II SA/Po 1284/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi J. W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zasiłku okresowego i zasiłku celowego postanawia przywrócić termin do w wniesienia zażalenia /-/ M. Kwiecińska Wraz z wniesionym w dniu 24 lipca 2015 r. zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1284/14, mocą którego odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnik skarżącego – radca prawny D. S. – J., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając powyższy wniosek wyjaśniono, że termin wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku skarżącemu sporządzenie uzasadnienia upływał skarżącemu w dniu 16 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. skarżący zwrócił się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowienie z dnia 26 maja 2015 r. ustanowiono dla skarżącego pełnomocnika, przy czym Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 14 lipca 2015 r., doręczonym w dniu 16 lipca 2015 r. (czwartek) zawiadomiła D. S. – J. o fakcie wyznaczenia jej na pełnomocnika z urzędu, natomiast pismem z dnia 20 lipca 2015 r., doręczonym w dniu 21 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał jej informację o stanie sprawy. W dniu 20 lipca 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a następnie, w dniu 24 lipca 2015 r. wniósł zażalenie. W dalszej części wniosku pełnomocnik, odwołując się do orzeczeń sądów administracyjnych, podniósł, że w sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Pomimo, że art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z art. 87 § 4 powołanej powyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość jego wniesienia po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż ostatni dzień do wniesienia środka zaskarżenia liczony od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2007 r., sygn. aky II FZ 47/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2011 r., sygn. II FZ 570/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Koncepcja ta gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, a ponadto nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Takie rozumienie wskazanych powyżej przepisów jest także akceptowane na gruncie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2013 r., sygn. akt SK 17/12, OTK-A 2013, Nr 6, poz. 86., wydanego w sprawie dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W jego uzasadnieniu wskazano m.in., że czas, jaki pozostaje pełnomocnikowi na złożenie skargi kasacyjnej, zostaje w takim przypadku uzależniony od długości trwania procedury wyznaczenia pełnomocnika z urzędu i wyłącznie ta okoliczność różnicuje sytuację pełnomocników z wyboru i ustanawianych z urzędu. Podkreślono, że na skutek powyższej interpretacji przepisów dotyczących przywrócenia terminu zarówno osoba reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, która uchybiła terminowi, jak i osoba reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, która bez swojej winy nie dochowała terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dysponują siedmioma dniami od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, na wystąpienie z wnioskiem o jego przywrócenie (art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i jednoczesne złożenie skargi kasacyjnej (art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przeciwnym razie początkowy bieg terminu wyznaczany byłby wyłącznie przez działania podjęte przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika. W świetle akt niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu został dochowany. W dniu 16 lipca 2015 r. doręczono pełnomocnikowi zawiadomienie Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go z urzędu pełnomocnikiem dla strony skarżącej. Z aktami sprawy pełnomocni zapoznał się w dniu 20 lipca 2015 r., a następnie w dniu 24 lipca 2015 r. wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ M. Kwiecińska