I SA/Po 506/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Katarzyna Nikodem NSA Jerzy Małecki Sędziowie WSA Elwira Brychcy(spr.) Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. P. i B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. oddala skargę /-/E. Brychcy /-/K. Nikodem /-/J. Małecki Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006r., sygn. akt I SA/Po 281/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] określającą M. i B. P. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, przytaczając stan faktyczny sprawy Sąd wskazał, iż decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P., w wyniku postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie podatnika, określił małżonkom B. i M. P. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości [...] zł. Stwierdzono bowiem, że podatnik zaniżył koszty uzyskania przychodu o kwotę [...] zł z tytułu zakupu towarów (paliw) i nie wpisał 6 faktur dotyczących tych zakupów do księgi podatkowej. Ponadto zawyżył on koszty uzyskania przychodu przez dwukrotne zaewidencjonowanie w księdze przychodów i rozchodów faktury zakupu z firmy A (wartość netto [...] zł) oraz o zawyżone odpisy amortyzacyjne z tytułu: wybudowanej stacji paliw w S. przez przyjęcie zawyżonej wartości początkowej obiektu, na podstawie opinii biegłego wydanej przed zakończeniem budowy, zawyżenia stawki amortyzacyjnej od przyczepy kempingowej (20% zamiast 14%), a także od naczepy cysterny (20% zamiast 14%) oraz od wiaty nad dystrybutorem (10% zamiast 4%). A zatem z tytułu zawyżenia odpisów amortyzacyjnych niezasadnie zaliczył do kosztów uzyskania przychodu kwotę [...] zł. Stwierdzono również naruszenie art. 22h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez dokonywanie w. w. odpisów od cysterny tego środka trwałego od września 2001r., podczas gdy środek ten oddano do użytku w czerwcu 2002r. Dalej stwierdzono też, że nie stanowią także kosztów uzyskania przychodu wydatki w kwocie [...] zł na naprawę cysterny, podobnie jak i wydatki poniesione na wymianę liczników w dystrybutorach paliwa, skoro zwiększyła się w związku z tym ich wartość początkowa. Ustalono także, że podatnik w remanencie początkowym nie wykazał zapasu oleju opałowego w ilości 2.401 litrów, który zwiększa wysokość kosztów uzyskania przychodu. Poza tym podatnik nie zaewidencjonował przychodu udokumentowanego fakturą wystawioną dla firmy B z [...] ([...] zł). Zawyżył także przychody o [...] zł z tytułu sprzedaży na rzecz własnej firmy podatnika paliw na podstawie wystawionych faktur. Zużycie paliwa do własnych samochodów winno być zaś udokumentowane dowodami wewnętrznymi, wobec czego o kwotę tę zmniejszono przychód, podobnie jak i w odniesieniu do faktury dokumentującej transakcję z firmą", która nie doszła do skutku ([...] zł). Organ I instancji zakwestionował też rozliczenia ilościowo - wartościowe zakupu i sprzedaży paliw, wobec wystąpienia niedoboru benzyny Pb - 95 ([...] l) i nadwyżek oleju napędowego ([...] l), benzyny Pb - 98 ([...] l) i gazu ([...] l), w związku z czym uznano, że brakujące paliwo zostało sprzedane, a uzyskany z tego tytułu przychód nie został zaewidencjonowany i podwyższono przychód o [...] zł. Powyższe ustalenia skutkowały skorygowaniem zadeklarowanej wysokości kosztów uzyskania przychodu do kwoty [...] zł. Uznano zatem, że prowadzona przez podatnika księga podatkowa jest nierzetelną, zgodnie z art. 193 § 4 Ordynacji podatkowej. Na podstawie art. 23 § 2 Ordynacji podatkowej odstąpiono jednak od szacunkowego określenia podstawy opodatkowania. Określono zatem przychód firmy D w wysokości [...] zł, wobec czego, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu dochód podatnika wyniósł [...] zł, a nie [...] zł jak zadeklarowano w PIT - 36, co skutkowało określeniem podatku dochodowego małżonków P. (po odliczeniach) w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji podatnicy wnieśli odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w P., w którym żądali uchylenia w całości zaskarżonej decyzji organu I instancji. Podatnicy zakwestionowali sposób dokonanego przez organ I instancji rozliczenia ilość: wartościowego zakupionego i sprzedanego paliwa w 2002 r. Zdaniem odwołujących dokonane rozliczenie było niezgodne ze stanem faktycznym, a ewentualne pomyłki w dokumentach mogły całkowicie zmieniać ilości paliwa w zbiornikach. Podatnicy nie zgodzili się ze stanowiskiem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej wybudowanej stacji paliw, a w konsekwencji z zakwestionowaniem odpisów amortyzacyjnych z tego tytułu. Odwołujący zakwestionowali również zawyżenie kosztów uzyskania przychodów z tytułu wydatków na wymianę liczydeł w dystrybutorach paliw. Dyrektor Izby Skarbowej w P., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję "w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r." i określił ten podatek w kwocie [...] zł. Organ odwoławczy uwzględnił odwołanie w zakresie dotyczącym uznania za koszt uzyskania przychodu wydatków na wymianę liczników w dystrybutorach paliw, uznając, że stanowi ona remont tych urządzeń, a więc nie wpływa na wysokość ich wartości początkowej i tym samym odpisów amortyzacyjnych. W pozostałym zakresie organ podatkowy II instancji podzielił stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na powyższą decyzję podatnicy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wzmiankowanym na wstępie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Po 281/05 uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie podatnicy mogli ustalić wartość początkową wytworzonego środka trwałego (stacja paliw) w oparciu o wycenę biegłego. Uznano również, iż kwestia stwierdzonych nadwyżek i niedoborów paliw nie została przez organy podatkowe należycie i wyczerpująco wyjaśniona, a organ pierwszej instancji naruszył art. 123 § 1 i art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez niezawiadomienie podatnika o terminach przesłuchania świadków. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] roku uchylił w/w decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ pierwszej instancji- Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, ponownie rozpatrując sprawę uzupełnił zebrany materiał dowodowy o zeznania świadków: T. W., R. S., H. K., W. W.. O terminie i miejscu przesłuchania powyższych świadków strona została powiadomiona, jednakże nie uczestniczyła w powyższych czynnościach. Przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji B. i M. P. zapoznali się z zebranym materiałem dowodowym, przeglądając akta sprawy. W decyzji z dnia [...] wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor UKS w P. określił małżonkom B. i M.P. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu podano, że M.P. w firmie PHP D w S. dopuścił do szeregu uchybień polegających na: - zaniżeniu kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...] zł w związku z niezaewidencjonowaniem wydatków z tytułu zakupu paliw od firmy E na podstawie następujących faktur: FV[...], FV [...], FV [...], FV [...], FV [...], FV [...]; - zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł w związku z dwukrotnym zaewidencjonowaniem faktury nr[...] z dnia [...] wystawionej przez firmę A z P. na zakup towarów handlowych. Powyższe stanowiło naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...] zł w związku z błędnie naliczonymi odpisami amortyzacyjnymi od następujących środków trwałych: a) przyczepy kempingowej - podatnik zastosował stawkę 20%. Tymczasem prawidłowa stawka amortyzacyjna dla przyczep mieści się w przedziale 12.5-14%. b) wiaty nad dystrybutorami - podatnik zastosował stawkę 10%, tymczasem prawidłowa stawka amortyzacyjna dla budowli tego typu wynosi 4%: c) naczepy cysterny - przedmiotowy środek trwały podatnik zakupił w dniu 13.08.2001r. i od miesiąca września 2001 r. rozpoczął naliczanie odpisów amortyzacyjnych. Cysterna ta została oddana do używania dopiero w czerwcu 2002 r. Tym samym naruszono art. 22h ust. 1 w/w ustawy, zgodnie z którym odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały przyjęto do użytkowania, a zatem dokonane do czerwca 2001 r. odpisy amortyzacyjne nie mogą obciążać kosztów uzyskania przychodów. Ponadto, podatnik zastosował stawkę amortyzacyjna w wysokości 20%, tymczasem prawidłowa stawka wynosi 14%; zawyżenie kosztów uzyskania przychodu o kwotę [...].- zł poprzez zawyżenie wartości odpisów amortyzacyjnych dwóch dystrybutorów, zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł z tytułu wydatków na naprawę naczepy cysterny. Powyższe wydatki zostały bowiem poniesione przed oddaniem tego środka trwałego do użytkowania, a więc zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) w/w ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, lecz wpływają na podwyższenie wartości początkowej tego środka trwałego, będącej podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych po jego oddaniu do użytkowania: zaniżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł w związku z nie ujęciem w remanencie początkowym zapasu oleju opałowego w ilości [...] litrów, co przy średniej cenie zakupu wynoszącej 1,19 zł/l stanowi wartość [...] zł. W wyniku ustaleń zwiększono koszty uzyskania przychodu o kwotę [...] zł. Wartość kosztów uzyskania przychodu po korekcie przyjęto w wysokości [...] zł. Odnośnie do przychodów podatnika stwierdzono: zaniżenie przychodów na kwotę [...] zł w związku z niezaewidencjonowaniem w podatkowej księdze przychodów i rozchodów faktury nr [...] z dnia [...] wystawionej dla B w B. na sprzedaż 150 l U-95; zawyżenie przychodów o kwotę [...] zł w związku z zaewidencjonowaniem faktur nr [...] wystawionej w dniu [...] dla firmy F W. K. z L. na sprzedaż 818 l oleju napędowego, która to sprzedaż nie doszła do skutku; zawyżenie przychodów na łączną kwotę [...] zł w związku z błędnie wystawionymi fakturami (nr [...] z dn. [...],[...] z dn. [...],z dn. [...]) dokumentującymi zużycie paliwa na potrzeby własne firmy; zaniżenie przychodów o kwotę [...] zł w związku ze stwierdzoną niezaewidencjonowaną sprzedażą paliwa Pb 95, którą stwierdzono w wyniku dokonanego rozliczenia zakupu i sprzedaży paliw w 2002 r. Kontrolujący dokonali analizy oraz szczegółowego rozliczenia asortymentów towarów, sprzedawanych przez podmiot: oleju napędowego (ON), benzyny U-95, Pb-98 i Pb-95, oleju opałowego oraz gazu propan - butan za okresy: I - XII/2002r., w oparciu o następującą dokumentację księgową. Organ I instancji po analizie zgromadzonych dowodów w sprawie oraz po przeprowadzeniu wyliczeń zarówno zakupu jak i sprzedaży w/w towarów z uwzględnieniem ubytków stwierdził, że ewidencja w tym zakresie nie była rzetelna. Stwierdził mianowicie, że w przypadku rozliczenia ilościowego benzyny Pb-95 zaniżono sprzedaż łącznie o 52.118,36 l, (stwierdzono niedobór), natomiast w odniesieniu do ilościowego rozliczenia oleju napędowego (ON), benzyny Pb-98, U-95, oleju opałowego i gazu stwierdzono, że nie wpisano do ewidencji zakupów łącznej ilości 42.458.44l. Ostatecznie, organ I instancji stwierdził, że firma PHP D w S., w okresie od I do XIl 2002r. nie zaewidencjonowała sprzedaży benzyny Pb-95 w ilości [...] litrów. Wobec powyższego organ I instancji dokonując oceny powyższych dowodów stwierdził, że podatnik nabywał paliwa, lecz ich nie ewidencjonował (sprzedawał w ilości większej w stosunki do ilości wykazanej w ewidencji zakupu). Uchybienie polegające na niezaewidencjonowaniu sprzedaży benzyny Pb-95 w ilości 43.972,68 l w wartości [...] zł stanowiło naruszenie przez podatnika art. 14 ust. 1 w/w ustawy. Mając na uwadze stwierdzone powyżej nieprawidłowości, organ I instancji, na podstawie art. 193 § 4 Ordynacji podatkowej uznał prowadzone przez PHP D księgi podatkowe za nierzetelne w zakresie zapisów dotyczących wykazanych przychodów jak i kosztów ich uzyskania. Jednakże, na podstawie art. 23 § 2 Ordynacji podatkowej, organ ten odstąpił od określenia podstawy opodatkowania w drodze szacunku, gdyż dane wynikające z ksiąg podatkowych, po uzupełnieniu ich dowodami uzyskanymi w toku przeprowadzonego postępowania pozwoliły na określenia podstawy opodatkowania. Od powyższej decyzji podatnicy wnieśli odwołanie zarzucając: nie uwzględnienie w rozliczeniu ilościowo - wartościowym zakupu i sprzedaży różnic ilości zakupionego paliwa spowodowanych ubytkami naturalnym: których wielkość określają obowiązujące przepisy - 0,5% wynosi dopuszczalny błąd odmierzacza, nie uwzględnienie w kosztach uzyskania przychodu wydatków na naprawę cysterny w kwocie [...] zł, która wykorzystywana była jako magazyn paliw. Strona wniosła również o uznanie kwoty [...].- zł tytułem ubezpieczenia zdrowotnego /KRUS/ B. P. za 2002 rok nie ujęte w rozliczeniu podatkowym. Pismem procesowym z dnia 14.01.2008r.. podatnik Pan M.P. dodatkowo wniósł o uznanie ubytków naturalnych na poziomie - 1% powstających w transporcie oraz z tytułu przyjmowania paliwa stwierdzając, że przy obrocie paliwami, w chwili załadunku paliwo odparowuje. Podatnik również podniósł, że dokumenty PZ były wystawiane przez zatrudnionych pracowników na stacji paliw, na podstawie WZ i nie były one wystawiane na podstawie rzeczywistej ilości przywiezionego paliwa. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 233 §1 pkt. 1 Ordynacji Podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji W motywach uzasadniających podał , że nie ma żadnych podstaw do uwzględnienia żądania strony stwierdzającego, że właściwe jest uznanie ubytków w wysokości 1% . Organ odwoławczy uwzględnił wysokość ubytków w wysokości wynikającej z prowadzonej przez podatnika ewidencji podatkowej po skonfrontowaniu jej z ilością ubytków występujących w obrocie paliwami na podstawie dostępnej literatury. Organ ten nie znalazł podstaw do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu wydatków na naprawę cysterny oraz zaliczenia w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych za 6 miesięcy. Podatnik w/w cysterny nie wpisał do ewidencji środków trwałych ani też nie wskazał podstaw do naliczenia odpisów amortyzacyjnych. Nadto nie uwzględniono wniosku strony o odliczenie składki zdrowotnej w wysokości [...] zł - podlegającej wpłacie do KRUS- u w 2002 r. W skardze z dnia [...] M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P., zarzucając jej nieprawidłowe i niezgodne ze stanem faktycznym rozliczenie ilościowo-wartościowe zakupionego i sprzedanego paliwa poprzez nie uwzględnienie wniesionych przez skarżącego wyjaśnień. Skarżący podniósł, że w 2002 roku miał miejsce pomyłkowy spust paliwa do zbiorników, które były przeznaczone do innych paliw. Pomieszane paliwo skarżący musiał sprzedać ze stratą. Skarżący nie zgodził się też z nie uznaniem ubytków naturalnych w wysokości 1%, powstałych na różnych etapach obrotu paliwem. W jego ocenie, ubytek 1 % mógł wystąpić z uwagi na nieuczciwość dostawców. Zarzuca także nie przesłuchanie w charakterze świadka pracownika stacji p. J. W., osoba ta mogła być przesłuchana, gdyż na stałe zamieszkiwała w S., a nie we F. Powyższe nieprawidłowości, zdaniem skarżących świadczą o naruszeniu art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa. Ewidencja księgowa była prowadzona rzetelnie zgodnie z wielkością sprzedaży. Biorąc powyższe pod uwagę skarżący wnieśli o uznanie stanu paliwa, zgodnie z przeprowadzoną inwentaryzacją na dzień 31.12.2002 i dokonanie korekt sprzedaży. Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 134 powyższej ustawy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, a z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kontrola legalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. To ostatnie rozstrzygnięcie zostało wydane, w wyniku uwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006r., sygn. akt I SA/Po 281/05 skargi B. i M.P. na wcześniej wydaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], który mając na uwadze powyższy wyrok uchylił następnie decyzję organu pierwszej instancji. Ocenie podlega zatem, czy Dyrektor Izby Skarbowej w P., utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji wydaną w wyniku uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji organu odwoławczego ponownie rozpoznając sprawę, zastosował się do wytycznych sformułowanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006r. , sygn. akt I SA/Po 281/05. Zgodnie bowiem z art. 153 powyżej cytowanej ustawy P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Powołując się na wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2008r. , sygn. akt I SA/Wr 1890/07, publ. w LEX nr 397665 stwierdzić należy, że: "ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w poprzednim wyroku, oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Te natomiast kwestie, które były już przedmiotem oceny Sądu, i co do których Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą". Ponadto w przypadku gdy sprawa po raz drugi dociera do WSA - po uchyleniu decyzji podatkowej przez WSA i wydaniu nowej decyzji zgodnej z jego instrukcją - WSA jest związany oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku." Mając powyższe na uwadze Sąd ponownie orzekający stwierdza, że w wyniku przeprowadzonego ponownie postępowania organy podatkowe obu instancji zastosowały się do wytycznych zawartych w powoływanym na wstępie wyroku WSA z dnia 20 kwietnia 2006r., a mianowicie przesłuchano świadków: T. W., R. S., H. K., W. W.. Wypełniając dyspozycję art. 123 i 190 Ordynacji podatkowej zapewniono stronie udział w powyższych przesłuchaniach, z czego strona jednak nie skorzystała. Na podstawie zeznań tych świadków organy podatkowe miały pełne podstawy do dokonania ustaleń ,że w 2002 roku nie miał miejsca pomyłkowy spust paliwa do zbiorników ,które były przeznaczone do innych paliw. Odmienne twierdzenia skarżącego są tylko jego wersją zdarzeń nie znajdującą potwierdzenia w żadnym innym dowodzie. Również przekonywające jest uzasadnienie organów podatkowych o niemożności uznania za prawdziwe twierdzeń skarżącego o powstałych niedoborach na poziomie 1%. Nieuczciwość pracowników skarżącego nie została wykazana , nie było żadnego zgłoszenia do organów ścigania o ewentualnych nadużyciach. W ocenie Sądu organy podatkowe dokonały prawidłowego rozliczenia ilościowo - wartościowego zakupu i sprzedaży paliw, przyjmując do rozliczenia rzeczywiste wielkości paliwa określone przez pracowników stacji w dokumentach PZ , a nie z faktur zakupu , które wskazywały większe ilości. Tym samym zostały uwzględnione ubytki naturalne powstające w transporcie i przy przyjmowaniu paliwa. Dodatkowo organy z korzyścią dla podatnika przyjęły wyższe od stosowanych zwyczajowo ubytków .W ocenie Sądu ,żądanie skarżącego aby zastosować ubytki w wysokości 1% nie są niczym uzasadnione. Wyjaśniono również kwestię nadwyżek i niedoborów paliw. Następnie też wyjaśniono wszelkie okoliczności związane z powoływanym przez podatnika zmieszaniem paliw. W efekcie ustalono prawidłowo stan faktyczny sprawy co dało podstawę do prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponownie rozpoznając sprawę organy podatkowe nie kwestionowały ustaleń biegłego w zakresie wyceny stacji paliw, a zatem ustalenia w powyższym zakresie nie były już przedmiotem postępowania przed organami podatkowymi. Należy więc stwierdzić ,że ponownie rozpoznając sprawę organy podatkowego zgodnie z zasadami procedury podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego Zarzut nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego jest niczym nie uzasadniony wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz.1270 / orzekł jak w wyroku . /-/ E. Brychcy /-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki