I SA/Po 270/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie WSA Izabela Kucznerowicz WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi N. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych oddala skargę. 1. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 25 listopada 2025 r., nr [...], Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 października 2025 r., nr [...], w przedmiocie udostępnienia przez N. W. (dalej jako: "[...]", "strona" lub "skarżący") danych beneficjentów pomocy finansowej przyznawanej w latach 2020 – 2024 na realizację programów termomodernizacyjnych. 1.1. Z akt sprawy wynika, że powołanym na wstępie postanowieniem z dnia 21 października 2025 r. organ wyznaczył N. W. czternastodniowy termin na udostępnienie elektronicznie, w formie edytowalnego pliku (np. [...]), danych beneficjentów pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024, na realizację programów termomodernizacyjnych w zakresie: imię i nazwisko, numer NIP/PESEL, kwota dofinansowania, rok wypłaty środków i nazwa programu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wyjaśniono, że oczekiwane dane są niezbędne z uwagi na konieczność zapewnienia poprawności działania procesu analitycznego w Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie weryfikacji prawidłowości dokonanych odliczeń od dochodu wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, na podstawie art. 26h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.d.o.f."). W ocenie organu podatkowego niezbędne jest pozyskanie wnioskowanych danych dotyczące podatników – beneficjentów, które wykorzystane zostaną, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o KAS") w działaniach analitycznych, stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 10 ustawy o KAS i zleconych organowi zadań w zakresie podatków, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS. 1.2. W zażaleniu na powyższe postanowienie N. W. wniósł o jego uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie przepisu art. 45 ust. 1 ustawy o KAS poprzez jego wadliwe zastosowanie w sprawie i wskazując, że przepis ten nie stanowi podstawy do zbierania i wykorzystania informacji, w zakresie wskazanym przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej , do ustalenia, którzy podatnicy, będący beneficjentami pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024 (osób fizycznych z woj. [...]) na realizację programów termomodernizacyjnych, prawidłowo rozliczyli ulgę termomodernizacyjną, o której mowa w art. 26h u.p.d.o.f. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że kompetencję przyznaną organowi na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS do przetwarzania informacji o zdarzeniach, mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość niepodatkowych należności budżetowych należy rozumieć wąsko, co oznacza, że organy nie mogą ich zbierać i wykorzystać w celu ustalenia kręgu podatników nieprawidłowo rozliczających ulgę termomodernizacyjną, o której mowa w art. 26h u.p.d.o.f. Zdaniem strony, na podstawie znowelizowanego art. 45 ust. 1 ustawy o KAS organy podatkowe nie mogą poszukiwać informacji, zobowiązując adresatów do ich udzielenia, a jedynie mają możliwość występowania o udostępnienie dokumentów, zawierających te informacje. Strona podniosła, że udostępniając żądaną informację, N. W. przekazałby również dane tych podatników, którzy nie rozliczyli ulgi termomodernizacyjnej, a byliby beneficjentami dofinansowania ze środków N. W. , co wykracza poza normę wynikającą z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. 1.3. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, opisanym na wstępie postanowieniem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach postanowienia wskazano, że na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2354 – dalej w skrócie: "ustawa zmieniająca KAS") treść art. 45 ust. 1 ustawy o KAS uległa zmianie. W poprzednim stanie prawnym przepis art. 45 ust. 1 ustawy o KAS uprawniał organ do "zbierania i wykorzystywania" informacji oraz ich "przetwarzania", z kolei po nowelizacji powołany przepis uprawnia organy KAS do "przetwarzania" informacji. Zdaniem organu, użyte przez ustawodawcę pojęcie "przetwarzanie informacji" należy rozumieć tak jak w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1781 ze zm. - dalej w skrócie: "u.o.d.o.") w zakresie "przetwarzania danych osobowych". I tak przetwarzanie informacji, to jakakolwiek operacja wykonywana na danych, w tym ich zbieranie (pozyskiwanie) w granicach wskazanych w tym przepisie. Uznano, że zarówno podmiotowo, jak też przedmiotowo organ działał w ramach dyspozycji normy z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS i nie wykraczał poza kognicję organów KAS, bowiem N. W. jest państwową osobą prawną, w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm. – dalej w skrócie: "u.f.p."), a podstawy funkcjonowania działalności N. W. są określone w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r., poz. 647 - dalej w skrócie: "p.o.ś."). Zaznaczono, że żądanie udostępnienia danych beneficjentów pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024 na realizację programów termomodernizacyjnych zostało wysłane wyłącznie w związku z czynnościami analitycznymi, w zakresie weryfikacji prawidłowości dokonanych odliczeń wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, na podstawie art. 26h u.p.d.o.f. Wyjaśniono także, że pozyskane dane beneficjentów zostaną wykorzystane przez organ, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS w działaniach analitycznych, stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 10 ustawy o KAS i zleconych mu zadań dotyczących podatników, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS. W odniesieniu do zarzutu przekazania danych podatników, którzy nie rozliczyli ulgi termomodernizacyjnej, a byliby beneficjentami dofinansowania ze środków N. W. , organ wskazał, że tryb uregulowany w art. 45 ustawy o KAS realizowany jest poza czynnościami sprawdzającymi, kontrolą podatkową, czy też postępowaniem podatkowym, bowiem nie dotyczy załatwienia konkretnej sprawy podatkowej i zindywidualizowanego zobowiązania, ale dotyczy możliwości przetwarzania zbioru informacji oraz żądania ich udostępnienia w celach analitycznych. Dane, o które wystąpił organ określono jako niezbędne do przeprowadzenia analizy problematyki związanej w prawidłowościami dokonanych odliczeń od dochodów wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, a nie z prowadzonymi czynnościami wobec konkretnego podatnika. Organ uznał, że ma prawo do pozyskania powyższych danych od podmiotu, który jest w ich posiadaniu. Na poparcie powyższego stanowiska organ powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych i uzasadnienie do projektu ustawy zmieniającej KAS, w zakresie znowelizowanego przepisu art. 45 ustawy o KAS. 2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zakwestionował powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów art. 45 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy o KAS poprzez jego wadliwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że przepis ten stanowi podstawę do żądania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej: a) udostępnienia informacji dotyczących osób fizycznych, będących beneficjentami pomocy finansowej na realizację programów termomodernizacyjnych w latach 2020–2024, podczas gdy przepis ten nie zawiera kompetencji organów KAS do występowania o udostępnienie informacji, a jedynie o dokumenty zawierające informacje posiadane już przez organ; b) udostępnienia danych osób fizycznych, które uzyskały dofinansowanie na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego ze środków N. W. , a nie dokonały odliczeń od dochodów wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (nie skorzystali z ulgi termomodernizacyjnej, o której stanowi art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f.), albowiem dane w zakresie tych podatników nie są niezbędne do przeprowadzenia analizy problematyki związanej w prawidłowościami dokonanych odliczeń od dochodów wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. W uzasadnieniu skargi rozwinięto i uargumentowano powyższy zarzut i w oparciu o powyższe strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonych postanowień oraz o zwrot kosztów postępowania i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. 2.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył co następuje: 3. Skarga jako bezzasadna, nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu lub czynności nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uznanie skargi za zasadną następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź uchybienia prawu materialnemu (art. 145 § 1 p.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Na podstawie przepisów art. 119 pkt 2 i 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. 3.1. Badając zaskarżone postanowienie, według opisanych powyżej kryteriów, Sąd nie stwierdza, aby w sprawie doszło do obrazy prawa materialnego, bądź naruszenia przepisów prawa procesowego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, które rodziłoby konieczność usunięcia owego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy możliwości uzyskania informacji na podstawie postanowienia organu podatkowego, wydanego w oparciu m.in. o art. 45 ust. 1, ust. 3 i 5 ustawy o KAS oraz art. 26 ust. 1, art. 26h ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f. Stosownie do przepisów art. 45 ust. 1 i ust. 3 ustawy o KAS, organy KAS, w celu realizacji ustawowych zadań w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 6, 8, 10, 13-15, 17a i 20a, mogą przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, od osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość niepodatkowych należności budżetowych, zobowiązania podatkowego lub należności celnych, o zdarzeniach wynikających ze stosunków cywilnoprawnych lub faktycznych czynności mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego, a także występować do tych podmiotów o udostępnienie dokumentów zawierających informacje w tym dane osobowe. Informacje i dokumenty, o których mowa, są udostępniane nieodpłatnie na podstawie postanowienia organu KAS, w terminie i formie określonych przez ten organ. Termin ten powinien uwzględniać zakres żądanych informacji oraz stopień ich skomplikowania. W uzasadnieniu postanowienia należy wskazać okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych informacji (ust. 3). Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 82 § 1 pkt 1 o.p. osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji na sporządzone na piśmie żądanie organu podatkowego - o zdarzeniach wynikających ze stosunków cywilnoprawnych albo z prawa pracy, mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego osób lub jednostek, z którymi zawarto umowę. Powyższy przepis określa ogólne zasady przekazywania organom podatkowym informacji podatkowych. Wyznacza on zakres i tryb przekazywania informacji przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Przepis art. 82 znajduje się w dziale III "Zobowiązania podatkowe", rozdziale 11 "Informacje podatkowe", a więc w części materialnoprawnej Ordynacji podatkowej. 3.2. Dokonując wykładni powyższych regulacji, nie ulega wątpliwości, że kompetencja z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS powinna być rozumiana wąsko. Regulacja zawarta w art. 45 ust. 1 ustawy o KAS jest wyjątkiem, szczególną formą, gdyż organ może domagać się informacji jeszcze przed wszczęciem jakiegokolwiek postępowania. Korzystanie z tej formy jest obwarowane ograniczeniami, a podstawowe ograniczenie wynika z samego faktu, że organ realizuje zadania poza jakimkolwiek postępowaniem (administracyjnym, kontrolnym celno-skarbowym czy podatkowym). Na podstawie powyższego przepisu organ nie ma zatem uprawnień do podejmowania czynności, które są właściwe i zastrzeżone dla prowadzenia sformalizowanego postępowania. Skoro jest to szczególny tryb, to także szczególne warunki ciążą na organie. Nie można zatem tego przepisu rozumieć jako przepisu przyznającego organowi te same uprawnienia, jakie ma organ w postępowaniu jurysdykcyjnym, gdyż prowadziłoby to do nieuzasadnionego obejścia tych przepisów i wszystkich formalnoprawnych rygorów w nich przewidzianych. Poza sporem jest zatem, że przepis art. 45 ust. 1 ustawy o KAS nie uprawnia organu do gromadzenia na jego podstawie dowodów (por. wyrok NSA z dnia 2 lipca 2020 r., o sygn. akt II GSK 438/20 - treść powołanych orzeczeń dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: publ. CBOSA). Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie żądanie organu zastępuje czynności, które mogą i powinny być przeprowadzone w ramach postępowania podatkowego, czy kontroli celno-skarbowej. Interpretując przepis art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, należy uwzględnić, że został on wprowadzony w celu umożliwienia organom uzyskania informacji o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość m.in. zobowiązań podatkowych w sposób "odformalizowany" (organ nie sporządza żadnej dokumentacji, np. protokołu) i szybszy (to organ wyznacza termin, w którym mają zostać udostępnione informacje). Jednocześnie z założenia żądanie informacji na podstawie powyższego przepisu ma być mniej uciążliwe dla strony niż np. kontrola celno-skarbowa lub kontrola podatkowa. W przepisie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS ustawodawca posłużył się pojęciem "informacji", które organ może przetwarzać, a w dalszej części mowa jest o "dokumentach" zawierających określone informacje, o które organ może występować. Z kolei ust. 3 stanowi, że informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1, są udostępniane nieodpłatnie na podstawie postanowienia organu KAS (...). Wbrew zatem twierdzeniom N. W. organ był uprawniony zarówno do występowania o udostępnienie informacji, jak i o dokumenty zawierające określone informacje. Dodatkowo w skardze nie wykazano, że dane beneficjentów pomocy finansowej, o które wystąpił organ, były już w posiadaniu organu. Zebranie informacji żądanych przez organ nie powinno być ani czasochłonne, ani wymagać od strony przetwarzania posiadanych informacji w celu uzyskania danych żądanych przez organ. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 czerwca 2022 r., o sygn. akt III FSK 324/22, zwrócił uwagę, że w poprzedniej wersji przepisu art. 45 ust. 1 ustawy o KAS uprawniał organ do "zbierania i wykorzystywania" wskazanych w tym przepisie informacji oraz ich "przetwarzania", natomiast po nowelizacji powołany przepis uprawnia organy KAS tylko do "przetwarzania" wskazanych informacji. Nie mniej zaznaczono, że powyższą zmianę przepisu należy potraktować jako zmianę doprecyzowującą kompetencje organów KAS w zakresie możliwości żądania udostępnienia (udzielenia) przez stronę informacji i granic obowiązku udostępnienia dokumentów zawierających informacje. 3.3. Nie ulega wątpliwości, że organy nie mogą wykorzystywać instytucji służącej pozyskiwaniu informacji w celu zastępowania czynności sprawdzających, kontroli podatkowej ani sformalizowanego postępowania dowodowego. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd nie stwierdza uchybienia co do zakresu wniosku organu o udostępnienie danych. Organ domagając się udostępnienia danych beneficjentów pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024 (osób fizycznych z woj. [...]) na realizację programów termomodernizacyjnych, jednoznacznie zastrzegł, że powyższe dane są niezbędne do zapewnienia poprawności procesu analitycznego w Krajowej Administracji Skarbowej. Żądanie udostępnienia danych beneficjentów pomocy finansowej zostało zatem skierowane, do podmiotu wyłącznie w związku z czynnościami analitycznymi w zakresie weryfikacji prawidłowości dokonanych odliczeń od dochodu wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, na podstawie art. 26h u.p.d.o.f. Stosownie do przepisu art. 26h ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f. odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków N. W. lub wojewódzkich funduszy [...] lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Pozyskane od skarżącej dane podatników mają zostać wykorzystane przez organ, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS w działaniach analitycznych, stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 10 ustawy o KAS i zleconych mu zadań dotyczących podatków, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS. Z powyższego wynika, że informacje, o które wystąpił organ, to w istocie dane, które miały na celu przeprowadzenie analizy problematyki związanej z prawidłowościami dokonanych odliczeń od dochodu wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Skoro danymi takimi organ nie dysponował (art. 45 ust. 2 ustawy o KAS), to zdaniem Sądu mógł je pozyskać od podmiotu, który jest w ich posiadaniu. Nie ma bowiem w tym przypadku sytuacji, w której organ zastępuje żądaniem skierowanym w trybie art. 45 ust. 1 ustawy o KAS postępowanie, w którym jego stroną byłby adresat żądania. Żądanie odnosiło się bowiem do informacji o podatnikach, a nie o stronie skarżącej. Organ wniósł o przekazanie informacji dotyczących imion, nazwisk, numerów NIP/PESEL, kwoty dofinansowania oraz roku wypłaty środków i nie stwierdzono przeszkód do udostępnienia organowi danych w zakresie osób fizycznych, które uzyskały dofinansowanie na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego ze środków N. W. . Odnosząc się do kwestionowania przez skarżącego niezbędności wnioskowanych danych do przeprowadzenia analizy, Sąd zauważa, że w tym zakresie N. W. nie przedstawił w istocie przekonywującej argumentacji. Zdaniem Sądu bez znaczenia pozostaje, czy wszystkie osoby, których dane zostaną przekazane dokonały, czy też nie dokonały odliczeń od dochodów wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Powyższe dane mają być dopiero poddane analizie przez organ, zatem nie jest rolą skarżącej dokonywanie oceny, czy dane w zakresie tych podatników, którzy nie skorzystali z ulgi termomodernizacyjnej, są niezbędne do przeprowadzenia analizy problematyki związanej w prawidłowościami dokonanych odliczeń od dochodów wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. W ocenie Sądu okoliczność pozyskania przez organ danych wszystkich beneficjentów pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024, na realizację programów termomodernizacyjnych, nie tylko nie podważa niezbędności powyższych danych, ale pozwoli na porównanie powyższych informacji choćby w celach statystycznych. Przykładowo organy podatkowe mają prawo wystąpić z żądaniem uzyskania informacji pozwalających na zidentyfikowanie użytkowników portalu internetowego. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 października 2025 r., o sygn. akt I FSK 1623/22, organ nie musi prowadzić żadnego postępowania, aby żądać takich informacji i może to zrobić przed wszczęciem postępowania podatkowego. 3.4. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd wyrażony wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2024 r., o sygn. akt. I SA/Po 259/24, że użyte przez ustawodawcę pojęcie "przetwarzanie informacji" należy rozumieć tak, jak wynika to z ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781) w zakresie "przetwarzania danych osobowych". Na gruncie powołanej ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z art. 4 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) - Dz.U.UE.L.2016.119.1 z dnia 4 maja 2016 r., przetwarzanie danych osobowych oznacza każdą operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie. Wobec powyższego przetwarzaniem informacji, o którym stanowi przepis art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, jest każda operacja wykonywana na danych, w tym ich zbieranie (pozyskiwanie) – w granicach wskazanych w tym przepisie. Oczywistym jest, że aby dokonać przetworzenia informacji należy najpierw ją posiadać. Prawidłowe i skuteczne prawnie jest zatem powołanie przez organ art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, wskazującego na kompetencje i upoważnienie organów KAS i związany z tym obowiązek umożliwienia przetwarzania informacji (w tym danych osobowych) m.in.: - od (wszystkich) osób prawnych (bez wyłączeń i dodatkowych warunków); - w celu realizacji ustawowych zadań m.in. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS, a więc dotyczących realizacji dochodów z podatków i prowadzenia działalności analitycznej zjawisk występujących we właściwości KAS oraz analizy ryzyka; - o zdarzeniach mających bezpośredni wpływ na powstanie lub wysokość zobowiązania podatkowego. Zdaniem Sądu, trafnie organ zauważył, że zaskarżone rozstrzygnięcie zarówno podmiotowo, jak też przedmiotowo nie wykracza poza kognicję organów KAS, bowiem N. W. jest państwową osobą prawną, w rozumieniu art. 9 pkt 14 u.f.p., natomiast podstawy funkcjonowania działalności N. W. są określone w przepisach p.o.ś. Co więcej żądanie udostępnienia danych beneficjentów pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024 zostało wysłane wyłącznie w związku z czynnościami analitycznymi, w zakresie weryfikacji prawidłowości dokonanych odliczeń wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, na podstawie art. 26h u.p.d.o.f. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do kwestionowania, że pozyskane dane beneficjentów zostaną wykorzystane przez organ, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS w działaniach analitycznych i stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 10 ustawy o KAS. Poza sporem jest, że przetwarzanie dotyczy informacji i danych osobowych, którymi dysponuje skarżąca, do których organ KAS nie ma dostępu, a objętych zadaniami z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS, tj. odnoszącymi się do podatku dochodowego od osób fizycznych i odliczeń od dochodu wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Zauważyć należy, że informacje, o których udostępnienie wnioskuje Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, dotyczą sprecyzowanych co do rodzaju zdarzeń, a mianowicie pomocy finansowej przyznanej w latach 2020-2024, na realizację programów termomodernizacyjnych w zakresie: imię i nazwisko beneficjentów, numer NIP/PESEL, kwota dofinansowania, rok wypłaty środków i nazwa programu, co ma bezpośredni wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego w ocenie Sądu, niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. art. 45 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy o KAS, albowiem strona pomija odrębność i samodzielność trybu udostępnienia informacji na podstawie ustawy o KAS. Zdaniem Sądu organ działał w granicach wąsko rozumianego art. 45 ustawy o KAS oraz odpowiednio zastosował regulacje z ustawy Ordynacja podatkowa. Reasumując, w ocenie Sądu stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nie narusza prawa. Z motywów rozstrzygnięcia jednoznacznie wynika, że wnioskowane informacje są konieczne do zapewnienia poprawności działania procesu analitycznego w Krajowej Administracji Skarbowej. Organ wyjaśnił, że chodzi o weryfikację prawidłowości dokonanych odliczeń od dochodu wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, na podstawie art. 26h u.p.d.o.f. W tym celu niezbędne jest pozyskanie od skarżącej wnioskowanych danych podatników, które wykorzystane zostaną, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o KAS, w działaniach analitycznych, stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 10 powyższej ustawy i zleconych mu zadań dotyczących podatków, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy o KAS. 3.5. W ocenie Sądu organ prawidłowo wyjaśnił istotne okoliczności sprawy, a zaskarżone postanowienie zostało podjęte na podstawie i w granicach prawa. W skardze nie podważono stanowiska, że na gruncie niniejszej sprawy zaistniały przesłanki do zastosowania art. 45 ustawy o KAS. Motywy ujęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia obrazują szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do jego wydania oraz wyjaśniają przesłanki faktyczne i prawne, jakimi kierował się organ odwoławczy, podejmując owo rozstrzygnięcie. Sąd stwierdza, że przy wydaniu zaskarżonych postanowień nie doszło do naruszeń przepisów ustawy o KAS i o.p., a skarżący nie zdołał podważyć poczynionych w sprawie ustaleń. Dokonaną przez organ wykładnię i subsumcję powyższych przepisów uznać należy za prawidłową i z tych powodów zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Odmienna ocena okoliczności faktycznych sprawy i sposobu rozumienia przepisów ustawy o KAS przez skarżącego nie świadczy o wadliwości zaskarżonych postanowień. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw, po uprzednim rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 120 w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.