I SA/Po 970/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 i 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz odsetek za zwłokę od zaniżonej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od stycznia do kwietnia 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z [...] lipca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 i 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz odsetek za zwłokę od zaniżonej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od stycznia do kwietnia 2007 r. W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca wniosła w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała m.in., że jest osobą bezrobotną, której jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek dla bezrobotnych. Do wniosku załączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. (k. 90 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 P.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. W świetle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (rozumiane także jako przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech – por. postanowieniach NSA: z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OZ 322/13, LEX nr 1320757; z dnia 29 maja 2013 r., II OZ 412/13, LEX nr 1319092). Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy na etapie rozpoznawania wniosku. Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. II OZ 155/05, postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 750/05, niepubl., WSA w Poznaniu w postanowieniu z dnia 22 sierpnia 2013 r., o sygn. akt I SA/Po 762/13, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wnioskodawczyni uprawdopodobniła okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął również pod uwagę okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedłożonych kopii dokumentów, w tym decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. o uznaniu jej za osobę bezrobotną, rozwiązania umowy o pracę z dnia [...] września 2010 r. przez syndyka, decyzji ZUS o przyznaniu małżonkowi renty. Z podanych okoliczności wynika, iż skarżąca jest w trudnej sytuacji materialnej, gdyż do 2010 r. pracowała, jednak problemy zdrowotne (w ciągu trzech ostatnich lat przeszła dwie poważne operacje) oraz problemy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą spowodowały, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy. Wnioskodawczyni podała, że jej mąż również ma problemy zdrowotne, jest rencistą, a jego renta chorobowa i pomoc ze strony rodziców i teściów wystarcza jedynie na skromne życie. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i z 15-letnią córką. Wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych dochodów, jej mąż z tytułu renty chorobowej otrzymuje [...] zł. Skarżąca podała, że posiada [...]% udziałów w firmie "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...], która nie przynosi przychodów i nie posiada majątku, ponieważ syndyk wyprzedał cały majątek firmy w procesie postępowania upadłościowego. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, w sposób wystarczający wykazują, że spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.