II SA/Po 1096/12

Dnia 21 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 rok sprawy ze skargi G. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2012 roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie uznania statusu osoby bezrobotnej; oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Starosty P., wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. uznano G. M. z dniem [...] października 2011 r. za osobę bezrobotną i odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od tego dnia. W uzasadnieniu tej decyzji Starosta wskazał, że z przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, iż w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w PUP rozwiązała ona stosunek pracy za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron. Zgodnie zaś z art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia (...), dalej: u.p.z.i.r.p., zasiłek w takim przypadku przysługuje bezrobotnemu po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. W dniu [...] lutego 2012 r. Starosta P. postanowieniem nr [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 149 § 1 k.p.a. wznowił postępowanie zakończone ostateczną własną decyzją z dnia [...] października 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że decyzją z [...] października 2011 r. uznał G. M. za osobę bezrobotną i odmówił jej przyznania praw do zasiłku od dnia rejestracji, wskazując na prawo do zasiłku po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania w PUP. W dniu [...] listopada 2011 r. strona przedłożyła dokumenty, które wskazywały na brak podstaw do przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z tym Starosta uznał wznowienie postępowania za zasadne. Następnie, w wyniku przeprowadzonego postępowania Starosta P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104, art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.): 1. uchylił decyzję własną z dnia [...] października 2011 r. w sprawie uznania G. M. za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku od [...] października 2011 r., 2. orzekł o odmowie uznania G. M. za osobę bezrobotną od dnia [...] października 2011 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu [...] października 2011 r. na druku karty rejestracyjnej bezrobotnego G. M. oświadczyła, że jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia. Na podstawie złożonego oświadczenia oraz przedłożonej dokumentacji Starosta decyzją z tego samego dnia uznał ją za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku od dnia wydania decyzji. W dniu [...] listopada 2011 r. strona złożyła wniosek o "udzielenie natychmiastowego zasiłku", do którego dołączyła protokół kontroli przeprowadzonej przez ZUS oraz postanowienia ZUS z dnia [...] i [...] września 2011 r. Po zapoznaniu się z tą dokumentacją Starosta zwrócił się do Wojewody Wielkopolskiego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 2011 r. Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2011 r., wskazał jednak na istnienie przesłanek do wznowienia postępowania. Dlatego Starosta postanowieniem z [...] lutego 2012 r. wznowił postępowanie w sprawie. Wyjaśnił, że na podstawie przedłożonej po wznowieniu postępowania dokumentacji stwierdzić należało, że brak było podstaw do uznania strony za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2011 r. Dnia [...] czerwca 2012 r. strona złożyła w PUP kserokopię poświadczonego za zgodność z oryginałem zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pracy od [...] października do [...] października 2011 r. Tym samym w dniu rejestracji nie spełniała ona warunków do uznania za osobę bezrobotną, ponieważ była niezdolna do pracy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej: u.p.z.i.r.p.) bezrobotny to osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l lub cudzoziemiec – członek rodziny obywatela polskiego, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli (...). Starosta uznał, że z uwagi na ustalony stan faktyczny i obowiązujące przepisy należało orzec jak w rozstrzygnięciu. G. M. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Podniosła, iż [...] października 2011 r. w trakcie rejestracji oświadczyła, że jest zdolna i gotowa do podjęcia pracy, zatrudnienia i złożyła dokumentację medyczną. Wskazała, że zwolnienie lekarskie, które złożyła w ZUS [...] października 2011 r. nie było respektowane. Jej zdaniem nieprawdą jest, że Starosta już od [...] listopada 2011 r. nie znał pełnej dokumentacji ZUS-u, dat zwolnień lekarskich. Potwierdzeniem tego jest fakt, że PUP uznał uprawnienie do zasiłku dla bezrobotnych od [...] stycznia 2012 r. do [...] kwietnia 2012 r. Odwołująca wskazała też, że w dniu zarejestrowania się Urzędzie Pracy (piątek) tj. pod koniec okresu bezpłatnego zwolnienia lekarskiego L-4 była już sprawniejsza ruchowo. Dodała, że nadal posiada orzeczenie o niepełnosprawności do 2016 r. i jest gotowa do podjęcia pracy. Odwołująca wniosła o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postępowania, a następnie stwierdził, że organ I instancji dokonał prawidłowej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. w stosunku do ustalonych okoliczności faktycznych, ponieważ przepis ten przewiduje, ze osoba, która nie spełnia określonych warunków nie może posiadać statusu osoby bezrobotnej. Dlatego też po wyjściu na jaw nowych okoliczności sprawy w postaci niezdolności do pracy G. M. w dniu rejestracji w PUP w P., należało orzec o uchyleniu poprzednio wydanej decyzji oraz o odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2011 r. Wojewoda powołał przepisy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Następnie stwierdził, że z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, iż G. M. zarejestrowała się w PUP w P. [...] października 2011 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku po upływie 3 miesięcy od dnia rejestracji i początkowo całe postępowanie wyjaśniające organu zatrudnienia toczyło się celem wyjaśnienia, czy stronie powinien przysługiwać zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2012 r. W dniu [...] listopada 2011 r. wyszły na jaw istotne okoliczności sprawy w postaci braku wykazania przez stronę wynagrodzenia w odpowiedniej wysokości oraz opłacania składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Stąd zasadnym było wznowienie postępowania. Jednakże w trakcie postępowania wznowieniowego wyszło na jaw, że organ rentowy postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od [...] do [...] października 2011 r., a zgodnie z zaświadczeniem lekarskim na druku ZUS-ZLA G. M. od dnia [...] do [...] października 2011 r., tj. także w dniu, gdy dokonała rejestracji w PUP w P., była niezdolna do pracy z powodu choroby. Wojewoda zaznaczył, że z dokumentacji wynika, że strona w dniu [...] października 2011 r. na druku karty rejestracyjnej bezrobotnego oświadczyła, że jest osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia, podczas gdy w tym czasie, zgodnie z zaświadczeniem lekarskim była niezdolna do pracy i wystąpiła z tego tytułu o wypłatę zasiłku chorobowego. Oświadczenie strony o zdolności i gotowości do pracy było więc sprzeczne z wystawionym przez lekarza zaświadczeniem o niezdolności do pracy. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że PUP w P. nie ma obowiązku kierowania osób bezrobotnych na badania lekarskie potwierdzające zdolności do podjęcia pracy, ponieważ oświadczenie osoby bezrobotnej o zdolności i gotowości do podjęcia pracy stanowi potwierdzenie, że osoba bezrobotna będzie w stanie podjąć zatrudnienie lub skorzystać z innych instrumentów rynku pracy. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że orzeczenie o niezdolności do pracy wystawione przez lekarza na odpowiednim druku stanowi obiektywną okoliczność uniemożliwiającą uzyskanie statusu osoby bezrobotnej. Nie ma znaczenia, czy takiego rodzaju zaświadczenie jest podstawą wypłaty zasiłku chorobowego, czy też nie uprawnia decyzją organu rentowego do takiego świadczenia. Wojewoda wyjaśnił jednocześnie, że osoba bezrobotna może posiadać orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, jednakże w dniu rejestracji w organie zatrudnienia nie może legitymować się zaświadczeniem o niezdolności do pracy. Bezsporne zaś jest, że w dniu rejestracji w PUP w P. strona nie spełniała warunków do uznania jej za osobę bezrobotną, gdyż w okresie od [...] do [...] października 2011 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Status osoby bezrobotnej powinny posiadać osoby, które są permanentnie zdolne i gotowe do podjęcia zatrudnienia. Organ odwoławczy wyjaśnił też, że strona może uzyskać status osoby bezrobotnej w wyniku ponownej rejestracji w PUP w P., jeżeli będzie gotowa pod względem zdrowotnym do podjęcia zatrudnienia. G. M. wniosła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego. Zarzuciła organom, że znały okoliczności, które stały się przyczyną wznowienia postępowania, a więc jej pobytu na zwolnieniu lekarskim. Wskazała też, że gdy uprzednio była zatrudniona opłacane były jej składki na ubezpieczenie społeczne. W odpowiedzi Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem skarżąca oświadczyła, że Urząd Pracy doskonale wiedział, że w chwili rejestracji nie była ona zdolna do pracy. Podała też, że stawiła się dnia [...] października 2011 r. do rejestracji jako bezrobotna, gdyż była do tego zmuszona innymi decyzjami organu, jest bowiem osobą chorą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna, bowiem wydane w niniejszej sprawie decyzje odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. orzekającej o: 1) uchyleniu decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2011 r. w sprawie uznania skarżącej za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku z dniem [...] października 2011 r., 2) odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] października 2011 r. Powyższe decyzje organów obu instancji wydane zostały w postępowaniu wznowieniowym na skutek uznania, że po pierwsze ziściła się przesłanka do wznowienia postępowania, jaką było wyjście na jaw istotnej dla sprawy nowej okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji, a nieznanej organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.), a mianowicie fakt czasowej niezdolności do pracy skarżącej potwierdzony zwolnieniem lekarskim, a po wtóre, że okoliczność ta istotnie zmieniła sytuację prawną skarżącej i spowodowała konieczność uznania, że błędnie przyznano jej status osoby bezrobotnej. Przypomnieć należy, że decyzją z [...] października 2011 r. Starosta P. uznał G. M. z dniem wydania decyzji za osobę bezrobotną i odmówił jej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od tego dnia. Przyznając skarżącej status osoby bezrobotnej organ przyjął, że stosownie do definicji "bezrobotnego" określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. skarżąca jako osoba niepełnosprawna, legitymująca się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy w danym zawodzie lub innej służbie albo innej pracy zarobkowej. W dniu wydania decyzji, a więc [...] października 2011 r. skarżąca złożyła oświadczenie, że została pouczona o obowiązku dokumentowania niezdolności do pracy na skutek choroby lub opieki nad chorym członkiem rodziny, obowiązkowo na drukach ZUS-ZLA niezależnie od posiadania bądź braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych i o okoliczności, iż starosta pozbawia statusu bezrobotnego m.in. w przypadku nieprzedstawienia zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby na druku lub pozostawania niezdolnym do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni. W dniu wydania decyzji organ nie wiedział zaś, że skarżąca nie jest zdolna i gotowa do pracy, bowiem przebywa na zwolnieniu lekarskim. W dniu [...] listopada 2011 r. skarżąca przedłożyła organowi I instancji zwolnienie lekarskie na druku ZUS-ZLA za okres od [...] października do [...] listopada 2011 r. Następnie w dniu [...] grudnia 2011 r. skarżąca przekazała PUP w P. zwolnienie lekarskie za okres od [...] do [...] grudnia 2011 r. zaś [...] grudnia 2011 r. – zwolnienia lekarskie za okresy od [...] grudnia 2011 r. do [...] stycznia 2012 r. Kolejno w dniu [...] marca 2012 r. złożyła zwolnienie lekarskie za okres od [...] lutego do [...] marca 2012 r., w dniu [...] marca 2012 r. złożyła zwolnienie lekarskie za okres od [...] do [...] marca 2012 r., a następnie w dniu [...] maja 2012 r. – zwolnienie lekarskie za okres od [...] maja do [...] czerwca 2012 r., a w dniu [...] czerwca 2012 r. – zwolnienie lekarskie za okres od [...] do [...] czerwca 2012 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu wydania decyzji z [...] października 2011 r. Starosta P. nie wiedział, że skarżąca jest chora i legitymuje się zwolnieniem lekarskim na okres od [...] do [...] października 2011 r. Również wszczynając postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] października 2011 r. (postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r.) Starosta P. nie wiedział jeszcze o okoliczności, iż G. M. w dniu wydaniu [...] października 2011 r. nie posiadała zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Jednocześnie należy stwierdzić, że ziściły się przesłanki do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bowiem w dniu [...] listopada 2011 r. skarżąca przedłożyła Staroście decyzję organu rentowego (ZUS), z której wynikało, że nie podlega ona ubezpieczeniu społecznemu od dnia [...] grudnia 2009 r. oraz protokół kontroli, podczas której ustalono, że jej pracodawca zadeklarował składki na Fundusz Pracy od kwoty [...] zł, a z listy płac wynikało wynagrodzenie skarżącej w wys. [...] zł. Tym samym wyszła na jaw okoliczność powodująca niemożność przyznania skarżącej prawa do zasiłku po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania, które to prawo zagwarantowała skarżącej decyzja Starosty z dnia [...] października 2011 r. Zgodnie bowiem z przepisem art. 71 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu (...), jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, (...). O okoliczności braku zdolności i gotowości do podjęcia pracy G. M. Starosta P. dowiedział się dopiero w dniu [...] czerwca 2012 r., kiedy to skarżąca wraz z pismem z tej samej daty przedłożyła organowi zwolnienie lekarskie na druku ZUS-ZLA za okres od [...] do [...] października 2011 r., a więc za okres, w którym została uznana za osobę bezrobotną. Brak jest zatem podstaw, by postawić organom orzekającym zarzut, że od dnia wydania decyzji z dnia [...] października 2011 r. wiedziały, że skarżąca jest niezdolna i niegotowa do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. W związku z powyższym prawidłowo organy I i II instancji przyjęły, że podstawą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty P. z dnia [...] października 2011 r. stała się przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ów określa, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że "okoliczność faktyczna" (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) to zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej od wykładni prawa (por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 1994 r., III SA 1800/93, ONSA 1995, nr 3, poz. 114). Tę nową okolicznością istotną dla sprawy należy rozumieć jako okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2000 r., V SA 1885/99, Lex nr 50152). Trzeba mieć przy tym na względzie, że wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji, a więc wykładnia przepisów określających warunki wznowienia musi być ścisła. Konsekwencją przyjęcia wykładni ścieśniającej jest to, że okoliczności, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., mają być istotne, a więc mogące mieć wpływ na wynik sprawy, a ponadto muszą ujawnić się po wydaniu decyzji, co oznacza, że dowody na istnienie tych okoliczności nie mogą znajdować się w aktach sprawy administracyjnej zakończonej wydaniem decyzji podlegającej wznowieniu. Okoliczność, która wyszła na jaw w trakcie niniejszego postępowania – ujawnienie zwolnienia lekarskiego G. M. za okres od [...] do [...] października 2011 r. z pewnością musiała mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przyznania statusu bezrobotnego. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Z powołanej definicji ustawowej bezrobotnego wynika niezbicie, że brak zdolności do pracy spowodowany chorobą uniemożliwia nabycie statusu bezrobotnego. Również czasowa, ale istniejąca w chwili rejestracji, choroba (niezdolność do pracy) jest przeszkodą w uzyskaniu statusu bezrobotnego. Trzeba bowiem dostrzec, że w definicji bezrobotnego wskazuje się ogólnie na niezdolność do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, bez określania, czy chodzi o czasową, czy trwałą niezdolność (por. Z. Góral, komentarz do art. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, źródło: Lex Omega). Dodać należy, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazują, że status osoby bezrobotnej nie wynika tylko z faktu dokonania rejestracji i pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych, lecz wiąże się ze spełnieniem określonych tą ustawą warunków. Warunkiem zasadniczym, który powinna spełniać osoba bezrobotna jest oczywiście jej zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia, rozumiana jako gotowość do przyjęcia przez bezrobotnego proponowanego zatrudnienia, co nie zachodzi w odniesieniu do osoby przebywającej na zwolnieniu lekarskim. Pojęcie "gotowość do podjęcia zatrudnienia" oznacza bowiem sytuację, gdy osoba ma zamiar, chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie wystąpią żadne przeszkody po stronie tej osoby, aby świadczyć pracę (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2010 r., I OSK 1008/10, również wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r., II SA/Kr 1120/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również wyjaśnić, że czym innym jest powstanie niezdolności do pracy w czasie już po uzyskaniu statusu bezrobotnego. Wówczas nie następuje niejako "automatyczne" pozbawienie statusu bezrobotnego. Przepis art. 33 ust. 4 pkt 9 u.p.z.i.r.p. określa bowiem, że starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego. Oznacza to, że po uzyskaniu statusu bezrobotnego dopiero nieprzerwany 90-dniowy okres choroby bezrobotnego jest przesłanką do pozbawienia go statusu bezrobotnego. Niemniej w niniejszej sprawie Starosta w trakcie postępowania dowiedział się od skarżącej, że już w dacie rejestracji i wydania decyzji przyznającej jej status bezrobotnego nie była zdolna i gotowa do pracy, bowiem przebywała na zwolnieniu lekarskim (w okresie [...]-[...].10.2011 r.). Tym samym trafnie organy I i II instancji przyjęły, że nieuprawnione było przyznanie jej statusu bezrobotnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. Mając powyższe na względzie, należało uznać, że organy orzekające prawidłowo w niniejszej sprawie wznowiły postępowanie, zaszła bowiem przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a następnie stosując przepis art. 151 ust. 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 u.p.z.i.r.p. uchyliły decyzję Starosty P. z dnia [...] października 2011 r. i odmówiły uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] października 2011 r. Mając to na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.