II SA/Po 1078/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. /-/ I. Paluszyńska J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie SKO w P.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący odebrał odpis przedmiotowego zarządzenia w dniu 30 listopada 2014 r. (k. 14 akt sądowych). Skarżący uiścił wpis w dniu 14 grudnia 2017 r. (k. 17 akt sądowych), podczas gdy termin ten upłynął w dniu 7 grudnia 2017 r. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę z powodu uiszczenia przez skarżącego wpisu od po upływie wyznaczonego terminu i zwrócił skarżącemu kwotę [...]zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Odpis powyższego postanowienia doręczono stronie w dniu 17 kwietnia 2018 r. Wnioskiem nadanym w dniu 24 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 28 akt sąd.) skarżący wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. W argumentacji wniosku skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie działa sam, bez fachowego pełnomocnika. Skarżący podał, że pracuje w systemie pracy trzyzmianowej, co wpływa na jego bieżące funkcjonowanie, a dodatkowo w grudniu 2017 r. wykonywał pracę w godzinach nadliczbowych. Ponadto błędnie przyjął datę odbioru korespondencji i sposób obliczenia terminu sądząc, iż są to wyłącznie dni robocze. W jego ocenie bez swojej winy uiścił wpis sądowy od skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Wniosek należało oddalić. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów jasno wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, po trzecie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie o odrzucenie skargi. W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując oceny dopuszczalności wniosku skarżącego z dnia 24 kwietnia 2018 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd stwierdził, że w realiach rozpoznawanej sprawy, gdy skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi wniosek należy uznać za dopuszczalny. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu środka prawnego, bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia (por. postanowienie NSA z 27.04.2018r., sygn.II OZ 426/18 i wskazane tam orzeczenia). Skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył z zachowaniem 7 – mio dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. O uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu dowiedział się bowiem z postanowienia sądu z dnia 5 kwietnia 2018r., które odebrał 17 kwietnia 2018r. Wniosek o przywrócenie terminu złożył 24 kwietnia 2017r. podając, że składa go w związku z doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Termin do złożenia przedmiotowego wniosku z art.87 § 1 p.p.s.a zaczyna biec od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jednak w realiach niniejszej sprawy nie mogło to nastąpić wcześniej niż od chwili, w której z całą pewnością można uznać, że skarżący dowiedział się o tym uchybieniu. Z uwagi na fakt, że wpis uiszczony 14 grudnia 2017r. nie został jeszcze zwrócony, sąd uznał, że czynność uiszczenia wpisu pozostaje w mocy i spełniony został warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a. Pozostało więc do rozważania, czy skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Z uwagi na odebranie przez skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu 30.11.2017r. (czw.) termin do jego wniesienia upłynął bezskutecznie 7.12.2017r.(czw.) Wpis został uiszczony dopiero 14.12.2017r. ( k. 17 akt sądowych). Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (zob. postanowienie NSA z 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, LEX nr 965208). Skarżący wskazał, że nie zachowanie terminu do uiszczeniu wpisu wynikało z okoliczności, które powstały nie z jego winy. Zaliczał do nich pracę w systemie trzyzmianowym, pracę w nadgodzinach, co wpływało na jego bieżące funkcjonowanie, a także błędne przyjęcie daty odbioru korespondencji i obliczania terminu. Skarżący podał, że uwzględniał jedynie dni robocze. W tym miejscu należy wyjaśnić, że strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminowi można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W ocenie sądu skarżący nie wykazał, by przekroczenie terminu do uiszczenia wpisy wynikało okoliczności od niego niezależnych i takich, których nie mógł usunąć nawet przy dołożeniu minimalnej staranności. Praca w systemie trzyzmianowym czy w nadgodzinach a także błąd w obliczeniu terminu takich okoliczności nie stanowi. Wskazać należy, że nawet gdyby przepisy dopuszczały uwzględnianie przy obliczaniu terminu jedynie dni roboczych ( a tak nie jest) i tak wpis został uiszczony po upływie 7 dni. Nadto 1 grudnia 2017r. skarżący nadał na poczcie pismo do sądu wraz z dodatkowym egzemplarzem skargi. Nie znajdowało więc uzasadnienia twierdzenie, że nagromadzenie obowiązków zawodowych stanowiło niezależną od skarżącego przyczynę uniemożliwiającą terminowe dokonanie czynności polegającej na uiszczeniu wpisu. Tym bardziej, że uiszczając wpis po terminie skorzystał z możliwości dokonania płatności przelewem z rachunku prowadzonego na rzecz innej osoby ([...]) a nie osobiście w kasie sądu. Podane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu nie wykluczały możliwości skorzystania z takiej formy płatności w zakreślonym terminie 7 dni. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ I. Paluszyńska