II SA/Po 163/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Starosta O., decyzją z [...] 2016 r. znak [...] orzekł o weryfikacji danych opisowych bazy danych ewidencji gruntów w jednostce rejestrowej nr [...] prowadzone dla działek ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] w następujący sposób: 1. w miejsce obecnie wpisanego prawa do nieruchomości jako właściciela wpisać Skarb Państwa; 2. w miejsce dotychczasowego oznaczenia nr księgi wieczystej "[...]" wpisać "[...]". Po rozpoznaniu odwołania A. B. Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2016 r. o nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Na decyzję Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła A. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] 2016 r. jak też decyzji Starosty [...] z [...] 2016 r. jako rażąco naruszających prawo i całkowicie sprzecznych z istniejącymi dokumentami. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2016 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U . z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") oraz art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił swoją własną decyzję z [...] 2016 r., znak: [...], oraz uchylił decyzję Starosty [...] z 8 września 2016 r., znak [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Odpowiadając na skargę Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W piśmie z dni 7 marca 2017 r. A. B. podniosła, iż prosi o uwzględnienie skargi bowiem decyzja autokontrolna z [...] 2017 r. nie rozstrzyga ostatecznie jej sprawy. Obecna na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. A. B. podtrzymała swoją skargę i wniosła o merytoryczne rozpoznanie sprawy. Wyjaśnił, iż nie składała skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] 2016 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., regulującego instytucję autokontroli, organ administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powszechnie przyjmuje się, że celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Autokontrola prowadzi w związku z tym do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego, a zatem służy realizacji zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 7 P.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za utrwalony można uznać pogląd, że warunkiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków. O ile organ nie podziela niektórych zarzutów strony wnoszącej skargę bądź też nie zamierza uwzględnić w całości wniosków zawartych w skardze, to winien zrezygnować z wydania rozstrzygnięcia w trybie autokontroli i przekazać skargę do rozpoznania sądowi (por. np. wyroki NSA: z dnia 5 lutego 2008 r., I OSK 581/07; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 102/10; z dnia 11 maja 2011 r., II OSK 811/11). W niniejszej sprawie Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, iż skarga A. B. zasługuje na uwzględnienie w całości i w trybie art. 54.§ 3 p.p.s.a uchylił swoją decyzję z [...] 2016 r., znak: [...], oraz uchylił decyzję Starosty [...] z [...] 2016 r., znak [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Jak wynika z oświadczeń skarżącej nie złożyła ona skargi na ww. decyzję z 16 lutego 2017 r. Ponadto brak jest informacji, aby którakolwiek z pozostałych stron zaskarżyła ww. decyzje autokontrolą. Tym samym decyzja ta stałą się prawomocna. Oznacza to, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji z 9 grudnia 2016 r. w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest już przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej ( por. np. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2017 r. o sygn. akt I OZ 946/17 – niepubl.) Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a , zgodnie z którym zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 powołanej wyżej ustawy. Stąd w tym zakresie postanowiono jak w pkt II sentencji postanowienia zasądzając zwrot kosztów, tj. uiszczonego przez skarżącą wpisu w kwocie 200 zł.