I SA/Po 257/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-05-16

Skład orzekający: Izabela Kucznerowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn może zostać wstrzymana w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 61 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn nie jest aktem, który kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania, ponieważ nie zobowiązuje adresata do określonego zachowania ani nie nakłada na niego obowiązku. W związku z tym, nie można wstrzymać jej wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiającą umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lutego 2018 r. na wskazaną w sentencji decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn skarżąca, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji są ściśle wyliczone. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Sąd wyjaśnia, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 P.p.s.a. może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (por. np. postanowienie NSA z 20 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 631/08, publ. w LEX nr 551927; postanowienie NSA z 10 maja 2012 r. sygn. akt II FZ 358/12 - dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (vide: Tadeusz Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Warszawa 2000 r. str. 154). Zatem w pierwszej kolejności Sąd bada wykonalność zaskarżonego aktu, a dopiero w dalszej kolejności to, czy strona zgłaszająca wniosek uprawdopodobniła istnienie przesłanek wskazanych w powyższym przepisie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa umorzenia zaległego podatku od spadków i darowizn. Nie jest to akt zobowiązujący czy ustalający dla adresata nakaz powinnego zachowania lub zakaz określonego zachowania, ani też akt, na mocy którego nakładany jest na adresata jakikolwiek obowiązek. W konsekwencji brak jest możliwości jego wstrzymania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło