I SA/Po 229/04

WyrokWSA w Poznaniu2005-12-14

Skład orzekający: Janusz Ruszyński, Sylwia Zapalska, Katarzyna Nikodem

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo określił termin odliczenia podatku naliczonego VAT w przypadku faktur za usługi telekomunikacyjne i energię elektryczną, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, które zostały zmienione w trakcie okresu rozliczeniowego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r., uznając, że organy podatkowe naruszyły prawo materialne. Organy błędnie zastosowały przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, które obowiązywały w zmienionym brzmieniu od 26 marca 2002 r., a które określały termin odliczenia podatku naliczonego w miesiącu otrzymania faktury, a nie w miesiącu, w którym przypadał termin płatności. Sąd podkreślił również naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych poprzez niezastosowanie przepisów obowiązujących w danym okresie.
Stan faktyczny
Spółka "A" z o.o. została skontrolowana przez Urząd Skarbowy w zakresie podatku od towarów i usług za okres od października 2002 r. do marca 2003 r. Stwierdzono zawyżenie podatku naliczonego w listopadzie 2002 r. oraz w grudniu 2002 r. poprzez odliczenie podatku naliczonego z faktur za usługi telekomunikacyjne i energię elektryczną w miesiącu ich otrzymania, zamiast w miesiącu, w którym przypadał termin płatności. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Spółka zaskarżyła obie decyzje do sądu, zarzucając naruszenie prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wstrzymano wykonanie zaskarżonych decyzji do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Spółki "A" z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2002 roku I. uchyla zaskarżona decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Nr [...] w części dotyczącej określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r.; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska W wyniku przeprowadzonej kontroli w dniach od [...] maja 2003 r. do [...] maja 2003 r., od [...] czerwca 2003 r. do [...] czerwca 2003 r., przez pracowników Urzędu Skarbowego w J. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od [...] października 2002 r. do [...] marca 2003 r. w Spółce "A" z o.o. w G. stwierdzono, że podatniczka w miesiącu listopadzie 2002 r. zawyżyła o [...]zł kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc, poprzez wykazanie podatku naliczonego o kwotę [...]zł wyższą, niż widniejąca na fakturze nr [...] z dnia [...]2002 r. Ponadto w miesiącu grudniu 2002 r. kontrolujący stwierdzili zawyżenie kwot podatków naliczonych na skutek odliczenia podatków naliczonych z faktur zakupowych za usługi telekomunikacyjne i energię elektryczną – nie w miesiącu w którym przypadł termin płatności lecz w miesiącu ich otrzymania. Faktury zaewidencjonowane w grudniu 2002 r. – za energię elektryczną nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. termin płatności 10 stycznia 2003 r. – za energie elektryczną nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. termin płatności 10 stycznia 2003 r. – za usługę telekomunikacyjną nr [...] z dnia 28 grudnia 2002 r. termin płatności 17 stycznia 2003 r. Decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. w wyniku tych ustaleń określił Spółce "A" z o.o. kwotę nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okres listopad i grudzień 2002 r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe. W uzasadnieniu decyzji organ przytacza § 40 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27 poz. 268 ze zm.) w przypadku zakupu energii elektrycznej. Za miesiąc otrzymania faktury uważa się miesiąc, w którym przypada termin płatności. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik zarzucił powołanie nieprawidłowej, bo nieobowiązującej treści podstawy prawnej – co stanowi naruszenie prawa i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione i Izba Skarbowa decyzją z dnia [...]r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzje i podzieliła pogląd zawarty w jej uzasadnieniu oraz podkreśliła, że w miesiącu w którym spółka mogła odliczyć podatek naliczony zawarty w fakturach zakupowych energii elektrycznej i usług telekomunikacyjnych był miesiąc w którym przypadał termin płatności za usługę. Powyższą decyzje zaskarżyła spółka "A" z o.o. do naczelnego Sadu Administracyjnego O/Z w Poznaniu skargą, w której zarzuciła naruszenie prawa materialnego powołanego w zaskarżonej decyzji oraz domagała się uchylenia obu decyzji organu I i II instancji w odniesieniu do miesiąca grudnia 2002 r. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, ponieważ nie znalazła podstaw do zmiany swego stanowiska przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniem art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie sądowe nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny mi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) – Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrole zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Na podstawie art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są zaskarżonymi decyzjami. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Zasadniczym przedmiotem sporu w sprawie jest termin rozliczenia podatku VAT za usługi energii elektrycznej telekomunikacyjne. Niesporne jest, że podatniczka w miesiącu grudniu zaewidencjonowała i zrealizowała faktury w których określono termin płatności na miesiąc styczeń 2003 r. Podatek od towarów i usług jest podatkiem rozliczanym miesięcznie, o czym stanowi art. 26 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) który przewiduje, że podatnicy są obowiązani bez wezwania przez urząd skarbowy do obliczenia i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Według art. 19 ust. 1 ustawy cyt. powyżej podatnik ma prawo obniżyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Termin obniżenia podatku jest zawarty w art. 19 ust. 3 ustawy, który stanowi, że obniżenie kwoty podatku należnego o podatek naliczony następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny i nie później niż w miesiącu następnym. Natomiast w art. 19 ust. 3a ustawy wprowadzono ograniczenie , że obniżenie kwoty podatku należnego o którym mowa w art. 19 ust. 1 i 3 ustawy nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi, albo otrzymanie przedpłaty podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy. Ustawodawca zatem w sposób wyczerpujący w art. 19 ustawy uregulował prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i dlatego podatnik nie ma prawa do stosowania innego terminu odliczenia podatku naliczonego poza okresami wyznaczonymi tym przepisem. Przepis wykonawczy, który obowiązywał do zmiany rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a mianowicie § 42 ust. 3 i 4 wprowadzał inna regulacje dotycząca terminu rozliczenia podatku VAT w odniesieniu do faktur dokumentujących sprzedaż usług energetycznych i telekomunikacyjnych. Przepis ten wprowadzał fikcję prawną, wydany bez wyraźnego upoważnienia ustawowego i kolidował z art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Rozporządzenie to było wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 32 ust. 5 ustawy VAT i nasuwało wątpliwości, czy zostało wydane zgodnie z upoważnieniem ustawowym – art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dopiero ustawa z dnia 15 lutego 2002 r. o zmianie ustawy podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym,, o zmianie ustawy o Policji oraz o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń – (Dz.U. Nr 19, poz. 185) w art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym dodano ust. 5 upoważniający ministra do spraw finansów publicznych do określenia innych niż wskazane w art. 19 ust. 3 terminów obniżenia kwoty podatku należnego. Przepis ten obowiązuje od dnia 26 marca 2002 r. i wprost upoważnia ministra do spraw finansów publicznych do określenia innych terminów obniżenia kwoty podatku należnego, a nie do określenia daty otrzymania przez podatnika faktury. Minister Finansów powołuje się na art. 19 ust. 5 ustawy VAT wydał w dniu 22 marca 2002 r. rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz. 268) które weszło w życie 26 marca 2002 r. W § 40 ust. 1 ustawodawca stwierdza, że w przypadkach określonych w art. 6 ust. 7"b", ust. 8"b" pkt 1-4, 7, 9 i 11-13 ustawy, a także w przypadku umowy komisu faktury wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. W ust. 2 faktury o których mowa w art. 1 nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego z zastrzeżeniem ust. 3, a w ust. 3 przepis art. 2 nie dotyczy wystawienia faktur w zakresie dostaw energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 105 i poz. 125-128 załącznika nr 3 do ustawy, jeśli faktura zawiera informacje, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy. W zaskarżonych decyzjach organy podatkowe powołały się na § 40 ust. 4 w brzmieniu który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2002 r. a mianowicie "przypadku nabycia towarów i usług wy mienionych w ust. 3 za miesiąc, w którym podatnik otrzyma fakturę uważa się miesiąc, w którym przypada termin płatności określony w tej fakturze". Organ wydając zaskarżoną decyzję nie wskazał podatnikowi od jakiego okresu obowiązuje ta zmiana i naruszył podstawową zasadę art. 121 zaufania do organów podatkowych. Sąd mając na uwadze powyższe i art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska LF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło