I SA/Po 505/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. Prezydent Miasta K. jako organ egzekucyjny, na podstawie art. 57 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 559 ze zm. – dalej: "u.p.e.a."), podjął zawieszone postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., postępowanie egzekucyjne wobec D. B.. W postanowieniu organ zawarł błędne pouczenie, co do przysługującego stronie prawa wniesienia zażalenia. Stosując się do powyższego pouczenia skarżąca skorzystała ze wskazanego środka zaskarżenia. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W postanowieniu organ zawarł błędne pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Stosując się do powyższego pouczenia skarżąca skorzystała ze wskazanego środka zaskarżenia. W skardze z dnia [...] marca 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę na akt, który nie mieści się w katalogu określonym w powołanym przepisie. Zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego zażalenie nie przysługuje. Ustawodawca wyraźnie wskazał na zaskarżalność tylko postanowienia organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania, o czym stanowi art. 56 § 4 u.p.e.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z 25 maja 2011 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1101/11, wyrok NSA z 12 lutego 2014 r. o sygn. akt II FSK 613/12 – dostępne na stronie internetowej:www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zauważa, że organy w wydanych postanowieniach zastosowały wadliwie pouczenie o możliwości wniesienia środków zaskarżenia, a stosownie do art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1257 – dalej: "k.p.a.") błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jednakże przepisu powyższego nie można rozumieć jako podstawy do rozszerzenia kognicji sądu administracyjnego o sprawy, w których błędnie pouczono o skardze do tego sądu, ale które nie należą do jego właściwości. Przepis art. 112 k.p.a. dla strony błędnie pouczonej stanowi gwarancję skutecznego uchylenia się od skutków uchybienia terminu stanowiącego skutek zastosowania się do błędnego pouczenia, ale przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, pozwalających na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybienia terminu (por. wyrok NSA z 14 lutego 2017 r. II OSK 1363/15 LEX nr 2277846). Wniesienie skargi do sądu na postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w p. I. sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jak w p. II sentencji.