II SA/Po 382/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2014r. wniosku radcy prawnego M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia oddalić wniosek. /-/ K. Witkowicz-Grochowska W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2013 r., Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania radcę prawnego M. M. (k. 36 akt sąd.). W dniu 21 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11 września 2013 r. oraz na podstawie art. 203 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniósł o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne w sprawie jest, że radcy prawnemu ustanowionemu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy należy się wynagrodzenie od Skarbu Państwa, jest ono wypłacane na wniosek. Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 tego rozporządzenia. Przepis § 16 rozporządzenia określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia, a mianowicie przepis ten stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej złożony przez wyznaczonego radcę prawnego nie zawiera stosownego oświadczenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, LEX 242945, postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ390/08). Mając powyższe na uwadze oddalić należy wniosek pełnomocnika na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 3 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska