II SA/Po 400/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [..] 2009 r. Nr [..] w przedmiocie przywrócenia do służby uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia mnożnika 0,98 kwoty bazowej oraz w części dotyczącej przyznania świadczenia pieniężnego. /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga Komendant Miejski Policji w P. decyzją z dnia [...] lutego 2009r. Nr [...]na podstawie art. 104 kpa, art. 42 ust. 1, 2, 4, 5, 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) przywrócił do służby z dniem 1 marca 2009r. byłego funkcjonariusza Policji w służbie stałej st. post. T. Cz. - policjanta Ogniwa i Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w P., na tożsame, równorzędne stanowisko policjanta w 2 grupie zaszeregowania z mnożnikiem 0,98 kwoty bazowej, służącym do ustalenia stawki uposażenia zasadniczego [...]zł i dodatkiem służbowym w kwocie [...] zł. Jednocześnie przyznał wymienionemu wyżej policjantowi za okres 2 miesięcy pozostawania poza służbą, licząc od dnia 1 stycznia 2009r. do 28 lutego 2009r. świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem ze służby. Organ zaznaczył, że kwota bazowa została określona w art. 18 ust. 1 pkt 2 ppkt d ustawy budżetowej na 2006 rok z dnia 17 lutego 2006r. (Dz.U. z 2007r. Nr 35, poz. 244) w wysokości 1.459,84 zł. W uzasadnieniu decyzji Komendant Miejski Policji wskazał, iż postanowieniem z [...]grudnia 2006r., sygn. akt [...] , Prokurator Prokuratury Okręgowej w P., z uwagi na postawiony T. Cz. zarzut popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk, zawiesił go w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji na czas nieokreślony. Po upływie 12 miesięcy zawieszenia Komendant Miejski Policji rozkazem personalnym z [...] stycznia 2008r. nr [...]zwolnił T. Cz. ze służby w Policji z dniem 31 stycznia 2008r. Wskutek odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. T. Cz. wniósł skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 6 listopada 2008r., sygn. akt IV SA/Po 106/08, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzający ją rozkaz personalny. W dniu 16 lutego 2009r. T. Cz., w związku z powołanym wyrokiem Sądu, złożył wniosek o przywrócenie go do służby na stanowisko równorzędne. Komendant Miejski Policji wyjaśnił, iż w myśl art. 42 ust. 1 ustawy o Policji uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę do przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Takie samo świadczenie przysługuje osobie, jeżeli po przywróceniu do służby okaże się, że mimo zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby, nie może być do niej dopuszczona, gdyż po zwolnieniu zaistniały okoliczności powodujące niemożność jej pełnienia (art. 42 ust. 5 ustawy o Policji). Organ stwierdził, iż przyznając T. Cz. świadczenie pieniężne za okres 2 miesięcy pozostawania poza służbą wzięto pod uwagę jego ponad ośmioletni staż służby w Policji, pozostające w mocy - po przywróceniu do służby - zawieszenie w czynnościach służbowych, toczące się nadal postępowanie karne o czyn z art. 231 § 1 kk, a także złożone oświadczenie o pozostawaniu bez zatrudnienia i bez zasiłku dla bezrobotnych w okresie oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu administracyjnego. W związku z tym, świadczeniem pieniężnym objęty został okres od uprawomocnienia się wyroku do dnia poprzedzającego datę przywrócenia do służby. Ponieważ w okresie tym T. Cz.nie był funkcjonariuszem Policji, przy wypłacie świadczenia nie ma zastosowania art. 124 ust. 1 ustawy o Policji (uoP). Komendant Miejski zaznaczył, że powstanie prawa do uposażenia i data podjęcia służby określone zostaną odrębna decyzją, jeżeli T. Cz. w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby zgłosi pisemną gotowość niezwłocznego jej podjęcia, chyba że po zgłoszeniu do służby zaistnieją okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby. W dniu 25 lutego 2009r., tj. w dniu, w którym T. Cz. odebrał powyższą decyzję, zgłosił gotowości niezwłocznego podjęcia służby w Policji. Następnie wniósł odwołanie od powyższej decyzji Komendanta Miejskiego Policji w P.w części dotyczącej wysokości mnożnika 0,98 kwoty bazowej wysokości stawki uposażenia zasadniczego 1.430 zł oraz świadczenia pieniężnego za pozostawanie poza służbą. Jego zdaniem organ I instancji podejmując zaskarżoną decyzję w kwestii mnożnika kwoty bazowej i wysokości uposażenia powinien był zastosować prawo obowiązujące na dzień jej wydania zgodnie z zasadą praworządności (art. 7 Konstytucji RP), a nie prawo obowiązujące na dzień zwolnienia go z Policji. Zaznaczył, że z uwagi na to, iż po wniesieniu niniejszego odwołania zmieniło się rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, Wojewódzki Komendant Policji obowiązany będzie uwzględnić stan prawny z dnia odwołania i przyznać uposażenie według nowego mnożnika. Odwołujący zarzucił również, iż organ I instancji przyznając świadczenie pieniężne za pozostawanie poza służbą nie uwzględnił jego słusznego interesu i przyznał świadczenie jedynie za 2 miesiące. Wskazał, że w okresie tym był bezrobotny i pozostawał na utrzymaniu żony i rodziny. Zmuszony był też ponieść koszty adwokata w toczącej się sprawie karnej w wysokości [...] zł. Nadmienił, że w najbliższym czasie urodzić ma mu się dziecko. Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w P. decyzją z dnia[...] kwietnia 2009r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swe orzeczenie stwierdził, że zaskarżona decyzja rozstrzyga tylko o przywróceniu do służby z dniem 1 marca 2009r. na stanowisko równorzędne z zajmowanym przed rozwiązaniem stosunku służbowego, a nie o dopuszczeniu policjanta do służby, które uzależnione jest od złożenia przez przywróconego do służby gotowości niezwłocznego jej podjęcia. Wynika to z treści art. 42 ust. 2 uoP, który stanowi, że jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od dnia przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3. Gotowość niezwłocznego podjęcia służby policjant zgłosił w dniu otrzymania zaskarżonej decyzji, tj. [...] lutego 2009r. Prawo do uposażenia w przypadku policjanta przywróconego do służby powstaje nie z dniem przywrócenia do służby, lecz z dniem podjęcia służby. Data podjęcia służby na określonym stanowisku i przysługujące od tej daty uposażenie, a także okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie służby winny być - w omawianym przypadku - określone w odrębnej decyzji, wydanej po uprawomocnieniu się decyzji o przywróceniu do służby. Jeżeli do tego czasu uchylony zostanie środek zapobiegawczy, policjantowi określone zostanie uposażenie w 2 grupie zaszeregowania z mnożnikiem obowiązującym w dniu wydania rozkazu. Mając to na względzie organ odwoławczy znał za nietrafny zarzut naruszenia art. 99 ust. 1 i art. 124 ust. 2 uoP oraz przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania w usługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Skoro T. Cz. został zawieszony w czynnościach służbowych i do dnia wydania zaskarżonej decyzji zawieszenie nie zostało uchylone to mnożnik kwoty bazowej i uposażenie zasadnicze należało określić odpowiednio do posiadanego w dniu zwolnienia ze służby. W myśl art. 124 ust. 2 uoP dopiero po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Organ II instancji przyjął, że skoro wobec T. Cz. toczy się nadal postępowanie karne o czyn będący przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych i aktualne pozostaje postanowienie o zawieszeniu w czynnościach służbowych, przyznanie innego mnożnika kwoty bazowej, niż obowiązującego w dniu zastosowania środka zapobiegawczego stanowiłoby rażące naruszenie art. 124 ust. 2 uoP. Odnosząc się do zarzutu przyznania świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą Komendant Wojewódzki wskazał, że przepis art. 42 ust. 5 uoP określa jedynie maksymalna i minimalną granicę tego świadczenia (nie więcej niż za okres 6 miesięcy, nie mniej niż za okres 1 miesiąca), pozostawiając rozstrzygnięcie w tym zakresie organowi. Zdaniem organu odwoławczego Komendant Miejski Policji przyznając świadczenie za okres 2 miesięcy zarówno uwzględnił interes społeczny, jak i słuszny interes policjanta, uwzględnił bowiem pozostający w mocy środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych oraz toczące się postępowanie karne o czyn z art. 231 § 1 kk, ponad ośmioletni nienaganny staż służby oraz oświadczenie, że po zwolnieniu ze służby T. Cz. pozostawał na utrzymaniu żony. Jednocześnie organ II instancji nadmienił, że policjant nawet w przypadku gdyby nie został zwolniony ze służby i pozostawał w stosunku w tym okresie, pobierałby uposażenie w wysokości 50 % ostatnio należnego uposażenia, zgodnie z art. 124 § 1 uoP. T. Cz. wniósł skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Komendanta Policji w P. w części dotyczącej mnożnika kwoty bazowej będącej podstawą do naliczenia uposażenia oraz w części dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pozostawania poza służbą, powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nadto wskazał, organ II instancji winien był uwzględnić zarówno stan faktyczny, jak i prawny obowiązujący w dniu rozpatrywana odwołania. Skarżący wskazał, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie obowiązywał już w grupie 2 uposażenia mnożnik 0,98, lecz 1,30 z uwagi na to, że został on zmieniony nowelą do rozporządzenia, a zatem niedopuszczalne było jego zastosowanie. Odnosząc się do kwestii świadczenia pieniężnego wskazał, iż organy obu instancji nie uwzględniły faktu, że istnieje poważna wątpliwość co do popełnienia przez niego przestępstwa polegającego na niedopełnieniu obowiązku nałożenia mandatu karnego za wykroczenie, z uwagi na brak takiego obowiązku prawnego i możliwość odstąpienia od karania mandatem na zasadzie art. 41 kodeksu wykroczeń. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Komendant Policji w P. wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i to z przepisami obowiązującym w dacie jej wydania. Badając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja w części w jakiej dotyczy ustalenia mnożnika 0,98 kwoty bazowej oraz w części dotyczącej przyznania świadczenia pieniężnego została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 42 ust. 5 w związku z art. 42 ust. 1 uoP, art. 124 ust. 2 uoP oraz § 2, § 1 pkt 2 oraz załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lutego 2009r. zmieniającego rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego - Dz. U. Nr 30, poz. 201), dalej: rozporządzenie zmieniające, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W pierwszej kolejności zważyć należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że jeżeli skarżący objął skargą jedynie część decyzji, to pozostała jej część jako niezaskarżona stała się prawomocna z chwilą upływu terminu do wniesienia skargi (art. 269 kpa). Mając to na uwadze stwierdzić należy, że granice niniejszej sprawy ograniczają się do oceny zaskarżonej decyzji w części dotyczącej - jak już wyżej wskazano - ustalenia mnożnika 0,98 kwoty bazowej oraz przyznania świadczenia pieniężnego. Skarżący zaskarżył bowiem decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2009r. jedynie w tym zakresie. W tej sytuacji przedmiot niniejszej sprawy sprowadza się do zbadania dwóch kwestii: 1) czy skarżącemu policjantowi przywracanemu do służby w Policji, zawieszonemu w pełnieniu obowiązków służbowych, przysługuje z chwilą przywrócenia do służby uposażenie liczone według mnożnika kwoty bazowej obowiązującego w dniu wydania decyzji o przywróceniu (jak twierdzi skarżący), czy według mnożnika obowiązującego w dniu zwolnienia go ze służby (jak twierdzi organ) oraz 2) czy organ nie naruszył art. 42 ust. 5 uoP przyznając skarżącemu za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem za okres 2 miesięcy. Odnosząc się do pierwszego z postawionych problemów wyjaśnić trzeba, że w postępowaniu dotyczącym przywrócenia policjanta do służby oraz przyznania mu świadczenia pieniężnego za pozostawanie poza służbą, obowiązują zasady ogólne postępowania administracyjnego. Jedną z fundamentalnych zasad tego postępowania jest zasada praworządności (legalności) uregulowana w art. 6 kpa. Zgodnie z nią organy administracji publicznej zobowiązane są do działania w oparciu o obowiązującą normę prawną. Oznacza to, że organ zobowiązany jest do wydania decyzji na podstawie przepisów prawa materialnego obowiązujących w dacie orzekania, o ile z przepisów szczególnych nie wynika zasada odwoływania się do regulacji wcześniejszych. Jeżeli zatem w dacie orzekania obowiązują już inne przepisy, to organ odwoławczy musi orzekać biorąc pod rozwagę stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydawania ostatecznego rozstrzygnięcia (vide: wyrok NSA z 18 września 2008r., II OSK 138/07, Lex nr 508498, wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2008r., sygn. VII SA/Wa 7/08, Lex nr 477188). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, zaskarżona decyzja w części dotyczącej ustalenia uposażenia według nieobowiązującego w dacie jej wydania mnożnika 0,98 kwoty bazowej została wydana z naruszeniem powołanego art. 6 kpa oraz § 2 i § 1 pkt 2 rozporządzenia zmieniającego i załącznika nr 1 Lp. 17 do tego rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie. Przypomnieć należy, że Wojewódzki Komendant Policji w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] lutego 2009r., którą to decyzją przywrócono skarżącego do służby z dniem 1 marca 2009r. na tożsame, równorzędne stanowisko policjanta w drugiej grupie zaszeregowania z mnożnikiem 0,98 kwoty bazowej służącym do ustalenia stawki uposażenia zasadniczego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji uznał, że skoro uposażenie w przypadku policjanta przywróconego do służby powstaje nie z dniem przywrócenia do służby, lecz z dniem podjęcia służby, to przysługujące od tej daty uposażenie powinny być określone w odrębnej decyzji wydanej przez organ I instancji po uprawomocnieniu się decyzji o przywróceniu do służby. Zaznaczył przy tym, że jeżeli do tego czasu uchylony zostanie zastosowany wobec skarżącego środek zapobiegawczy to zostanie przyznane mu uposażenie w 2 grupie zaszeregowania z mnożnikiem obowiązującym w dniu wydania rozkazu. Przede wszystkim stwierdzić należy, że Wojewódzki Komendant Policji w zaskarżonej decyzji przyjął wykluczające się stanowiska. Orzekł bowiem o przywróceniu skarżącego do służby określając jego uposażenie w wysokości z chwili zwolnienia ze służby, jednocześnie uznał, że skoro uposażenie powstaje w przypadku przywrócenia do służby z dniem jej podjęcia, to zostanie ono przyznane w 2 grupie zaszeregowania z mnożnikiem obowiązującym w dniu wydania rozkazu, ale dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji o przywróceniu do służby. W ocenie Sądu organ odwoławczy powołując się na fakt, że skarżący pomimo przywrócenia go do służby jest nadal zawieszony w czynnościach służbowych dokonał błędnego zastosowania art. 124 ust. 2 uoP, a przez to błędnie uznał, że mnożnik kwoty bazowej uposażenia należało określić odpowiednio do posiadanego w dniu zwolnienia ze służby. W myśl powołanego przepisu po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Przepis ów należy czytać łącznie z art. 124 ust. 1 uoP, który stanowi, iż policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50 % ostatnio należnego uposażenia. Z powołanym przepisów wynika, że znajdują one zastosowanie jedynie do policjantów zawieszonych w czynnościach służbowych, a nie do policjantów, którzy po przywróceniu do służby pozostają zawieszeni w czynnościach służbowych. Ponadto, co najważniejsze, przepis art. 124 ust. 2 uoP reguluje kwestie związane z zawieszoną częścią uposażenia zawieszonego policjanta oraz obligatoryjnymi podwyżkami wprowadzonymi w okresie zawieszenia, których on nie otrzymał, a do których ma prawo po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego pod warunkiem, że nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Oznacza to, że przepis ów nie odnosi się do uposażenia policjanta, który wskutek uchylenia przez sąd administracyjny decyzji o zwolnieniu ze służby (art. 42 ust. 1 uoP) zostaje następnie do niej przywrócony, pomimo nadal obowiązującego postanowienia o zawieszeniu w czynnościach służbowych. W ocenie Sądu brak jest przepisu szczególnego wobec art. 6 kpa, który określałby, że uposażenie policjanta przywróconego do służby należy określić według mnożnika kwoty bazowej obowiązującego w dniu zwolnienia ze służby. Ponadto w myśl art. 42 ust. 1 uoP uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Skoro policjant w wyniku przywrócenia do służby otrzymuje stanowisko równorzędne z zajmowanym przed zwolnieniem, a zwolnienie zostało uznane przez sąd za bezprawne, to brak jest podstaw do tego by określić jego uposażenie na poziomie przed zwolnieniem ze służby. W tej sytuacji niepozostawanie przez policjanta w służbie przez okres zwolnienia i niekorzystanie w tym okresie ze zmian uposażenia (mnożnika kwoty bazowej) wynikających z nowelizacji rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, jest jedynie skutkiem wadliwej decyzji organu o zwolnieniu ze służby. Niedopuszczalne jest więc przenoszenia skutków wadliwej decyzji organu Policji o zwolnieniu ze służby na policjanta następnie do tej służby przywróconego. Mając na względzie powyższe, zdaniem Sądu, organ odwoławczy wydając decyzję w dniu [...] kwietnia 2009r. winien był zastosować przepisy rozporządzenia zmieniającego, które zgodnie z jego § 3 weszły w życie z dniem ogłoszenia, tj. z dniem 25 lutego 2009r. Przepis § 2 tegoż rozporządzenia stanowi, że zaszeregowanie stanowisk służbowych policjantów do poszczególnych grup zaszeregowania i odpowiadające im policyjne stopnie etatowe, stawki uposażenia zasadniczego oraz warunki ich otrzymywania określone w rozporządzeniu z 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia policjantów (...), w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się przy ustaleniu wysokości uposażeń przysługujących policjantom od dnia 1 stycznia 2009r. W załączniku Nr 2 (Tabela zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów do poszczególnych grup oraz odpowiadających im policyjnych stopni etatowych) policjant na stanowisku policjanta tj. stanowisku odpowiadającym stanowisku skarżącego został zaszeregowany do 2 grupy zaszeregowania. Zgodnie zaś z załącznikiem Nr 1 (Tabela grup zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów oraz odpowiadających im stawek uposażenia zasadniczego wyrażonych w postaci mnożników kwoty bazowej) policjantowi zaszeregowanemu do 2 grupy przysługuje uposażenie zasadnicze w wysokości 1,30 kwoty bazowej (Lp. 17 załącznika Nr 1). Dokonując oceny drugiego z postawionych przez skarżącego zarzutów Sąd doszedł do przekonania, że organ odwoławczy naruszył art. 42 ust. 5 uoP przyznając skarżącemu za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem za okres jedynie 2 miesięcy. Bezsporne w sprawie jest, że T. Cz. pozostawał poza służbą od dnia 9 stycznia 2008r., tj. od dnia wydania przez Komendanta Miejskiego Policji w P. rozkazu personalnego o zwolnieniu skarżącego ze służby (z rygorem natychmiastowej wykonalności) do dnia przywrócenia do służby, tj. do dnia 1 marca 2009r., jak wynika z niezaskarżonej części decyzji Wojewódzkiego Komendanta Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2009r. Okres ten wyniósł więc przeszło rok. Jak wskazał, w okresie tym pozostawał na utrzymaniu żony i rodziny. Zgodnie z art. 42 ust. 5 uoP policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Przepis ów pozostawia uznaniu organu kwestię wysokości przyznanego świadczenia. Niemniej jednak przepis ten należy widzieć w kontekście art. 42 ust. 1 uoP, który mówi, iż podstawę do przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne stanowi uchylenie decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości. Oznacza to, że świadczenie pieniężne wypłacane na podstawie art. 42 ust. 5 uoP ma charakter rekompensaty za okres pozostawania poza służbą. Zdaniem Sądu Wojewódzki Komendant nie miał podstaw do tego, by przy ocenie wysokości świadczenia uwzględnić fakt, iż skarżący po przywróceniu do służby "jest zawieszony w czynnościach służbowych i toczy się przed sądem postępowanie karne o czyn z art. 231 § 1 kk". Okoliczność zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych nie pozostaje w związku z sytuacja unormowaną w art. 42 ust. 5 uoP. Tym samym nie ma w ogóle znaczenia przy ustalaniu wysokości przysługującego na tej podstawie świadczenia pieniężnego. Przedmiotowe świadczenie - co raz jeszcze należy podkreślić - ma bowiem charakter odszkodowawczy za okres pozostawania poza służbą za niezgodne z prawem zwolnienie policjanta ze służby (vide: wyrok NSA z dnia 13 maja 2008r. I OSK 811/07). Mając na względzie wykazane powyżej naruszenia przepisów prawa materialnego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Ponownie rozpoznając sprawę organ orzekający zobowiązany będzie - mając na uwadze treść art. 153 p.p.s.a. - uwzględnić ocenę prawna i wskazania Sądu zawarte w niniejszym wyroku. /-/ B.Drzazga /-/ E.Brychcy /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak MK