I SA/Po 263/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. i M. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za udostępnienie nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł [...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Wojewoda decyzją z [...] lutego 2021 r., po rozpatrzeniu odwołania A. O. i M. O., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za udostępnienie nieruchomości. Decyzja została doręczona w dniu 15 lutego 2021 r. (k. [...] i [...] akt adm.). Pismem z [...] lutego 2021 r., nadanym w dniu 19 lutego 2021 r., strona wniosła o uzupełnienie decyzji. Postanowieniem z [...] marca 2021 r. Wojewoda, na podstawie art. 111 § 1 i 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2020 r., poz. 256 ze zm. – dalej: "K.p.a.") odmówił uzupełnienia decyzji z [...] lutego 2021 r. Organ pouczył, że zażalenie na postanowienie w sprawie uzupełnienia decyzji nie przysługuje, natomiast termin dla strony do wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję będącą przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie biegnie od dnia doręczenia stronom niniejszego postanowienia. Pismem z [...] lutego 2021 r. (data nadania 25 lutego 2021 r.) skarżący wnieśli skargę na decyzję z [...] lutego 2021 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 K.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Jak wynika z art. 111 § 1b K.p.a., uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Jak stanowi art. 111 § 2 K.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b K.p.a., termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W niniejszej sprawie decyzja z [...] lutego 2021 r. została doręczona stronie w 15 lutego 2021 r. (k. [...] i [...] akt adm.). Z akt administracyjnych wynika, że [...] lutego 2021 r. (data nadania 19 lutego 2021 r.) wpłynął do organu wniosek o uzupełnienie decyzji z [...] lutego 2021 r. (k. [...] akt adm.). Tym samym - zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. - wszczęte zostało na żądanie strony postępowanie o uzupełnienie decyzji. Według art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia tego postępowania był dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a więc 22 lutego 2021 r. Pismem z [...] lutego 2021 r. (data nadania - 25 lutego 2021 r.) skarżący wnieśli skargę na decyzję z [...] lutego 2021 r. Wojewoda postanowieniem z [...] marca 2021 r. odmówił uzupełnienia decyzji z [...] lutego 2021 r. Z opisanego stanu sprawy wynika, że strona skarżąca wniosła skargę przedwcześnie i wobec tego zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, skoro zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a. termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego biegnie dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia załatwiającego wniosek w przedmiocie uzupełnienia decyzji z [...] lutego 2021 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że orzeczenie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli los tego aktu. Z tych też względów nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynym z jego skutków procesowych jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b K.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1089/14, z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 837/15, z 6 września 2017 r. sygn. akt I OSK 1775/17). Skarga wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jej wniesienia jest skargą przedwczesną i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił, jak w p. I sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w p. II sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.