I SA/Po 2043/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 września 2016r. sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2016r. sygn. akt I SA/Po 2043/15 dotyczącego sprawy ze skargi KHS na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2007 r. I. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2016r. sygn. I SA/Po 2043/15; II. oddala skargę; III. zasądza od strony skarżącej KHS na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwotę [...] zł ( [...] złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. odmówił H. S. oraz K. S. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2007 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ podatkowy I instancji wskazał, że rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. skarżący dokonali wspólnie, składając w dniu [...] kwietnia 2008 r. zeznanie [...], w którym wykazano podatek należy w kwocie [...]zł, sumę pobranych zaliczek w kwocie [...]zł oraz podatek do zapłaty w kwocie [...]zł. Wynikający z omawianej deklaracji podatek do zapłaty został uiszczony na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego w dniu [...] kwietnia 2008 r. Następnie w dniu [...] grudnia 2013 r. złożono wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...]zł. Do omawianego wniosku dołączono korektę zeznania [...] za 2007 r. w której nie wykazano żadnego dochodu, żadnego podatku należnego oraz żadnej sumy wpłaconych przez płatników zaliczek. Z uwagi na powyższe pismem z dnia [...] lutego 2014 r. nr PP [...] wezwano H. S. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o stwierdzenie nadpłaty poprzez uzupełnienie korekty deklaracji [...] za 2007 r. o podpis małżonki. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik H. S. w dniu [...] marca 2014 r. przesłała kolejną korektę zeznania [...] za 2007 r. podpisaną przez oboje małżonków. W omawianej korekcie wykazano do opodatkowania dochody z emerytur i rent wykazując podatek należny w kwocie [...]zł, sumę wpłaconych przez płatników zaliczek w kwocie [...]zł, nadpłatę w kwocie [...]zł oraz kwotę podatku do zapłaty w wysokości [...] zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zauważył, że w skorygowanym zeznaniu nie ujęto przychodu w kwocie [...]zł wykazanego w pierwotnie złożonym zeznaniu jako dochód H. S. z innych źródeł. Organ podatkowy I instancji stwierdził, że z informacji [...] wystawionej przez E. S.A. wynika, że w 2007 r. H. S. uzyskał przychód z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie za zbyte akcje pracownicze Z. S.A. (dalej: Z. S.A.) w kwocie [...]zł oraz przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w kwocie [...]zł. Ustalono ponadto, że wyrokiem z dnia [...] listopada 2006 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla W. Woli w W. zasądził od E. S.A. na rzecz H. S. kwotę [...]zł – należną na podstawie umowy sprzedaży akcji wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od poszczególnych terminów płatności. Istota sporu zdaniem organu I instancji sprowadza się do oceny, czy ustawowe odsetki za zwłokę podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozliczeniu za 2007 r. W kontekście tak zarysowanego przedmiotu sporu stwierdzono, że pomimo tego, iż odsetki są świadczeniem ubocznym, gdyż warunkiem powstania uprawnienia do nich jest istnienie oraz wymagalność długu głównego, to roszczenie o nie ma charakter samoistny. Z tego względu w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. wyłączenie z opodatkowania należności głównej nie oznacza, że opodatkowaniu nie podlegają również odsetki naliczone od takiej należności. Zdaniem organu podatkowego I instancji dochód z tytułu odsetek ustawowych należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśniono, że użyte w drugim z przywołanych przepisów sformułowanie "w szczególności" dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści tego przepisu. W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić, w każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Stwierdzono, że zasądzonych odsetek ustawowych nie można przyporządkować do żadnego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności do przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych z uwagi na postanowienia art. 17 ust. 2 i art. 19 ust. 1 wskazanej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 6, tj. w przypadku przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19. Zgodnie zaś z art. 19 ust. 1 ostatnio powołanej ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. przytoczony przepis wyklucza zaliczenie do przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych wartości zasądzonych odsetek ustawowych gdyż nie stanowią one elementu ceny określonej w umowie sprzedaży akcji. Przychód z tytułu zasądzonych odsetek należy, zdaniem organu I instancji, zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Uzasadniając rozstrzygnięcie Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wyjaśnił również, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych. Zaznaczono, że na podstawie przytoczonego przepisu przychód z odpłatnego zbycia akcji pracowniczych Z. S.A. podlegał opodatkowaniu, w roku w którym był należny, a nie w roku faktycznego otrzymania pieniędzy. Zaznaczono jednak, że z uwagi na samoistny charakter roszczenia o odsetki, wyłączenie z opodatkowania za 2007 r. należności głównej, jaką jest wymagalna w 2002 r. należność z tytułu sprzedanych akcji, nie oznacza, iż nie podlegają opodatkowaniu za 2007 r. otrzymane we wskazanym roku odsetki ustawowe od zwłoki w zapłacie za zbyte akcje. Mając powyższe na uwadze organ podatkowy I instancji stwierdził, że otrzymane przez H. S. ustawowe odsetki za zwłokę w płatności za zbyte akcje Z. S.A. podlegają opodatkowaniu w rozliczeniu za 2007 r. W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. przychód z tytułu odsetek za zwłokę został prawidłowo wykazany do opodatkowania w pierwotnie złożonej deklaracji [...] za 2007 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pismami z dnia [...] lipca 2015 r. podatnicy wnieśli odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej, w których wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym poprzez uznanie nadpłaty za uzasadnioną i orzeczenie jej zwrotu na rzecz podatników. Ewentualnie zaś wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. zarzucono naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – poprzez uznanie, że zasądzone przez Sąd odsetki za zwłokę stanowią "przychód z innych źródeł" – art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy mimo ewidentnego braku stosownego zapisu ustawowego – przez co, zdaniem podatników dokonano niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej; 2) art. 21 ust. 1 lit 3b ustawy – poprzez jego niezastosowanie – (inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku...). Uzasadniając odwołania podatnicy wskazali, że w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt II CSK 417/07 stwierdzono, że bezprawne niewykonywanie obowiązków stanowi podstawę do odszkodowania w oparciu o art. 471 k.c. Wyjaśniono, że na tej podstawie oparte były wyroki sądów zasądzających świadczenia pieniężne wraz z odsetkami na rzecz uprawnionych. Wyjaśniono również, że odszkodowanie należne akcjonariuszowi obejmowało zarówno świadczenie główne jak i zasądzone od niego odsetki. W ocenie podatników zasądzone kwoty mają charakter odszkodowania i korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 lit. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po rozpoznaniu odwołań podatników Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie sporny jest charakter prawny otrzymanych przez podatnika w 2007 r. odsetek z tytułu nieterminowej zapłaty za sprzedane akcje Z. S.A. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił pogląd organu I instancji, że użycie w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania "w szczególności" wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i brak jest przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć przychody inne niż wymienione wprost w treści tego przepisu. W ocenie organu II instancji o przychodzie podatkowym z innych źródeł mówi się w każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, których nie można zakwalifikować do jednego z pozostałych źródeł przychodów. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił również, że roszczenie o odsetki ma charakter samoistny, a podstawą prawną ich wypłaty w niniejszej sprawie nie była umowa kupna-sprzedaży akcji, lecz opóźnienie w terminowej wypłacie świadczenia. Wyjaśniono, że odsetki, których dotyczy sprawa nie są odsetkami, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odsetki z tytułu zwłoki nie stanowią również przychodu z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 30b ust. 1 wskazanej powyżej ustawy, gdyż nie zostały wypłacone w związku ze zdarzeniami gospodarczymi opisanymi w tym przepisie. W ocenie organu odwoławczego fakt, że wypłata odsetek nastąpiła w związku z nieterminowym wykonaniem przez E. S.A. umowy sprzedaży akcji Z. S.A. nie nadaje spornemu przysporzeniu charakteru przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśniono przy tym, że odsetki, których dotyczy sprawa miały znamiona rekompensaty za niewłaściwą realizację umowy. Zdaniem organu II instancji biorąc pod uwagę fakt, że przychodu z tytułu odsetek za zwłokę nie można zaliczyć do przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz biorąc pod uwagę, że przychód ten nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania – za prawidłowe należy uznać zakwalifikowanie go do przychodów z innych źródeł. Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniając rozstrzygnięcie zaznaczył również, że z przedłożonego przez pełnomocnika H. S. wyroku sądowego na podstawie, którego dokonano wypłaty podatnikowi odsetek za nieterminowe wykonanie przez E. S.A. umowy kupna-sprzedaży akcji Z. S.A. nie wynika, aby na rzecz podatnika zostało zasądzone odszkodowanie. Wyjaśniono przy tym, że Sąd w sprawie z powództwa podatnika, zasądził jedynie na jego rzecz odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej zapłaty za sprzedane akcje pracownicze Z. S.A., które z całą pewnością nie są odszkodowaniem w rozumieniu przepisów k.c. Zaznaczono, że podatnicy nie przedłożyli organowi I, jak i II instancji, żadnych dowodów, z których wynikałoby, że zasądzone na rzecz H. S. odsetki z tytułu zwłoki w zapłacie za akcje Z. S.A. mają charakter odszkodowawczy. W związku z powyższym stwierdzono, że nie sposób uznać, że zasądzone przez Sąd na rzecz H. S. odsetki stanowiły odszkodowanie. Wyżej wymieniona ostateczna decyzja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej stanowiła przedmiot skargi podatników kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...]zł poprzez uznanie nadpłaty w całości za uzasadnioną i orzeczenie jej zwrotu na rzecz podatników. W skardze wniesiono ponadto o zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, sądowych i skarbowych. Zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej zarzucono naruszenie prawa materialnego tj. ustawy z dnia [...] lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – poprzez uznanie, że osiągnięty przez skarżących przychód nosi znamiona, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zastrzeżenia budzi przyjęty przez organ pogląd, w kwestii zaliczenia przychodu w postaci odsetek ustawowych do przychodów ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie skarżących charakter prawny zasądzonych wyrokiem sądu powszechnego odsetek i ich ścisłe powiązanie z należnością główną, wskazuje, że dochody te można zaliczyć do dochodów z praw majątkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Na skutek rozpoznania skargi wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2043/15 uchylono zaskarżoną decyzję oraz zasądzono na rzecz skarżących kwotę [...]zł tytułem zwrot kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] marca 2016 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku wnosząc o jego uchylenie i oddalenie skargi. W skardze kasacyjnej wniesiono również o jej rozpoznanie na rozprawie oraz zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżących wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uchwale poszerzonego składu NSA z dnia 06 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 2/16 orzeczono, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kierując się stanowiskiem NSA uznano, że podstawy wywiedzionej przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione co uzasadnia zastosowanie trybu autokontroli z art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 179a p.p.s.a., jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Kluczowe dla prawidłowej interpretacji przytoczonego przepisu jest ustalenie znaczenia sformułowania "podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione". W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oczywiste usprawiedliwienie podstaw skargi kasacyjnej zachodzi w przypadku, gdy jasnym jest, że zarzuty te zasługują na uwzględnię. Podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione w sytuacji gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie [por.: postanowienie NSA z dnia 06 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. W kontekście powyższych rozważań należy zauważyć, że NSA w poszerzonym składzie w uchwale z dnia 06 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 2/16 [dostępnej pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl] orzekł, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a., jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Przytoczony ostatnio przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Skład, który nie podziela wspomnianego stanowiska, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu [tak: postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 824/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając zatem na uwadze, że wyrażony w przywołanej powyżej uchwale NSA z dnia 06 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 2/16 pogląd wiąże wszystkie składy sądów administracyjnych stwierdzić należało, że podstawy skargi kasacyjnej – zarzucające wyrokowi tutejszego Sądu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2043/15 naruszenie prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.) – są oczywiście usprawiedliwione. Mając na uwadze treść powołanej uchwały NSA należy stwierdzić, że poddana sądowej kontroli decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, jak też poprzedzającą ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Trafnie bowiem organy podatkowe wskazały, że przychód z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie za zbyte akcje należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Odsetki te zostały zatem przez skarżących zasadnie wykazane do opodatkowania w pierwotnie złożonej deklaracji podatkowej, jako przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych, z uwagi na co brak jest przesłanek do stwierdzenia nadpłaty podatku w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o regulacje art. 179a w zw. z art. 151 p.p.s.a., należało uchylić wyrok tutejszego Sądu z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2043/15, a skargę jako bezzasadną oddalić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 179a w zw. z art. 203 pkt 2 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając zapisy § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804). Na zasądzony zwrot kosztów postępowania kasacyjnego składa się wpis od skargi kasacyjnej w kwocie [...]zł oraz ˝ wynagrodzenia radcy prawnego należnego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 pkt 3 powołanego ostatnio rozporządzenia. Miarkując wysokość wynagrodzenie pełnomocnika organu Sąd kierował się dyspozycją art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Ustalając czy w danej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek w rozumieniu przytoczonego ostatnio przepisu zbadać należy m.in., nakład pracy pełnomocnika oraz stopień zawiłości sprawy. Zasądzając wynagrodzenie pełnomocnika Sąd wziął pod uwagę znany mu z urzędu fakt, że do tutejszego Sądu wniesiono wiele analogicznej treści skargi kasacyjnych w tożsamych rodzajowo sprawach. Zarzuty oraz argumentacja wniesionych skarg kasacyjnych są zbieżne, co wynika z powtarzalności danego rodzaju spraw. Z uwagi na powtarzalność spraw sporządzenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wymagało od pełnomocnika organu mniejszego niż normalnie nakładu pracy, co uzasadnia przyznanie wynagrodzenia w wysokości niższej od podstawowej.