I SA/Po 215/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Protokolant: st. sekretarz sądowy Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako: "Dyrektor") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. dalej jako "O.p."), utrzymał w mocy swoje własne postanowienie z dnia [...] listopada 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania równorzędności elektronicznej formy dokumentu obcego lub własnego z jego wersją papierową. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie wyjaśniono, że w dniu w dniu [...] września 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób prawnych, a także podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania równorzędności elektronicznej formy dokumentu obcego lub własnego z jego wersją papierową. Wniosek powyższy uzupełniono w dniu [...] listopada 2018 r. Wnioskodawca [...] K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: "Spółka"), jest zakładem produkcyjnym, którego podstawowym profilem działalności jest produkcja komponentów silników lotniczych, budowa kompletnych jednostek napędowych, projektowanie nowych elementów silników lotniczych, świadczenie specjalistycznych usług obróbki metali. Spółka jest podmiotem posiadającymi siedzibę w Polsce, zarejestrowanym w kraju dla potrzeb podatku dochodowego do osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, ze zm.; dalej: "ustawa o VAT"). Działalność Spółki prowadzona jest na terenie W. Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: WSSE), na podstawie uzyskanego przez Spółkę zezwolenia strefowego. W toku działalności, Spółka otrzymuje od dostawców w formie papierowej liczne faktury zakupowe VAT, faktury korygujące VAT, duplikaty faktur, rachunki, paragony, noty odsetkowe, noty księgowe wraz z załącznikami; równocześnie, w związku z podróżami służbowymi zatrudnianych pracowników, Spółka ponosi i dokumentuje w formie papierowej wydatki służbowe poniesione w trakcie takich podróży (łącznie dalej: dokumenty obce). W wersji papierowej, Spółka przechowuje także dokumenty własne m.in. kopie faktur sprzedaży, noty księgowe, polecenia księgowania i ich załączniki (dalej jako: dokumenty własne). Z uwagi na skalę prowadzonej działalności oraz liczbę dokumentowanych zdarzeń, przechowywanie dokumentów własnych i obcych w formie papierowej jest dla Spółki dalece nieefektywne, wiąże się bowiem z wysokimi kosztami archiwizacji i licznymi trudnościami logistycznymi (m. in. w zakresie konieczności zapewnienia dostępu i zabezpieczenia archiwizowanych dokumentów, czasochłonnym wyszukiwaniem dokumentów źródłowych, ryzykiem ich uszkodzenia, postępującą utratą czytelności dokumentów wytwarzanych na drukarkach igłowych lub rolkach światłoczułych). Ponadto, konieczność identyfikacji dokumentów źródłowych w archiwach znacząco wydłuża czas prowadzonych w Spółce licznych kontroli podatkowych, celno-skarbowych oraz kontroli dotyczących działalności strefowej Spółki. Z tych względów, Spółka planuje zastąpić dotychczasowy, papierowy system przechowywania dokumentów systemem elektronicznym. W związku z powyższym Spółka zadała pytanie, czy elektroniczna forma dokumentu obcego lub własnego (skan lub zdjęcie paragonu, faktury) stanowić będzie równorzędną z wersją papierową podstawę rozliczania przychodów z wykonywanej na rzecz Spółki pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 200, ze zm., dalej: "ustawa o PIT") oraz dokumentacji wydatków zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w oparciu o przepis art. 21 ustawy o PIT (w szczególności określonych w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT wydatków z tytułu diet i innych należności z tytułu podróży służbowej pracowników i osób niebędących pracownikiem). Zdaniem wnioskodawcy, elektroniczna forma dokumentu obcego lub własnego (np. skan lub zdjęcie paragonu, faktury) stanowić będzie równorzędną dla wersji papierowej podstawę rozliczania przychodów z wykonywanej na rzecz Spółki pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. I ustawy o PIT oraz dokumentacji wydatków zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ustawy o PIT (w szczególności określonych w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT diet i innych należności z tytułu podróży służbowej pracowników i osób niebędących pracownikiem). Dyrektor uznał, że zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez Wnioskodawcę nie mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. W konsekwencji, ocena zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska nie jest możliwa. Mając powyższe na względzie Inne, w oparciu o art. 165a § 1 w zw. art. 14h ustawy O.p., w dniu 19 listopada 2018 r. wydał postanowienie nr [...] [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka podnosząc zarzut: nieprawidłowego zastosowania przepisów art. 14b § 1 O.p. poprzez uznanie, że żądanie udzielenia interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem Nr [...] wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b § 1 O.p. z uwagi na brak odniesienia w przepisach ustawy o PIT do kwestii sposobu przechowywania dokumentów księgowych będących podstawą określenia wysokości wynagrodzenia i świadczeń postawionych pracownikom do dyspozycji, w tym również świadczeń zwolnionych z opodatkowania - pomimo faktu, iż powołane przepisy podatkowe jednoznacznie odwołują się do wytycznych dotyczących dokumentacji podatkowej; nieprawidłowego zastosowania przepisów art. 14b § 2a O.p. poprzez uznanie, iż przedmiotem zapytania są przepisy prawa podatkowego regulujące uprawnienia organów podatkowych w zakresie oceny dowodów zebranych w postępowaniu podatkowym lub kontrolnym - w sytuacji, kiedy zapytanie Spółki dotyczyło wyłącznie możliwości technicznego zastąpienia dla potrzeb wypełnienia przez Spółkę obowiązków płatnika dotychczasowego, papierowego sposobu archiwizacji dokumentacji podatkowej, ich wiernymi elektronicznymi kopiami, a więc wprowadzenia rozwiązania systemowego niedotyczącego jakiekolwiek merytorycznej oceny dowodów podatkowych lub uprawnień organów lecz wyłącznie obowiązków dokumentacyjnych określonych przepisami ustawy podatkowej; naruszenie przepisu art. 165a w zw. z art. 14h O.p. poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie o wydanie interpretacji nie może zostać wszczęte w odniesieniu do pytania Nr [...] wniosku, a w rezultacie brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku w zakresie opisanym przez Spółkę w złożonym wniosku o wydanie wiążącej interpretacji prawa podatkowego, pomimo braku prawno-podatkowych przesłanek uprawniających organ do przyjęcia takiej tezy; naruszenia przepisów art. 120, 121 w zw. z art. 14h O.p. poprzez odmowę wydania interpretacji, a w efekcie uniemożliwienie uzyskania przez Spółkę ochrony, przewidzianej w Ordynacji podatkowej, wynikającej z zastosowania przez Spółkę rozwiązania systemowego przedstawionego w interpretacji indywidualnej w zakresie zdarzenia przyszłego, bezpośrednio dotyczącego sytuacji podatkowej Spółki. Rozpoznając wniesione zażalenie Dyrektor potrzymał swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...] listopada 2018 r. wskazując, że z treści przepisów O.p. przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej/zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Omawiana instytucja instytucja gwarantuje ochronę prawną w zakresie określonym przepisami art. 14k – 14n O.p. w przypadku zastosowania się zainteresowanego do wydanego na jego rzecz rozstrzygnięcia. Jak stanowi art. 14k § 1 ustawy, zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania - o której mowa w art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udzielenie indywidualnej interpretacji został wniesiony przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Dyrektor podkreślił, że podstawą zastosowania wskazanej regulacji prawnej w analizowanej sprawie była druga z wymienionych w niej przesłanek, mianowicie wystąpienie innej przyczyny uniemożliwiającej wszczęcie postępowania. Wprawdzie przesłanka ta nie została w przepisach O.p. zdefiniowana, to jednak zgodnie z wypracowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego, przyczyny te mogą dotyczyć zakresu przedmiotowego wniosku. Interpretacja może być wydana wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Organ wydający interpretację nie może bowiem poprzestać na ustaleniu, że złożony został wniosek o wydanie interpretacji i że wnioskodawca właśnie interpretację indywidualną chce uzyskać. Obowiązkiem organu jest ocena, niezależnie od przekonania wnioskodawcy, czy w świetle przepisów regulujących instytucję interpretacji indywidualnych wniosek o wydanie interpretacji - z uwagi m.in. na jego przedmiot - istotnie może wszcząć postępowanie interpretacyjne. Następnie Dyrektor wskazał, że analiza wniosku wskazała, że jego przedmiotem nie jest interpretacja wymienionych przez Stronę w poz. 69 wniosku przepisów prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie. Złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego przedstawiający zdarzenie przyszłe został sformułowany w sposób, który nie zawierał powiązań z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania, rozliczeniem podatku. Było nim natomiast zagadnienie techniczne związane ze sposobem, systemem lub procedurą przechowywania dokumentów, wymagające dokonania oceny przedstawionej we wniosku procedury w kategoriach dowodów, o których mowa w przepisach zawartych w Dziale IV O.p., dotyczących postępowania podatkowego i przepisów regulujących uprawnienia organów podatkowych podczas prowadzonego postępowania podatkowego lub kontroli. Zatem przedstawione pytanie nie stanowiło zagadnienia, które mogło zostać rozstrzygnięte w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego, której podstawowym celem jest przede wszystkim wyjaśnienie sytuacji prawnopodatkowej wnioskodawcy. Dlatego też interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczyło pytanie nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla wnioskodawcy w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz byłaby faktycznie oceną materiału dowodowego, do czego organ interpretacyjny nie jest uprawniony. Ocena posiadanych przez podmiot dokumentów jest bowiem uprawnieniem organu podatkowego w trakcie toczącego się postępowania podatkowego lub kontroli, a jak wynika z cytowanego art. 14b ust. 2a O.p., uprawnienia organów podatkowych nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Zdaniem Dyrektora za zainteresowanego nie można uznać osoby, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wyłącznie w celu zaznajomienia się z poglądem organu interpretacyjnego odnośnie przedstawionego we wniosku stanowiska dotyczącego stosowania przepisów prawa podatkowego. Organ nie zanegował prawa strony do sformułowania wniosku dotyczącego zdarzenia przyszłego, czyli do opisania zdarzenia hipotetycznego lub abstrakcyjnego, które dopiero ma lub może (w zależności od decyzji podmiotu) się zdarzyć. W niniejszej sprawie należało jednak rozważyć, czy dopuszczalny jest wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczący omawianego zagadnienia. W ocenie Dyrektora wprawdzie wniosek - tak jak w przedmiotowej sprawie - wskazał pytanie dotyczące konkretnych obowiązków podatkowych podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, jednakże w odniesieniu do nieskonkretyzowanej przepisami prawa podatkowego sytuacji faktycznej. Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o PIT w żadnym miejscu nie odnoszą się do kwestii sposobu przechowywania dokumentów księgowych, dokumentujących wysokość wynagrodzeń i wartości świadczeń postawionych pracownikom do dyspozycji, w tym również świadczeń zwolnionych z opodatkowania na mocy ww. ustawy, uzasadniona była odmowa wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie wniosła Spółka podtrzymując zarzuty zawarte w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. W rozpoznawanej sprawie organy odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania równorzędności elektronicznej formy dokumentu obcego lub własnego z jego wersją papierową. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie zaś do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 - 2 O.p.). Istotą interpretacji indywidualnej jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 2 O.p. ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Warto w tym miejscu przywołać też definicję ustawy podatkowej z art. 3 pkt 1 O.p., zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Ustawodawca przewidział również sytuacje, gdy wniosek podmiotu o udzielenie pisemnej interpretacji danego przepisu nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy m.in. art. 165a O.p. Stosownie natomiast do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W terminie "jakichkolwiek innych, niż brak statusu zainteresowanego, przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy brak jest przepisu prawa podatkowego normującego zagadnienie przedstawione przez wnioskodawcę. Ustawodawca nie nałożył bowiem na interpretatora obowiązku poszukiwania przepisu prawa, który może mieć zastosowanie w sprawie. Przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy organ zobowiązany jest sprawdzić czy wskazane przez stronę przepisy pozwalają na zajęcie merytorycznego stanowiska w sprawie. W niniejszej sprawie, organ stwierdził, co akceptuje Sąd w niniejszym składzie, że brak jest przepisu prawa podatkowego normującego zagadnienie przedstawione przez skarżącą Spółkę. Opisując bowiem szczegółowo procedurę przechowywania dokumentów skarżąca zapytała czy elektroniczna forma dokumentu obcego lub własnego (skan lub zdjęcie paragonu, faktury) stanowić będzie równorzędną z wersją papierową podstawę rozliczania przychodów z wykonywanej na rzecz Spółki pracy w rozumieniu przepisu art. 12 ustawy o PIT) oraz dokumentacji wydatków zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w oparciu o przepis art. 21 ustawy o PIT (w szczególności określonych w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT wydatków z tytułu diet i innych należności z tytułu podróży służbowej pracowników i osób niebędących pracownikiem). Poprawny jest zatem pogląd, że wskazane przez skarżącą przepisy nie normują kwestii technicznych wymogów przechowywania dokumentów. Istotne przy tym jest, że kwestia przechowywania dokumentów w innej niż papierowa formie nie jest normowana innymi przepisami ustawy o PIT, czy O.p. Skoro ustawodawca nie stworzył przepisu prawa podatkowego, który odnosi się do formy przechowywania dokumentów podatkowych nie sposób przyjąć, że możliwa jest interpretacja przepisu, którego nie ma. Zdaniem Sądu zgodnie z art. 165a § 1 w zw. z art. 14 h O.p., organ miał zatem obowiązek odmówić wszczęcia postępowania interpretacyjnego w sytuacji gdy stwierdził, że brak jest przepisu prawa, którego wykładni może dokonać, w odniesieniu do stanu faktycznego opisanego we wniosku o interpretację indywidualną. Sednem sprawy ma być bowiem ustalenie prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p., a ustawa o PIT nie odnosi się do kwestii podniesionych we wniosku. W niniejszej sprawie wątpliwości podatnika, które ujawnione zostały we wniosku o udzielenie interpretacji, dotyczyły kwestii technicznych (przechowywania dokumentów w formie elektronicznej), a nie podatkowych. Z wniosku skarżącej nie wynikał żaden problem związany z wykładnią, czy też rozumieniem treści powołanych przepisów ustawy o PIT. Problem skarżącej dotyczył prowadzonego przez nią, szczegółowo opisanego sposobu archiwizacji dokumentów. Z twierdzeń strony wynika przy tym, że ma ona świadomość braku przepisów regulujących tę kwestię. W konsekwencji dla udzielenia odpowiedzi na pytanie strony musiałaby być dokonana ocena powyższych dokumentów. Natomiast postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest natomiast postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. W tak zakreślonym stanie faktycznym stwierdzić należy, że stanowisko Dyrektora odnośnie braku możliwości wszczęcia postępowania w zakresie udzielenia wiążącej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Udzielenie odpowiedzi na pytanie Spółki wymagałoby w istocie poddania ocenie stanu faktycznego, a nie wykładni przepisu prawa podatkowego. Tym samym zarzuty podniesione w skardze nie zasługiwały na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.