I SA/Po 262/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za marzec 2013 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych). Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 216 w związku z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (teks jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "O.p.") oraz art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: "ustawa o VAT"), przedłużył [...] Sp. z o.o. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za marzec 2013 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Organ pouczył stronę, że na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie, strona może jedynie zaskarżyć je w odwołaniu od decyzji. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu [...] grudnia 2013 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Spółka wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, żądając uzupełnienia postanowienia o prawidłowe pouczenie o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz uzupełnienie uzasadnienia. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. organ odmówił uzupełnienia postanowienia. W skardze z dnia [...] lutego 2014 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając organowi podatkowemu naruszenie art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT oraz art. 121, art. 122, art. 124, art. 125 O.p. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Pismem dnia [...] maja 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia w terminie 7 dni dowodu nadania pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] albo do potwierdzenia, że w/w pismo zostało złożone w Urzędzie w dniu [...] stycznia 2014 r. - pod rygorem uznania, iż przedmiotowe pismo wpłynęło do Urzędu w dniu [...] stycznia 2014 r. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu [...] maja 2014 r. na adres kancelarii (k. 6 akt sąd.). Termin do usunięcia braku upływał z dniem [...] maja 2014 r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy brak skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2013 r. o sygn. akt I FSK 1133/13 oraz z dnia 03 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I FSK 257/14 (dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.nsa.gov.pl), zgodnie z którym podatnikowi, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a."), przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w czasie kontroli podatkowej na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT. Jest to bowiem indywidualny akt o charakterze zewnętrznym i publicznoprawnym, niebędący decyzją ani postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. oraz dotyczący uprawnienia podatnika do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług w określonym terminie. Zaskarżony w niniejszej sprawie indywidualny akt, tj. postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach kontroli podatkowej, spełnia wszystkie kryteria wynikające z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zatem podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niespełnienie przez skarżącą wymogu formalnego, warunkującego skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 P.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. o przedłużeniu terminu do zawrotu podatku VAT za marzec 2013 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] grudnia 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 1 akt adm.). Termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem [...] stycznia 2014 r. Natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu podatkowego w dniu [...] stycznia 2014 r., a więc po upływie terminu. Z uwagi na to, że w zaskarżonym postanowieniu organ błędnie pouczył stronę o prawie zaskarżenia postanowienia, wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 214 w związku z art. 219 O.p. błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia nie może szkodzić stronie. W takiej sytuacji strona, która nie ponosi winy w niedokonaniu lub nieterminowym dokonaniu czynności procesowej posiada uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia czynności, której nie dochowała w terminie. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca jednocześnie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Pomimo wezwania Sądu pełnomocnik Spółki nie przedstawił dowodów przeciwnych dotyczących nadania pisma z dnia [...] stycznia 2014 r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.