I SA/Po 222/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-03-30

Skład orzekający: Katarzyna Wolna-Kubicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca uchylenia innej decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję ustalającą zobowiązanie pieniężne, może zostać wstrzymana w wykonaniu na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca uchylenia innej decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję ustalającą zobowiązanie pieniężne, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie posiada przymiotu wykonalności. Wstrzymanie wykonania dotyczy aktów, które nakładają obowiązki lub zakazy, a nie aktów odmownych, które nie wywołują skutków materialnoprawnych wymagających wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący JS złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą zobowiązanie pieniężne w podatku od nieruchomości za rok 2006. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku JS o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi JS na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji, po wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości za rok 2006 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący JS pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości za rok 2006. Pismem procesowym z dnia [...] skarżący uzupełnił skargę i wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (błędnie skarżący wskazał, cyt. "zaskarżonego postanowienia"). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia jednakże wymaga, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005r., str. 295). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], którą odmówiono, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości za rok 2006. Należy podkreślić, że zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być, jak już wyżej wskazano, jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z 23 października 2008r., sygn. akt II OZ 1075/08, postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt II GZ 293/08, postanowienie z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 59/09, publ. na str. internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło