II SA/Po 287/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski Skarżący H. I. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi (k.3). Przedkładając wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu Skarżący rozszerzył zakres żądania wniosku do zwolnienia od kosztów sądowych w całości (k.13-14). W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawcę. Wysokość dochodu została określona na kwotę 2000zł brutto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jest właścicielem: domu o pow. 120m², nieruchomości rolnej (11,22ha) oraz pawilonu handlowego. Posiada także samochód osobowy Citroen Jumper o wartości 20.000zł. Pismem z dnia 20 maja 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: - wyjaśnienie czy Skarżący lub jego domownicy uzyskują inne dochody niż wskazane w oświadczeniu majątkowym, czy żona wnioskodawcy lub jego syn są zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy i czy mają prawo do zasiłku dla bezrobotnych, - przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych za rok 2008 i 2009 dotyczących Wnioskodawcy i domowników oraz wyciągów z rachunków bankowych za okres ostatnich 6 miesięcy - udokumentowania rodzaju i wysokości miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego rodziny. - wyjaśnienia czy Skarżący prowadzi działalność rolniczą, określenie jej rodzaju, a także określenie wielkości przychodu z tego tytułu i wysokości dopłat pobranych z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Ponadto budzi ono wątpliwości, co do tego czy Wnioskodawca ujawnił wszystkie źródła dochodu. Skarżący uchylił się od: obowiązku przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres ostatnich 6 miesięcy, wyjaśnienia czy prowadzi działalność rolniczą oraz określenia wielkości przychodu z gospodarstwa rolnego i wielkości dopłat otrzymanych z ARiMR za 2009 rok. Nie udokumentował wysokości przychodów i kosztów w prowadzonej działalności gospodarczej. Nadal nieznane pozostają koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawcy i jego rodziny. Wezwanie do określenia sytuacji majątkowej dorosłych domowników także pozostało bez odpowiedzi. Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S.Michalski