II SA/Po 341/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego z dnia 9 marca 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia tutejszego Sądu z dnia 26 lutego 2013 r. oraz sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przedmiotowego postanowienia w sprawie ze skargi J. Ł. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej; postanawia 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 26 lutego 2013 r., 2. oddalić wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 26 lutego 2013 r. /-/ W. Batorowicz Zarządzeniem przewodniczącego składu orzekającego Sądu z dnia 11 stycznia 2013 r. został oddalony wniosek skarżącego o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 18 grudnia 2012 r. (k. 87). Następnie postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r., wydanym po rozpatrzeniu na rozprawie odwołania skarżącego od przedmiotowego zarządzenia, Sąd na podstawie art. 103 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił odwołanie (k. 130). W dniu 11 marca 2013 r. skarżący drogą pocztową złożył opatrzony datą 9 marca 2013 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia "wyroku z dnia 26.02.2013r." oraz sporządzenie uzasadnienia "wyroku z dnia 26.02.2013r." i jego doręczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że niewątpliwie pismo skarżącego z dnia 9 marca 2013 r. nie dotyczy wydanego w dniu 18 grudnia 2012 r. wyroku oddalającego skargę, pisemnie uzasadnionego na wniosek skarżącego, który następnie wniósł skargę kasacyjną od przedmiotowego rozstrzygnięcia. Wniosek z dnia 9 marca 2013 r., mimo, że mówił o "wyroku", to z kontekstu całej jego treści i umiejscowienia wśród różnych działań procesowych strony, jednoznacznie wskazuje, że dotyczy postanowienia z dnia 26 lutego 2013 r. oddalającego odwołanie skarżącego od zarządzenia z dnia 11 stycznia 2013 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 18 grudnia 2012 r. Od postanowienia w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia (tak o sprostowaniu lub uzupełnieniu, jak i o odmowie) protokołu rozprawy, o którym mowa w art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. R. Hauser/M. Wierzbowski, PPSA. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2013, komentarz do art. 103; por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 1972 r. sygn. akt II PR 211/72, OSNCP 1972/11/210 i z dnia 18 listopada 1982 r. sygn. akt I CZ 115/82, LEX nr 8491; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2007 r. sygn. akt I OSK 1814/06, LEX nr 399413). Tego rodzaju postanowienie nie wymaga zatem uzasadnienia (tak B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz LEX 2011, komentarz do art. 103). Przy tym, gdyby było postanowieniem zaskarżalnym, sąd obowiązany byłby z urzędu sporządzić jego uzasadnienie i doręczyć je stronom (art. 163 § 1 i 2 p.p.s.a.). Postanowienie, o ile ustawa dopuszcza jego odrębne zaskarżenie zażaleniem, uzasadniane jest zawsze z urzędu, nie zaś na wniosek strony. Wobec tego, nawet gdyby postanowienie z dnia 26 lutego 2013 r. było postanowieniem zaskarżalnym, to wniosek o sporządzenie uzasadnienie takiego postanowienia byłby bezskuteczny z uwagi na ustawowy obowiązek uzasadnienia takiego orzeczenia z urzędu i doręczenia go stronom. W konsekwencji uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia wydanego w przedmiocie uzupełnienia protokołu rozprawy jest wnioskiem niedopuszczalnym w rozumieniu art. 88 p.p.s.a., bowiem powołana ustawa w ogóle nie przewiduje możliwości złożenia takiego wniosku, a co za tym idzie nie przewiduje żadnego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku przez stronę. Innymi słowy, brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, skoro wniosek nie dotyczy terminu procesowego (por. R. Hauser/M. Wierzbowski, op. cit., komentarz do art. 88). Wobec powyższego wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w punkcie I sentencji. Skoro ustawa nie przewiduje możliwości odrębnego zaskarżenia postanowienia sądu wydanego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy (tego rodzaju postanowienia mogą być kwestionowane jedynie w postępowaniu kasacyjnym na warunkach określonych w art. 191 p.p.s.a.) i sąd nie ma obowiązku sporządzenia uzasadnienia takiego postanowienia (art. 103 i art. 194 § 1 p.p.s.a.), to należało wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia takiego postanowienia – a konkretnie oddalającego zażalenie na zarządzenie przewodniczącego oddalające wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy – oddalić (bez jego merytorycznego rozpatrzenia.). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 163 § 1 i art. 141 § 3 w zw. z art. 167 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie II sentencji. /-/ Wiesława Batorowicz