I SA/Po 907/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "X" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "X" Sp. z o. o. w [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] września 2012 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] przekazał powyższą skargę Ministrowi Finansów. W dniu [...] października 2012 r. wpłynął do [...] wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą, złożony za pośrednictwem organu podatkowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że skarga została przesłana bezpośrednio na adres Sądu, w wyniku błędnego zaadresowania przesyłki przez pracownika firmy świadczącej usługi administracyjne na rzecz firmy w której pracownikiem jest pełnomocnik. Pełnomocnik wskazał, że o powyższej okoliczności dowiedział się w dniu [...] października 2012 r.. z pisma Sądu. W jego ocenie dochował on zarówno terminu na sporządzenie i wysłanie skargi, jak i należytej staranności w celu zapewnienia, żeby skarga została skierowana na właściwy adres. Błędne zaadresowanie pisma wynikało tylko z uchybień po stronie pracownika firmy świadczącej usługi administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie mógł być uwzględniony. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 3 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. Moment ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej pisma Sądu z dnia [...] września 2012 r. Datą ustania przyczyny uchybienia terminu, w przedmiotowej sprawie, będzie zatem dzień [...] października 2012 r. Wobec tego stwierdzić należy, że pełnomocnik strony skarżącej dochował siedmiodniowego terminu, bowiem przedmiotowy wniosek złożył, za pośrednictwem organu, w dniu [...] października 2012 r. Równocześnie z wnioskiem wniósł również ponownie skargę. Następnie Sąd bada okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminowi, obejmującego swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (por. postanowienie NSA z 13 października 2010 r., sygn. akt I FZ 399/10 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl. – dalej: "CBOIS") Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie, to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W zakresie czynności przed organami, których postępowanie opiera się na przepisach prawa, na profesjonalnym pełnomocniku jak adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy czy doradca podatkowy ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności procesowych bądź innych wynikających z przepisów proceduralnych ustaw. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GZ 527/11, z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11 - dostępne w CBOIS). W niniejszej sprawie, profesjonalny pełnomocnik po sporządzeniu skargi, której skuteczność wniesienia zależy nie tylko od terminowego jej wniesienia, ale również od skierowania jej do sądu za pośrednictwem odpowiedniego organu, winien dochować także należytej staranności w zakresie prawidłowego zaadresowania przesyłki. Nie ma zatem podstaw do uznania, że prawidłowo wskazując siedzibę organu w skardze i wnosząc ją przed upływem terminu, nie ponosi winy w uchybieniu terminowi z uwagi działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym ( tu; wypisanie adresu na kopercie ). Skoro przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. wydanie postanowienia o przywróceniu terminu uzależnia od braku winy strony w jego uchybieniu, to w stanie niniejszej sprawy nie było podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi nastąpiło bowiem z winy pełnomocnika skarżącej. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.