I SA/Po 327/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] października 2020 r. o sygn. akt I SA/Po [...] w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionego zarzutu błędu co do osoby zobowiązanej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z [...] października 2020 r. o sygn. akt I SA/Po [...] WSA w Poznaniu oddalił skargę skarżącego na wskazane w sentencji postanowienie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 stycznia 2021 r. (k. [...] akt sąd. I SA/Po [...]). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 18 lutego 2021 r. Skarżący pismem z 18 lutego 2021 r., nadanym w polskiej placówce pocztowej w tym samym dniu, wniósł do Sądu pismo zatytułowane "skarga o wznowienie z przyczyn nieważności" wskazując, że zaskarża powyższy wyrok z [...] października 2020 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej o wyjaśnienie, w terminie 7 dni, czy pismo z 18 lutego 2021 r. jest skargą kasacyjną od wyroku z [...] października 2020 r. r., czy też skargą o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem, pod rygorem uznania, że pismo jest skargą o wznowienie postępowania. Pismem z 3 kwietnia 2021 r. skarżący poinformował, że pismo jest skargą o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W tym kontekście należy wyjaśnić, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawową instytucję (środek) obalania prawomocnych orzeczeń NSA i WSA umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty, w celu zagwarantowania prawidłowości, zgodności z prawem, wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017; wydanie elektroniczne). Co istotne, skarga o wznowienie postępowania nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12 – wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 P.p.s.a, w myśl którego orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Wobec powyższego wskazać należy, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. m.in. postanowienie NSA z 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że wyrokiem z 16 października 2020 r. o sygn. akt I SA/Po [...], WSA w Poznaniu oddalił skargę skarżącego na wskazane w sentencji postanowienie. Pełnomocnik skarżącego odebrał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 19 stycznia 2021 r. (k. [...] akt sąd. I SA/Po [...]). Z akt sprawy wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 18 lutego 2021 r., wobec czego Sąd postanowieniem z 8 kwietnia 2021 r., na podstawie art. 169 § 1 P.p.s.a. stwierdził, że ww. wyrok jest prawomocny od dnia 19 lutego 2021 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem w dniu 18 lutego 2021 r., co oznacza, że w dniu jej wniesienia wyrok nie był prawomocny, bowiem nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie należy podkreślić, że na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego jednoznacznie wskazał, że pismo złożone w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej jest skargą o wznowienie postępowania. Z uwagi na fakt, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie, wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jako przedwczesne, musi skutkować jej odrzuceniem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który ma zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 276 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.