II SA/Po 311/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant specjalista Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Wyrokiem z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt II SA/Po 217/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "WWINB", "organ II instancji") z dnia 13 lutego 2024 r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (zwanego dalej "PINB" lub "organem I instancji") z dnia 11 sierpnia 2023 r., nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W treści uzasadnienia Sąd wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie zastosował art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), gdyż przepis ten może być zastosowany tylko wtedy, gdy istnieją luki w materiale dowodowym, których uzupełnienie przez organ odwoławczy oznaczałoby de facto przeprowadzenie jednoinstancyjnego postępowania. Ponadto podkreślił, że ww. przepis nie może być zastosowany, gdy zasadniczo materiał wymagany do rozstrzygnięcia sprawy został zgromadzony, a kwestią sporną będzie tylko jego ocena lub gdy zakres koniecznego postępowania wyjaśniającego będzie możliwy do zrealizowania przy wykorzystaniu art. 136 k.p.a., zgodnie z którym, organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd nie podzielił argumentów Inspektora Nadzoru Budowlanego o zasadności uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji. Jednocześnie zwrócił uwagę, że PINB dysponował ekspertyzą budowlaną, która została zlecona do przedłożenia jeszcze ojcu T. M.. PINB dysponował także materiałem dowodowym, który został sporządzony w związku z toczącym się postępowaniem cywilnym przed Sądem Rejonowym P. z powództwa małż. D. przeciwko inwestorowi. Sąd uznał, że dysponowanie takim materiałem i zaniechanie oceny tego materiału nie wpisuje się w art. 138 § 2 k.p.a. Organ II instancji nie dość, że był kompetentny do oceny specjalistycznego materiału dowodowego, który przecież powstał z udziałem osób posiadających kwalifikacje do tego, to jeszcze z uwagi na zasadę dwuinstancyjności, Inspektor Nadzoru Budowlanego miał obowiązek rozpoznać sprawę co do istoty, a nie tylko skontrolować decyzję PINB. Organ II instancji zarzucił PINB to, że nie zwrócił uwagi na fakt wykonania ogrzewania podłogowego w stropie. Sąd podkreślił, że są to ustalenia, które nie wymagają uzupełnienia, tylko jego oceny. Dalej wyjaśnił, że nie można zastosować art. 138 § 2 k.p.a. tylko dlatego, że organ rozpoznawczy uchylił się od zajęcia stanowiska w sprawie. Sąd wskazał, że przepis ten jest wyjątkiem od zasady, iż organ odwoławczy jest w pełni merytorycznym organem administracji publicznej, który powinien rozstrzygać tak, jakby nie było organu I instancji. Sąd podkreślił, że przepisu art. 138 § 2 k.p.a. nie można poddawać wykładni rozszerzającej, gdyż jest to regulacja wyjątkowa (exceptiones non sunt extendendae)." Jednocześnie Sąd zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne toczy się już od 7 lat, chociaż w zasadzie od 11 lat PINB prowadzi działanie zmierzające do wyjaśnienia sprawy, Sąd dodatkowo postanowił o uchyleniu decyzji kasatoryjnej wydanej przez Inspektora Nadzoru Budowlanego . Ponadto wskazał, że potencjalne stosowanie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. jawić się będzie jako nieskuteczne. W ocenie Sądu fakt, że decyzja PINB została skierowana do niewłaściwego podmiotu, był poważnym uchybieniem. Jednakże podkreślił, że decyzja organu I instancji "odstępowała" od nałożenia na inwestora obowiązków prawnobudowlanych. Co więcej, stroną w tym postępowaniu był także i skarżący, a więc miał on pełną wiedzę o toczącym się postępowaniu i miał zapewnione prawo do wniesienia odwołania. Organ II instancji nie musiał zatem tylko z tego powodu uchylać zaskarżonej decyzji i przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania. Wobec takich okoliczności sprawy, uchybienie popełnione przez PINB nie dyskwalifikowało bezwzględnie tej decyzji, tylko były podstawy do naprawienia tego błędu. Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie uchylił się od merytorycznego orzeczenia szczególnie, że nie było podstaw do poszukiwania właściwego adresata decyzji, ponieważ ten był znany organowi II instancji. Decyzją z dnia 13 marca 2024 r., nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu odwołania M. D. i E. D. od decyzji z dnia 11 sierpnia 2023 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., którą odstąpiono od nałożenia na właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] mieszczącego się na piętrze budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.), tj. na K. M., w związku z wykonaniem robót budowlanych dotyczących stropu międzykondygnacyjnego oddzielającego lokal nr [...] i lokal nr [...] w ww. budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P., obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ww. wykonanych robót do zgodności z przepisami uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w to miejsce orzekł o nakazaniu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) T. M. wykonania przebudowy stropu międzykondygnacyjnego oddzielającego lokal nr [...] i lokal nr [...] w ww. budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P. polegającej na usunięciu wszystkich warstw do poziomu cegieł w płycie [...] oraz wykonaniu nowych warstw wygłuszających oraz warstw nośnych zapewniających zachowanie odpowiedniej nośności, jak i izolacyjności akustycznej zgodnie z aktualnie obowiązującymi normami, w terminie do dnia 31 grudnia 2025 r. Dokonując merytorycznej oceny materiału dowodowego w treści uzasadnienia powyższej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedłożona na zlecenie PINB "Opinia techniczna dotycząca poprawności wykonania nowych warstw podłogi na stropie oddzielającym lokal nr [...] ([...]) od lokalu nr [...] ([...]) w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym, zlokalizowanym w P. przy ul. [...], a w szczególności sprawdzenia parametrów izolacji akustycznej przegrody akustycznej oraz nośności ww. stropu" opracowana we wrześniu 2020 r. przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. E. P. (nr ewid. [...] [...] i [...]), mgr inż. P. P. (posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]) i mgr inż. T. S. (posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]) została w części skutecznie podważona z uwagi na wykazane przez innych autorów opracowań technicznych nieprawidłowości, w tym brak uwzględnienia ogrzewania podłogowego, zbyt małą ilość odkrywek, ponadto w ekspertyzie powołano się też na wyniki badań akustycznych (z 2017r. wykonanych przez I. ) z uwzględnieniem konkretnej wykładziny oraz pianki, których nie ma już na podłodze w lokalu mieszkalnym nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że o ile część opinii mająca odpowiedzieć na pytanie odnośnie nośności stropu (w świetle dodatkowych wyjaśnień mgr inż. P. P. do opinii inż. J. ) nie budzi większych wątpliwości, to kwestia dochowania wymogów odpowiedniej izolacyjności akustycznej stropu nie została w niej odpowiednio zweryfikowana. Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że większą moc dowodową w tym zakresie - jako materiał sporządzony dokładniej i z uwzględnieniem aktualnego stanu w lokalu na piętrze, w tym aktualnych warstw podłogi i nawierzchni przedstawia sporządzona na zlecenie Sądu Rejonowego w P. (w sprawie IC 56/14/5) opinia łączna uzupełniająca (część budowlana) sporządzona przez mgr inż. Z. B. z dnia 20 sierpnia 2024 r., opinia uzupełniająca łączna (część akustyczna) sporządzona przez mgr inż. dźwięku W. P. - przedłożone do akt Inspektora Nadzoru Budowlanego przez odwołujących. Organ II instancji podkreślił, że opinie te zostały sporządzone na zlecenie Sądu Rejonowego i przez osoby posiadające rangę biegłego sądowego, wobec czego są wolne od wpływów osób zlecających te opracowania, czego nie można powiedzieć o opinii sporządzonej na zlecenie T. M. w związku postanowieniem PINB. Jednocześnie organ II instancji przywołał przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm., dalej: "rozporządzenie"), regulujące cel i zakres stosowania rozporządzenia (§ 2 ust. 1), ochronę przed hałasem (§ 323) oraz dopuszczalne poziomy hałasu i wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej (§ 326). Ponadto wskazał, że od 01 sierpnia 2024 r. obowiązuje § 326 ust. 4b ww. rozporządzenia mający na celu zapobieganie pogorszeniu istniejących warunku akustycznych po remoncie lub przebudowie budynku mieszkalnego. Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że w załączniku do rozporządzenia przywołane są następujące normy, tj. P. N. PN-87/B-02151/02 "Akustyka Budowlana Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach" oraz P. N. PN-B-02151-03:1999 "Akustyka Budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Izolacyjność akustyczna przegród w budynkach oraz izolacyjność akustyczna przegród budowlanych". Organ II instancji wyjaśnił, że norma PN-B-02151-03:1999 z dniem 1 października 2015 r. została zastąpiona przez P. N. PN- B-02151-3:2015-10, jednak oceniając prawidłowość robót wykonanych przy stropie w 2012 r. należy uwzględnić zapisy normy obowiązujące w dacie ich wykonywania. Z kolei w razie naruszenia normy należy dostosować strop do aktualnych już wymogów. Uwzględniając treść ww. norm organ II instancji wskazał, że w opinii uzupełniającej łącznej (część akustyczna) sporządzonej przez mgr inż. dźwięku W. P. wskazano, że większość pomiarów wykonano z uwzględnieniem nawierzchni (wykładziny, paneli, glazury), ponieważ nie było możliwości jej demontażu. Jedynie w kilku miejscach w kuchni i w łazience, gdzie wykładzina nie zakrywała całej powierzchni podłogi dokonano pomiarów na samej wykładzinie PCV. Ponadto z tabeli nr [...] (str. [...] części akustycznej opinii) wynika, że izolacyjność akustyczną przegrody budowlanej od dźwięków powietrznych została zachowana i odpowiada wymogom normy. Z kolei izolacyjność akustyczna stropu od dźwięków uderzeniowych (tabela nr [...] str. [...] części akustycznej opinii) nieznacznie odbiega od wyznaczonego poziomu maksymalnego L'n,w w jedynie w kuchni w miejscu bez wykładziny podłogowej. W miejscu z położoną wykładziną wskaźnik nie został przekroczony. Wnioski o spełnieniu wymagań tej normy zostały przedstawione w pkt [...] opinii mgr inż. W. P.. O ile zatem Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjąłby podobnie jak PINB, że w przypadku budynku mieszkalnego jednorodzinnego izolacyjność stropów od dźwięków uderzeniowych powinna być zapewniona wraz z zewnętrznym wykończeniem podłogi, które to może stanowić także wykładzina dywanowa, to nie byłoby podstaw do kwestionowania spełnienia wymogów normy PN-B-02151-03:1999. W odniesieniu do normy PN-87/B-02151/02 organ II instancji wskazał, że stosuje się ją przy projektowaniu, wznoszeniu, przebudowie i eksploatacji budynków mieszkalnych wielorodzinnych i jednorodzinnych, budynków zamieszkania zbiorowego i budynków użyteczności publicznej. Pomiary wykonane przez mgr inż. W. P. wykazały bowiem, że emitowane w lokalu nr [...] dźwięki w czasie "normalnego użytkowania" lokalu przekraczają dopuszczalne wartości poziomu dźwięku określone przez ww. normę. Norma ta zawiera dopuszczalne wartości poziomu dźwięku przenikającego do pomieszczeń chronionych - wartość równoważnego LAeq i maksymalnego poziomu dźwięku LA,max emitowanego od wyposażenia technicznego budynku oraz innych urządzeń w budynku i poza budynkiem. Z wykonanych pomiarów wynika, że użytkowanie źródeł dźwięku w lokalu mieszkalnym nr [...] (tabele na str. [...]-[...] oraz [...] części akustycznej opinii) niemal każdorazowo przekracza dopuszczalne wartości maksymalne. Autor opinii wskazuje, że działania mieszkańców lokali nr [...] zostają dokładnie zidentyfikowane przez użytkowników lokalu nr [...], zwykłe użytkowanie lokalu na górze jest słyszalne dla małż. D.. Mając na względzie powyższe Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że z uwagi na występowanie mostków akustycznych pojawia się ponadnormatywne przenikanie dźwięków do lokalu nr [...] w sposób przekraczający wymogi stawiane w normie PN-87/B-02151/02. Organ II instancji wskazał również, iż biegły zawarł także istotne uwagi, że bez zastępczych rozwiązań w postaci ułożenia na podłogach dodatkowych wykładzin dywanowych, wykładziny PCV oraz mat piankowych strop pomiędzy kondygnacjami nie spełniałby normowych wymogów, a zastosowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako docelowe wykończenie powierzchni podłóg gdyż stwarza zagrożenie dla osób użytkujących te pomieszczania - możliwość potknięcia się na nierównościach, pojawienia się grzybów i pleśni w kuchni i łazience. Ponadto biegły zwrócił uwagę, że podczas remontu zostały usunięte górne warstwy stropu nad płytą [...] łącznie z zasypką z gruzu ceglanego a wykonane następnie nowe warstwy nie zostały oddzielone od płyty stropowej żadnym "luźnym" materiałem tyko wykonano sztywne warstwy bez ich odlatywania od ścian. Z tego też powodu w ocenie biegłego nie jest możliwe naprawienie tej wady bez usunięcia podłóg, wylewek i izolacji oraz ścianek działowych posadowionych na wylewkach i wykonania wszystkich nowych, poprawnych warstw. Dopiero po usunięciu wszystkich warstw do poziomu cegieł w płycie [...] należy wykonać warstwy wygłuszające oraz warstwy nośne zgodne z podanymi założeniami, które biegły wskazywał już w opinii zasadniczej. Chodzi zatem o to aby wykonany w tej sposób strop spełniał nie tylko założenia normy PN-B-02151-03:1999 ale również normy PN-87/B-02151/02. W ocenie Inspektora Nadzoru Budowlanego - wbrew zarzutom prezentowanym przez T. M. zawartym w piśmie z dnia 20 lutego 2025 r. norma PN-87/B-02151/02 znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy nie tylko zewnętrznych instalacji lecz także wiąże się z użytkowaniem urządzeń instalacyjnych w innych pomieszczeniach np. instalacja wodociągowa, sanitarna, wentylacyjna czy klimatyzacyjna, w tym hałasów pochodzący od wentylacji mechanicznej, instalacji grzewczej i/lub klimatyzacji i innych urządzeń z nim związanych. Wady związane z budową stropu powodują, że hałas ten rezonuje i w sposób ponadnormatywny przedostaje się do mieszkania na dole. Norma ta została przywołana w rozporządzeniu i jej wymogi powinny zostać zachowane z podobną starannością co wymogi normy PN-B-02151-03:1999. Organ II instancji podkreślił, że należało również zmienić adresata decyzji. PINB skierował decyzję do poprzedniego właściciela mieszkania tj. K. M.. Mając na względzie wytyczne Sądu wskazane w wyroku z 12 września 2024 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył obowiązki na aktualnego właściciela mieszkania na II kondygnacji tj. T. M.. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł T. M. (dalej: "Skarżący") zarzucając jej naruszenie: 1. przepisu art. 81c ust. 2 i 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (dalej "Prawo budowlane" lub "p.b.") poprzez: a) zakwestionowanie przedstawionej przez Skarżącego ekspertyzy, o której mowa w art. 81c ust. 2 p.b. w sposób inny niż wynika z dyspozycji art. 81c ust. 4 i w konsekwencji oparcie decyzji na wadliwej opinii z postępowania sądowego; b) pominięcie przez organ II instancji określonego w art. 81 c ust. 4 p.b. trybu zakwestionowania ekspertyzy przedstawionej przez Skarżącego zgodnie z art. 81 c ust. 2 p.b., pomimo tego, że - jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji - powziął on istotne wątpliwości co do jakości robót budowlanych przeprowadzonych przez K. M., a uprzednio przedstawiona przez Skarżącego ekspertyza - według organu II instancji - niedostatecznie wyjaśniała sprawę będącą jej przedmiotem, a zatem wypełniona została hipoteza normy kompetencyjnej wynikającej z tego przepisu; c) pominięcie jedynej przepisanej przepisami prawa możliwości zakwestionowania ekspertyzy przedstawionej przez Skarżącego zgodnie z art. 81 c ust. 2 p.b.; 2. art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. w związku z art. 81 c ust. 4 p.b. poprzez jego niezastosowanie; 3. art. 80 k.p.a. i art. 84 § 1 k.p.a. przejawiające się w: a) błędnej i dowolnej ocenie złożonych do sprawy na etapie postępowania odwoławczego dowodów w postaci opinii uzupełniających sporządzonych na potrzeby postępowania sądowego przez biegłych mgr. inż. W. P. i mgr. inż Z. B. i w konsekwencji oparcie decyzji na wadliwym dowodzie; b) przyjęciu, że przedłożona przez Skarżącego ekspertyza, na której rozstrzygnięcie oparł organ I instancji jest wadliwa; 4. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie stanu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w P. przed robotami dokonanymi przez Pana K. M. i wpływu tego stanu na akustyczność; 5. art. 107 § 3 k.p.a. i art. 136 § 1 k.p.a. polegające na niedokładnym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie i dowolności w wydaniu zaskarżonej decyzji przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie tejże decyzji w zakresie zarzutów do Ekspertyzy. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organu II instancji, zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W treści uzasadnienia skargi Skarżący rozwinął ww. zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 09 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Po 311/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 maja 2025 r. uczestnicy postępowania tj. E. D. oraz M. D. wnieśli o oddalenie skargi oraz przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: 1. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 04 kwietnia 2025 r. na okoliczność treści zeznań biegłych sądowych, tj. mgr Z. B. oraz mgr inż. W. P., które złożyli w uzupełnieniu do wydanych wcześniej na piśmie opinii, a w szczególności na okoliczność przekroczenia norm; 2. decyzji z dnia 28 sierpnia 1963 r. i związanych z nią dokumentów projektowych, załączonych do niniejszego pisma - na okoliczność, że do 2013 r. należy domniemywać istnienie przegrody międzylokalowej (stropu) w stanie zgodnym z normami; 3. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. , I Wydział Cywilny, w dniu 12 stycznia 2018 r., na okoliczność treści zeznań biegłej E. N. ([...]), które złożyła w uzupełnieniu do wydanej wcześniej na piśmie opinii akustycznej, a w szczególności na okoliczność istotnego przekroczenia norm; 4. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 18 listopada 2014 r., na okoliczność treści zeznań projektantów M. F. i L. S. oraz kierownika budowy M. B., a w szczególności na okoliczność braku wiedzy projektantów odnośnie rodzaju stropu i przyjęcia błędnych założeń do projektu budowlanego; nieobjęcia zakresem projektu budowlanego prac w stropie; pominięciem na etapie projektowym kwestii izolacyjności akustycznej stropu; braku wiedzy po stronie kierownika budowy o zakresie prac i warstw stropu; 5. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 26 kwietnia 2016r.. na okoliczność braku wiedzy K. M. odnośnie zakresu prac wykonanych w lokalu, a co za tym idzie brak możliwości ustalenia jakie prace wykonano realnie i gdzie w stropie; 6. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 08 grudnia 2015 r., na okoliczność utrudniania prowadzenia obiektywnie pomiarów akustycznych przez T. M., zabraniania robienia pomiarów w miejscach, gdzie chcieli to czynić biegli; brak wiedzy biegłych gdzie jest ogrzewanie podłogowe; 7. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie VII C 1478/14/1, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. VII Wydział Cywilny, w dniu 19 listopada 2015 r., na okoliczność, że przed wykonaniem prac z roku 2012 normy w zakresie izolacyjności nie były przekroczone; 8. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 621/15/8, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 02 września 2015 r.r na okoliczność braku ustalenia zakresu prac podczas zeznań T. M.; 9. protokołu rozprawy cywilnej w sprawie I C 566/14/5, która odbyła się w Sądzie Rejonowym P. I Wydział Cywilny, w dniu 22 stycznia 2015 r., na okoliczność faktyczne rozebranie stropu (części wspólnej) aż do warstwy cegieł i zerwanie przewodów zasilania elektrycznego z lamp zwisających w lokalu Nr [...]. Uczestnicy postępowania wskazali, iż organ nadzoru budowlanego nie jest związany ustaleniami ekspertyzy. W ocenie uczestników postepowania zarzuty skargi są nietrafne. Nastepnie uczestniczy podnieśli m.in. , iż do tej pory nie uało się dokonać odkrywek stropu, nie udało sie ustawić stukacza bezpośrednio na stropie. Na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał skargę i jej zarzuty. Ponadto zwracił uwagę, że podstawą rozstrzygnięcia, po wcześniejszym wyroku tutejszego Sądu, był materiał dowodowy, który już znajdował się w aktach sprawy. Pełnomocnik dodatkowo podkreślił, iż organ wyłącznie w oparciu o uzyskane, wątpliwej jakości opinie sporządzone na potrzeby postepowania przed Sądem Rejonowym, wydał decyzję, ignorując sporządzoną w trybie art. 81c Prawa budowlanego ekspertyzę. Pełnomocnik uczestników postępowania wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że stanowisko w sprawie wyraził w piśmie z dnia 22 maja 2025 r. oraz iż spór toczy się 11 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej również jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego o uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego i nakazująca Skarżącemu wykonanie przebudowy stropu międzykondygnacyjnego oddzielającego lokal nr [...] i lokal nr [...] w ww. budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P. polegającej na usunięciu wszystkich warstw do poziomu cegieł w płycie [...] oraz wykonaniu nowych warstw wygłuszających oraz warstw nośnych zapewniających zachowanie odpowiedniej nośności, jak i izolacyjności akustycznej zgodnie z aktualnie obowiązującymi normami Podstawę materialnoprawną zapadłych w niniejszej sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725) - dalej: "Prawo budowlane". Na gruncie niniejszej sprawy rozważania należy rozpocząć od ustosunkowania się do zarzutów skargi naruszenia art. 81c Prawa budowlanego, gdyż powyższe ma istotne znaczenie z punktu widzenia prawidłowości ustalenia okoliczności faktycznych mających istotne znaczenia w sprawie. Zgodnie z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego organy administracji architektoniczno-budowlanej i organy nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, obowiązek dostarczenia w określonym odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszt takich ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. W przedmiotowej sprawie postanowieniem nr [...], znak [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. nałożył na K. M., inwestora przebudowy lokalu nr [...] na piętrze budynku przy ul. [...] w P., obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej. Nałożony obowiązek obejmował sporządzenie ekspertyzy przez rzeczoznawcę budowlanego, zawierające ustalenie: (1) przez wykonanie odkrywek – jaki jest rodzaj stropy między lokalem nr [...] i lokalem nr [...], jakie warstwy stropu zostały usunięte, jakie elementy stropu istniejącego pozostały, jakie warstwy zostały ułożone na nowo z podaniem grubości poszczególnych warstw, (2) parametrów izolacji akustycznej przegrody akustycznej – stropu między tymi lokalami pod względem spełnienia wymagań określonych w normach izolacji akustycznej, obowiązujących w dacie wydania pozwolenia na przebudowę lokalu nr [...], (3) prawidłowości wykonania stropu oddzielającego lokal nr [...] i lokal nr [...] oraz (4) czy prace budowlane wykonane w zakresie rozważanego stropu stanowią jego przebudowę. Na marginesie Sąd wskazuje, że postanowienie to było przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Wyrokiem z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Po 172/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skargę K. M. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2016 r., nr [...], a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2212/16 oddalił skargę kasacyjną. Wykonując powyższe postanowienie inwestor zlecił i przedłożył dokument pod tytułem "Opinia techniczna dotycząca poprawności wykonania nowych warstw podłogi na stropie oddzielającym lokal nr [...] ([...]) od lokalu nr [...] ([...]) w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym, zlokalizowanym w P. przy ul. [...], a w szczególności sprawdzenia parametrów izolacji akustycznej przegrody akustycznej oraz nośności ww. stropu" opracowany we wrześniu 2020 r., a następnie uzupełniony Aneksem nr [...] (wpływ do organu w listopadzie 2020 r.) przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. E. P. (nr ewid. [...] i [...]), mgr inż. P. P. (posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]) i mgr inż. T. S. (posiadającego uprawnienia budowlane nr [...]). Należy mieć jednakże na uwadze, iż przed Sądem Rejonowym P. toczy się sprawa I C 566/14/5 gdzie na zlecenie sądu sporządzona została opinia łączna przez biegłych mgr. inż. W. P. i mgr. inż Z. B.. Organ rozpoznając sprawę pominął ekspertyzę przedłożoną przez Skarżącego, o ustalenia oparł na podstawie opinii łącznej uzupełniającej z sierpnia 2024 r. W ocenie Skarżącego organ kwestionując przedłożoną ekspertyzę nie mógł jej zignorować, a w razie uznania, że przedłożona ekspertyza niedostatecznie wyjaśnia sprawę będącą jej przedmiotem, miał możliwość na podstawie art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego zlecić wykonanie tych ocen lub ekspertyz albo wykonanie dodatkowych ocen lub ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia. W ocenie Skarżącego organ nie mógł się w tym zakresie odwołać na opinii biegłych sporządzonych w ramach postępowania sądowego. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisko, że co prawda organ co do zasady jest związany ekspertyzą w zakresie w jakim dotyczy wiadomości specjalnych. Jednakże powyższe nie oznacza całkowitego związania. Należy pamiętać, iż w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego obowiązują ogólne zasadny postępowania administracyjnego w tym wynikająca z art. 80 k.p.a. swoboda oceny materiału dowodowego, a przede wszystkim wynikający z art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Sam fakt, iż ocena stanu technicznego została sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, nie zwalnia organów z obowiązku dogłębnego zapoznania się z jej treścią, poddania jej krytycznemu osądowi i wreszcie, jeżeli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości, ich rozwianiu poprzez uzyskanie dodatkowych wyjaśnień czy też dowodów. Jak wskazuje się w orzecznictwie rzeczą oczywistą jest, że organ może uznać prymat poszczególnego dowodu w danej sprawie, uznając go za kluczowy. Z pewnością taki walor mogą mieć wszelkiego rodzaju opinie czy też ekspertyzy specjalistów posiadających specjalistyczną wiedzę w danej dziedzinie. Warto w tym miejscu wskazać, iż opinia przedłożona przez Skarżącego została zakwestionowana przez organ z uwagi na stwierdzone przez innych autorów opracowań technicznych nieprawidłowości, w tym brak uwzględnienia ogrzewania podłogowego, zbyt małą ilość odkrywek, ponadto w ekspertyzie powołano się też na wyniki badań akustycznych (z 2017r. wykonanych przez I. z uwzględnieniem konkretnej wykładziny oraz pianki, których nie ma już na podłodze w lokalu mieszkalnym nr [...] (opinia inż. K. J. k. [...] akt administracyjnych). Z tych też względów mając na uwadze powyższe, a przede wszystkim fakt wykonania analizy akustycznej z uwzględnieniem usuniętej pianki i wykładziny, organ zasadnie w świetle zgromadzonej dokumentacji w tym opinii sporządzonej na zlecenie Sądu Rejonowego uznał, że przedłożona przez Skarżącego ekspertyza w zakresie dochowania wymogów odpowiedniej izolacyjności akustycznej stropu budzi istotne wątpliwości. Wobec powyższego Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie w tym zakresie uznał, iż większą moc dowodową - jako materiał sporządzony dokładniej i z uwzględnieniem aktualnego stanu w lokalu na piętrze, w tym aktualnych warstw podłogi i nawierzchni - przedstawia sporządzona na zlecenie Sądu Rejonowego w P. (w sprawie IC 56/14/5) opinia łączna uzupełniająca (część budowlana) sporządzona przez mgr inż. Z. B. z dnia 20 sierpnia 2024 r., opinia uzupełniająca łączna (część akustyczna) sporządzona przez mgr inż. dźwięku W. P. (k. [...] akt organu odwoławczego). Nie bez znaczenia w sprawie ma również okoliczność, iż powyższa opinii w przeciwieństwie do ekspertyzy Skarżącego wykonana została na zlecenie Sądu, a nie podmiotu prywatnego. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego wskazać należy, iż Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko reprezentowane w orzecznictwie, że fakt, iż przepis art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego pozwala organom administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego na zlecenie wykonania ocen lub ekspertyz technicznych nie oznacza, że stan faktyczny sprawy nie podlega ustaleniu przez organ administracyjny. To organ decyduje, czy ustalenie stanu faktycznego wymaga zasięgnięcia opinii lub sporządzenia ekspertyzy technicznej, czy też sam organ taki stan może prawidłowo ustalić we własnym zakresie. (zob. wyrok NSA z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II OSK 1619/19). Wobec powyższego skoro w niniejszej sprawie przedłożona przez Skarżącego ekspertyza budziła wątpliwości, a organ dysponował innym dowodem sporządzonym przez biegłych sądowych z zakresu budownictwa, na podstawie którego możliwe było należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, to brak jest podstaw do twierdzenia, że organ winien - bezzasadnie przedłużając postępowanie - zlecić wykonanie kolejnej ekspertyzy. Tym samym wszelkie zarzuty skargi oparcia rozstrzygnięcia na opinii łącznej sporządzonej na potrzeby postępowania przed Sądem Rejonowym, a nie na ekspertyzie przedłożonej przez Skarżącego, w tym zarzut naruszenia art. 81c ust. 2 i 4, nie zasługiwały na uwzględnienie. Przechodząc zaś do istoty sprawy odwołać należy się do przepisów prawnych nakazujących projektowanie i wykonywanie budynków w taki sposób aby zachowany były normy hałasu. Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm., dalej: rozporządzenie z 2002 r.) przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem §135 ust. 10 oraz § 207 ust. 2.. Natomiast § 323 rozporządzenia z 2002 r. ".Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach (ust. 1). Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy chronić przed hałasem: 1) zewnętrznym przenikającym do pomieszczenia spoza budynku; 2) pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku; 3) powietrznym i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań; lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych; 4) pogłosowym, powstającym w wyniku odbić fal dźwiękowych od przegród ograniczających dane pomieszczenie. Warto również wskazać na § 326 ust. 1 rozporządzenia z 2022 r. zgodnie z którym poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w P. N. dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z P. N. dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach (ust. 1). Zgodnie z § 326 ust. 2 rozporządzenia z 2022 r. w budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w P. N. dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z P. N. określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności: 1) ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian wewnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych i wewnętrznych oraz drzwi w przegrodach wewnętrznych - od dźwięków powietrznych, z tym że drzwi wejściowe do mieszkania z klatki schodowej lub korytarza komunikacji ogólnej powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą niż 37 dB; 2) stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych; 3) podestów i biegów klatek schodowych w obrębie lokali mieszkalnych - od dźwięków uderzeniowych. Powyższe regulacje wprost odwołują się do P. N., które zostały określone w załączniku do rozporządzenia i są to m.in. P. N. [...] Akustyka Budowlana Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach, P. N. PN-B-02151-03:1999 Akustyka Budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Izolacyjność akustyczna przegród w budynkach oraz izolacyjność akustyczna przegród budowlanych. Organ słusznie wskazał, iż Norma ta została z dniem 1 października 2015 r. zastąpiona przez P. N. PN- B-02151-3:2015-10, jednak oceniając prawidłowość robót wykonanych przy stropie w 2012r. należy uwzględnić zapisy normy obowiązujące w dacie ich wykonywania. Z kolei w razie naruszenia normy należy dostosować strop do aktualnych już wymogów. Z zapisów normy PN-B-02151-03:1999 wynika, że izolacyjność akustyczną przegrody budowlanej od dźwięków powietrznych określa wskaźnik oceny izolacyjności akustycznej właściwej R’A1, który dla stropów rozdzielających mieszkania nie powinien być mniejszy od 51dB. Z kolei izolacyjność akustyczną przegród budowlanych od dźwięków uderzeniowych określa się za pomocą jednoliczbowego, ważonego poziomu wskaźnika poziomu uderzeniowego znormalizowanego L'n,w. Z normy PN-B-02151-03:1999 wynika, że dla stropów rozdzielających mieszkania wskaźnik ten nie powinien być wyższy niż 58 dB. Według normy PN-B-02151-3:2015- 10 obecnie L'n,w nie może przekraczać 55 dB. Odnosząc się do kwestii zachowania izolacyjności akustycznej odwołać należy się przywołanej już uzupełniającej opinii łącznej sporządzonej na zlecenie Sądu, która to opinia, jak słusznie uznał organ jest najbardziej wiarygodna, gdyż uwzględnia najbardziej aktualne nawierzchnie stropu lokalu. W opinii uzupełniającej łącznej części akustycznej sporządzonej przez mgr inż. dźwięku W. P. wskazano, że większość pomiarów wykonano z uwzględnieniem nawierzchni (wykładziny, paneli, glazury), ponieważ nie było możliwości jej demontażu. Jedynie w kilku miejscach w kuchni i w łazience, gdzie wykładzina nie zakrywała całej powierzchni podłogi dokonano pomiarów na samej wykładzinie PCV. W tabeli nr [...] znajdującej sie na str. [...] części akustycznej opinii przedstawiono wyniki pomiarów izolacyjności akustycznej stropu od dźwięków uderzeniowych (tabela nr [...] str. [...] części akustycznej opinii). Z pomiarów tych wynika, że poziom hałasu odbiega od wyznaczonego poziomu maksymalnego L'n,w. Ponadto na stronie [...] zamieszczono tabele nr [...] przedstawiono wartości cząstkowe z wyznaczonych próbek pomiarowych dla czynności – zamykanie drzwi szafy komandor w przedpokoju lokalu nr [...]. Na podstawie dokonanych obliczeń biegły stwierdził przekroczenie dopuszczalnej wartości poziomu dźwięku dla pory dnia o 11 dB. We wnioskach czytamy również, iż “analizując zmierzone wartości z pomiarów hałasu wewnątrz pokoju w mieszkaniu powodów (tabela [...]), stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych wartości maksymalnego poziomu dźwięku dla pory dnia. Jezeli podobne zdarzenie akustyczne wystąpi w porze nocy, gdzie wartośc dopuszcalna poziomu dżwięku jest mniejsza o 10dB, wtedy równiez wystąpia przekroczenia dopuszczalnej wartości maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocy, a przekroczenie dopuszczalnej wartości maksymalnego poziomu dźwięku dla pozy nowy wyniesie o 21 dB". Na str. [...] opinii jednoznacznie biegły wskazał, iż emiotwane z lokalu mieszkalnego nr [...] dźwięki w czasie “normalnego użytkowania" lokalu mieskzalnego przekracają dopuszczalne wartości określone przez normę PN-87/B-02151/02. Sąd podziela przy tym stanowisko oragnu, iz normę PN-87/B-02151/02 stosuje się przy projektowaniu, wznoszeniu, przebudowie i eksploatacji budynków mieszkalnych wielorodzinnych i jednorodzinnych, budynków zamieszkania zbiorowego i budynków użyteczności publicznej. Sąd podziela stanowisko organu, iż przepisy pozwalają na dokonanie pomiaru izolacyjności stropu w budynku jednorodzinnym z zachowaniem istniejącej nawierzchni podłogowej, przez co wymogi formalnie zostały zachowane, to jednak z uwagi na występowanie mostków akustycznych pojawia się ponadnormatywne przenikanie dźwięków do lokalu nr [...] w sposób przekraczający wymogi stawiane w normie PN-87/B-02151/02. W tym miejscu warto odwołać się do opinii łącznej gdzie mgr inż. Z. B. zawarł uwagi, że bez zastępczych rozwiązań w postaci ułożenia na podłogach dodatkowych wykładzin dywanowych, wykładziny PCV oraz mat piankowych strop pomiędzy kondygnacjami nie spełniałby normowych wymogów, a zastosowane rozwiązania nie mogą być traktowane jako docelowe wykończenie powierzchni podłóg gdyż stwarza zagrożenie dla osób użytkujących te pomieszczania - możliwość potknięcia się na nierównościach, pojawienia się grzybów i pleśni w kuchni i łazience. Biegły mgr inż. Z. B. zwrócił uwagę, że podczas remontu zostały usunięte górne warstwystropu nad płytą [...] łącznie z zasypką z gruzu ceglanego a wykonane następnie nowe warstwy nie zostały oddzielone od płyty stropowej żadnym "luźnym" materiałem tyko wykonano sztywne warstwy bez ich odlatywania od ścian. Z tego też powodu w ocenie biegłego nie jest możliwe naprawienie tej wady bez usunięcia podłóg, wylewek i izolacji oraz ścianek działowych posadowionych na wylewkach i wykonania wszystkich nowych, poprawnych warstw. Dopiero po usunięciu wszystkich warstw do poziomu cegieł w pycie [...] należy wykonać warstwy wygłuszające oraz warstwy nośne zgodne z podanymi założeniami, które Z. B. wskazywał już w opinii zasadniczej. Chodzi zatem o to aby wykonany w tej sposób strop spełniał nie tylko założenia normy PN-B-02151-03:1999 ale również normy PN-87/B-02151/02. W ocenie Inspektor Nadzoru Budowlanego - wbrew zarzutom prezentowanym przez pełnomocnika Pana T. M. zawartym w piśmie z dnia 20 lutego 2025r. norma PN-87/B-02151/02 znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy nie tylko zewnętrznych instalacji lecz także wiąże się z użytkowaniem urządzeń instalacyjnych w innych pomieszczeniach np. instalacja wodociągowa, sanitarna, wentylacyjna czy klimatyzacyjna, w tym hałasów pochodzący od wentylacji mechanicznej, instalacji grzewczej i/lub klimatyzacji i innych urządzeń z nim związanych. Wady związane z budową stropu powodują, że hałas ten rezonuje i w sposób ponadnormatywny przedostaje się do mieszkania na dole. Norma ta została przywołana w warunkach technicznych i jej wymogi powinny zostać zachowane z podobną starannością co wymogi normy PN-B-02151-03:1999. Warto w tym miejscu wskazać, iż organ zasadnie wybór sposobu dostosowania stropu do norm akustycznych pozostawił Skarżącemu gdyż również biegły podał wyłącznie przykładowe rozwiązanie i układ poszczególnych warstw stropu. Z tych też względów Sąd mając na uwadze powyższe okoliczności uznał, iz Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie nakazał T. M. wykonanie przebudowy stropu międzykondygnacyjnego oddzielającego lokal nr [...] i lokal nr [...] w ww. budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P. polegającej na usunięciu wszystkich warstw do poziomu cegieł w płycie [...] oraz wykonaniu nowych warstw wygłuszających oraz warstw nośnych zapewniających zachowanie odpowiedniej nośności, jak i izolacyjności akustycznej zgodnie z aktualnie obowiązującymi normami. Wątpliwości Sądu, i co nie jest kwestionowane obecnie przez Skarżącego, nie budzi również fakt wskazania jako adresata decyzji Skarżącego jako obecnego właściciela lokalu. W tym miescu odnosząc się do argumentacji zglosoznej na rozprawie odności wytycznych z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt II SA/Po 217/24 wskazać nalezy, iz wyrok ten zapadł na skutek rozpoznania sprzeciwu T. M. od decyzji kasacyjnej Inspektora Nadzoru Budowlanego . Z tych też względów podnieść należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że w przypadku wyroków wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu organ administracji oraz sąd administracyjny jest związany oceną prawną tylko w zakresie prawidłowości zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. natomiast nie jest związany ocenami prawnymi, które wykraczają poza kwestie związane z prawidłowością zastosowania tego przepisu. Dotyczy to w szczególności wyrażonych w takim wyroku ocen prawnomaterialnych. Dodać warto, że na tle instytucji sprzeciwu wyjaśniono już w orzecznictwie, że art. 64e p.p.s.a. oraz art. 151a § 1 p.p.s.a. należy wykładać w ten sposób, że określony w tych przepisach zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny na skutek sprzeciwu od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie może obejmować oceny tej decyzji w takim zakresie, w jakim przesądzałoby to o prawach podmiotów, które z uwagi na art. 64b § 3 p.p.s.a. nie mogą brać udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym (zob. wyrok NSA z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1319/18, CBOSA). Sąd rozpoznający sprzeciw zobligowany jest niekiedy dokonać również wstępnej oceny prawnomaterialnej niezbędnej dla ustalenia, jakie fakty są istotne dla sprawy, co z kolei warunkuje ocenę, jaki jest zakres uzupełniającego postępowania wyjaśniającego. Ta wstępna ocena prawnomaterialna ma jednak charakter służebny wobec kwestii zasadniczej w sprawie ze sprzeciwu, czyli kwestii zgodności z prawem decyzji kasatoryjnej ocenianej przez pryzmat przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a. i nie determinuje dalszej sytuacji prawnomaterialnej jednostki. Konkluzja ta jest tym bardziej oczywista w sytuacji, w której w sprawie występują strony o sprzecznych interesach – każda z tych stron winna mieć bowiem równe prawo do sprawiedliwego procesu sądowoadmninistracyjnego, w ramach którego może kwestionować m. in. zagadnienia dotyczące wykładni i zastosowania prawa materialnego (art. 45 ust. 1 oraz art. 184 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Tymczasem w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 p.p.s.a. nie stosuje się (art. 64b § 3 p.p.s.a.), a zatem stronami są tylko wnoszący sprzeciw oraz organ wydający decyzję kasatoryjną. Ponadto, wyrok uwzględniający sprzeciw nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 151a § 3 p.p.s.a.) (zob. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II OSK 2112/23). Ponadtto należy mieć na uwadze, iż Sąd w żadnym wypadku nie uznał, że istnieje koniecznośc przeprowadzenia postępowania dowodowego, a wręcz przeciwnie stanął na stanowisku, iż zgromadzony materiał dowodowy nie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W ocenie skladu orzekającego zgromadzony przez organ matweriał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do wniosków dowodowych zgłoszonych przez uczestników postepowania w pismie z dnia 22 maja 2025 r. wskazać należy, iż stosownie do treści przepisu art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jak wynika z przytoczonego przepisu postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym, z uwagi na wszystkie konsekwencje wynikające z art. 133 § 1 P.p.s.a. ma wyłącznie charakter uzupełniający, ograniczający się do dowodów z dokumentów i co więcej, nie służy ustalaniu stanu faktycznego sprawy administracyjnej, albowiem rolą i zadaniem sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola prawidłowości jego ustalenia przez organ. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przeprowadzenie dowodu z protokołów rozpraw cywilnych czy też decyzji z 1963 r. nie było konieczne na gruncie niniejszej sprawy. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na konieczność podjęcia przez Skarżącego działań celem zapewnienia odpowiedniej izolacyjności akustycznej stropu. Z tych też względów w sprawie nie istniały wątpliwości, które mogłyby być wyjaśnione na podstawie przedstawionych dowodów. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił. ----------------------- 16