I SA/Po 407/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędziowie NSA Jerzy Małecki WSA Katarzyna Nikodem Protokolant Stażysta Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2010r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-8C za 2008 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...]; II. przyznaje od Skarbu Państwa ( Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokatowi B. B. – W. kwotę [...] zł [...] złote uwzględniającą podatek od towarów i usług w wysokości [...] zł tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /-/K. Nikodem /-/ S. Małek /-/ J. Małecki B. D. na wezwanie Urzędu Skarbowego w K. w dniu 7 grudnia 2009 r. złożyła korektę PIT–36, w którym do opodatkowania za 2008 r. uwzględniła przychód z tytułu redukcji odsetek w wysokości wynikającej z otrzymanej deklaracji PIT-8C w kwocie [...]. Jednocześnie w dniu złożenia korekty zeznania za 2008 r. wnioskiem z dnia 07 grudnia 2009 roku B. D. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie [...] za 2008 rok. W uzasadnieniu podania strona wyjaśniła, że w 1992 roku wspólnie z mężem poręczyła kredyt znajomemu A. C.. Poręczenie nastąpiło poprzez podpisanie "umowy o przystąpieniu do długu". Wnioskodawczyni wskazała, że umowa ta nie odpowiadała stanowi faktycznemu, ponieważ oni wyłącznie zgodzili się na poręczenie kredytu udzielonemu A. C., jednak zostali zapewnieni przez pracownika banku, że jest to forma poręczenia kredytu. Z uwagi na fakt, że kredytobiorca nie spłacał kredytu, bank domagał się spłaty od wnioskodawczyni i jej męża. We wniosku o umorzenie zaległości podatkowej za 2008 r. wskazano, że przez 17 lat trwały spory z bankiem, prowadzono postępowania w Sądzie i Prokuraturze. Dopiero w 2008 roku Bank [...] dokonał sprzedaży działek będących własnością A. C. i z uzyskanych środków pieniężnych pokrył należność główną, odsetki zaś zostały umorzone. B. D. podkreśla, że nie była kredytobiorcą, cały kredyt zaciągnął A. C.. Wskazuje, że kłopoty ze spłatą kredytu zaciągniętego przez A. C. zbiegły się w czasie z ciężką chorobą męża, który zmarł 25 kwietnia 2009 r. Wg oświadczenia B. D. źródłem jej dochodu jest emerytura w wysokości [...]. Natomiast z protokołu o stanie majątkowym B. D. sporządzonego przez pracownika Urzędu Skarbowego w K. wynika, że wnioskodawczyni ma 63 lata, jest wdową, pobiera emeryturę w wysokości [...] netto, jednakże część dochodu została zajęta w wyniku egzekucji komorniczej. B. D. obecnie zamieszkuje w mieszkaniu u swego brata. Zajmuje dwa pokoje na parterze i jeden pokój na piętrze. Zobowiązana w 2009 r. darowała bratankowi dwie nieruchomości o łącznej wartości [...] oraz sprzedała zabudowaną nieruchomość za [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił umorzenia kwoty [...] wraz z odsetkami stanowiącej zaległość w podatku dochodowym powstałym według PIT-8C z tytułu redukcji odsetek. Organ stwierdził, że umorzenie kwot niezapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego przez osobę fizyczną jest przysporzeniem skutkującym powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu. Przystąpienie do długu jest jedną z form osobowego zabezpieczenia transakcji finansowych stosowaną przez instytucje bankowe. Jego cechą charakterystyczna jest to, że powoduje przekształcenie po stronie dłużniczej stosunku zobowiązaniowego. Do pierwotnego dłużnika przystępuje nowy dłużnik solidarny. Oznacza to, że osoba przystępująca do długu nie odpowiada za niego jak za cudze zobowiązanie, lecz dług staje się jego własnym. W konsekwencji umorzenie przez bank odsetek od zadłużenia jakie istniało w chwili przystąpienia przez wnioskodawczynię do długu, powoduje powstanie po jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. Organ uznał, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni nie uzasadnia umorzenia zaległości podatkowej. Wskazał, że podatniczka w 2009 r. dokonała darowizny nieruchomości oraz sprzedaży zabudowanej działki o wartości [...]. Nadto zaistniała sytuacja podatniczki nie wynika z nadzwyczajnych zdarzeń losowych, lecz jest konsekwencją niefortunnych pociągnięć biznesowych. Przystępując do długu kredytowego podatniczka zobowiązała się solidarnie spłacać wierzytelność wobec banku, stała się tym samym współdłużnikiem banku. W związku z dokonanym przez bank umorzeniem odsetek, zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, B. D. została zwolniona z części długu i tym samym uzyskała konkretną korzyść majątkową. B. D. w dniu 22 stycznia 2010r. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w P. z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że wprawdzie przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej stanowi, że na wniosek podatnika organ podatkowy może umorzyć zaległość podatkową, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, jednak jest on skonstruowany na zasadzie uznania administracyjnego, co oznacza prawo wyboru rozstrzygnięcia. Decyzja umorzeniowa oznacza rezygnację Skarbu Państwa z należnych mu zobowiązań. Dlatego też umorzenie jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym i tylko szczególnie uzasadnione przypadki wskazują na zasadność wydania pozytywnego rozstrzygnięcia. Po zbadaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że nie kwestionuje trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej B. D., jednak należało uznać, że umorzenie przez Bank [...] odsetek od kredytu zaciągniętego przez osobę fizyczną stanowiło przysporzenie skutkujące dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami)- dalej zwaną u.p.d.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. źródłami przychodów są inne źródła. Stosownie zaś do art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.d.f., za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Organ odwoławczy stwierdził, że wskutek dokonanego na podstawie umowy kredytowej naliczenia należnych odsetek u kredytobiorcy powstało zobowiązanie do ich zapłaty. Bank dokonując umorzenia należnych odsetek od udzielonego kredytu zmniejszył poziom zobowiązań podatnika wynikających z tych odsetek, czyli nastąpiło zwiększenie majątku podatnika. Dlatego też podatnik otrzymał przysporzenie w postaci nieodpłatnego świadczenia. Organ stwierdził, że przystępując do spłaty zadłużenia, podatniczka winna mieć świadomość konsekwencji podjętego ryzyka związanego ze spłatą zadłużenia kredytowego. Jej postępowanie było suwerenną decyzją i w tej sytuacji umorzenie przedmiotowego zobowiązania stanowiłoby przerzucanie ryzyka podejmowanych decyzji na Skarb Państwa. Organ podatkowy uznał, że przedstawiona we wniosku sytuacja finansowa i zdrowotna nie uzasadnia umorzenia zaległości podatkowej B.D.. Stwierdzono bowiem, że B. D. w kwietniu 2009 roku darowała rodzinie dwie niezabudowane nieruchomości rolne o pow. [...] ha i [...], natomiast w czerwcu 2009 roku dokonała sprzedaży zabudowanej działki o pow. [...] ha za kwotę [...]. W ocenie organu odwoławczego B. D. nie wyjaśniła organowi podatkowemu, jak rozdysponowała środki ze sprzedaży nieruchomości. Organ uznał, że nie zachodzą przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego w niniejszej sprawie. Na powyższą decyzję w dniu 25.04.2010 r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Strona nie zgodziła się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonej decyzji. Wskazała, że przez okres 17 lat skarżąca wraz z mężem dążyła do wyjaśnienia sprawy i spowodowania, aby kredyt zaciągnięty przez A.C. ich nie obciążał. Strona w skardze wyjaśniła, iż cała dokumentacja znajduje się w aktach bankowych PKO [...] Oddział Centrum Restrukturyzacji i Windykacji w W. Ponadto wyjaśniła, że cała kwota otrzymana z tytułu sprzedaży nieruchomości została przeznaczona na spłatę długów, zaciągniętych w związku z długotrwała chorobą męża. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 15 września 2010 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wskazuje, że organ nie rozważył wszelkich okoliczności występujących w sprawie, w szczególności stanu finansowego i możliwości płatniczych strony. W ocenie skarżącej organy podatkowe błędnie zinterpretowały pojęcie ważnego interesu podatnika. Wskazano na wyrok NSA z 10 marca 2009 r. sygn. akt I FSK 31/08, gdzie stwierdzono, że pojęcie ważnego interesu podatnika nie można ograniczyć tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych, czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika. Skarżąca utrzymuje się z dochodu z emerytury, której część zajęta została w związku z postępowaniem egzekucyjnym. Dużą część dochodu pochłaniają wydatki związane z jej chorobą. Ponadto wyjaśnia, że kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości została rozdysponowana całkowicie na spłatę zaległych składek KRUS w wysokości [...] oraz spłatę długów zaciągniętych głównie w związku z długotrwała chorobą męża. Nie bez znaczenia dla sprawy winno być, że ani skarżąca ani jej rodzina nie skorzystali z kredytu. Dług ten powstał w związku z podjęta decyzją o poręczeniu kredytu sąsiadowi A. C.. Była to błędna decyzja, za którą skarżąca płci już 17 lat. Zdaniem skarżącej zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku o umorzenie zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ppsa. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ppsa, skarga zgodnie z art. 151 ppsa podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną, jest natomiast zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa w granicach danej sprawy. Jak wynika z akt sprawy B. D. z inicjatywy urzędu skarbowego właściwego dla jej miejsca zamieszkania złożyła w dniu 7 grudnia 2009 r. korektę zeznania PIT-36 za 2008 r., w którym do opodatkowania uwzględniła kwotę [...] jako dochód z nieodpłatnych świadczeń. Z informacji PIT – 8C o przychodach z innych źródeł złożonej przez [...] wynikało, że B. D. uzyskała przychód z innych źródeł w związku z redukcją odsetek od kredytu. W dniu złożenia korekty, podatniczka złożyła wniosek o umorzenie zaległości podatkowej za 2008 r. wynikającej z nieuwzględnienia w zeznaniu za ten rok do opodatkowania przychodu uzyskanego w związku z redukcją odsetek jako przychodu z innych źródeł. W toku postępowania ustalono, co jest bezsporne, że kredytobiorcą był A. C.. Skarżąca wraz z mężem jako zabezpieczenie kredytu zaciągniętego przez A. C. przystąpiła do długu. Kredyt nie został spłacony w terminie, zatem bank naliczył odsetki. W 2008 r. [...] dokonał redukcji odsetek w wysokości [...]. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. u.p.d.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W art. 10 ust. 1 i 20 u.p.d.f. wskazano źródła przychodów stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym. Definicja przychodu zawarta jest w art. 11 ust. 1 u.p.d.f., który stanowi, że przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.d.f. za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) i inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia należące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycie w ujawnionych źródłach. Nie ulega wątpliwości, że katalog przychodów z innych źródeł wskazany w art. 20 ust. 1 u.p.d.f. nie jest katalogiem zamkniętym, ustawodawca użył bowiem zwrotu "w szczególności". W katalogu tym mieścić się będą wszelkie przychody podatnika, jeśli wystąpi u niego realne przysporzenie majątkowe. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. nr 72, poz. 665, ze zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwoty środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się korzystać z kredytu na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty, zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Regułą jest, że warunkiem udzielenia kredytu przez bank jest ustanowienie przez kredytobiorcę odpowiedniego zabezpieczenia. Jednym z zabezpieczeń osobistych obok poręczenia jest przystąpienie do długu. Przystąpienie do długu charakteryzuje się tym, że do istniejącego już długu po stronie kredytobiorcy przystępuje osoba trzecia. Zawarcie umowy kredytowej i jej wykonanie jest neutralne podatkowo. Konsekwencje podatkowe wystąpią w sytuacji umorzenia kredytu bądź odsetek. Aby jednak można było mówić o przychodzie podlegającym opodatkowaniu na gruncie przytoczonych wyżej przepisów, należy zbadać, czy podatnik otrzymał pieniądze lub jakiekolwiek wartości pieniężne bądź czy pozostawiono je do dyspozycji podatnikowi, bądź czy otrzymał świadczenia w naturze lub nieodpłatne świadczenia. Z powołanej definicji (mając na uwadze również art. 20 ust. 1 u.p.d.f.) wynika, że aby powstał u podatnika przychód do opodatkowania musi powstać po jego stronie korzyść majątkowa, jakiekolwiek przysporzenie. Bez wątpienia w przypadku umorzenia przez bank odsetek od kredytu przychód powstaje po stronie kredytobiorcy, ponieważ kredytobiorca korzystał z kredytu bezpłatnie, dlatego też otrzymał od banku nieodpłatne świadczenie. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniając stanowisko opodatkowania B.D. z tytułu umorzenia odsetek od kredytu zaciągniętego przez A. C., argumentował, że powstanie określone przysporzenie po stronie kredytobiorcy z tytułu nieodpłatnego świadczenia, jakoby B. D. była kredytobiorcą. Jak wynika jednak z ustalonego stanu kredytobiorcą był A. C., skarżąca jedynie dokonała zabezpieczenia kredytu poprzez przystąpiła do długu. Należy zauważyć, że organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, m.in.: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 maja 2009 r. nr IPPB4/415-178/09-5/MO , Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r.. nr IPPB2/415-472/08-2/IŚ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 czerwca 2009 r. nr IPPB2/415-248/09-2/MG, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 marca 2008 r. nr ILPB2/415-414/07-2/MK, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 maja 2008 r. nr ILPB2/415-146/08-2/AK, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 marca 2010 r. nr ILPB2/415-66/10-2/WS, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 lipca 2008 r. nr IBPB2/415-674/08/MK (wszystkie dostępne na stronie sip.mf.gov.pl) prezentują stanowisko, że umorzenie odsetek od kredytu nie stanowi przychodu poręczyciela z tytułu nieodpłatnego świadczenia, ponieważ u poręczyciela nie następuje jakiekolwiek przysporzenie majątkowe na skutek tego zdarzenia. Organy uzasadniając stanowisko wskazują, że bank nie wykonał na rzecz poręczyciela nieodpłatnego świadczenia, gdyż nie korzystał on ze środków finansowych pochodzących z udzielonej pożyczki kredytobiorcy. Pomimo istotnych różnić instytucji zabezpieczenia w formie poręczenia i instytucji przystąpienia do długu, przytoczona argumentacja organów podatkowy zawarta w szeregu interpretacji indywidualnych, może w pełni posłużyć uzasadnieniu kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów osoby, która dokonała zabezpieczenia kredytu w formie przystąpienia do długu, w przypadku umorzenia odsetek od tegoż kredytu. W ocenie Sądu, z punktu widzenia skutków podatkowych, nie ma podstaw prawnych do odmiennego traktowania podatników, którzy dokonali zabezpieczenia kredytu w formie poręczenia lub przystąpienia do długu. Słusznie organy podatkowe wskazały, że przystępując do długu zabezpieczający kredyt staje się wraz z kredytobiorcą solidarnym dłużnikiem wobec banku, jednakże należy zauważy, że zarówno w przypadku poręczenia jak i przystąpienia do długu, bank nie dokonał nieodpłatnego świadczenia na rzecz zabezpieczającego. Zarówno poręczyciel jak i przystępujący do długu nie korzystał bowiem ze środków finansowych pochodzących z udzielonego kredytu, dlatego też nie uzyskał przychodu z nieodpłatnego świadczenia przez bank. Na marginesie należy zauważyć, że można mieć wątpliwość co do skuteczności złożonego zabezpieczenia w formie przystąpienia do długu B. i J. D.. Przystąpienie do długu charakteryzuje się tym, że do istniejącego już długu po stronie kredytobiorcy przystępuje osoba trzecia, która odpowiada solidarnie z kredytobiorcą. Instytucja ta służy zabezpieczeniu wierzytelności istniejącej i nie przedawnionej, nigdy nie zabezpiecza wierzytelności przyszłych. Jak wynika z akt sprawy umowa o przystąpienie do długu pomiędzy [...] a B. i J. małżonkami D., w związku z kredytem zaciągniętym przez A. C. zawarta została 16 grudnia 1992 r., natomiast umowa o kredyt inwestycyjny między [...] a A. C. została zawarta dwa dni później -18 grudnia 1992 r.. W związku z powyższym, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, B. D. powinna ponownie złożyć korektę zeznania PIT -36 za 2008 r., w której nie uwzględni jako przychodu podlegającego opodatkowaniu kwoty [...] z redukcji odsetek od kredytu udzielonego A.C.. Postępowanie w sprawie umorzenia zaległości podatkowej za 2008 r. winno ulec umorzeniu, z uwagi na brak przedmiotu postępowania. W związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a oraz art. 250 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ S. Małek /-/ J. Małecki