I SA/Po 390/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej TE od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w sprawie ze skargi TE o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego grzywny na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt [...] postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Pismem z dnia [...] skarżący TE złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu skargę zawierającą wniosek o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego grzywny na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] odrzucił w.w skargę, odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie złożenia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu dnia [...] (karta [...] akt sądowych). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem [...]. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł pismo z dnia [...] zatytułowane "wniosek", w którym wniósł o wycofanie z obiegu prawnego w.w postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1022/12, publ. w Internecie na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu treść wyżej wskazanego pisma z dnia [...] pozwala uznać je za skargę kasacyjną od postanowienia tutejszego Sądu z dnia [...] o sygn. akt [...], którym to postanowieniem odrzucono wniesioną przez skarżącego skargę. Za zasadnością takiego pojmowania znaczenia pisma skarżącego przemawia również okoliczność, że zostało ono wniesione w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego postanowienia tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z § 2 wyżej wskazanego artykułu - przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 P.p.s.a. - skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Odnosząc powyżej wskazane wymogi do pisma skarżącego z dnia [...] należy wskazać, że zostało ono sporządzone osobiście przez skarżącego, a zatem zostało sporządzone z naruszeniem wyżej wskazanych przepisów P.p.s.a., zgodnie z którymi to skarga kasacyjna jako sformalizowany środek zaskarżenia musi zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, względnie zaś przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach prawniczych. Przez pojęcie "sporządzenie skargi kasacyjnej", użyte w art. 175 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II FZ 469/10, publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W kontekście powyższego uchybienia należy zaznaczyć, że stosownie do postanowień art. 178 P.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 P.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1016/12 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r. sygn. akt II OZ 1018/10, publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Jak wynika z treści wyższej wskazanego pisma skarżącego z dnia [...] zostało one sporządzone przez skarżącego osobiście, a zatem nie spełnia ono wynikających z art. 175 P.p.s.a. wymogów stawianych skardze kasacyjnej, brak ten obliguje Sąd do odrzucenia tak sporządzonej skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.