II SA/Po 236/21
WyrokWSA w Poznaniu2021-12-02
Skład orzekający: Edyta Podrazik, Jan Szuma, Paweł Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pracodawcy, który zawarł umowę o pracę z młodocianym pracownikiem w celu przygotowania zawodowego przed nowelizacją Prawa oświatowego z dnia 22 listopada 2018 r., przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeśli młodociany pracownik zdał egzamin końcowy po wejściu w życie nowelizacji, ale przed izbą rzemieślniczą, a pracodawca nie jest rzemieślnikiem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pracodawcy przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, jeśli cykl kształcenia rozpoczął się i zakończył pod rządami prawa obowiązującego przed nowelizacją Prawa oświatowego z dnia 22 listopada 2018 r., nawet jeśli egzamin końcowy został zdany po wejściu w życie nowelizacji. Brak przepisów intertemporalnych w nowelizacji nakazuje stosowanie przepisów korzystniejszych dla strony, co jest zgodne z zasadą sprawiedliwości społecznej. Pracodawca nie ponosi odpowiedzialności za wybór rodzaju egzaminu przez młodocianego pracownika.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, który kształcił się w zawodzie mechanika pojazdów samochodowych od września 2017 r. do stycznia 2020 r. Egzamin końcowy został zdany po 22 września 2019 r. (data wejścia w życie nowelizacji Prawa oświatowego) przed izbą rzemieślniczą. Organ I instancji odmówił dofinansowania, uznając, że spółka nie jest rzemieślnikiem i młodociany powinien zdać egzamin zawodowy. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa oświatowego i Konstytucji RP.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza G. W. i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. sp. z o. o. sp. komandytowej z siedzibą w G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza G. W. z dnia [...] października 2020 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w G. W. kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Pismem z dnia [...] września 2020 r. (data wpływu do Urzędu Miejskiego w G. W. – [...] października 2020 r.) M. sp. z o.o. sp. k. (zwana dalej "wnioskodawcą" lub "Skarżącą") złożyła wniosek o dofinansowanie kształcenia młodocianego pracownika – K. M. w związku z prowadzoną nauką zawodu – mechanik pojazdów samochodowych. Jak wskazano we wniosku młodociany pracownik kształcił się przez 36 miesięcy w okresie [...] września 2017 – [...] stycznia 2020. Dnia [...] sierpnia 2017 r. wnioskodawca zawarła z młodocianym umowę o pracę. Do wniosku dołączono świadectwo posiadania uprawnień pedagogicznych przez M. Ż. – Prezesa Zarządu Spółki (komplementariusza), umowę o pracę z młodocianym, zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu czeladniczego w dniu [...] września 2020 r.
Decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...] Dyrektor Centrum Usług Wspólnych w G. działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy G. (zwany dalej "Burmistrzem" lub "organem I instancji"), a także działając na podstawie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] października 2006 r. w sprawie upoważnienia dyrektora Zespołu [...] Szkół w G. do wydawania decyzji w sprawie dofinansowania dla pracodawców kosztów kształcenia młodocianych pracowników (Dz. Urz. Woj. W.. z 2006 r. Nr [...], poz. 4863 [uchwałę należy uznać za nieobowiązującą z uwagi na fakt, iż art. 70b ust. 6 ustawy o systemie oświaty został uchylony, a Zespół [...] Szkół w G. został zlikwidowany – uw. Sądu]) odmówił wnioskodawcy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że aby uzyskać wnioskowane dofinansowanie należy spełnić wymogi, o których mowa w art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 ze zmianami, zwanej dalej "Prawem oświatowym"), a więc osoba ucząca młodocianego pracownika musi posiadać kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego, a młodociany pracownik powinien ukończyć naukę zawodu i zdać odpowiedni egzamin. Wymogi te uległy zmianie z dniem [...] września 2019 r. Warunkiem otrzymania dofinansowania dla pracodawcy, który nie jest rzemieślnikiem jest zdanie przez młodocianego egzaminu zawodowego. Wnioskodawca jako spółka osobowa nie jest rzemieślnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 ze zmianami), gdyż nie prowadzi działalności gospodarczej wykonując pracę własną i wykorzystując własne kwalifikacje. W związku z tym młodociany pracownik powinien zdać egzamin zawodowy, a nie egzamin przed izbą rzemieślniczą.
W terminowo wniesionym odwołaniu od decyzji wnioskodawca wniosła o uchylenie decyzji podnosząc zarzut naruszenia art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego, co przy braku przepisów przejściowych nie ujętych w nowelizacji Prawa oświatowego doprowadziło do nieuzasadnionego i nieobiektywnego zastosowania przepisu art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b, a w konsekwencji do odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Zdaniem wnioskodawcy, w świetle orzecznictwa nie ma znaczenia czy młodociany pracownik zda egzamin zawodowy czy czeladniczy. Celem przepisów Prawa oświatowego i konstytucyjnych jest wspieranie nauki młodocianych przez pracodawców i wynagrodzenie im tego w postaci dofinansowania. Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2245, zwana dalej "nowelizacją Prawa oświatowego"), która weszła w życie z dniem [...] września 2019 r. sprawiła, że wnioskodawca nie miała wpływu na to, jaki egzamin zda jej pracownik, szczególnie, że cały cykl kształcenia odbył się w reżimie przepisów sprzed [...] września 2019 r. Przepisy przejściowe także nie regulują tej kwestii. Stąd powinny mieć zastosowanie przepisy względniejsze.
Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium" lub "organem II instancji") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza. W uzasadnieniu decyzji podtrzymano argumentację organu I instancji. Stwierdzono, że jeśli pracodawca nie jest rzemieślnikiem, młodociany pracownik powinien zdać egzamin zawodowy. Nowelizacja Prawa oświatowego rozstrzygnęła tę kwestię. Powołując się na orzecznictwo Kolegium stwierdziło, że nie jest właściwe do oceny, czy młodociany pracownik zdał egzamin przed jedną z komisji egzaminacyjnych. Wnioskodawca nie może być uznana za rzemieślnika.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła skarżąca działając samodzielnie. Podniesiono zarzut naruszenia:
1) art. 122 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego z 2016 r. obowiązującego od dnia [...] września 2019 r. w momencie wejścia w życie nowelizacji Prawa oświatowego podczas dokonywania oceny, czy Skarżąca ubiegając się o dofinansowanie spełniła warunki uzasadniające przyznanie dofinansowania;
2) art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego obowiązującego do dnia [...] sierpnia 2019 r., czyli w okresie nauki młodocianego pracownika i zdania przez niego egzaminu czeladniczego;
3) art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego w związku z art. 70 ust. 1 Konstytucji RP na skutek uznania przez Kolegium, że pracodawca jest odpowiedzialny za skierowanie młodocianego pracownika na właściwy egzamin w sytuacji, gdy pracodawca ten nie ma wpływu na dokonany przez młodocianego wybór rodzaju egzaminu;
4) art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako: "K.p.a.") przez nieuwzględnienie przez organ II instancji przy wydawaniu zaskarżonej decyzji zasad rozstrzygania w sposób pogłębiający zaufanie uczestników postępowania administracyjnego do obowiązującego prawa i bez uwzględnienia zasady pewności stanowionego prawa.
Na tej podstawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu skargi jest zbieżna z treścią odwołania.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Organ II instancji podtrzymał w całości swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zmianami). Zgodnie z powołanym przepisem: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów". W związku z tym zarządzeniem z dnia [...] marca 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Materialnoprawną podstawą wydania decyzji zapadłych w niniejszej sprawie jest art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego. Należy mieć na uwadze, że treść powołanego przepisu uległa zmianie w dniu [...] września 2019 r. Przed nowelizacją, art. 122 ust. 1 brzmiał: "Pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1".
W związku z nowelizacją Prawa oświatowego, treść art. 122 ust. 1 uległa zmianie: "Pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał: a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem – egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267), b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem – egzamin zawodowy; 3) młodociany pracownik ukończył przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1".
Sąd w składzie orzekającym uznał zarzuty podniesione w skardze za uzasadnione z uwagi na to, że większość cyklu kształcenia młodocianego pracownika odbyła się według stanu prawnego obowiązującego przed datą [...] września 2019 r., a więc przed nowelizacją Prawa oświatowego. Umowa o pracę została zawarta w dniu [...] sierpnia 2017 r., natomiast w okresie [...] września 2017 r. – [...] sierpnia 2020 r. młodociany pracownik podejmował w ramach stosunku pracy, naukę zawodu mechanika pojazdów samochodowych. Egzamin końcowy potwierdzający kwalifikacje w zawodzie odbył się po dniu [...] września 2019 r., który młodociany pracownik ukończył z wynikiem pozytywnym.
Z dniem [...] września 2019 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego, zgodnie z art. 1 pkt 55 nowelizacji Prawa oświatowego. Organy administracji publicznej w zapadłych rozstrzygnięciach, kierowały się treścią art. 6 K.p.a., zgodnie z którym: "Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa".
Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko, zgodnie z którym w zakresie, w jakim brak przepisów intertemporalnych w przepisach nowelizacyjnych, oznacza na gruncie orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, obowiązek stosowania przepisów nowego prawa. Jest to zabieg, który wpisuje się w postulat pewności prawa. Należy jednak zauważyć, że wszystkie czynności związane z kształceniem młodocianego pracownika rozpoczęły oraz zakończyły się pod rządami prawa obowiązującego przed dniem [...] września 2019 r. Aprobata stanowiska Kolegium oraz Burmistrza, oznaczałaby sytuację, w której cały cykl kształcenia musiałyby zostać poddany ocenie według przepisów nieobowiązujących w czasie, gdy kształcenie miało miejsce. Nie jest możliwe, aby czynności dokonane w okresie [...] września 2017 r. – [...] sierpnia 2020 r zostały dostosowane do stanu prawnego obowiązującego od dnia [...] września 2019 r. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 151/20; z dnia 05 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Po 133/20, dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").
Na tej podstawie, wobec braku przepisów intertemporalnych, a także w związku z tym, że ustawodawca w wyniku nowelizacji wprowadził przepisy mniej korzystne dla skarżącej, należy zastosować przepisy Prawa oświatowego obowiązujące przed dniem [...] września 2019 r. pomimo zdania egzaminu pod rządami znowelizowanego prawa. Zastosowanie takiego rozstrzygnięcia jest podyktowane obowiązkiem przestrzegania standardów sprawiedliwości społecznej, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP: "Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej". Pomimo trudności w sformułowaniu wyczerpującej definicji sprawiedliwości społecznej, należy przywołać definicję przyjętą przez Trybunał Konstytucyjny: "(...) sprawiedliwość społeczna stanowi miarę, za pomocą której oceniamy rozdzielcze aspekty fundamentalnej struktury społeczeństwa (...). Wszelkie sporne wartości (...) mają być równo rozdzielone, chyba, że nierówna dystrybucja jakiejkolwiek (czy też wszystkich) spośród tych wartości jest korzystna dla każdego (...). Sprawiedliwość jest przeciwieństwem arbitralności, wymaga bowiem, aby zróżnicowanie poszczególnych ludzi pozostawało w odpowiedniej relacji do różnic w sytuacji tych ludzi". (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 grudnia 1997 r., sygn. akt K 2/97, "Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego" Nr 5-6, 1997, poz. 72, zob. także J. Zimmermann, Aksjomaty prawa administracyjnego, Warszawa 2013, s. 83). Przywołana definicja sprawiedliwości społecznej, oznacza na gruncie niniejszej sprawy, obowiązek zapewnienia równego dostępu do dystrybuowanych dóbr – dofinansowania, którego możliwość uzyskania powinna być zapewniona wszystkim przedsiębiorcom kształcącym młodocianych pracowników (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Po 645/20, dostępny w CBOSA). Sprawiedliwość społeczna wymaga, aby Skarżąca, która spełniła wymagania przewidziane w art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego pod rządami prawa sprzed [...] września 2019 r., miała możliwość podejmowania starań według tego stanu prawnego.
Fakt zdania egzaminu pod rządami prawa znowelizowanego nie może mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wniosek ten wynika z okoliczności, iż rolą pracodawcy – Skarżącej było przygotowanie całego cyklu kształcenia praktycznego w zawodzie. Natomiast sama organizacja związana z kształceniem teoretycznym jak i zdaniem egzaminu końcowego, potwierdzającego umiejętności młodocianego pracownika były prowadzone przez szkołę, w której uczył się ten pracownik. Skarżąca nie może ponosić odpowiedzialności za to, że młodociany pracownik został skierowany do zdania egzaminu przed izbą rzemieślniczą, na co nie miała żadnego wpływu.
Sąd w składzie orzekającym zdaje sobie sprawę z tego, że organy administracji publicznej zobowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa powszechnie obowiązującego w dniu podejmowania rozstrzygnięcia, co wynika z art. 6 K.p.a. Mimo to, zasada sprawiedliwości społecznej wymaga, aby w sytuacji, w której wobec braku przepisów intertemporalnych nowelizacja prawa zmienia sytuację adresata normy na mniej korzystną, stosować przepisy prawa, które są korzystniejsze dla niego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 19 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1691/12; z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1996/11 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 284/19, CBOSA). Zasada sprawiedliwości społecznej jest jedną z naczelnych zasad ustrojowych Rzeczypospolitej Polskiej. Jako zasada prawa, jest normą prawną, która nakazuje albo zakazuje zrealizowania określonej wartości (M. Kordela, Zasady prawa. Studium teoretycznoprawne, Poznań 2014, s. 102). Stosowanie zasad prawa może doprowadzić do ich kolizji, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Z jednej strony, obowiązująca zasada praworządności z art. 6 K.p.a. (wyrażona także w art. 7 Konstytucji RP), a z drugiej zasada sprawiedliwości społecznej z art. 2 Konstytucji RP. Argumentem przemawiającym za przyznaniem warunkowego pierwszeństwa zasadzie sprawiedliwości społecznej w tym przypadku jest ratio legis przepisu art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego, zgodnie z którym ustawodawca dąży do wynagradzania pracodawców, którzy podejmują się dodatkowo, oprócz prowadzenia własnej działalności gospodarczej, kształcenia młodocianych pracowników.
Orzecznictwo sądów administracyjnych wykreowane według stanu prawnego sprzed [...] września 2019 r., w świetle którego nie jest istotne, czy młodociany pracownik zda egzamin zgodnie z § 11 ust. 2 i 4 rozporządzenia jak i wówczas, gdy zda egzamin z pominięciem tego rozporządzenia, a wyłącznie na podstawie rozporządzeń Ministra Edukacji Narodowej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia: 25 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 325/19 oraz z dnia 07 sierpnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 324/19, dostępne w CBOSA). W stanie prawnym obowiązującym przed dniem [...] września 2019 r. sądy administracyjne rozstrzygając sprawy z zakresu dofinansowania kształcenia młodocianych pracowników, stosowały wykładnię rozszerzającą, w zakresie, w jakim ustawodawca nie sprecyzował w art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego wymogów, co do obowiązku zdawania konkretnego egzaminu przed podmiotem, o którym mowa w pkt 1 omawianego przepisu.
Co więcej, mieć należy na względzie, że również obecnie sądy administracyjne stoją na stanowisku, że dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa oświatowego nie tylko pracodawcom będącym rzemieślnikami w rozumieniu ustawy o rzemiośle, ale również pracodawcom, w imieniu których zakład prowadzi albo u których zatrudniona jest osoba, która jest rzemieślnikiem. Interpretacja przepisów Prawa oświatowego musi następować z uwzględnieniem wytycznych, które zawarte zostały w preambule tej ustawy, a która wskazuje, że oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie - respektując chrześcijański system wartości - za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata. Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 231/21; z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 316/20; z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 1490/20, CBOSA).
Sąd w składzie orzekającym, uznając, że w niniejszej sprawie powinien znaleźć zastosowanie stan prawny sprzed [...] września 2019 r., powołuje się na utrwalone orzecznictwo, które w zakresie zdawania egzaminu kończącego kształcenie młodocianego pracownika, uznaje za aktualne. Tym samym, zdanie egzaminu przez młodocianego pracownika przed izbą rzemieślniczą wpisuje się w okoliczności uprawniające Skarżącego do rozpoznania ich wniosku na podstawie art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego, obowiązującego przed dniem [...] września 2019 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zasadności zarzutów podniesionych w skardze. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium w całości oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza (pkt I. sentencji wyroku).
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. 535). Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania w wysokości [...] zł, co stanowi wartość wpisu stałego (pkt II. sentencji wyroku).
Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji, będzie się kierować wiążącą oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Przede wszystkim Burmistrz rozpozna sprawę wnioskodawcy według reżimu prawnego sprzed dnia [...] września 2019 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło