I SA/Po 569/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do października 2005r. oddala skargę I SA/Po 569/11 U z a s a d n i e n i e Po przeprowadzeniu kontroli podatkowej, a następnie postępowania podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. stwierdził, że Stacje Paliw "X." sp. z o.o. w rejestrach nabyć oraz w złożonych za sierpień, wrzesień i październik 2005r. deklaracjach podatku od towarów i usług ujęła i rozliczyła kwoty podatku naliczonego wynikające z 7 faktur VAT wystawionych przez [...] "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S., dokumentujących nabycie oleju napędowego: nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [....], nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [...] i nr [...] z [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że w/w faktury zakupu VAT są nierzetelne, dokumentują transakcje które nie miały w rzeczywistości miejsca i z tej racji decyzją z dnia [...]. określił spółce "X." zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2005r w kwotach innych niż deklarowane przez podatnika. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy podał, że faktury VAT nr [...] i [...] stwierdzają dostawę towarów, których ilości w treści faktury i w dokumencie WZ są rozbieżne. Z pism spółki "S." dołączonych do wymienionych faktur wynika, że Stacje Paliw "X." należność wynikającą z faktury nr [...] miały wpłacić na konto firmy "Z." z siedzibą w B. natomiast z faktur nr [...], [...], [...], [...] i [...] - na konto firmy "Y." Usługi Reklamowe J.S. z siedzibą w K. tj. firm niebędących stroną tych transakcji. Na podstawie informacji przesłanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. organ ustalił, że [...] "S." spółka z o.o. w deklaracjach VAT-7 złożonych za sierpień i wrzesień 2005r. nie deklarowała dostawy towarów oraz świadczenia usług oraz nabyć towarów i usług i podatku naliczonego. Spółka "S." została wykreślona z rejestru podatników VAT z dniem [...] w związku z zawieszeniem działalności na czas nieokreślony, zgłoszonym w dniu [...] na druku VAT-Z o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ I instancji uzyskał tez informację z Prokuratury Okręgowej w K., że osobom kierującym firmą "S." Spółka z o.o., m. in. P.M. - przedstawiono zarzuty popełnienia przestępstwa podrabiania lub przerabiania dokumentu. Natomiast H.J. - prokurentowi Spółki z o.o. "X." przedstawiono zarzut przyjmowania "pustych faktur" od firmy "S." w celu wyłudzenia podatku VAT. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik włączył jako dowód w sprawie odpis aktu oskarżenia z dnia [...] sygn. akt [...] Prokuratury Okręgowej w K. przeciwko P.M. oraz odpis aktu oskarżenia z dnia [...] sygn. akt [...] Prokuratury Okręgowej w K. przeciwko B.K., przesłane przez Sąd Okręgowy w K. P. M. został oskarżony o przestępstwo z art. 270 § 1 w związku z art. 12, art. 18 § 3 k.k. tj. o przestępstwo podrabiania lub przerabiania dokumentu w celu użycia za autentyczny lub używanie takiego dokumentu jako autentycznego oraz z art. 286 § 1 i art. 271 § 1 I § 3 k.k. - to jest o przestępstwo doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z art. 258 § 3 k.k. - to jest przestępstwo zakładania lub kierowania zorganizowaną grupą mającą na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Oskarżonemu przedstawiono zarzut podrabiania dokumentów stwarzając pozory ich wystawienia przez firmę ".S." [...] Spółka z o.o. i użycia ich jako autentyczne, w celu zalegalizowania paliwa między innymi przez H.J. będącego prokurentem w Spółce z o.o. Stacje Paliw "X.". B.K. była jedną z osób, która fałszowała faktury VAT wraz z dokumentami WZ, PZ i KP, a także udostępniała swoje konto bankowe do przeprowadzania nielegalnych operacji finansowych związanych z procederem obrotu paliwami. B.K. postawiono zarzut z art. 299 § 1 i § 5 k.k. - to jest przyjmowania, pomagania w przenoszeniu ich własności lub posiadania czy też podejmowania innych czynności mogących udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, czy wykrycia środków płatniczych pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, z art. 258 § 1 k.k. - to jest o przestępstwo brania udziału w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, z art. 286 § 1 i art. 271 § 1 i § 3 k.k. - to jest o przestępstwo doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczania nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne. Z aktu oskarżenia wynikało, że kierujący grupą przestępczą P.M. w okresie od [...] do [...] przekazał firmie "X." Spółka z o.o. siedem faktur VAT, w których rzekomym sprzedawcą oleju napędowego była firma "S.". Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ I instancji stwierdził, iż faktury wystawione przez firmę "S." [...] Spółka z o.o. na rzecz podatnika nie dokumentują faktycznie przeprowadzonych pomiędzy tymi podmiotami transakcji gospodarczych lecz zostały wprowadzone do obrotu w celu wyłudzenia od Skarbu Państwa podatku VAT. Fikcyjność wymienionych wyżej faktur potwierdzał także fakt, iż ich wystawca nie rozliczył z tego tytułu podatku należnego. Wobec tego decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. mając na uwadze przepisy art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zmianami) dalej u.p.t.u. określił spółce z o.o. Stacje Paliw "X." zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2005r.w kwotach innych niż deklarowane przez podatnika. Od decyzji tej strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie z uwagi na naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 200 § 1 o.p. bądź o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji względnie o przeprowadzenie dodatkowego postępowania uzupełniającego stosownie do przepisu art. 229 o.p. w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, a następnie uchylenie zaskarżonej decyzji stosownie do przepisu art. 233 § 1 pkt 2 lit. b o.p. i umorzenia postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: - rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 200 § 1 w związku z art. 144 i art. 120 o.p. oraz art. 7 Konstytucji RP, polegające na braku wyznaczenia stronie 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a tym samym pozbawienie podatnika prawa udziału w sprawie i obrony swoich interesów zagwarantowanego mu przez przepis art. 123 § 1 o.p. - błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z przepisu art. 191 o.p. polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż [...] "S." Sp. z o.o. nie dokonywała sprzedaży paliw na rzecz podatnika, a faktury wystawione przez tę firmę nie obrazowały rzeczywistych zdarzeń podczas gdy w przypadku prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie organ podatkowy winien ustalić, iż wszystkie zakwestionowane transakcje miały miejsce; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a, art. 99 ust. 12 oraz art. 109 ust. 3 u.p.t.u. poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wystawione podatnikowi przez firmę "S." faktury VAT stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, a przepisy te nie powinny znaleźć zastosowania w przypadku prawidłowego udokumentowania faktu zakupu paliw [...] "S." Sp. z o.o. - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 208 § 1 o.p. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w sytuacji prawidłowego udokumentowania przez podatnika faktu zakupu paliwa od spółki "S." postępowanie winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187 § 1 w związku z art. 122 o.p. poprzez wadliwe, wyrywkowe prowadzenie postępowania dowodowego z pominięciem ważnych okoliczności faktycznych jakimi były w szczególności: a) pogłębiona analiza dokumentacji identyfikacyjnej (wpisy do ewidencji i rejestrów, zaświadczenia o nadaniu NIP i Regon, potwierdzenia zgłoszeń podatnika jako podatników VAT i podatku akcyzowego, dokumentacja koncesyjna) [...] "S." Sp. z o.o. i wynikające z nich wnioski o przeprowadzenie dodatkowych czynności dowodowych; b) pogłębiona analiza dokumentacji księgowej (faktury, dokumenty WZ, dokumenty przyjęć magazynowych, potwierdzenia laboratoryjne próbek paliwa) podatnika; c) zwrócenie się do Prokuratury Okręgowej w K., Wydziału [...] o wydanie akt sprawy [...], ujawnionych w toku tego postępowania dokumentów, informacji co do zakwestionowanych przez organ podatkowy transakcji oraz informacji o ew. miejscach zamieszkania osób posiadających informacje co do kwestionowanych przez organ podatkowy transakcji, tj. w szczególności J.B. - Prezesa "S." Sp. z o.o., jego pełnomocnika P.H., B.J. - księgowej oraz pracownika spółki o imieniu R. d) przesłuchanie w charakterze świadków co do wszystkich okoliczności zakwestionowanych transakcji K.P. i R.M. – (kierowców zatrudnionych w firmie podatnika), M.K. i W.W. (pracowników stacji dokonujących przyjęć towarów) oraz H. H. i H. H. (pracownic księgowości podatnika); - naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 201 § 1 pkt 2 o.p. związane z ustaleniem czy transakcje zawierane przez podatnika ze spółką "S." miały miejsce, są przedmiotem rozpatrywania przez Prokuraturę Okręgową w K., w sprawie o sygn. akt [...]. Skarżąca wnosząc o przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w trybie art. 229 o.p. w celu dokładnego wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w ustaleniu stanu faktycznego wystąpiła o: 1. Przeprowadzenie dowodu z akt sprawy [...] prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w K., Wydział do [...]; 2. Przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka: J. B. - Prezesa Zarządu "S.", jego pełnomocnika P. H., B. J. - księgowej oraz pracownika spółki o imieniu R., którego nazwiska nie było znane podatnikowi 3. Przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka pracowników Podatnika: K. P., R. M., M. K., W. W., H. H., - na okoliczność faktycznego dokonywania przez podatnika oraz dokumentowania zakwestionowanych transakcji; 4. Zwrócenie się do Urzędu Skarbowego o wskazanie czy i w jakim okresie firma "S." zarejestrowana była w tym urzędzie jako podatnik VAT i podatku akcyzowego oraz czy składała deklaracje podatkowe w 2005r., a także o przesłanie całości dokumentacji rejestracyjnej oraz wszystkich deklaracji podatkowych składanych przez tę firmę; 5. Zwrócenie się do Laboratorium Kontroli Jakości "K." Sp. z o.o. o przesłanie pełnej dokumentacji badań jakości paliwa wykonanego w dniu [...] wraz ze wskazaniem firmy zlecającej badanie i miejsce pobrania próbki, a następnie zwrócenie się do ustalonych firm o wskazanie czy dokonywały sprzedaży paliwa firmie "S." Sp. z o.o. Odnosząc się do naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 200 § 1 o.p. strona podniosła, iż w dniu [...] B.S. (uprawniona do odbioru korespondencji firmy Stacje Paliw "X." Sp. z o.o.) dokonała odbioru dwóch przesyłek poleconych przesłanych przez wym. organ podatkowy, których wyłączną zawartością były: 1. pismo w sprawie przedłużenia terminu rozpoznania sprawy dotyczącej podatku VAT za okres [...] - przesyłka nr [...]; 2. pismo w sprawie przedłużenia terminu rozpoznania sprawy dotyczącej podatku VAT za okres [...] - przesyłka nr [...]. W treści decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] wskazano jakoby podatnik został powiadomiony przesyłką z dnia [...], którą miał odebrać w dniu [...] o wyznaczeniu mu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Strona podniosła, iż we wskazanych wyżej przesyłkach nie było zawiadomienia kierowanego do podatnika w trybie art. 200 o.p. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał akta podatkowe niniejszej sprawy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. w celu przeprowadzenia przez ten organ postępowania uzupełniającego w trybie art. 229 o.p. w zakresie wskazanym przez podatnika. Organ I instancji zwrócił się do "O." Spółka z o.o. o przesłanie pełnej dokumentacji badań jakości paliwa, potwierdzonego orzeczeniem laboratoryjnym nr [...] z dnia [...] sporządzonym przez "K." Spółka z o.o. W odpowiedzi uzyskał informację, że dokumenty źródłowe dotyczące obsługiwanych klientów oraz badań wykonywanych w 2005r. nie są przechowywane. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego przesyłając kopie deklaracji VAT-7 spółki "S." za okres od [...] do [...] poinformował, że spółka "S." figurowała w tamtejszym urzędzie w okresie od [...] do [...]. Zgodnie z KRS z dniem [...] nastąpiła zmiana adresu siedziby Spółki co spowodowało zmianę właściwości miejscowej na właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. Urząd Skarbowy w S. potwierdził zaewidencjonowanie wym. podmiotu tylko do podatku dochodowego od osób prawnych (CIT). Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług został zamknięty z powodu zakończenia działalności z dniem [...] na podstawie złożonego w dniu [...] druku VAT-Z. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego uzyskał z Sądu Okręgowego w K. odpis prawomocnego wyroku z dnia [...] w sprawie [...] skazanych B.K. i P.M. Organ I instancji zwrócił się też do Prokuratury Okręgowej w K. o przekazanie odpisów z akt nadzorowanego śledztwa o sygn. akt [...] w sprawie uczestnictwa Spółki z o.o. "S." [...] w przestępczym procederze polegającym na wprowadzeniu do obrotu gospodarczego "pustych faktur" i wyłudzenia w ten sposób podatku od towarów i usług, wprowadzenia do obiegu gospodarczego paliwa niewiadomego pochodzenia oraz prania brudnych pieniędzy, a także o podanie danych dotyczących adresów zamieszkania lub pobytu osób mogących uczestniczyć w wym. przestępczym procederze. W odpowiedzi Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. poinformował, że pod nadzorem tamtejszej Prokuratury prowadzone jest śledztwo dotyczące m. in. Spółki z o.o. Stacje Paliw "X.", a w toku postępowania H. J. (prokurentowi Spółki) postawiono zarzuty o przestępstwo z art. 299 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i inne. Jak wynikało z materiałów śledztwa – J. B. figurujący w dokumentacji KRS jako Prezes Spółki z o.o. "S." - przekazał ją do faktycznego kierowania P.M. Natomiast P.H. - pełnomocnik Spółki "S." - to w rzeczywistości M. K., który występował w śledztwie w charakterze podejrzanego. Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. poinformował również, że miejsce zamieszkania J. B. - Prezesa Spółki "S." nie jest znane i że prawdopodobnie przebywa za granicą. B. J. nie występowała w postępowaniu i nie była słuchana w toku śledztwa. Odnośnie osoby o imieniu R., Prokurator wskazał, że najprawdopodobniej chodzi o R. Z., któremu do chwili obecnej nie przedstawiono zarzutów z uwagi na fakt, iż ukrywa się przed organami ścigania i nie jest znane miejsce jego aktualnego pobytu. Prokurator przesłał protokoły przesłuchania M. K. oraz postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów. Organ I instancji uzupełniając materiał dowodowy przeprowadził dowód z przesłuchania w charakterze świadka: W.W., R. M., H. H. i H. A., K. P. i M. K. Dyrektor izby Skarbowej stwierdził, iż ustalenia postępowania dowodzą, że zakwestionowane faktury wystawione przez "S." Spółka z o.o. nie dokumentowały sprzedaży paliwa na rzecz Spółki "X.", a w konsekwencji podatnik nie mógł odliczyć podatku naliczonego w nich wykazanego. Przedmiotem sporu nie było to czy paliwo było faktycznie dostarczane do spółki, ani też badanie źródeł pochodzenia paliwa wprowadzonego do obrotu przy wykorzystaniu spornych faktur. Zdaniem organu dla prawidłowości obrotu i możliwości odliczenia podatku naliczonego musi zachodzić tożsamość podmiotowa dostawcy towaru i wystawcy faktury. Tymczasem w przedmiotowej sprawie faktury wystawiała spółka "S.", a paliwo dostarczane było z niewiadomego źródła. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż w zaskarżonej decyzji nie stwierdzono, że dostawy oleju napędowego fizycznie nie wystąpiły, zakwestionowano jednak źródło pochodzenia oleju i dowiedziono, że sprzedawcą nie był podmiot wymieniony na spornych fakturach - tj. [...] "S." Spółka z o.o. Powyższe wynikało z zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. aktu oskarżenia P. M. i B. K., informacji przesłanych przez Urząd Skarbowy w K., Prokuraturę Okręgową w K. oraz Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. Także przesłuchani - w toku postępowania uzupełniającego - na wniosek strony świadkowie nie potwierdzili jednoznacznie, że paliwo udokumentowane fakturami zakupu wystawionymi przez Spółkę "S." pochodziło rzeczywiście od tego kontrahenta. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy przytoczył zeznania tych świadków. Zdaniem organu również załączone do odwołania zestawienia zakupu i sprzedaży oleju napędowego oraz dane liczbowe stanów magazynowych nie dowodzą faktu nabycia paliwa od wym. wyżej kontrahenta. Z informacji pozyskanych przez organ I instancji wynikało, że "S." [...] Spółka z o.o. za miesiące objęte niniejszą decyzją, tj. sierpień, wrzesień i październik 2005r. nie deklarowała dostaw i nabyć a ponadto w dniu [...] zgłosiła zaprzestanie działalności. Z materiału dowodowego pozyskanego z Prokuratury Okręgowej w K. wynikało, że J. B. - Prezes Spółki "S." przekazał ją do faktycznego kierowania P. M., a sam przebywa za granicą. Natomiast faktury dokumentujące rzekomą sprzedaż oleju napędowego przez Spółkę z o.o. "S." wystawiała m. innymi Pani B. K. Podkreślił, iż proceder fałszowania faktur i innych dokumentów przez P. M. i B. K. został szczegółowo opisany w akcie oskarżenia. P. M. kierujący zorganizowaną grupą przestępczą wprowadzał do obrotu faktury, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, w celu zalegalizowania zakupu paliwa między innymi przez prokurenta Spółki Stacje Paliw "X.". Wystawca faktur mających dokumentować sprzedaż paliwa firmie "X." nie zakupił legalnie tego rodzaju towaru, nie posiadał bowiem faktur zakupu, a przede wszystkim nie wykazywał w deklaracjach podatkowych w badanym okresie żadnych nabyć ani dostaw. Podatnik natomiast podjął ryzykowną decyzję o nabyciu oleju napędowego nie bezpośrednio od sprawdzonego i znanego na rynku dostawcy paliw, lecz od osoby, która zaproponowała sprzedaż paliwa w okolicznościach i na warunkach wzbudzających uzasadnione podejrzenie co do legalności takich transakcji. Wskazują na to również zeznania P. J. Prezesa Zarządu Spółki z o.o. złożone w charakterze strony w dniu [...], z których wynika, że nawiązał współpracę z rzekomym przedstawicielem Spółki "S.", który "dotarł do firmy" z taką propozycją, składał zamówienia telefonicznie, paliwo dostarczane było cysternami dostawcy, faktury przekazywane były za pośrednictwem poczty, przystał na żądanie dostawcy i płatności za towar dokonywał na rachunki innych firm wskazanych przez dostawcę nie interesując się czy są to firmy dostarczające paliwo do jego kontrahenta, nie posiadał ani też nie starał się pozyskać wiedzy o swoim kontrahencie, nie zainteresował się źródłem pochodzenia kupowanego towaru. Powyższe, zdaniem organu dowodziło o braku należytej staranności P. J. w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Również oświadczenie podatnika, iż dysponował dokumentami kontrahenta (kserokopią REGON, KRS) w ocenie organu nie świadczy o tym, że spółka "S." faktycznie prowadziła działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwem. Podkreślił, że to podatnik ponosi ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej, również ryzyko związane z nieuczciwością czy też nierzetelnością swoich kontrahentów. Organ stwierdził ponadto, że płatności za sześć z siedmiu faktur wystawionych przez spółkę "S." dokonano na rzecz innych firm. Co do zeznań Prezesa zarządu spółki "X." P.J. organ uznał, iż stoją one w sprzeczności z zeznaniami kierowców przywożących paliwo do magazynu w K. P.J. zeznał, że paliwo dostarczane było cysternami dostawcy, a K. P. i R. M. (kierowcy zatrudnieni w spółce "X.") zeznali, że paliwo odbierali z bazy paliw Spółki "S.". Z uwagi na wyżej opisane ustalenia, zeznania kierowców uznano za niewiarygodne, ponieważ kontrahent podatnika nie udokumentował faktu posiadania paliwa - tym samym nie mógł go sprzedać stronie. Mając na uwadze ustalony stan faktyczny organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. gdyż posiadane przez odwołującego faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane przez ich wystawcę. W rozliczeniu podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2005r. spółka "X." nie była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez "S." [...] Spółka z o.o., które nie dokumentowały faktycznej sprzedaży oleju napędowego przez tę firmę. Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących rażącego naruszenia przepisów art. 200 § 1 w związku z art. 144 i art. 120 o.p. oraz art. 7 Konstytucji RP, tj. na niewyznaczeniu podatnikowi 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego i pozbawienie go prawa udziału w sprawie i obrony swoich interesów -zagwarantowanego w art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej - Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził iż wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo to przed wysyłką zostało zarejestrowane pod numerem [...]. W dniu [...] pismo to zostało doręczone podatnikowi. Wyjaśnił też, iż w dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. skierował do spółki dwa pisma wydane w trybie art. 140 o.p. o nr [...] i [...]. Pisma te zostały zarejestrowane pod numerami [...] i [...] i wysłane w jednej kopercie. Przesyłka ta została doręczona stronie również w dniu [...]. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Od decyzji tej spółka "X." wniosła skargę do tutejszego Sądu. W skardze wniosła o uwzględnienie skargi, stosownie do przepisu art. 54 § 3 ppsa, przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. i uchylenie decyzji Naczelnika . Urzędu Skarbowego względnie przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania. Na wypadek nieuwzględnienia wniosku wskazanego skarżąca wniosła o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji w całości przy równoczesnym uchyleniu decyzji organu I instancji - decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w części, w której organ podatkowy I instancji ustalił, iż [...] "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S. nie dokonywała sprzedaży paliw na rzecz podatnika i ustalił zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości: za miesiąc sierpień 2005r. w kwocie [...] zł zamiast prawidłowo, zgodnie z deklaracja podatnika w kwocie [...] zł, przyjmując różnicę w kwocie [...] zł; za miesiąc wrzesień 2005r. w kwocie [...] zł zamiast prawidłowo, zgodnie z deklaracja podatnika w kwocie [...] zł, przyjmując różnicę w kwocie [...], za miesiąc październik 2005r. w kwocie [...] zł zamiast prawidłowo, zgodnie z deklaracją podatnika w kwocie [...] zł, przyjmując różnicę w kwocie [...] zł tj. w części w jakiej organ podatkowy I instancji ustalił dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł i o umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Skarbowej w P. lub w razie uznania takiej konieczności uchylenie również decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. celem przeprowadzenia przez organy podatkowe prawidłowego, pełnego postępowania dowodowego zgodnego z wnioskami zawartymi w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Skarżąca wniosła również o przyznanie jej od Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Skarbowej w P., zwrotu kosztów poniesionych w związku z dochodzeniem swoich praw przed Sądem Administracyjnym według norm przypisanych; Ponadto wniosła o dopuszczenie w trybie art. 106 p.p.s.a. dowodu z dokumentacji protokołów zeznań i wyjaśnień przedstawicieli firmy [...] "S." Sp. z o.o. złożonych w postępowaniu przygotowawczym Prokuratury Okręgowej w K. sygn. akt [...] (po wyłączeniu z postępowania o sygn. akt [...]) – zwrócenie się w tym celu do Prokuratury Okręgowej w K. o ich nadesłanie; Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: 1. rażące naruszenie przepisów postępowania - przepisu art. 200 § 1 w związku z art. 144 i art. 120 o.p. oraz art. 7 Konstytucji RP, polegające na nieuwzględnieniu podniesionego przez skarżącego w odwołaniu od decyzji podatkowej organu I instancji zarzutu dotyczącego braku wyznaczenia stronie 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a tym samym pozbawienie podatnika prawa udziału w sprawie i obrony swoich interesów zagwarantowanych przez przepis art. 123 § 1 o.p. 2. rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 127 w związku z art. 120 i art. 121 § 1 o.p. polegające na bezprawnym przeprowadzeniu przeważającej części postępowania dowodowego przez organ II instancji przez co skarżący pozbawiony został możliwości oceny materiału dowodowego sprawy co do meritum przez dwie instancje organów podatkowych; 3. błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 191 o.p., polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że [...] "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S. nie dokonywała sprzedaży paliw na rzecz podatnika a faktury wystawione przez tę firmę nie obrazowały rzeczywistych zdarzeń, podczas gdy w przypadku prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie - organ podatkowy winien ustalić, że wszystkie zakwestionowane transakcje miały miejsce, a w szczególności błędne oparcie się o fragmentarycznie pozyskiwane od organów ścigania dokumenty ocenne (akty oskarżenia) przy ocenie okoliczności stanu faktycznego (dostawy paliwa do skarżącego), które wymagały zapoznania się bezpośrednio z materiałem dowodowym postępowania przygotowawczego (protokoły zeznań przedstawicieli firmy "S."); 4. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a, art. 99 ust. 12 oraz art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm.) - dalej u.p.t.u. - poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że wystawione podatnikowi przez firmę "S." Sp. z o.o. faktury VAT stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane a przepisy te nie powinny znaleźć zastosowania w przypadku prawidłowego udokumentowania faktu zakupu paliw [...] "S." Sp. z o.o. 5. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 208 § 1 o.p. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w sytuacji prawidłowego udokumentowania przez podatnika faktu zakupu paliw od firmy "S." postępowanie winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe; 6. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187 § 1 w związku z art. 122 o.p. poprzez wadliwe, wyrywkowe prowadzenie postępowania dowodowego z pominięciem ważnych okoliczności faktycznych jakimi były w szczególności: a. ujawnione w materiale dowodowym postępowania przygotowawczego Prokuratury Okręgowej w K. sygn. akt [...] (po wyłączeniu z postępowania o sygn. akt [...]) zeznania przedstawicieli firmy "S." Sp. z o.o. wskazujących, że w przypadku obrotu ze skarżącym każdorazowo realizowane były dostawy paliw zgodne z jego zamówieniami i nigdy nie dochodziło do tzw. "sprzedaży pustych faktur" skarżącemu, które powinny być przedmiotem oceny organu podatkowego w przypadku uwzględnienia wniosku skarżącego o zwrócenie się do Prokuratury Okręgowej w K., Wydziału [...] o wydanie z akt sprawy [...] ujawnionych w toku tego postępowania zeznań osób działających w imieniu firmy "S.", tj. w szczególności B. K. i P. M.; b. pogłębiona analiza dokumentacji identyfikacyjnej (wpisy do ewidencji i rejestrów, zaświadczenia o nadaniu NIP i REGON, potwierdzenia zgłoszeń podatnika jako podatniku VAT i podatku akcyzowego, dokumentacja koncesyjna) firmy "S," i wynikających z nich wnioski o przeprowadzenie dodatkowych czynności dowodowych; c. pogłębiona analiza dokumentacji księgowej (faktury, dokumenty WZ, dokumenty przyjęć magazynowych, potwierdzenia laboratoryjne próbek paliwa) podatnika; 7. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 201 § 1 pkt 2 o.p. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie okoliczności związane z ustaleniem czy transakcje zawierane przez podatnika z firmą "S," miały miejsce, są przedmiotem rozpoznawania przez Prokuraturę Okręgową w K,, Wydział [...] w postępowaniu o sygn. akt [...] (po wyłączeniu z postępowania o sygn. akt [...]). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...], będącym uzupełnieniem skargi skarżąca podniosła, że równolegle do niniejszego postępowania toczą się wobec niej postępowania w odniesieniu do zobowiązań podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2005r. Zdaniem skarżącej wszystkie sprawy dotyczące zobowiązania podatkowego za 2005r. winny toczyć się łącznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia prawa procesowego, gdyż stoi ono na straży podmiotowych praw podatnika, zapewniając stronie w procesie stosowania prawa podatkowego pozycję gwarantującą skuteczną obronę jej praw. Zasadność tych zarzutów należy ocenić w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b i c" p.p.s.a., tylko bowiem w przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (lit. b), lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c") - sąd uwzględnia skargę. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisu art. 200 § 1 w związku z art. 144 i art. 120 o.p. oraz art. 7 Konstytucji RP i art. 123 § 1 o.p. Wbrew twierdzeniu skarżącej spełnione zostały przesłanki warunkujące uznanie doręczenia pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] o wyznaczeniu stronie siedmiodniowego termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, za skuteczne. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera adnotację o treści "art. 200" (k. 361) datę wydania i numer pisma oraz na odwrocie numer biblioteki akt [...]. Zawiera też listę doręczenia, podpis doręczającego i odbiorcy, który znajduje się na wklejce z wydrukowanym adresem podatnika, numerem sprawy i numerem biblioteki akt. Pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 2 o.p. w związku z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo pocztowe, co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone - w tym przypadku odebranie przedmiotowego pisma przez osobę do tego upoważnioną przez pracodawcę. Słusznie więc organ przyjął domniemanie, że pismo w tym dniu zostało doręczone stronie. Co prawda w dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował również do spółki dwa inne pisma wydane w trybie art. 140 o.p., które zostały zarejestrowane w programie biblioteka akt odpowiednio pod numerami [...], [...] i wysłane w jednej kopercie. Przesyłka ta została doręczona stronie również w dniu [...]. To wadliwe doręczenie dwóch pism dotyczących niezałatwienia sprawy w terminie w jednej kopercie nie miało jednak wpływu na skuteczność doręczenia zawiadomienia o wyznaczeniu stronie siedmiodniowego termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Należy podkreślić, że gdyby jednak, jak twierdzi skarżąca, nie doszło do prawidłowego doręczenia jej pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego o wyznaczeniu siedmiodniowego termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, naruszenie to i tak nie mogłoby spowodować uchylenia zaskarżonych decyzji. Naruszenie przez organ art. 200 § 1 o.p. jest bowiem naruszeniem przepisów postępowania, które może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. tylko wówczas, gdy mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Do strony stawiającej zarzut należy wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy, czego skarżąca nie uczyniła. Sąd zaś nie dopatrzył się z urzędu takiej zależności. Zdaniem Sądu strona nie została pozbawiona możliwości działania w sprawie, ani też możliwości skutecznego zwalczania decyzji. Strona miała, zgodnie z art. 123 § 1 o.p., zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania, z którego to prawa nie zawsze korzystała. Pełnomocnicy podatnika nie uczestniczyli czynnie w toczącym się przed organem II instancji postępowaniu odwoławczym, nie skorzystali w tym postępowaniu z możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym właśnie w trybie art. 200 o.p. - także po jego uzupełnieniu przez organ I instancji w trybie art. 229 o.p. (mimo niewątpliwie prawidłowego zawiadomienia o tym prawie przez organ II instancji). W przeprowadzonych na wniosek podatnika przesłuchaniach świadków uczestniczył jedynie prokurent spółki – H. J. Niezasadne są zatem zarzuty skarżącej dotyczące braku możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Równie bezpodstawne są zarzuty dotyczące bezprawnego przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ II instancji. Dyrektor Izby Skarbowej zlecił bowiem organowi I instancji przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w trybie art. 229 o.p. na wniosek strony i zostało one przeprowadzone w zakresie wskazanym w odwołaniu. Co do pozostałych zarzutów nie zasługują one również na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 86 ust. 2 pkt 1a u.p.t.u. - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Jednak skorzystanie z odliczenia możliwe jest tylko po spełnieniu warunków i uwzględnieniu ograniczeń wynikających z przepisów ustawy, tj. między innymi art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u., który stanowi, że w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, faktury te i dokumenty celne nie stanowią postawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Przepisy art. 86 ust. 2 u.p.t.u. określając kwotę podatku naliczonego odnoszą się do faktury, stanowiąc, że kwota podatku naliczonego to suma kwot określonych w fakturach m. in. z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie wynika zatem z samego faktu posiadania faktury lecz z faktu nabycia towarów i usług i to od określonego podmiotu. Faktura stanowiąca podstawę do odliczenia podatku naliczonego musi być poprawna nie tylko z formalnego punktu widzenia, ale także odzwierciedlać prawidłowy przebieg zdarzeń gospodarczych. Nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wykazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało, bądź zaistniało w innych rozmiarach, albo miedzy innymi podmiotami. Przedłożone przez podatnika faktury od strony formalnej nie budzą zasadniczych wątpliwości, natomiast ich materialna treść nie odpowiada rzeczywistości gospodarczej, bowiem nie odzwierciedlają one faktycznych zdarzeń gospodarczych. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w przedmiotowej sprawie wykazało ponad wszelką wątpliwość, że zakwestionowane faktury nie zostały wystawione przez spółkę wskazaną w nich jako sprzedawca, a więc mają charakter faktur fikcyjnych niedokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Powyższe wynika także z prawomocnego skazującego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] wydanego w sprawie [...] w którym Sąd uznał oskarżonego P. M. i oskarżoną B. K. m.in. za winnych popełnienia zarzucanych im czynów polegających na tym, że: 1. w okresie od dnia [...] do dnia [...], działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podrobili m.in. faktury VAT: nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [...], nr [...] z [...] i nr [...] z [...] poprzez ich wydrukowanie, opieczętowanie i podpisanie, stwarzając tym samym pozory wystawienia ich przez firmę "S." [...] sp. z o. o. co do transakcji sprzedaży firmie Stacje Paliw "X." sp. z o. o. z siedzibą w L. przez firmę [...] "S." sp. z o.o. rzekomego towaru w postaci paliwa opisanego na tych fakturach, na łączną kwotę [...] zł w tym kwotę podatku VAT [...] zł, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 2. w okresie od dnia od dnia [...] do dnia [...], działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielili pomocy ustalonym osobom w wyłudzeniu podatku VAT, a w szczególności: chcąc, aby H. J. - prokurent firmy Stacje Paliw "X." sp. z o. o. dokonał czynu zabronionego, swoim zachowaniem polegającym na dostarczeniu wyżej wymienionemu podrobionych w/w 7 faktur VAT na łączną kwotę [...] zł, w tym podatku VAT [...] zł rzekomo wystawionych przez firmę [...] "S." sp. z o.o. ułatwili doprowadzenie Skarbu Państwa reprezentowanego przez Urząd Skarbowy w P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie [...] zł poprzez wprowadzenie pracowników wskazanego Urzędu Skarbowego w błąd co do zaistnienia okoliczności uzasadniających zwrot lub przeniesienie na kolejne okresy rozliczeniowe naliczonego podatku od towarów i usług VAT, tj. czynu, wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 1 i 3 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. Ponadto B.K. została uznana za winną popełnienia przestępstwa polegającego m.in. na tym, że w okresie nie krótszym niż od dnia [...] do [...] brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej podział ról i zadań przy realizacji poszczególnych przestępstw oraz założonej i kierowanej przez ustalone osoby odnośnie których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu i wiarygodności dokumentów, w celu uzyskania korzyści majątkowej, przy czym B. K. na potrzeby dokonywanych fikcyjnych transakcji sprzedaży paliwa jako pracownik [...] "S." sp. z o. o zgodnie z przyjętym podziałem ról wystawiała, podpisywała imieniem i nazwiskiem "P.H." faktury sprzedaży paliwa dla różnych kontrahentów, które to faktury VAT dokumentowały nierzeczywiste zdarzenia gospodarcze, wypłacała środki pieniężne ze swojego konta osobistego w Banku [...] oraz z konta firmy "Y." J.S. w bankach [...], [...], [...] i [...], do których posiadała upoważnienie, odbierała środki pieniężne wypłacone z kont firmy "Y." przez inną ustaloną osobę, które następnie przekazywała innym ustalonym osobom oraz innym organizatorom procederu, uzyskując z tego tytułu korzyść majątkową o nieustalonej wartości, a nadto przyjmowała na swój rachunek osobisty środki pieniężne pochodzące z transakcji, których stroną w rzeczywistym obrocie gospodarczym nie była. Tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 11 p.p.s.a. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego, co do popełnienia przestępstwa, wiążą sąd administracyjny. To związanie ustaleniami prawomocnego wyroku oznacza, że sąd w tym zakresie, w jakim związanie istnieje, pozbawiony jest możliwości dokonywania jakichkolwiek ustaleń odmiennych. Związanie sądu administracyjnego skazującym i prawomocnym wyrokiem karnym odnosi się tylko do faktu popełnienia przestępstwa, a więc odnosi się do sfery ustaleń faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy sądowo administracyjnej. Związanie to zostało wprowadzone, aby uniknąć sytuacji, w których na podstawie tych samych stanów faktycznych zapadałyby różne orzeczenia w postępowaniu karnym i sądowoadministracyjnym. Rozwiązanie to eliminuje potrzebę prowadzenia podwójnego postępowania dowodowego dla ustalenia tych samych faktów w rożnych postępowaniach sądowych i w postępowaniu administracyjnym ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2005 r., str. 121 i następne). Prejudycjalność prawomocnego wyroku skazującego, wydanego w postępowaniu karnym, oznacza, że sąd nie może dokonywać tych samych ustaleń, których dokonał sąd karny co do popełnienia przestępstwa. Oznacza to, że sąd musi przyjąć, że skazany popełnił przestępstwo przypisane mu wyrokiem karnym. Dlatego też Sąd oddalił wniosek skarżącej o przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z dokumentacji - protokołów zeznań i wyjaśnień przedstawicieli firmy "S." Sp. z o.o. złożonych w postępowaniu przygotowawczym Prokuratury Okręgowej w K. sygn. akt [...] (po wyłączeniu z postępowania o sygn. akt [...]) – zwłaszcza P. M. i B. K. na okoliczność dostaw paliw z firmy "S." do skarżącej zgodnie z zamówieniami. Ustalenia sądu karnego są wiążące dla sądów administracyjnych i w tym samym zakresie są wiążące dla organów podatkowych. Tak więc w sprawie, w której przedmiotem badania było fałszerstwo zakwestionowanych przez organy podatkowe faktur oraz wyłudzenie podatku VAT, przesądzenie wyrokiem karnym, iż transakcje wynikające z zakwestionowanych faktur nie miały miejsca, a sporne faktury zostały podrobione, wiąże organy jak i sąd administracyjny przesądzając, że skarżąca spółka nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez "S." [...] sp. z o.o. Zatem prawidłowo organy podatkowe za sądem karnym ustaliły, iż skarżąca w prowadzonej działalności gospodarczej posłużyła się fikcyjnymi fakturami niedokumentującymi rzeczywistych transakcji. Ponadto należy podkreślić, że na potwierdzenie, iż zakwestionowane faktury nie odzwierciedlają rzeczywistości gospodarczej organy podatkowe obu instancji zgromadziły wystarczający materiał dowodowy, na który składała się: dokumentacja z kontroli podatkowej, a także korespondencja z właściwymi organami podatkowymi. W poczet materiału dowodowego organy włączyły też odpis aktu oskarżenia z [...] sygn. akt [...] Prokuratury Okręgowej w K. przeciwko P. M. oraz odpis aktu oskarżenia z dnia [...] sygn. akt [...] Prokuratury Okręgowej w K. przeciwko B. K. Ponadto na wniosek strony organ odwoławczy przeprowadził dowody z zeznań świadków: W.W., R.M., H.H. i H.A., K.P. i M.K. Organ I instancji przesłuchał zaś w charakterze strony P. J. – prezesa zarządu spółki. Organ odwoławczy przede wszystkim zaś zwrócił się do Sądu Okręgowego w K. o wydanie odpisu prawomocnego wyroku w sprawie [...], skazującego P. M. i B. K. za popełnienie zarzucanych im czynów. Za pozbawiony podstaw uznać więc należało zarzut naruszenia art. 187 o. p. wskazujący, iż organ podatkowe nie zebrały w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany przez organy podatkowe okazał się wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, szczegółowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest logiczne i spójne oraz mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 191 o. p. Organy podatkowe nie naruszyły także przepisów prawa materialnego. Prawidłowo bowiem zastosowały je do ustalonego stanu faktycznego. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.