II SA/Po 240/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego zasiłku stałego postanawia oddalić wniosek. /-/ E. Brychcy Skarżący S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta, zastępowanego przez upoważnionego Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, z dnia [...] listopada 2015r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku stałego w wysokości [...] zł. oraz żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...] zł i rozłożenia zwrotu świadczenia na 105 rat po [...] zł miesięcznie. Pismem z dnia 24 marca 2016 r. skarżący wniósł o wstrzymanie egzekucji z tytułu pobranych świadczeń w kwocie [...] zł. Argumentował, że po dokonaniu opłat czynszowych, za gaz, prąd, wodę, wykupieniu leków i potrąceniu raty w kwocie [...] zł z zasiłku, który otrzymuje pozostaje mu na życie miesięcznie [...] zł – [...] zł. Stan zdrowia nie pozwala skarżącemu na podjęcie jakiejkolwiek pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie może być uwzględniony. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718, dalej "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, które należy rozumieć jako ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., dalej: "u.p.e.a."). Podejmowanie rozstrzygnięć w tym przedmiocie nie mieści się w kompetencji sądów administracyjnych do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 P.p.s.a. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, w tym organów egzekucyjnych, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności przez rozpoznawanie skarg na akty i czynności podejmowane przez organy administracyjne. Sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. W tym zakresie ugruntowany jest pogląd sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 334/13, postanowienie NSA z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt II FZ 641/15, postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 656/15, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast kompetencji do wstrzymania, czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a organem władnym do zawieszenia takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Możliwość wstrzymania postępowania egzekucyjnego została przewidziana również w art. 35–35a u.p.e.a. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje także możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego (art. 56 u.p.e.a.). Wniosek w tym przedmiocie podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenia tych organów mogą podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przez przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ E. Brychcy