II SA/Po 1101/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skargi D. M. i L. M. na decyzję Wojewody z dnia (...) , Nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji; postanawia wniosek oddalić. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Wniesioną w dniu 16 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą D. i L. M. zaskarżyli opisaną powyżej decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty Z. z dnia (...) sierpnia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia, w drodze wznowienia postępowania, ostatecznej decyzji Starosty Z. o pozwoleniu na budowę z dnia (...) marca 2015 r. Nr (...). Równocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia (...) marca 2015 r., wskazując, że realizacja inwestycji może skutkować powstaniem nieodwracalnej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, Baza NSA). W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję Starosty Z. z dnia (...) sierpnia 2015r. Nr (...), odmawiająca uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z dnia (...) marca 2015 r. Niewątpliwie decyzjom wydanym w wyniku wznowienia postępowania brak cech wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, gdyż nie nadają się one do wykonania, a tym samym nie stwarzają zagrożeń dających podstawę do wstrzymania ich wykonania w rozumieniu powyżej powołanego przepisu. Sąd zauważa, że wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonalności objętej nim decyzji ostatecznej. W związku z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona może jednak odrębnym wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażądać wstrzymania wykonania aktu będącego przedmiotem kontroli w jednym z trybów nadzwyczajnych. Jak bowiem zauważa się w doktrynie, użyte w treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określenie "w granicach danej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 oraz art. 134 i 135 powyższej ustawy, co przesądza, iż posiada ono zbliżone ramy prawne do pojęcia "granice sprawy, której dotyczy skarga". Stąd ochroną tymczasową można objąć zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 285 i n.). Oznacza to, że w ramach postępowania zainicjowanego skargą na decyzję w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania, skarżący ma prawo wnieść o wstrzymanie kwestionowanej, w trybie nadzwyczajnym, ostatecznej decyzji administracyjnej, a więc jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym obowiązkiem Sądu było rozstrzygnięcie, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Starosty Z. z dnia (...) marca 2015 r. o pozwoleniu na budowę. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Baza NSA ). Właściwe uzasadnienie wniosku jest przy tym o tyle istotne, że Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (analogicznie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. I OZ 1050/06, Baza NSA). Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane w skardze argumenty nie odnoszą się bowiem do powyższej problematyki, dotykając jedynie braku uznania skarżących za stronę postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo mieć należy na względzie, że w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 145/08, Baza NSA). W tym miejscu zauważyć należy, iż przedmiotem sprawy zakończonej decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę była przebudowa budynku gospodarczego związana ze zmianą technologii kotłowni c.o. z kotłem na paliwo stałe. Z decyzji organu I instancji z dnia (...) sierpnia 2015 r. wynika, iż roboty budowlane mają być wykonane wewnątrz odrębnym istniejącego budynku, a polegać mają na przedłużeniu istniejącego komina, natomiast odrębnym postępowaniem prowadzonym przez PINB objęte były roboty budowlane związane z przebudową środkowego pomieszczenia w istniejącym budynku gospodarczym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak