II SA/Po 108/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi E. K. i M. K. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 lipca 2014 r. o sygn. II SA/Po 546/14 I. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywnę w kwocie 200,- (dwustu) złotych, II. stwierdza, że niewykonanie wyroku nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. na rzecz skarżących kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 lipca 2014 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. K. i M. K.na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ...2014 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie "wydania nakazu rozebrania nielegalnie wybudowanego budynku gospodarczego" położonego w ... przy ul. ...oraz w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na przepompownię ścieków oraz samowolnie pobudowanej instalacji odprowadzenia ścieków do gleby, pobudowanej na opisanej powyżej nieruchomości, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia ...2014 r. nr .... W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że pismem z dnia 20 listopada 2013 r. E. i M. K. zwrócili się do organu z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w ww. przedmiocie. Organy odmawiając wszczęcia postępowania uznały, że wniosek o wydanie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na fakt, że ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... z dnia ...2007 r. zostało zakończone postępowanie dotyczące przedmiotowego budynku. Wydanie kolejnej decyzji w sprawie stanowiłoby rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Wyjaśniono, że decyzją z dnia ...2007 r. zobowiązano inwestora do wykonania określonych robót budowlanych umożliwiających legalizację przedmiotowego budynku, z których to inwestor, zgodnie z protokołem kontroli z dnia 9 listopada 2009 r. się wywiązał. W tych okolicznościach uznano, że w sprawie zachodzą przestanki uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego. Sąd wydając powołany wyrok przytoczył treść przepisu art. 61a § 1 k.p.a. i istotę instytucji odmowy wszczęcia postępowania, by następnie stwierdzić, że skoro na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, to należy przyjąć, iż w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym. Następnie Sąd wskazał, że we wniosku z 20 listopada 2013 r. skarżący wskazali na nielegalność pobudowania przedmiotowego budynku w granicy z nieruchomością skarżących oraz na fakt niezrealizowania nakazów skierowanych do jego właścicieli, jak również podniesiono, że "sąsiedzi całkowicie zmienili sposób użytkowania swojego budynku. Obecnie budynek gospodarczy nie spełnia już swych dawnych funkcji lecz służy jedynie za przepompownię ścieków z ich szamba. Z tego budynku zostały poprowadzone podziemne węże – rury na stałe zamontowane w ziemi, którymi tłoczone są pod ciśnieniem fekalia na tył naszej posesji". Sąd uznał, że przedmiotem wniosku były w istocie dwa żądania – przeprowadzenia postępowania w przedmiocie legalności posadowienia budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością skarżących oraz kwestia realizacji na działce sąsiadującej (a więc w tym również w budynku gospodarczym znajdującym się na tej nieruchomości) przepompowni ścieków wraz z niezbędną infrastrukturą. Odnosząc się do pierwszego z żądań przeprowadzenia kontroli legalności pobudowania budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością skarżących oraz zrealizowania nakazów skierowanych do jego właścicieli w ramach prowadzonego postępowania legalizacyjnego Sąd podzielił stanowisko organów, że postępowanie dotyczące legalności budynku gospodarczego było już prowadzone i zakończyło się ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... z dnia ...2007 r., którą zobowiązano inwestora do wykonania określonych robót budowlanych. Z obowiązków tych inwestor się wywiązał, co zostało stwierdzone protokołem kontroli z 9 listopada 2009 r. Zatem w odniesieniu do tego żądania istotnie spełniona została przesłanka odmowy wszczęcia postępowania, bowiem niemożliwym jest ponowne prowadzenie postępowania co do legalności pobudowania przedmiotowego budynku. Co do drugiego z żądań - zbadania, czy na nieruchomości sąsiadującej doszło do samowolnej realizacji przepompowni ścieków Sąd uznał, że organy w sposób niedostateczny rozważyły zasadność złożonego wniosku. Po wniesieniu wniosku z 20 listopada 2013 r. Powiatowy Inspektor przeprowadził w dniu 9 grudnia 2013 r. na nieruchomości położonej przy ul. ...czynności kontrolne, z których sporządził protokół kontroli, z którego wynika, że przedmiotem kontroli uczyniono jedynie pomieszczenie budynku gospodarczego, przy czym stwierdzono, że brak jest podstaw do potwierdzenia uwag wniesionych w podaniu z dnia 20 listopada 2013 r., a budynek gospodarczy nie zagraża życiu mienia i mienia osób przebywających w nieruchomości. Sąd zwrócił jednak uwagę, że w czasie czynności kontrolnych nie zweryfikowano w jakikolwiek sposób twierdzeń skarżących dotyczących realizacji infrastruktury przepompowni ścieków, ograniczając się jedynie do kontroli budynku gospodarczego. Nie podjęto więc działań zmierzających do ustalenia, czy na przedmiotowej działce faktycznie zrealizowano taką instalację. Sąd uznał, że jest to o tyle istotne, że organ I instancji przed wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dysponował dokumentacją wykonaną przez skarżących, a wskazującą, w ich ocenie, na wykonanie całej infrastruktury, za pomocą której możliwe jest rozprowadzanie ścieków na terenie działki położonej przy ul. I., w tym przepompowni ścieków. W dniu 8 stycznia 2014 r. wpłynęło bowiem do Powiatowego Inspektora zażalenie skarżących z załącznikiem wskazującym na nieprawidłowości, jakich mieli dopuścić się właściciele nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością skarżących. Obejmował on m.in. dokumentację fotograficzną obrazującą wykonanie na terenie nieruchomości instalacji przepompowni ścieków, obejmującej również "poprowadzone podziemne węże – rury na stałe zamontowane w ziemi". Organy nie podjęły jednak jakichkolwiek czynności kontrolnych pozwalających ustalić, czy infrastruktura powyższa została wykonana, ograniczając się jedynie do kontroli budynku gospodarczego. Ustalenia faktyczne oraz ocena, czy w przedmiotowym budynku istotnie dochodzi do zalewania części nieruchomości należącej do skarżącej, mogły być dokonane wyłącznie w toku postępowania wszczętego i prowadzonego zgodnie z przepisami prawa. Tym samym zdaniem Sądu organ I instancji, a w ślad za nim organ odwoławczy w sposób nieuprawniony przyjęły, iż również w omawianym zakresie postępowanie administracyjne nie może być wszczęte. W tych okolicznościach Sąd uznał, że organy I i II instancji przedwcześnie uznały, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Organy w sposób niedopuszczalny ograniczyły zakres rozpoznania wniosku jedynie do kwestii legalności pobudowania budynku gospodarczego na nieruchomości sąsiadującej z działką skarżących, a po drugie, wbrew ogólnym zasadom postępowania administracyjnego nie wyjaśniły, czy istotnie na działce położonej przy ul. I. doszło do samowolnej realizacji inwestycji określonej przez nich jako "przepompownia ścieków". Sąd nakazał, by ponownie rozpoznając sprawę organy nadzoru budowlanego ponowiły czynności kontrolne w celu udzielenia jednoznacznej odpowiedzi, czy na nieruchomości położonej przy ul. ...w ... doszło do pobudowania instalacji przepompowni ścieków. Sąd wskazał przy tym, że w przypadku stwierdzenia jej wykonania organy rozpatrzą, czy konieczne jest w sprawie prowadzenie jednego z postępowań opisanych w ustawie Prawo budowlane, właściwego dla organów nadzoru budowlanego. Pismem z dnia 27 października 2014 r. E. i M.K. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... o wykonanie powyższego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14, domagając się wszczęcia postępowania w sprawie zmiany przeznaczenia budynku gospodarczego sąsiadów, posadowionego na posesji przy ul. I. w .... Zaznaczyli, że budynek ten w dalszym ciągu eksploatowany jest w charakterze przepompowni ścieków. Następnie pismem z dnia 28 grudnia 2014 r. E. i M.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... powyższego wyroku, żądając jednocześnie wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi przywołali treść wyroku Sądu z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14 i wskazali, że jego odpis, po uprawomocnieniu się wyroku, został doręczony organowi I instancji w dniu 10 września 2014 r. W związku z brakiem działań organu, skarżący pismem z dnia 27 października 2014 r. zwrócili się do organu na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., o wykonanie wyroku. Pismem z dnia 7 listopada 23014 r. organ zawiadomił skarżących, że podejmie czynności w sprawie po uzyskaniu akt administracyjnych sprawy. Jednakże do dnia wniesienia skargi organ nie wykonał powołanego wyroku Sądu i nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ... (dalej: PINB) wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 7 listopada 2014 r. poinformował skarżących o przyczynach zwłoki w podjęciu wnioskowanego przez nich postępowania, wskazując, że wyrok zostanie wykonany niezwłocznie po uzyskaniu akt administracyjnych, które w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi E. i M. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie o sygn. akt II SA/Po 937/14, pozostają w dyspozycji Sądu. Organ podał, że wszystkie sprawy związane z nieruchomością A. i A. K., które pozostają w toku lub zakończyły się decyzją ostateczną PINB lub zostały zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, pozostają ze sobą w związku. PINB wskazał, że w tej sytuacji, nie posiadając akt sprawy, uznał, że zasadnym jest podjęcie czynności w sposób wskazany w wyroku WSA w Poznaniu sygn. akt II SA/Po 546/14, po prawomocnym zakończeniu sprawy o sygn. akt II SA/Po 973/14, którą Sąd wyznaczył na dzień 29 stycznia 2015 r. i odzyskaniu akt sprawy. Organ dodał, że w aktach tych znajdują się wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania, dostarczone przez skarżących obszerne materiały dowodowe, których pominięcie mogłoby mieć istotny wpływ na postępowanie dowodowe, które organ winien przeprowadzić. Dlatego PINB wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga E. i M. K. na niewykonanie wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14 okazała się zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Stosownie do § 2 tego artykułu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. określa zaś, że grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Na wstępie stwierdzić należy, że skarżący przed wniesieniem skargi na niewykonanie przez PINB wyroku tutejszego Sądu w dniu 27 października 2014 r. skierowali do organu wezwanie do wykonania tegoż wyroku, a zatem spełnili wymóg wynikający z art. 154 § 1 p.p.s.a., a niezbędny do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku. W wyroku z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14, którego niewykonanie skarżący zarzucają Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w ..., tutejszy Sąd uchylając postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ...2014 r. Nr ... i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... z dnia z dnia ...2014 r. nr ... o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania nakazu rozebrania nielegalnie wybudowanego budynku gospodarczego położonego w ... przy ul. ...oraz w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na przepompownię ścieków oraz samowolnie pobudowanej instalacji odprowadzenia ścieków do gleby, pobudowanej na opisanej powyżej nieruchomości uznał, że przedmiotem wniosku skarżących były dwa żądania – przeprowadzenia postępowania w przedmiocie legalności posadowienia budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością skarżących oraz kwestia realizacji na działce sąsiadującej (a więc w tym również w budynku gospodarczym znajdującym się na tej nieruchomości) przepompowni ścieków wraz z niezbędną infrastrukturą i w zakresie drugiego z żądań uznał, że brak było podstaw do odmowy wszczęcia postępowania. Sąd wyjaśnił, że postępowanie dotyczące legalności budynku gospodarczego było już prowadzone i zakończyło się ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ... z dnia ...2007 r., którą zobowiązano inwestora do wykonania określonych robót budowlanych. Z obowiązków tych inwestor się wywiązał, co zostało stwierdzone protokołem kontroli z 9 listopada 2009 r. Zatem w odniesieniu do tego żądania istotnie spełniona została przesłanka odmowy wszczęcia postępowania, bowiem niemożliwym jest ponowne prowadzenie postępowania co do legalności pobudowania przedmiotowego budynku. Co do drugiego z żądań - zbadania, czy na nieruchomości sąsiadującej doszło do samowolnej realizacji przepompowni ścieków Sąd uznał, że organy w sposób niedostateczny rozważyły zasadność złożonego wniosku, albowiem przedmiotem kontroli uczyniono jedynie pomieszczenie budynku gospodarczego, przy czym stwierdzono, że brak jest podstaw do potwierdzenia uwag wniesionych w podaniu z dnia 20 listopada 2013 r., a budynek gospodarczy nie zagraża życiu mienia i mienia osób przebywających w nieruchomości. Sąd stwierdził, że w czasie czynności kontrolnych nie zweryfikowano w jakikolwiek sposób twierdzeń skarżących dotyczących realizacji infrastruktury przepompowni ścieków. Nie podjęto więc działań zmierzających do ustalenia, czy na przedmiotowej działce faktycznie zrealizowano taką instalację. Sąd uznał, że jest to o tyle istotne, że organ I instancji przed wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dysponował dokumentacją wykonaną przez skarżących, a wskazującą, w ich ocenie, na wykonanie całej infrastruktury, za pomocą której możliwe jest rozprowadzanie ścieków na terenie działki położonej przy ul. I., w tym przepompowni ścieków. Tym samym zdaniem Sądu organ I instancji, a w ślad za nim organ odwoławczy w sposób nieuprawniony przyjęły, iż w tym zakresie postępowanie administracyjne nie może być wszczęte. Dlatego Sąd uznał, że organy I i II instancji przedwcześnie uznały, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, albowiem organy w sposób niedopuszczalny ograniczyły zakres rozpoznania wniosku jedynie do kwestii legalności pobudowania budynku gospodarczego na nieruchomości sąsiadującej z działką skarżących, a po drugie, wbrew ogólnym zasadom postępowania administracyjnego nie wyjaśniły, czy istotnie na działce położonej przy ul. I. doszło do samowolnej realizacji inwestycji określonej przez nich jako "przepompownia ścieków". Sąd nakazał, by ponownie rozpoznając sprawę organy nadzoru budowlanego ponowiły czynności kontrolne w celu udzielenia jednoznacznej odpowiedzi, czy na nieruchomości położonej przy ul. ...w ... doszło do pobudowania instalacji przepompowni ścieków. Sąd wskazał przy tym, że w przypadku stwierdzenia jej wykonania organy rozpatrzą, czy konieczne jest w sprawie prowadzenie jednego z postępowań opisanych w ustawie Prawo budowlane, właściwego dla organów nadzoru budowlanego. Z akt sprawy, a także wyjaśnień stron wynika, że w dniu 3 listopada 2014 r. PINB otrzymał od organu odwoławczego (WWINB) odpis przedmiotowego wyroku Sądu wraz z informacją, że ów wyrok jest prawomocny, a akta administracyjne organu powiatowego zostaną zwrócone po prawomocnym zakończeniu sprawy o sygn. akt II SA/Po 937/14 (k. 110) . Następnie PINB w dniu 7 listopada 2014 r. skierował do E. i M. K. pismo, w którym wskazał, że w dniu 3 listopada 2014 r. otrzymał odpis prawomocnego wyroku Sądu w niniejszej sprawie, a w związku z tym, że akta administracyjne zostaną mu zwrócone po prawomocnym zakończeniu sprawy o sygn. akt II SA/Po 937/14, podejmie czynności wskazane w wyroku niezwłocznie po uzyskaniu akt administracyjnych (k. 116 akt sądowych). W rezultacie tego, pomimo wezwania sformułowanego przez skarżących do wykonania wyroku Sądu (pismo z dnia 27.10.2014 r.), a następnie wniesienia skargi E. i M. K. (pismo z dnia 28.12.2014 r.) PINB nie podjął czynności zmierzających do wykonania powołanego wyroku, przyjmując, że usprawiedliwia jego bierność brak akt administracyjnych, będących tymczasowo w dyspozycji tutejszego Sądu przy sprawie o sygn. akt II SA/Po 937/14. Sąd pragnie jednak zwrócić uwagę, że stanowisko, według którego brak akt sprawy wyklucza pozostawanie w bezczynności nie może być uznane za poprawne. Okoliczności zwalniające organ administracji publicznej z zarzutu bezczynności muszą mieć charakter prawny, proceduralny, a nie faktyczny. O ile bowiem organ ma załatwić sprawę i nie czyni tego w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przedłużenie powyższych terminów następuje na zasadach określonych w art. 36 k.p.a. I tak, zgodnie z tym przepisem o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Faktycznie stwierdzić należy, że PINB niezwłocznie po otrzymaniu w dniu 3 listopada 2014 r. odpisu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14 w dniu 7 listopada 2014 r. zwrócił się do stron z wyjaśnieniem przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy, jednakże nie wskazał terminu załatwienia sprawy, określając jedynie, że załatwienie sprawy nastąpi niezwłocznie po uzyskaniu akt administracyjnych, które znajdują się przy sprawie sądowoadministracyjnej w WSA w Poznaniu o sygn. akt II SA/Po 973/14. Raz jeszcze należy wskazać, że brak akt administracyjnych nie stanowi przeszkody w załatwieniu sprawy. Bowiem to do zadań organu należy zapewnienie sobie albo samych akt, albo ich kopii w sytuacji konieczności przekazania akt innemu organowi lub sądowi. Bierne oczekiwanie na zwrot akt jest zatem przejawem bezczynności (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2013 r., II OSK 552/13, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu pismo PINB z dnia 7 listopada 2014 r. nie wyczerpało znamion zawiadomienia, o którym mowa w art. 36 k.p.a. albowiem nie określono w nim nowego terminu załatwienia sprawy. Ponadto w świetle powyższego, wytycznych Sądu określonych w wyroku z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14, a także terminów załatwienia sprawy, o których mowa w art. 35 k.p.a., nie można uznać, by po otrzymaniu w dniu 3 listopada 2014 r. odpisu prawomocnego powołanego wyżej wyroku PINB do dnia wydania niniejszego wyroku ów wyrok wykonał. Nie zasługiwała zaś na uwzględnienie argumentacja organu, iż zwłoka organu wynikała z okoliczności dołączenia przez Sąd akt sprawy do sprawy sądowoadministracyjnej o sygn. akt II SA/Po 937/14, w której rozprawę wyznaczono na dzień 29 stycznia 2015 r. Sąd pragnie raz jeszcze podkreślić, iż nie istniały przeszkody, by PINB zwrócił się do Sądu o wydanie kopii akt, względnie ich wypożyczenie celem sporządzenia kopii przed wyznaczeniem wspomnianego terminu rozprawy, celem wykonania wyroku z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14. Dlatego uznając, że doszło do niewykonania powyższego wyroku Sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w ... grzywnę w wysokości 200 zł (pkt I. sentencji wyroku). Zważywszy przy tym, że od dnia przekazania organowi odpisu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 546/14 nie upłynął znaczny okres, a organ swą bezczynność usprawiedliwiał, choć niezasadnie, to obiektywną przesłanką braku we własnej dyspozycji akt administracyjnych, Sąd stwierdził na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a., że niewykonanie wyroku nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II. sentencji wyroku). Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot poniesionych kosztów sądowych (pkt III. sentencji wyroku).