I SA/Po 544/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant ref. staż. Martyna Dziubałka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz skarżącego [...] kwotę [...] ([...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Szamotułach, decyzją z dnia 04 stycznia 2013r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 207 w zw. z art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749)- dalej: O.p., odmówił podatnikowi [...] stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. Z uzasadnienia decyzji wynika, że podatnik występując z powyższym wnioskiem wskazał, że od dnia 01 lipca 2010r. otrzymywał świadczenie mieszkaniowe od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, pomniejszone o podatek. Świadczenie mieszkaniowe objęte jest zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 47c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.)- dalej: u.p.d.f. Jednakże zdaniem organu podatkowego do sytuacji przedstawionej we wniosku nie będzie ono miało zastosowania. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia 02 kwietnia 2013r. Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że wypłacone podatnikowi świadczenie mieszkaniowe nie korzystało ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f. Podkreślił fakt wyodrębnienia przez ustawodawcę ściśle określonego katalogu zwolnień skierowanych do żołnierzy, wśród których nie zostały wymienione świadczenia mieszkaniowe stanowiące przedmiot sporu. W skardze podatnik domagał się uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 02 kwietnia 2013r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Szamotułach z dnia 04 stycznia 2013r. - w całości. Decyzjom zarzucił naruszenie art. 120 i 121 § 1 O.p. poprzez naruszenie w nich zasad legalizmu i praworządności oraz art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f., poprzez nieuznanie prawa do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010. Uzasadniając skargę podkreślił, że przepisy jak i orzecznictwo świadczą, że przed 1 stycznia 2012r., Wojskowa Agencja Mieszkaniowa była agencją rządową, która wykonywała zadania powierzone przez Ministerstwo Obrony Narodowej, a więc spełniała warunki bycia agencją rządową i dlatego wydawane przez nią pieniądze z budżetu państwa nie podlegają opodatkowaniu. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w odpowiedzi stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze, nie zasługują na uwzględnienie. Jednakże po ponownym rozpatrzeniu ustaleń faktycznych i dalszej wykładni przepisów prawa podatkowego , mając na względzie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. , uwzględnił zarzuty skargi i decyzją z dnia 6 lutego 2014r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. i uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz stwierdził nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. w kwocie [...] zł. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia , o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f. Organ odwoławczy uznał, że nie może być wątpliwości, że Wojskowa Agencja Mieszkaniowa była przed 2012r. i pozostaje nadal agencją, o której mowa w powyższym przepisie ustawy podatkowej. Wypłacane świadczenie pokrywane jest z dotacji budżetowej (tak: wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2014r. II FSK 2625/13). Podatnik pismem procesowym z dnia 12 lutego 2014r. , oświadczając, że zgadza się z decyzją z dnia 6 lutego 2014r. , cofnął skargę i wniósł o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlegało umorzeniu. Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy w skutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez podatnika na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Sąd nie może jednak przystąpić do badania dopuszczalności cofnięcia skargi pod kątem przesłanek wskazanych w art. 60 zdanie ostatnie p.p.s.a., w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W takim przypadku nie ma bowiem aktu, który mógłby zostać poddany ocenie w ramach tych przesłanek. Okoliczność ta nie oznacza jednak, że cofnięcie skargi jest niemożliwe, lecz że cofnięcie takie zawsze będzie skuteczne. Dlatego sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 60 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie o zwrot skarżącemu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł.