II SA/Po 187/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę. /-/ Maria Kwiecińska Pismem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski udzielił K. K. odpowiedzi na pisma związane z działalnością organów Gminy J., między innymi w przedmiocie dożywiania dzieci w Zespole Szkół w R. Pisma te zostały również przesłane "do wiadomości" Wójta i Rady Gminy J. (k. 19 akt sąd.). K. K. skierowała (za pośrednictwem Wójta Gminy J.) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu "skargę na bezczynność Rady Gminy w związku z brakiem odpowiedzi na pismo [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy "w związku z zażaleniem K. K. z dnia [...]2011r. na bezczynność Rady Gminy J. w związku z brakiem odpowiedzi na pismo nr [...]". Kolegium, powołując się na treść art. 37 § 1 i 2 kpa i art. 1 § 1 kpa, uznało, iż zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie ma zastosowanie jedynie do spraw indywidualnych rozstrzyganych w formie decyzji administracyjnej. Ponadto, wskazując na art. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), Kolegium wyjaśniło, że rada gminy jest organem stanowiącym, który obraduje na sesjach, a formą prawną działania rady jest podejmowanie uchwał, natomiast decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt i upoważnieni przez niego zastępcy lub inni pracownicy. K. K. wniosła skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] października 2011 r. argumentując, iż go nie rozumie, a ponadto podniosła, że w jej ocenie Rada Gminy ma obowiązek odpowiedzieć na pismo nr "[...]". W odpowiedzi na skargę Kolegium, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpoznają skargi na działalność administracji publicznej, jak i na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach, w których organy administracji wydają decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) oraz inne niż wymienione w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) i pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1014/11 (LEX nr 990128, orzeczenie dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przepis art. 37 kpa nie określa w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia ma rozstrzygnąć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, jednakże uznaje się, iż stanowisko to przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Tym samym, skoro zażalenie na niezałatwienie sprawy załatwiane jest przez organ administracji publicznej wyższego stopnia w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie, a przy tym nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, to za nieuprawnione należałoby uznać również twierdzenie, że jest to inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W konsekwencji zarówno skarga na rozstrzygnięcie (postanowienie), o którym mowa w art. 37 kpa (§ 2), jak i na bezczynność organu w tym zakresie nie przysługuje, zatem jest niedopuszczalna. Wniosek taki wynika z analizy art. 3 § 2 i pkt 8 oraz art. 58 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe skarga K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie zażalenia na bezczynność Rady Gminy J. w wyżej opisanej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Maria Kwiecińska