II SA/Po 335/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego oddala skargę Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 39 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 36 pkt 1 lit. c, art. 41 pkt 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1876 ze zm.; dalej: "u.p.s."), oraz art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz.2096 ze zm.; dalej: "K.p.a."), przyznał M. M. specjalny zasiłek celowy na pomoc w opłatach mieszkaniowych w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi [...] zł, a kryterium dla osoby gospodarującej w rodzinie wynosi [...] zł. Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje tylko i wyłącznie osobom i rodzinom, które spełniają kryteria dochodowe. Zasady tej nie stosuje się jednak do specjalnego zasiłku celowego, który może zostać przyznany także osobom i rodzinom, których dochód przekracza kryterium dochodowe z ustawy o pomocy społecznej. Sformułowanie "może być przyznany" oznacza, że decyzje wydawane na podstawie art. 41 u.p.s. mają charakter uznaniowy, a więc właściwy w sprawie organ administracji po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych, mając na względzie zasady udzielania pomocy społecznej, ma swobodę w podjęciu decyzji co do przyznania takiej pomocy (i jej wysokości). Uznanie administracyjne obejmuje bowiem również prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozeznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nich żądań. Ośrodki pomocy społecznej dysponują ograniczonymi środkami finansowymi, a posiadane fundusze muszą być rozdzielane pomiędzy znaczną liczbę osób wymagających wsparcia. Nie ulega więc wątpliwości, że organ nie może zabezpieczyć wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc, jak również zawsze udzielać świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości. Żaden z przepisów ustawy o pomocy społecznej nie zobowiązuje przy tym organów pomocy społecznej do pełnego pokrycia wszystkich żądań. W wyniku przeprowadzonego wywiadu stwierdzono, że M. M. utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł oraz emerytury z ZUS w wysokości [...] zł. M. M. długotrwale choruje, jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Mimo posiadanych własnych środków finansowych wnioskodawczyni prosi o wsparcie finansowe, gdyż spłaca zaciągnięte kredyty i często brakuje jej finansów na podstawowe potrzeby i opłaty mieszkaniowe. Wnioskodawczyni przedstawiła rachunki za gaz (zaległości w wysokości [...] zł). Obecnie wnioskodawczyni ma zajęcie komornicze ze względu na zaległości w opłatach za gaz. Wysokość egzekucji oraz raty kredytu nie odlicza się jednak od wysokości dochodów. Uzasadniając przyznanie świadczenia w postaci zasiłku celowego specjalnego w wysokości zaproponowanej w sentencji decyzji organ I Instancji wyjaśnił, że świadczenie zostało przyznane w takiej wysokości ze względu na ograniczone możliwości ośrodka pomocy społecznej, konieczność przyznania wsparcia dużej grupie ludzi oraz brak środków finansowych na zaspokojenie potrzeb wszystkich mieszkańców. W 2020 r. wnioskodawczyni otrzymała przy tym pomoc finansową w wysokości [...] zł. W odwołaniu z dnia [...] stycznia 2021 r. M. M. wyraziła niezadowolenie z wysokości przyznanej pomocy finansowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że ustawa o pomocy społecznej w art. 41 przewiduje możliwość przyznania specjalnego zasiłku celowego wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe. Jest to świadczenie wyjątkowe i nie może być traktowane jako pomoc o charakterze ciągłym. Wyjątkowość wskazanego świadczenia wynika przede wszystkim z tego, że beneficjenci nie spełniają ogólnych kryteriów otrzymania pomocy. Ich sytuacja materialna jest na tyle dobra, że powinni oni samodzielnie przezwyciężyć trudności. Przyznanie pomocy takim osobom i rodzinom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i ogromnej liczby beneficjentów oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga absolutnie wyjątkowych okoliczności. Organ pomocy społecznej powinien rozważyć sytuację życiową osoby ubiegającej się o pomoc w kategoriach "przypadku szczególnie uzasadnionego". Odwołująca posiada stałe źródło utrzymania. W 2020 r. otrzymała także pomoc finansową w kwocie [...]zł. W skardze z dnia [...] marca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. M. wyraziła niezadowolenie z wysokości przyznanej pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie 1) art. 107 § 1 pkt 6 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. przez brak poinformowania skarżącej w sposób wyczerpujący o motywach, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę, tj. poprzez wydanie decyzji o charakterze uznaniowym w sposób dowolny, przy jednoczesnym braku zawarcia w decyzji odpowiedniego i popartego dowodami uzasadnienia dlaczego skarżącej przyznano zasiłek w wysokości tak niskiej jak to zostało określone w decyzji, 2) art. 7 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w zakresie podstaw miarkowania wysokości przyznanego skarżącej specjalnego zasiłku celowego, 3) art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w zakresie ustalenia istnienia podstaw do miarkowania wysokości przyznanego skarżącej specjalnego zasiłku celowego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że przyznana skarżącej kwota jest znacznie niższa niż wnioskowana. Jedynie z tytułu zadłużenia z gazowni skarżąca posiada dług rzędu [...] zł. Tymczasem organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji odnosząc się do powodów dotyczących miarkowania wysokości przyznanego zasiłku ograniczył się w praktyce do przytoczenia treści przepisów art. 3 i 4 u.p.s. W uzasadnieniu brak jest jakiegokolwiek dowodu na zbadanie przez organ odwoławczy jakie są faktycznie środki finansowe ośrodka pomocy społecznej w Z., czy też liczby osób objętych opieką tego ośrodka, która uzasadniałaby przyznanie skarżącej zasiłku w wysokości jedynie [...] zł. Ma to istotne znaczenie albowiem w sytuacji, gdy w czterech poprzedzających miesiącach przyznano świadczenia na poziomie [...] zł, [...] zł, [...] zł i [...] zł, organ odwoławczy powinien wyjaśnić a następnie uzasadnić skarżącej dlaczego w kolejnym miesiącu przyznano świadczenie w kwocie niższej pomimo, że skarżąca przedstawiła wezwanie do zapłaty na rzecz sprzedawcy gazu na kwotę [...]zł. Innymi słowy organ odwoławczy winien zbadać, a następnie uzasadnić, jaka zmiana w stosunku do poprzednich miesięcy miała miejsce w strukturze finansowej ośrodka pomocy społecznej i liczbie podopiecznych, która uzasadniała przyznanie specjalnego zasiłku celowego w wysokości [...] zł, a nie w kwocie [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Kontroli Sądu poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], przyznającą M. M. specjalny zasiłek celowy na pomoc w opłatach mieszkaniowych w wysokości [...] zł. Rozpoczynając rozważania prawne w tym zakresie należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. w brzmieniu obowiązującym do dnia [...] maja 2021 r., w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Jak wynika z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w zw. z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1358), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł. Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie organy pomocy prawidłowo wskazały, że dochód skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w listopadzie 2020 r. przekraczał kryterium dochodowe uprawniające do przyznania skarżącej zasiłku celowego na podstawie art. 39 u.p.s. Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, że emerytura M. M. od marca 2020 r., po odjęciu zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie zdrowotne, wynosi [...] zł. W aktach sprawy znajduje się także decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], którą przyznano M. M. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł w okresie od [...] listopada 2019 r. do [...] grudnia 2021 r. Łącznie więc dochód skarżącej wynosi [...] zł miesięcznie. Jak słusznie wskazały organy administracji od dochodu skarżącej nie można było odjąć zajęcia komorniczego na emeryturze w wysokości [...] zł. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 3 u.p.s., za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W wyliczeniu tym nie mieszczą się zajęcia komornicze tytułem spłaty zaległości za gaz, co oznacza, że okoliczność, iż skarżąca spłaca zaległe zobowiązania, pozostawała bez znaczenia dla oceny jej sytuacji dochodowej. Ponadto, nawet gdyby od dochodu skarżącej odliczyć potrącenia komornicze, to również w tym przypadku nie zostałoby spełnione kryterium dochodowe. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca po potrąceniach z powodu egzekwowanych należności otrzymuje łącznie kwotę [...]zł (emerytura w wysokości [...] zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...]zł), która dwukrotne przekracza kryterium dochodowe. Organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w sytuacji braku podstaw – ze względu na przekroczenie kryterium dochodowego - do przyznania skarżącej świadczenia w formie zasiłku celowego w trybie art. 39 u.p.s zasadnie również oceniły, czy okoliczności sprawy uzasadniają przyznanie jej specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu, o których mowa w art. 41 pkt 1 i 2 tej ustawy. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi (pkt 1), a także zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową (pkt 2). Sąd wyjaśnia, że przepis ten w sposób niebudzący wątpliwości przesądza o zupełnie wyjątkowym charakterze specjalnego zasiłku celowego, względnie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu. Przypadek powodujący przyznanie świadczenia na podstawie art. 41 u.p.s. nie może należeć do przypadków zwykłych, powszechnych, zazwyczaj występujących. "Szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu powołanego przepisu to taka sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów kwalifikacyjnych w stosunku do istniejącego stanu rzeczy pozwala stwierdzić, że tak drastyczne, czy tak dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, ale do zdarzeń nadzwyczajnych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, czy wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por. W. Maciejko, P. Zaborniak, Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 202). O tym, czy w sprawie zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek" każdorazowo rozstrzyga organ orzekający w sprawie, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności, w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1077/16 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Specjalny zasiłek celowy powinien być zatem traktowany jako wyjątkowa, szczególna pomoc doraźna na konkretny cel bytowy w sytuacji, gdy uzyskiwany dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a nie jest możliwe uzyskanie potrzebnych środków w ramach własnych działań strony i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Przyznanie tego rodzaju zasiłku powinno uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy (w tym indywidualną sytuację strony i ogólną sytuację pozostałych potrzebujących) oraz cele i zadania pomocy społecznej (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 u.p.s.). Odstępstwo od konieczności spełnienia kryterium dochodowego powoduje, że przyznanie pomocy takim osobom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i dużej liczby uprawnionych oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga wyjątkowych okoliczności. Idąc dalej wskazać należy, że rozpoznanie wniosku o przyznanie zasiłku celowego oraz specjalnych zasiłków celowych opiera się na zasadzie uznania administracyjnego, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę w art. 39 ust. 1 u.p.s. i w art. 41 u.p.s. określenie "może być przyznany", zamiast określenia "przyznaje się". Oznacza to, że nawet spełnienie przez ubiegającego się o zasiłek warunków koniecznych do jego uzyskania nie stwarza po stronie organu obowiązku jego przyznania w wysokości żądanej przez stronę, w celu dostarczania jej środków utrzymania. Wysokość, jak i samo przyznanie świadczenia uzależnione są od możliwości finansowych organu przyznającego pomoc oraz ilości innych osób potrzebujących i zamieszkujących na terenie danej gminy. Ponadto organ oceniając sytuację materialną danej osoby, może wybrać sposób i formę pomocy najbardziej adekwatną, zważając na ograniczone możliwości pomocy społecznej jako instytucji. Jednocześnie organ musi uwzględniać wysokość przyznanych już świadczeń i dokonywać stosownego rozdziału środków tak, aby z pomocy społecznej skorzystała jak największa liczba potrzebujących, gdyż tylko takie postępowanie jest zgodne z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz zasadami wynikającymi z przepisów art. 3 ust. 3 i 4 powołanej ustawy. Nie może zatem swojej pomocy skoncentrować na finansowaniu potrzeb tylko jednej osoby, choćby jej sytuacja materialna, czy też zdrowotna była najtrudniejsza. Zdaniem Sądu decyzja przyznająca skarżącej specjalny zasiłek celowy w wysokości [...] zł nie została podjęta z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne obejmuje prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozpoznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nie żądań. Rozpoznając wniosek organ obowiązany jest wziąć pod uwagę nie tylko sytuację materialną skarżącej, ale również sytuację życiową innych osób i rodzin, często bez żadnego dochodu, zgłaszających się w tym samym czasie po pomoc na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych. Osoby ubiegające się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej muszą zatem liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, gdyż rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie tej pomocy. Zwłaszcza, że organy pomocy społecznej są upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń z uwagi na ograniczone środki finansowe, które muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbę osób wymagających wsparcia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 1866/19). Powszechnie znanym jest przy tym fakt, że ośrodki pomocy społecznej dysponują ograniczonymi środkami finansowymi, a posiadane fundusze muszą rozdzielić pomiędzy rosnącą liczbę osób potrzebujących wsparcia. Skoro zasiłki celowe kierowane są przede wszystkim do osób i rodzin bez żadnego źródła dochodu, bądź o minimalnym dochodzie z przeznaczeniem na dożywianie, to tym bardziej środki pieniężne przeznaczone na specjalne zasiłki celowe dla osób przekraczających kryterium dochodowe są minimalne. Jakkolwiek charakter zgłaszanych potrzeb w postaci pomocy w opłatach mieszkaniowych związany jest z zaspokojeniem potrzeb bytowych skarżącej, niemniej sytuacja skarżącej jest w swoisty sposób stabilna, albowiem skarżąca pobiera stosunkowo wysoką emeryturę, znacznie wyższą od najniższej emerytury krajowej wynoszącej w 2020 r. kwotę [...]zł netto. Dodatkowo skarżąca pobiera zasiłek pielęgnacyjny. Ze znajdującego się w aktach sprawy wezwania do zapłaty wynika przy tym, że na żądaną kwotę [...]zł składają się kwoty należności za gaz za okres od kwietnia do października 2020 r., przy czym należność miesięczna wahała się pomiędzy ok. [...] a [...] zł, średnio około [...] zł miesięcznie. Skarżąca nie była natomiast pozbawiona pomocy organu. Pomimo tego, że znacząco przekracza kryterium dochodowe uprawniające ją do otrzymania zasiłku celowego, organ I instancji stale ją wspiera, choć specjalny zasiłek celowy należy przyznawać wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych. W styczniu 2020 r. skarżąca otrzymała pomoc w postaci specjalnego zasiłku celowego w wysokości [...] zł, w marcu w wysokości [...] zł, we wrześniu w wysokości [...] zł, w październiku w wysokości [...] zł, w listopadzie w wysokości [...] zł i w grudniu w wysokości [...] zł. Łącznie w 2020 r. skarżąca otrzymała więc pomoc finansową w wysokości [...] zł. Odnosząc się do treści pisma pełnomocnika skarżącej wskazać należy, że pomoc społeczna ma charakter subsydiarny, co oznacza, że osoba z niej korzystająca powinna w pierwszej kolejności starać się zaspokoić swoje potrzeby w oparciu o własne środki. Skarżąca nie powinna więc oczekiwać, że środki z pomocy społecznej będą stanowiły dla niej stałe źródło dochodu. Przyznanie świadczenia z pomocy społecznej dla osoby znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej, wskazanej w art. 7 u.p.s., nie jest prawem bezwarunkowym i nie wiąże się z przerzuceniem wszelkich kosztów utrzymania na organy pomocy społecznej będące dysponentami środków publicznych, przeznaczonych na realizację zadań pomocy społecznej. Pomoc społeczna oparta jest bowiem właśnie na zasadzie pomocniczości. Jej celem jest wspieranie osób w trudnej sytuacji życiowej i nie może być ona traktowana jako stałe źródło dochodu służące zaspokajaniu wszystkich i wszelkich zgłoszonych potrzeb. Tym samym, nawet w sytuacji, gdy istnieją podstawy do udzielenia pomocy, osoba uprawniona musi liczyć się z tym, że pomoc może nie zostać jej przyznana, bądź jej wymiar może być ograniczony. Podkreślenia przy tym wymaga, że w rozpoznawanej sprawie organ I instancji przyznał skarżącej specjalny zasiłek celowy, choć Sądowi z urzędu wiadomym jest, że skarżąca cyklicznie składa wnioski o przyznanie jest pomocy finansowej (por. wyroki WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Po 248/20, z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Po 416/20, z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Po 684/20, z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Po 685/20, z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 629/21) i jej sytuacja nie zmienia się od kilku lat. Trudna sytuacja osobista (finansowa) M. M. nie wynika ze zdarzenia nagłego, którego wystąpienia skarżąca nie była w stanie przewidzieć. Skarżąca już od długiego czasu posiada zadłużenie z tytułu opłat za gaz, toczy się przeciwko niej postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela, P. sp. z o.o., o zapłatę należności głównej w wysokości [...] zł (por. wyrok z dnia [...] czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...]), stąd też komornik pobiera skarżącej z emerytury kwotę [...]zł. Sytuacja, w jakiej znalazła się skarżąca, nie jest więc nagła i nieprzewidywalna. Mimo to organy rozstrzygające w sprawie przyznały skarżącej specjalny zasiłek celowy w wysokości [...] zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), oddalił skargę. Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] grudnia 2021 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.), o czym poinformowano strony postępowania.