uzasadniające wydanie decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych nie można jednak nie dostrzec, że przesłanki wymienione w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej stanowią jedynie przykładowe okoliczności uzasadniające wydanie decyzji o zabezpieczeniu. Nie ma zatem przeszkód, aby organ podatkowy mógł wskazać także na inne okoliczności uzasadniające istnienie obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Przykładowo, WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., I SA/Gd 1011/11, stwierdził, że z uzasadnioną obawą niewykonania zobowiązania podatkowego mamy między innymi do czynienia w razie trudnej sytuacji finansowej podmiotu zobowiązanego, ewentualnie w przypadku działań skierowanych na wyzbywanie się majątku. Ponadto, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 2 lutego 2008 r., I SA/Gl 432/09, podkreślił, że w sytuacji, gdy już istniejące zaległości wraz z odsetkami za zwłokę stanowią znaczną wysokość w porównaniu z dochodami wykazanymi w deklaracjach podatkowych za poszczególne lata podatkowe, a strona nie podejmuje działań, by te zobowiązania regulować uzasadnione jest podjęcie decyzji o dokonaniu zabezpieczenia. Podkreślenia jednak wymaga, że decyzja o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego nie znajduje automatycznego zastosowania w każdym postępowaniu, w którym organy przewidują zwiększoną wysokość zobowiązania podatkowego względem zadeklarowanej przez podatnika (por. W. Stachurski, Komentarz do art. 33 ustawy - Ordynacja podatkowa, komentarz LEX 2013, stan prawny: 15 stycznia 2013). Także sama przewidywana wysokość tego zobowiązania nie może stanowić wystarczającej podstawy do zastosowania zabezpieczenia, o ile nie zostanie wykazane, że w zestawieniu z sytuacją majątkową strony zachodzi uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego także w ramach postępowania egzekucyjnego (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 9 listopada 2010 r., I SA/Bd 617/10). Podobnie sam upływ terminu, w którym zobowiązanie winno być zapłacone, zwłaszcza jeżeli tak jego zasadność, jak i wysokość stanowi przedmiot toczącego się postępowania podatkowego lub kontrolnego, nie może stanowić przesłanki decydującej o zastosowaniu zabezpieczenia (wyrok WSA w P. z dnia 18 grudnia 2008 r., I SA/Po 1205/08). Również samo stwierdzenie, że dochody podatnika uległy drastycznemu, spadkowi, nie wystarcza do stosowania instytucji zabezpieczenia podatkowego. W takiej sytuacji nie można stwierdzić zmniejszania się majątku podatnika, czego wymaga art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2008 r., I SA/Bd 122/08). Odnosząc powyższe wyjaśnienia do stanu faktycznego sprawy należy stwierdzić, że w uzasadnieniach zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie wskazano żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że zachodziła uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, a w szczególności nie wykazano, że skarżący trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję, a zatem nie było podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. Analizując uzasadnienie decyzji Naczelnika Urzędu skarbowego w S. z dnia [...] września 2012 r., nie sposób wskazać na jakiekolwiek okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że w tej konkretnej sprawie w odniesieniu do przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008 w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę obliczonych na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł zachodziła uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. W uzasadnieniu organ wyjaśnił jedynie, że decyzja została wydana na wniosek Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2012 r. o dokonanie zabezpieczenia w postępowaniu kontrolnym. We wniosku organ kontroli skarbowej wskazał, że prowadzone przez skarżącego księgi podatkowe nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, gdyż skarżący zaliczył do kosztów uzyskania przychodów faktury wystawione przez P. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą X. Następnie, w uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji przedstawił wykaz nieruchomości i praw majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej, a także rzeczy i praw ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego. To wystarczyło organowi do sformułowania konkluzji, że uzasadnione jest dokonanie zabezpieczenia przyszłego zobowiązania podatkowego. W ocenie Sądu tego rodzaju wniosek jest nieuprawniony i nie wynika z uzasadnienia analizowanej decyzji. Podkreślenia wymaga, że organ pierwszej instancji nie podjął nawet próby wyjaśnienia na czym miałaby polegać uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, a w szczególności nie odniósł się do przesłanek określonych w art. 33 §1 Ordynacji podatkowej, tj. nie wykazał, że skarżący trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Na uwagę zasługuje także fakt, że wysokość przyszłego zobowiązania podatkowego jest niewielka w porównaniu z wartością nieruchomości (mimo, że w znacznej części są one przedmiotem zabezpieczenia), ponadto wartość każdej ze wskazanych rzeczy ruchomych, na których nie zostało ustanowione żadne zabezpieczenie przekracza kwotę przyszłego zobowiązania podatkowego (motocykl [...] – [...] zł, łódź motorowodna [...] – [...] zł, samochód [...] – [...] zł). Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy decyzję Naczelnika Urzędu skarbowego w S. z dnia [...] września 2012 r., mimo uzupełnienia uzasadnienia o nowe okoliczności także – w ocenie Sądu – nie wykazał, że zaszły przesłanki uzasadniające zabezpieczenie wykonania zobowiązania podatkowego, o których mowa w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że każda z nieruchomości jest obciążona hipoteką, a wpisy bądź są zbliżone do wartości szacunkowej nieruchomości, bądź przekraczają tę wartość. Większość wpisów dokonana została na rzecz banków, co wskazuje – zdaniem organu odwoławczego – że skarżący ponosi znaczne wydatki związane z bieżącą obsługą zadłużenia. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w P. wskazał, że działalność gospodarczą skarżącego cechuje niska zyskowność (w latach 2008-2011 nie przekroczyła [...]%) i stosunkowo wysokie zadłużenie, co w konsekwencji może doprowadzić do utraty zdolności obsługi zadłużenia. Przedstawione w uzasadnieniu okoliczności – zdaniem organu podatkowego – nie dają gwarancji wykonania zobowiązania podatkowego, które zostanie określone decyzji wymiarową za rok 2008 r. Z przedstawioną argumentacją Dyrektora Izby Skarbowej w P. nie sposób się zgodzić. W ocenie Sądu, z uzasadnień decyzji organów obu instancji nie wynikają żadne okoliczności, które uzasadniałyby dokonanie zabezpieczenia na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. W szczególności, z uzasadnienia decyzji nie wynika, że skarżący trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Uzasadnieniem dokonania zabezpieczenia nie mogą być okoliczności wskazanie w uzasadnieniach decyzji. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na znaczną wartość majątku skarżącego. Mimo ustanowionego zabezpieczenia w formie hipoteki na majątku nieruchomym skarżącego nie można nie dostrzec, że skarżący jest właścicielem rzeczy ruchomych, których łączna wartość znacznie przewyższa kwotę przyszłego zobowiązania podatkowego. Podkreślenia wymaga również, że ustanowienie zabezpieczenia na majątku skarżącego przez bank nie może stanowić argumentu za uzasadnioną obawą niewykonania zobowiązania podatkowego. Jest to bowiem nieodłączny element prowadzenia działalności gospodarczej, której źródłem (jednym ze źródeł) finansowania jest kredyt. Samo ustanowienia hipoteki na majątku skarżącego nie może być zatem utożsamiane ze złą sytuacją finansową podmiotu, w szczególności, gdy terminowo wywiązuje się on z ciążących na nim zobowiązań. Ponadto podkreślić należy, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący systematycznie osiąga dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, co tym bardziej nie stanowi argumentu uzasadniającego wniosek, do którego doszły organy obu instancji. Konkludując, należy stwierdzić, że – zdaniem Sądu rozpatrującego sprawę – z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikają jakiekolwiek okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, że zaszła uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe za rok 2008 nie zostanie wykonane. Przytoczone powyżej argumenty organu podatkowego nie zasługują na aprobatę. Ani Dyrektor Izby Skarbowej w P., ani Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. nie wykazali, że skarżący trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Źródłem uzasadnionej obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane nie może być także fakt, że na nieruchomości skarżącego ustanowiona została hipoteka, zwłaszcza w zestawieniu tej okoliczności z faktem posiadania przez podatnika majątku ruchomego znacznej wartości, który nie jest przedmiotem żadnego zabezpieczenia oraz faktem, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą o znacznej skali, czego dowodem jest deklarowana wartość przychodu i że systematycznie osiąga z tego tytułu dochód. W tej sytuacji nie było podstaw do wydania decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a , art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku.