I SA/Po 843/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia XA na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. I SA/Po 843/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi XA na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania prowadzonego w zakresie nabycia przez płatnika ulgi w podatku rolnym postanawia: odrzucić zażalenie. XA wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. I SA/Po 843/15 o odrzuceniu skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie odpisu zażalenia z dnia [...] lutego 2016 r. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2016 r. Pismem nadanym dnia [...] marca 2016 r. skarżący przedłożył dokument zatytułowany "zażalenie", z tym, że data dokumentu "[...] marca 2016 r." została przekreślona i wpisano datę "[...] lutego 2016 r." Poza tym nadesłane pismo nie odzwierciedla w pełni treści pisma o którego odpis był wzywany skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. – wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do pisma nadesłanego przez skarżącego w dniu [...] marca 2016 r. należy stwierdzić, że pisma tego nie sposób uznać za odpis zażalenia z dnia [...] lutego 2016 r. Nadesłane na wezwanie sądu przez skarżącego w dniu [...] marca 2016 r. pismo ma bowiem inną treść niż zażalenie skarżącego z dnia [...] lutego 2016 r. Zaznaczyć należy, że odpisem jest każdy dalszy egzemplarz pisma, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści – przy czym bez znaczenia jest czy jest to kopia maszynowa, czy kopia wykonana przy użyciu innej techniki powielania [por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 274/13]. W świetle powyższego żeby dany dokument można było uznać za odpis pisma, musi on być w swojej treści identyczny z pierwotnym pismem, przy czym bez znaczenia pozostaje technika wykonania odpisu. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarżący nie usunął skutecznie braków formalnych wniesionego zażalenia, co musi skutkować odrzuceniem zażalenia. Dlatego sąd na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji postanowienia.