I SA/Po 937/25

Dnia 1 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: starszy sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2026 roku sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp.k. w J. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz spółki skarżącej kwotę 680,- zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna z dnia 30 października 2025 r., nr [...], Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "Dyrektor KIS" lub "organ interpretacyjny"), który uznał za nieprawidłowe stanowisko [...] Spółka z o.o. Sp. kom. (dalej jako: "strona", "spółka" lub "skarżąca") w przedmiocie podatku od towarów i usług. 1.1. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2025 r. spółka wystąpiła o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości opodatkowania opakowania, dla poszczególnych towarów, różnymi stawkami podatku od towarów i usług. Przedstawiając zdarzenie przyszłe strona podała, że jest krajową spółką, prowadzącą działalność gospodarczą w formie sieci supermarketów dyskontowych. W ramach działalności gospodarczej prowadzi sprzedaż detaliczną artykułów FMCG (np.: artykuły spożywcze, kosmetyki, chemia gospodarcza, wyroby tytoniowe, alkohole) oraz artykułów przemysłowych (np.: odzież, urządzenia AGD, zabawki) poprzez sieć placówek handlowych (sprzedaż stacjonarna), jak również online (za pośrednictwem sklepu internetowego). Sprzedaż stacjonarna jest dokonywana (fiskalizowana) za pośrednictwem standardowych punktów kasowych (z obsługą kasjerską) oraz niestandardowych punktów kasowych (np. kas samoobsługowych lub selfscaningu). Klientami spółki są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (konsumenci), jak i przedsiębiorcy. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej strona oferuje również możliwość opakowania nabywanych towarów. W przypadku sprzedaży online takie opakowanie najczęściej przyjmuje postać kartonowych pudeł różnej (odpowiedniej) wielkości, w które zapakowany jest zamówiony towar, ale może być również w postaci torby plastikowej (foliowej). Natomiast w przypadku sprzedaży stacjonarnej spółka będzie oferowała klientom możliwość odpłatnego nabycia toreb plastikowych (foliowych) w określonej cenie. Torby plastikowe - opakowanie - są oferowane jako opakowanie służące do zapakowania innych towarów nabywanych przez klientów i ich głównym przeznaczeniem jest zabezpieczenie oraz ułatwienie transportu towarów sprzedanych klientom. Zgodnie z uzyskaną interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., nr [...], strona zamierza uwzględniać wartość opakowania w podstawie opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem. W ramach prowadzonej działalności spółka dokonuje jednak sprzedaży towarów, podlegających opodatkowaniu różnymi stawkami podatku od towarów i usług, w tym zarówno stawką podstawową 23%, jak i stawkami obniżonymi: 8% oraz 5%. Powszechną jest sytuacja, w której w jednej transakcji dochodzi do jednoczesnej sprzedaży towarów objętych różnymi stawkami VAT, i tym samym wartość opakowania powinna być wliczana do podstawy opodatkowania dostawy towarów objętych różnymi stawkami VAT. 1.2. Na tle opisanego powyżej zdarzenia przyszłego strona zadała następujące pytanie, jak powinna ustalić podstawę opodatkowania dla poszczególnych sprzedawanych towarów w przypadku transakcji, w ramach której dochodzi do sprzedaży kilku towarów objętych różnymi stawkami VAT, jeżeli do ich opakowania wykorzystywane jest opakowanie? 1.3. Przedstawiając własne stanowisko spółka podała, że wartość opakowania powinna zostać przypisana proporcjonalnie do poszczególnych podstaw opodatkowania sprzedawanych towarów (objętych różnymi stawkami VAT). Strona może ustalić wskazaną proporcję w oparciu o ustaloną na moment dostawy wartość sprzedawanych towarów objętych daną stawką VAT w wartości całej transakcji (tzw. metoda wartościowa). Spółka, powołując się na przepisy art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 29a ust. 1 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.t.u."), przytoczyła fragment interpretacji z dnia 11 czerwca 2025 r., wydanej na jej wniosek, z którego wynika, że wartość opakowania powinna zostać wliczona do podstawy opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem. Kalkulując zatem podstawę opodatkowania w zakresie dokonania dostawy towarów na rzecz klientów wraz z dostawą opakowania, spółka powinna uwzględnić w niej wartość opakowania. W ocenie strony, w sytuacji sprzedaży towarów opodatkowanych przynajmniej dwiema różnymi stawkami VAT (np. 23% i 8%) i które to towary będą sprzedawane wraz z opakowaniem, wartość tego opakowania powinna zostać proporcjonalnie wliczona do podstawy opodatkowania wszystkich sprzedawanych towarów. Zdaniem spółki, ustawodawca nie przewidział wprost jednej metody ustalenia takiej proporcji, co oznacza, że podatnik może przyjąć różne (rozsądne) metody jej ustalenia, w szczególności taką metodą może być metoda wartościowa. Przez metodę wartościową strona rozumie ustalenie udziału w danej transakcji wartości towarów (w kwotach brutto), objętych daną stawką VAT (23, 8, 5%) w wartości całej transakcji (w kwotach brutto) i następnie proporcjonalne przyporządkowanie wartości opakowania do poszczególnych wartości (podstaw opodatkowania) objętych daną stawką VAT. Zdaniem spółki, wskazana metoda wartościowa, zilustrowana także przykładem, odzwierciedla rzeczywisty udział wartości opakowania w całkowitej podstawie opodatkowania całej sprzedaży, a tym samym pozwala na prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania w odniesieniu do każdej zastosowanej stawki VAT. Na poparcie powyższego stanowiska strona wskazała na podobne stanowisko wyrażane w innych interpretacjach indywidualnych i prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. 1.4. W interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2025 r., opisanej na wstępie, Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że sprzedawane torby nie stanowią opakowań, w rozumieniu art. 29a ust. 6 pkt 2 u.p.t.u., to znaczy nie są kosztem dodatkowym sprzedawanych towarów, a zatem nie stanowią elementu wynagrodzenia za towary, które zostały nabyte wraz z daną torbą. Zatem wartość sprzedawanej torby nie zwiększa podstawy opodatkowania sprzedanych towarów, lecz stanowi odrębną dostawę toreb na zakupy z tworzywa sztucznego, w stosunku do których powinna być zastosowana właściwa stawka podatku. Organ interpretacyjny podkreślił, że torby foliowe nazywane opakowaniami stanowią odrębny od pozostałych towarów przedmiot obrotu gospodarczego i nie stanowią nieodzownego elementu dostawy towarów. Ich funkcja sprowadza się w istocie do umożliwienia transportu zakupów ze sklepu do miejsca docelowego. W takiej sytuacji opakowania, opisane we wniosku, nie mają bezpośredniego związku z ceną innych towarów nabywanych przez klientów. Nie są one ściśle powiązane z nabywanymi towarami, lecz jak wskazała strona, ich głównym przeznaczeniem jest zabezpieczenie i ułatwienie transportu sprzedawanych towarów. Za istotne Dyrektor KIS uznał, że opłata za torbę nie jest pobierana przez spółkę wraz ze sprzedażą innych towarów, a sprzedaż torby jest uzależniona od decyzji nabywcy. Nabywca towarów nie ma obowiązku nabyć torby, aby dokonać zakupu towarów w sklepie, bo jest to jego niezależna decyzja. W konkluzji organ interpretacyjny uznał, że podstawa opodatkowania dla poszczególnych sprzedawanych przez spółkę towarów nie powinna uwzględniać wartości opakowania. Wartość opakowania w postaci torby plastikowej (foliowej) nie zwiększa bowiem podstawy opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży artykułów, na podstawie art. 29a ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. Wobec powyższego stanowisko strony w zakresie proporcjonalnego przypisania wartości opakowania (tzw. metodą wartościową) do poszczególnych podstaw opodatkowania sprzedawanych towarów (objętych różnymi stawkami VAT) uznano za nieprawidłowe. Zdaniem Dyrektora KIS, podstawę opodatkowania z tytułu sprzedawanych toreb foliowych należy ustalić, na podstawie art. 29a ust. 1 u.p.t.u., odrębnie od wartości sprzedawanych towarów, do zapakowania których służy nabywana torba plastikowa (foliowa) i zastosować stawkę podatku właściwą dla tej torby. 2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, zaskarżyła powyższą indywidualną interpretację podatkową w całości, zarzucając naruszenie: 1) przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 14c § 1 i 2 oraz art. 14k § 1 i 2 w związku z art. 14h w związku z art. 120, art. 121 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm. - dalej w skrócie: "o.p.") poprzez: a) uznanie, iż stanowisko przedstawione w interpretacji jest nieprawidłowe, w sytuacji, gdy Dyrektor KIS nie dokonał oceny stanowiska skarżącej, gdyż ocena ta koncentrowała się na zagadnieniu dotyczącym kwalifikacji wartości opakowań jako elementu podstawy opodatkowania dostawy towarów, która nie była przedmiotem interpretacji, gdyż kwestia ta była przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. (nr [...]), podczas gdy Dyrektor KIS powinien dokonać oceny stanowiska skarżącej bezpośrednio w oparciu o zdarzenie przyszłe oraz uzasadnienie prawne przedstawione we wniosku o interpretację – spółka zwróciła się z zapytaniem do Dyrektora KIS, w jaki sposób powinna ustalić podstawę opodatkowania dla poszczególnych sprzedawanych towarów w przypadku transakcji; b) brak konkretnego odniesienia się Dyrektora KIS do stanowiska skarżącej oraz lakoniczne i niewyczerpujące przedstawienie uzasadnienia prawnego przedstawionego zdarzenia przyszłego, w sytuacji gdy organ interpretacyjny uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe; c) naruszenie zasad prowadzenia postępowania podatkowego, tj. zasady zaufania, legalizmu oraz pewności prawa poprzez wydanie przez Dyrektora KIS interpretacji sprzecznej z wydaną w sprawie skarżącej interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., w której Dyrektor KIS potwierdził, iż w przypadku sprzedaży towaru wraz z opakowaniem, wartość opakowania będzie stanowiła element podstawy opodatkowania dostawy towarów; d) nieuwzględnienie mocy ochronnej wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. oraz pominięcie jej wiążącego charakteru przy ocenie stanu faktycznego wniosku o interpretację, co w następstwie doprowadziło do powtórnego badania ocenionej już kwestii i wydania negatywnej interpretacji, w sytuacji gdy wskazana powyżej interpretacja, pozostająca w obrocie prawnym, nie uległa zmianie ani nie stwierdzono jej wygaśnięcia; 2) przepisów prawa materialnego w postaci: a) art. 29a ust. 1 u.p.t.u. poprzez błędne przyjęcie, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym w celu ustalenia podstawy opodatkowania dostawy towarów, nie może znaleźć zastosowania zaproponowana przez skarżącą metoda, polegająca na ustaleniu udziału w danej transakcji wartości towarów (w kwotach brutto) objętych daną stawką VAT (23, 8, 5%) w wartości całej transakcji (w kwotach brutto) i następnie proporcjonalne przyporządkowanie wartości opakowania do poszczególnych wartości (podstaw opodatkowania) objętych daną stawką VAT (metoda wartościowa), podczas gdy metoda ta odzwierciedla w najlepszy sposób rzeczywisty udział wartości opakowania w całkowitej podstawie opodatkowania całej sprzedaży, a tym samym jest obiektywna i wiarygodna; b) art. 29a ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. poprzez błędne przyjęcie, że opakowania nie stanowią kosztów dodatkowych, wchodzących w skład podstawy opodatkowania, podczas gdy nie ma wątpliwości, że opakowania stanowią takie koszty, co dodatkowo znajduje odzwierciedlenie w powołanej interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r., w której Dyrektor KIS potwierdził, iż w przypadku sprzedaży towaru wraz z opakowaniem, wartość opakowania będzie stanowiła element podstawy opodatkowania dostawy towarów. Autor skargi zastrzegł, że powyższy zarzut podniesiono z ostrożności procesowej. W oparciu o powyższe zarzuty, rozwinięte i uargumentowane w uzasadnieniu skargi, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i orzeczenie o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego. 2.2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonej interpretacji, wnosząc o oddalenie skargi. W odniesieniu do interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. wskazano, że jest ona obecnie przedmiotem analizy pod kątem wszczęcia procedury, o której stanowi przepis art. 14e § 1 pkt 1 o.p., zgodnie z którą Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Dyrektor KIS wyjaśnił, że nie podzielił stanowiska skarżącej odnoszącego się do uprzednio wydanej dla strony interpretacji indywidualnej i przedstawił odmienne, uznając, że podstawa opodatkowania dla poszczególnych sprzedawanych przez skarżącą towarów nie powinna uwzględniać wartości opakowania. Wartość opakowania w postaci torby plastikowej (foliowej) nie zwiększa bowiem podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu sprzedaży artykułów, na podstawie art. 29a ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. 2.3. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, że naruszenie art. 14c o.p. jest związane z tym, że organ interpretacyjny pominął istotny element stanu faktycznego, czyli interpretację wydaną dla skarżącej w dniu 11 czerwca 2025 r. Spółka w niniejszej sprawie pytała o to, jak ma rozliczać opakowanie, tzn. jaką stawkę VAT zastosować, a nie czy w ogóle rozliczyć opakowanie, bo to wynikało już z wcześniejszej interpretacji. Pełnomocnik strony skarżącej zwrócił uwagę na naruszenie art. 14k o.p. wskazując, że pominięcie powyższej interpretacji z dnia 11 czerwca 2025 r. narusza zasadę zaufania do organów. Pełnomocnik Dyrektora KIS podczas rozprawy oświadczył, że poprzednio wydana interpretacja z dnia 11 czerwca 2025 r. nie może stanowić elementu stanu faktycznego i organ nie był nią związany, a także nie stanowiła ona przeszkody do wydania obecnie zaskarżonej interpretacji. Powyższa interpretacja z dnia 11 czerwca 2025 r. została zgłoszona do Szefa KAS, na podstawie art. 14e o.p., w celu jej zmiany, ale ta procedura trwa i zdaniem pełnomocnika organu w owej interpretacji był inny stan faktyczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje: 3. Skarga ma usprawiedliwione podstawy i dlatego podlega uwzględnieniu. W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Powyższa regulacja oznacza, że w niniejszej sprawie sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną i tylko w tych granicach zaskarżona interpretacja podlega badaniu. 3.1. Przedmiotem kontroli Sądu jest zaskarżona interpretacja indywidualna, w której na tle opisanego zdarzenia przyszłego wyrażono stanowisko, że podstawa opodatkowania dla poszczególnych sprzedawanych przez spółkę towarów nie powinna uwzględniać wartości opakowania. Wartość opakowania w postaci torby plastikowej (foliowej) nie zwiększa bowiem podstawy opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży artykułów, na podstawie art. 29a ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. Wobec powyższego za nieprawidłowe uznano stanowisko strony w zakresie proporcjonalnego przypisania wartości opakowania (tzw. metodą wartościową) do poszczególnych podstaw opodatkowania sprzedawanych towarów (objętych różnymi stawkami VAT). 3.2. Zdaniem Sądu kluczową w niniejszej sprawie jest kwestia proceduralna, albowiem rozważania w przedmiocie wykładni określonego przepisu prawa materialnego mają uzasadnienie dopiero po przesądzeniu, że w sprawie nie doszło do uchybienia przepisom postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny wskazanych zarzutów kwalifikowanych jako naruszenia przepisów postępowania Sąd zwraca uwagę na specyfikę postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, która polega na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" tylko w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska). Dlatego też w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej nie jest prowadzone postępowanie dowodowe, a obowiązkiem wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ustawodawca obciążył wnioskodawcę. Natomiast organ wydający interpretację ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku, zgodnie z art. 14c § 1 o.p. W tym kontekście należy zauważyć, że skarżąca w opisie zdarzenia przyszłego podała, że "zgodnie z uzyskaną interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., nr [...], strona zamierza uwzględniać wartość opakowania w podstawie opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem". Następnie, przedstawiając swoje stanowisko skarżąca przytoczyła fragment owej interpretacji z dnia 11 czerwca 2025 r., z którego wynika, że wartość opakowania powinna zostać wliczona do podstawy opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem. Kalkulując zatem podstawę opodatkowania w zakresie dokonania dostawy towarów na rzecz klientów wraz z dostawą opakowania, spółka powinna uwzględnić w niej wartość opakowania. Tymczasem w zaskarżonej interpretacji, będącej przedmiotem kontroli Sądu, Dyrektor KIS w ogóle nie odniósł się ani do okoliczności wydania powyższej interpretacji dla skarżącej, jako elementu zdarzenia przyszłego, ani do przytoczonego w opisie zdarzenia przyszłego stwierdzenia, że "zgodnie z uzyskaną interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., nr [...], strona zamierza uwzględniać wartość opakowania w podstawie opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem". Sąd zwraca uwagę, że zadaniem organu interpretacyjnego jest wnikliwa analiza okoliczności podanych w rozpatrywanym wniosku z punktu widzenia ich kwalifikacji podatkowej. Organ wydający interpretację "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Innymi słowy opisany we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji indywidualnej i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja taka będzie mogła wywołać określone skutki prawne, przy zastosowaniu się do niej. Zatem przedstawione w niniejszej sprawie zdarzenie przyszłe było "wiążące" dla organu interpretacyjnego, co oznacza, że nie tylko nie można było dokonywać jego weryfikacji, czy modyfikacji, ale co najistotniejsze niedopuszczalne było pomijanie elementów zdarzenia przyszłego, które skarżąca konsekwentnie uznaje za fundamentalne. Podmiot zainteresowany wydaniem interpretacji jest ustawowo uprawniony, ale i zobowiązany w oparciu o art. 14b § 3 o.p. do kształtowania stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a Dyrektor KIS wyłącznie w granicach - indywidualnie nakreślonego przez wnioskującego - stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego obowiązany jest wydać interpretację indywidualną (art. 14b § 1 o.p.). W konsekwencji opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest wiążący zarówno dla organu interpretacyjnego, jak i dla sądu administracyjnego kontrolującego prawidłowość wydanej interpretacji. Wobec powyższego rolą organu interpretacyjnego w niniejszej sprawie było odniesienie się zarówno do okoliczności samego wydania dla skarżącej interpretacji z dnia 11 czerwca 2025 r., jak również do przytoczonego we wniosku twierdzenia, że "zgodnie z uzyskaną interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., nr [...], strona zamierza uwzględniać wartość opakowania w podstawie opodatkowania towaru sprzedawanego wraz z opakowaniem". Brak stanowiska Dyrektora KIS w powyższym zakresie zasadnym czyni zarzut naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 14c § 1 i 2 oraz art. 14k § 1 i 2 w zw. z art. 14h w zw. z art. 120, art. 121 § 1 i 2 o.p. Uwzględniając powyższe zaniechanie organu interpretacyjnego Sąd nie może odnieść się do twierdzenia sformułowanego w zarzutach skargi, że wydanie zaskarżonej interpretacji stoi w sprzeczności z wydaną w sprawie skarżącej interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r. oraz ocenić, czy w istocie Dyrektor KIS potwierdził w tym ostatnim akcie, iż w przypadku sprzedaży towaru wraz z opakowaniem, wartość opakowania będzie stanowiła element podstawy opodatkowania dostawy towarów. 3.3. Zdaniem Sądu odniesienie przez Dyrektora KIS, dopiero w odpowiedzi na skargę, do istnienia opisanej we wniosku interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. uznać należy za spóźnione, albowiem odpowiedź na skargę nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego także informacja ujęta w odpowiedzi na skargę, że powyższa interpretacja z dnia 11 czerwca 2025 r. jest przedmiotem analizy pod kątem wszczęcia procedury, o której stanowi przepis art. 14e § 1 pkt 1 o.p. oraz kolejne oświadczenie złożone podczas rozprawy, że owa interpretacji została zgłoszona do Szefa KAS w celu jej zmiany, ale ta procedura trwa, nie mogą usprawiedliwiać braku odniesienia do tego aktu w zaskarżonej interpretacji. W tym stanie rzeczy rację należy przyznać skarżącej, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia regulacji z art. 14c o.p., albowiem organ interpretacyjny pominął istotny element opisany w zdarzeniu przyszłym, czyli interpretację wydaną dla skarżącej w dniu 11 czerwca 2025 r. Skarżąca spółka konsekwentnie podkreślała, że zapytała w niniejszej sprawie, jak ma rozliczać opakowanie, tzn. jaką stawkę VAT zastosować, a nie czy w ogóle rozliczyć opakowanie, bo ta ostatnia okoliczność, jak twierdzi, wynikała już z uprzednio wydanej interpretacji. Wobec tak przedstawionego przez skarżącą związku pomiędzy wydanymi dwiema interpretacjami indywidualnymi, nie sposób zaakceptować przemilczenia w istocie przez organ interpretacyjny, interpretacji wydanej dla skarżącej w dniu 11 czerwca 2025 r. Wprawdzie rację ma pełnomocnik Dyrektora KIS, że nie jest on wprost związany uprzednio wydaną interpretacją z dnia 11 czerwca 2025 r. i nie stanowiła ona sama w sobie przeszkody do wydania obecnie zaskarżonej interpretacji. Nie mniej obowiązkiem organu interpretacyjnego było odniesienie się zarówno do okoliczności jej wydania, jak również do jej treści w zaskarżonej interpretacji, skoro została ona ujęta przez skarżącą spółkę jako element zdarzenia przyszłego. W tym kontekście nie sposób także odnieść się do twierdzenia pełnomocnika Dyrektora KIS, podniesionego podczas rozprawy, że w interpretacji z dnia 11 czerwca 2025 r. był inny stan faktyczny. Za niewystarczającą w powyższym zakresie uznać także należy kolejną informację zawartą w odpowiedzi na skargę, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną dla skarżącej spółki interpretację indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r., jeśli stwierdzi jej nieprawidłowość (...), o czym też Dyrektor KIS poinformował stronę skarżącą w dodatkowym piśmie przesłanym 30 października 2025 r. 3.4. Jak wspomniano, w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, zadanie organu interpretacyjnego zawężone jest do analizy okoliczności podanych we wniosku i dotyczy to wszystkich istotnych elementów opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację jest także związany zakresem problemu prawnego, jaki wnioskodawca przedstawi we wniosku. Stanowisko powyższe jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 grudnia 2020 r., o sygn. akt II FSK 2482/18; z dnia 31 marca 2021 r., o sygn. akt I FSK 480/18; z dnia 23 września 2021 r., o sygn. akt I FSK 1383/19 i z dnia 13 października 2021 r., o sygn. akt I FSK 1898/18 - treść orzeczeń dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wobec powyższego jedyną dopuszczalną ingerencją organu interpretacyjnego w opisany przez wnioskodawcę stan faktyczny jest uznanie go za niewyczerpujący, co stanowi brak formalny wniosku o interpretację, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 169 § 1 o.p. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2016 r., o sygn. akt I FSK 1915/14). W tym kontekście Sąd zauważa, że organ interpretacyjny nie skorzystał z regulacji zawartej w art. 169 § 1 w zw. z art. 14h p.p., i nie wezwał skarżącej do wyjaśnienia okoliczności, opisanych w zdarzeniu przyszłym, związanych z interpretacją indywidualną z dnia 11 czerwca 2025 r. i jak wspomniano, do tej kwestii w zaskarżonej interpretacji indywidualnej w ogóle się nie odniósł. Związanie organu interpretacyjnego treścią wniosku oznacza, iż w jednoinstancyjnym postępowaniu interpretacyjnym bazuje on wyłącznie na takim opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, jakie przedstawi zainteresowany. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis jest zbyt ogólnikowy, albo strona odwołuje się w nim do innych aktów administracyjnych, to organ interpretacyjny nie jest uprawniony do pomijania owych elementów stanu faktycznego/zdarzenie przyszłego w swoim stanowisku. Istota interpretacji indywidualnej polega na wykładni przepisów prawa podatkowego i rekonstrukcji wynikających z nich normy prawa podatkowego, a następnie dokonaniu prawnej kwalifikacji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, czyli przyporządkowaniu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego do hipotezy normy prawnej zrekonstruowanej w wyniku wykładni i określeniu konsekwencji tej prawnej kwalifikacji, to jest wskazaniu na treść dyspozycji normy prawa. Obowiązkiem organu wydającego interpretację indywidualną jest zatem odniesienie się do wszelkich kwestii mających istotne znaczenie, a przy tym przedstawienie uzasadnienia swego stanowiska w sposób wyczerpujący i przekonujący. Ocena prawna stanowiska wnioskodawcy powinna być przy tym powiązana z istotnymi, dla hipotezy danej normy prawa podatkowego, elementami stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego opisanymi we wniosku. Zdaniem Sądu, tej operacji w zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS nie dokonał. Ze względu na istotę postępowania interpretacyjnego Sąd nie może zastępować i wyręczać organu w udzielaniu prawidłowej interpretacji, czyniąc uwagi w kwestiach, jeszcze przez ten organ nie rozważonych. O ile bowiem sądowa kontrola interpretacji sprowadza się do oceny pod względem zgodności z prawem w trzech płaszczyznach (procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej), to kontrola ta nie może polegać na zastępowaniu organów przez sąd w procesie wykładni przepisów, których dotyczy zaskarżona interpretacja. Wyrok Sądu administracyjnego nie może bowiem zastąpić interpretacji indywidualnej, z którą ustawodawca łączy oznaczoną funkcję ochronną (art. 14k i nast. o.p.). 3.5. W związku ze stwierdzonym naruszeniem przepisów postępowania, polegającym na zaniechaniu odniesienia się przez organ interpretacyjny do kluczowych elementów zdarzenia przyszłego, opisanych we wniosku, przedwczesna jest ocena podniesionych w skardze pozostałych zarzutów, w tym naruszenia przepisów prawa materialnego u.p.t.u. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ winien odnieść się w pełni do opisanego zdarzenia przyszłego i dokonać kompleksowej oceny zaprezentowanego we wniosku stanowiska strony skarżącej, z uwzględnieniem oceny prawnej przedstawionej w niniejszym uzasadnieniu wyroku. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687 ze zm.).