II SA/Po 182/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Rektora Politechniki Poznańskiej z dnia [...] grudnia 2013r. Nr albumu [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2013r. nr albumu [...], II. zasądza od Rektora Politechniki Poznańskiej na rzecz skarżącego kwotę 200zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Politechniki Poznańskiej na podstawie art. 186 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz. 1365 z późn. zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz zarządzenia nr [...] Rektora Politechniki Poznańskiej z dnia [...] września 2012 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom Politechniki Poznańskiej (dalej: "Regulamin") odmówiła A. A. przyznania stypendium dla najlepszych studentów na semestr zimowy ([...].2013-[...].2014). Powyższe rozstrzygnięcie nie zawierało uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zawarto w nim jedynie pouczenie o przysługujących skarżącemu środkach odwoławczych oraz informację, że pomoc materialna studentom Politechniki Poznańskiej przyznawana jest na jeden semestr. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. A. A. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że uzyskał wysoką średnią ocen za ostatnie dwa semestry nauki. Zaznaczył, że świadczenie pieniężne uzyskane z tytułu stypendium zostanie przeznaczone na opłacenie czesnego za studia. Utrzymanie w mocy negatywnej dla niego decyzji może natomiast skutkować przerwaniem nauki z uwagi na brak środków finansowych, ponieważ w dniu [...] września 2013 r. urodziła mu się córka. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr albumu [...], Prorektor ds. Kształcenia Politechniki Poznańskiej na podstawie art. 175 ust. 2 i 3, art. 207 powołanej ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz Regulaminu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przyczyną odmownego załatwienia wniosku skarżącego było niespełnienie warunków koniecznych do uzyskania stypendium dla najlepszych studentów w semestrze zimowym w roku akademickim 2013/2014. Następnie organ przytoczył § 16 ust. 3 Regulaminu, zgodnie z którym stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który zajmie odpowiednią pozycję w liście rankingowej, zaliczył co najmniej pierwszy rok studiów lub studiuje na pierwszy roku studiów drugiego stopnia, spełnił wszystkie warunki, wymagane do zaliczenia roku studiów na danym kierunku, a nadto jest zarejestrowany na semestr rozpoczynający dany roku studiów. Zajmowana przez skarżącego pozycja na liście rankingowej nie uprawnia go tymczasem do otrzymania rozważanego świadczenia pieniężnego. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. A. A. zaskarżył powyższą decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy, dodając zarazem, że w decyzji z dnia [...] października 2013 r. powołano się jedynie ogólnikowo na postanowienia Regulaminu. Podniósł, że na żadnym etapie postępowania nie zapewniono mu możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzony w aktach sprawy, a w szczególności z dowodami, na podstawie których została sporządzona lista rankingowa. Nie umożliwiono mu przy tym złożenia wyjaśnień lub uwag. Nie miał on także wglądu w listę rankingową. Zaskarżone decyzje nie zawierają ponadto niezbędnego uzasadnienia, gdyż na ich podstawie trudno jest ustalić dowody, na których oparł się organ. Brakuje również informacji o liczbie złożonych wniosków o przyznanie omawianego stypendium, liczbie przyznanych punktów i progu punktowym, którego przekroczenie skutkowało uzyskaniem poruszanego świadczenia pieniężnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący nie spełnił wymagań niezbędnych do uzyskania stypendium dla najlepszych studentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika przy z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie trzeba zauważyć, że pismem z dnia [...] lipca 2013 r. A. A. zwrócił się do Rektora Politechniki Poznańskiej z wnioskiem o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów w semestrze zimowym w roku akademickim 2013/2014 (k. nienumerowana akt adm.). Powyższą okoliczność należy uznać za bezsporną, gdyż nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.). Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy, student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Jak wynika zarazem z art. 175 ust. 2 cytowanej ustawy, stypendia dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Ponadto w świetle art. 175 ust. 3 tejże ustawy na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego rektor przekazuje uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów odwoławczej komisji stypendialnej. Z przepisu art. 177 ust. 1 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wynika, że odwoławczą komisję stypendialną powołuje rektor spośród studentów delegowanych przez właściwy organ samorządu studenckiego i pracowników uczelni, przy czym studenci stanowią większość składu tejże komisji. Ustawodawca precyzuje zarazem w art. 177 ust. 4 cytowanej ustawy, że decyzje wydawane przez odwoławcze komisje stypendialne podpisują przewodniczący tych komisji lub działający z ich upoważnienia wiceprzewodniczący. Jak wskazuje zarazem art. 186 ust. 1 wymienionej ustawy, szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, w tym kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznania tych świadczeń, wzoru oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki kontrolowanej sprawy, należy przede wszystkim zaznaczyć, że aktach administracyjnych nie znajduje się żaden dokument, potwierdzający przeniesienie na odwoławczą komisję stypendialną kompetencji rektora do orzekania w przedmiocie stypendium dla najlepszym studentów. W szczególności brakuje odpowiedniego zarządzenia Rektora Politechniki Poznańskiej, wydanego na podstawie art. 175 ust. 3 powołanej ustawy. Oznacza to z kolei, że obecnie nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że w rozpatrywanej sprawie Odwoławcza Komisja Stypendialna dysponowała w ogóle kompetencją do wydania decyzji z dnia [...] października 2013 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik postępowania. Ponadto, należy zaznaczyć, że w świetle § 3 ust. 3 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom Politechniki Poznańskiej, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Politechniki Poznańskiej z dnia [...] września 2012 r., znak [...], w sprawie wprowadzenia regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom Politechniki Poznańskiej (dalej: "Regulamin"), Odwoławcza Komisja Stypendialna powoływana jest na rok akademicki. Tymczasem w aktach spraw brak jest również zarządzenia Rektora Politechniki Poznańskiej o powołaniu składu Odwoławczej Komisji Stypendialnej. Abstrahując zatem od wspomnianego powyżej braku zarządzenia o przekazaniu kompetencji rektora w zakresie przyznawania stypendium dla najlepszych studentów, nie można także ustalić, czy osoby, które orzekały w niniejszej sprawie zostały w sposób ważny powołane na członków tejże Komisji. Trzeba poza tym zauważyć, że zgodnie z § 3 ust. 4 Regulaminu, Odwoławcza Komisja Stypendialna składa się z co najmniej pięciu osób. Jednocześnie w § 3 ust. 6 Regulaminu wskazano, że decyzje Odwoławczej Komisji Stypendialnej zapadają większością głosów przy udziale co najmniej połowy liczby jej członków. Z kolei na mocy § 3 ust. 7 Regulaminu wyłączone z udziału w pracach Odwoławczej Komisji Stypendialnej są osoby wymienione w art. 24 i art. 25 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm., obecnie: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). W tym kontekście należy z kolei podkreślić, że decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Poznańskiej z dnia [...] października 2013 r. została wprawdzie podpisana przez Przewodniczącego tejże Komisji, lecz nie zawiera wskazania osób wchodzących w skład tego organu. W konsekwencji nie można zatem aktualnie stwierdzić, czy skład komisji był prawidłowy w chwili orzekania, czy zebrane zostało wymagane quorum, czy członkowie Komisji nie podlegali wyłączeniu w świetle art. 24 i art. 25 k.p.a. oraz jaki był ostateczny wynik głosowania. Uchybienia te mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż w ich rezultacie nie można obecnie z całą stanowczością stwierdzić, czy decyzja z dnia [...] października 2013 r. została poprawnie wydana. Tym bardziej, że w aktach sprawy nie znajduje się żaden protokół z posiedzenia Komisji lub dokument pozwalający choćby pośrednio uzupełnić wymienione powyżej braki. Należy przy tym jednocześnie zaznaczyć, że możliwość złożenia podpisu pod decyzją w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów jedynie przez przewodniczącego odwoławczej komisji stypendialnej lub jej wiceprzewodniczącego nie uchyla w żadnym wypadku obowiązku wymienienia w treści samej decyzji osób wchodzących w skład organu. Przepis ten zmierza bowiem jedynie do uproszczenia niektórych wymogów procedury administracyjnej poprzez zastąpienie, wynikającej z art. 107 § 1 k.p.a., konieczności złożenia podpisu przez wszystkich członków odwoławczej komisji stypendialnej podpisem tylko jednej osoby. Przepis art. 177 ust. 1 powołanej ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym nie zmienia natomiast faktu, że decyzja wydana przez odwoławczą komisję stypendialną stanowi uzewnętrznienie woli wszystkich jej członków, a nie tylko jej przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego. Poza tym art. 107 § 1 k.p.a. formułuje obowiązek oznaczenia organu w decyzji, który obejmuje także wymienienie osób wchodzących w skład organu kolegialnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że decyzji z dnia [...] października 2013 r. naruszała powołany przepis. Powyższe stanowisko zostało również zaakceptowane w orzecznictwie (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 424/13; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 307/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjny, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oprócz opisanych wątpliwości dotyczących wyposażenia Odwoławczej Komisji Stypendialnej w kompetencje do orzekania o stypendium dla najlepszych studentów należy jeszcze zauważyć, że organem właściwym do orzekania o tej formie wsparcia finansowego jest w świetle art. 175 ust. 2 i 3 powoływanej ustawy rektor, od którego decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przeniesienie na mocy art. 175 ust. 4 cytowanej ustawy kompetencji rektora do orzekania w kwestii omawianego stypendium na odwoławczą komisję stypendialną skutkuje zatem również przeniesieniem na ten ostatni organ uprawnień do rozpoznania środka odwoławczego, mianowicie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W efekcie od decyzji wydanej przez odwoławczą komisję stypendialną nie przysługuje odwołanie do rektora, lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie przez nią sprawy. Takiej konkluzji nie zmienia fakt, że rektor sprawuje na podstawie art. 177 ust. 5 i 6 tej ustawy nadzór na działalnością odwoławczej komisji stypendialnej, w ramach którego może on uchylić decyzję wydaną przez ten ostatni organ. Uprawnienie to ma jednak charakter nadzwyczajnego środka i zalicza do środków nadzoru, odrębnych od środków odwoławczych. Analizując z tej perspektywy decyzję Rektora Politachniki Poznańskiej z dnia [...] grudnia 2013 r., należy zatem dojść do wniosku, że rozstrzygnięcie to zostało wydane wadliwie. Środek odwoławczy w postaci wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia [...] listopada 2013 r. (k. 5 akt sądowych) powinien być bowiem rozpatrzony przez Odwoławczą Komisję Stypendialną, a nie przez Rektor Politechniki Poznańskiej. Jeżeli bowiem doszło do skutecznego przekazania odwoławczej komisji stypendialnej kompetencji rektora do orzekania w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów, to konsekwentnie także przekazano kompetencję do rozpatrywania środków odwoławczych. Należy poza tym zauważyć, że stypendium rektora dla najlepszych studentów w myśl art. 181 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym może otrzymać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. W tym miejscu trzeba jednocześnie zaznaczyć, że użycie wyrazu "może" w przytoczonym przepisie wskazuje na uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie przyznania omawianego świadczenia. Ustawodawca pozostawia bowiem organom orzekającym w danej sprawie pewien luz decyzyjny co do treści wydanego rozstrzygnięcia. Wniosek ten nie oznacza jednak, że orzeczenie wydane przez organy może być zupełnie dowolne. Przeciwnie, w przypadku decyzji uznaniowych organ powinien wnikliwie ustalić i rozważyć materiał dowodowy niezbędny do podjęcia rozstrzygnięcia oraz szczegółowo i przekonująco uzasadnić zajęte w sprawie stanowisko. Dopiero wtedy organ uwalnia się bowiem od zarzutu dowolności wydanej decyzji. Podobne stanowisko zostało również wyrażone w orzecznictwie (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ol; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Po 544/12 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://nsa.orzeczenia.gov.pl). Trzeba przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, natomiast uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Mając zarazem na uwadze, że w świetle § 16 ust. 3 Regulaminu przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów zależy od zajmowanego miejsca na liście rankingowej, należy uznać, że uzasadnienie faktyczne powinno wskazywać m.in. liczbę punktów uzyskanych przez studenta, sposób ich wyliczenia, odpowiadający § 17 Regulaminu, miejsce zajmowane przez studenta na liście rankingowej oraz próg punktów lub miejsce na liście rankingowej, które były niezbędne do uzyskania omawianej formy wsparcia finansowego. Z kolei uzasadnienie prawne powinno wskazywać przepisy prawne, stanowiące podstawę przyznania omawianego stypendium oraz sposobu ustalenia miejsca zajmowanego przez studenta na liście rankingowej. Dokonując z tej perspektywy oceny zaskarżonych rozstrzygnięć, nie ulega wątpliwości, że decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2013 r. była wadliwa. Jest ona bowiem pozbawiona uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego, a jej treść ogranicza się w istocie do wskazania rozstrzygnięcia, ogólnych przepisów o stypendium rektora dla najlepszych studentów oraz pouczenia o środkach odwoławczych przysługujących skarżącemu. Wadliwa okazała się również decyzja Prorektora Politechniki Poznańskiej z dnia [...] grudnia 2013 r., nr albumu [...] (k. nienumerowana akt adm.). Omówiono w niej wprawdzie zwięźle odpowiednie postanowienia Regulaminu normujące przyznawanie omawianego świadczenia pieniężnego, lecz nie zmienia to faktu, że decyzja w dalszym ciągu pozbawiona jest wskazanych powyższe elementów uzasadnienia faktycznego. Tym samym zaskarżone decyzje okazały się w rzeczywistości nieweryfikowalne, gdyż na ich podstawie nie można odtworzyć w sposób niebudzący wątpliwości motywów, jakimi kierowały organy wydając rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W szczególności nie jest aktualnie możliwe udzielenie odpowiedzi na pytania o to, jakie miejsce zajmował skarżący na liście rankingowej, jakie miejsce na tejże liście było wymagane do uzyskania stypendium rektora dla najlepszych studentów oraz czy organy prawidłowo ustaliły miejsce skarżącego na poruszanej liście. Trzeba przy tym zaznaczyć, że decyzja w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów ma charakter uznaniowych, co z kolei oznacza, że uwolnienie się organów od zarzutu dowolności wydanego rozstrzygnięcia wymaga sporządzenia prawidłowego uzasadnienie, co nie nastąpiło w kontrolowanej sprawie. Wątpliwości te są tym istotniejsze, że we wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. skarżący wskazywał na fakt błędnego wpisania do systemu elektronicznego oceny 3 z wykładu z przedmiotu "T. i.", gdy tymczasem w indeksie i protokole zaliczenia przedmiotu widnieje ocena 3,5. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, gdyż średnia uzyskanych przez studenta ocen determinuje w świetle § 17 ust. 1 pkt 1 Regulaminu miejsce na liście rankingowej. Brak jakiegokolwiek odniesienia się do tej kwestii przez organy orzekające w niniejszej sprawie dodatkowo wzmacnia wątpliwości co do rzetelnego rozpatrzenia całości materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, a w konsekwencji także co do prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Nie ulega zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 7 k.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Uchybienie to doprowadziło zarazem do naruszenia art. 77 § 1 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, oraz art. 80 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Powyższe wady miały istotny charakter, gdyż decyzja w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów ma charakter uznaniowy, a zatem wymaga dokładnego i rzetelnego ustalenia oraz rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Podsumowując, decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2013 r. obarczona jest istotną wadą polegającą na braku możliwości jednoznacznego określenia osób biorących udział w wydawaniu tego rozstrzygnięcia, tj. członków Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Poznańskiej. Ponadto zarówno decyzja Komisji z dnia [...] października 2013 r. jak i decyzja Rektora z dnia [...] grudnia 2013 r. pozbawione są należytego uzasadnienia faktycznego, wobec czego nie jest w istocie aktualnie możliwe poddanie obiektywnej weryfikacji zawartego w nich rozstrzygnięcia. Uchybienie to tym bardziej doniosłe, że decyzje w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów mają charakter uznaniowy, a zatem wymagają szczegółowego i przekonującego uzasadnienia, opartego na wnikliwej analizie całości zgromadzonego materiału dowodowego. W konsekwencji nie było możliwe uznanie, że organy orzekające w niniejszej sprawie skutecznie uwolniły się od zarzutu arbitralności wydanego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżoną decyzję Prorektora ds. Kształcenia Politechniki Poznańskiej z dnia [...] grudnia 2013 r., jak i poprzedzającą ją decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Poznańskiej z dnia [...] października 2013 r. z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Rozpatrując ponownie sprawę, organy powinny zadbać o właściwe wskazanie osób wchodzących w skład Odwoławczej Komisji Stypendialnej oraz przedstawić okoliczności faktyczne, które miały wpływ na podjętą decyzję. W szczególności należy wskazać liczbę punktów uzyskanych przez skarżącego i sposób ich wyliczenia, miejsce skarżącego na liście rankingowej oraz miejsce na tejże liście lub liczbę punktów, od których zależało uzyskanie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Ponadto wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] listopada 2013 r. powinien być rozpoznany przez Odwoławczą Komisję Stypendialną jako organ właściwy do rozpoznania środka odwoławczego. Sąd orzekł o kosztach postepowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a o wykonalności zaskarżonej decyzji na mocy art. 152 wymienionej ustawy.