I SA/Po 653/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku EO o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi EO na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i lipiec 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca EO, reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i lipiec 2010 r. Równocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., a w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji w całości, z uwagi na fakt, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania w stosunku do niej trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku podała, że natychmiastowa egzekucja należności doprowadzi do utraty płynności finansowej prowadzonego przez skarżącą przedsiębiorstwa, a w konsekwencji może spowodować konieczność złożenia wniosku o upadłość i spowoduje utratę pracy przez pracowników zatrudnionych w jej przedsiębiorstwie. Podała również, że ewentualne natychmiastowe wykonanie decyzji osłabi jej wiarygodność w kontaktach z podmiotami finansowymi i stanowić będzie także przeszkodę do załatwienia ewentualnych dalszych umów kredytowych lub leasingowych. Może to także doprowadzić do rozwiązania już zawartych umów kredytowych, zawartych z związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Należność zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług jest znaczna (łączna kwota określonego zobowiązania wraz z odsetkami na dzień wydania upomnienia, t.j. [...] wyniosła [...]). Egzekucja tej należności mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia z uwagi na fakt, iż może ona pozbawić skarżącą środków koniecznych do utrzymania oraz bardzo negatywnie wpłynąć na płynność finansową prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Szkoda jaka mogłaby być wyrządzona przez wszczęcie egzekucji nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Wprawdzie teoretycznie możliwy jest fizyczny zwrot wyegzekwowanej sumy w razie uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, ale nie przywróci to utraconej przez przedsiębiorstwo skarżącej płynności finansowej, która w wyniku ściągnięcia tej należności mogłaby spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa, co stanowi istotną i trwałą zmianę rzeczywistości. Ponadto w przypadku skierowania egzekucji do nieruchomości skarżącej (t.j. stacji paliw, magazynów) i ich ewentualne zbycie w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, pozbawi skarżącą środków trwałych stanowiących o bycie prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa i definitywnie przekreśli możliwość odtworzenia prowadzonego przedsiębiorstwa w kształcie sprzed egzekucji. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w odpowiedzi na skargę stwierdził, że nie znajduje podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia jednakże wymaga, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005r., str. 295). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...], którą odmówiono, po wznowieniu postępowania, uchylenia w całości ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i lipiec 2010 r. Należy podkreślić, że zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być, jak już wyżej wskazano, jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z 23 października 2008r., sygn. akt II OZ 1075/08, postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt II GZ 293/08, postanowienie z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 59/09, publ. na str. internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.