II SA/Po 410/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. J. na akt Starosty Konińskiego z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S. Michalski W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (200zł) H. J., w terminie otwartym na uiszczenie opłaty, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k.13). W uzasadnieniu wniosku podał, że jest przeciętnym obywatelem, nie ma zasobów pieniężnych, żyje ze skromnej pensji, a zwrot 425zł nie jest wart tego, aby ponosić dodatkowe opłaty sądowe. Oświadczył przy tym, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Zamieszkują w budynku o pow. 100m² i posiadają nieruchomość rolną o powierzchni 10 arów. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 2.650zł miesięcznie. Pismem z dnia 12 lipca 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych za okres od 01 stycznia 2010 roku, przedłożenie spisu średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego oraz udokumentowania przekazanych informacji fakturami VAT lub rachunkami, a ponadto do złożenia oświadczenia o wszystkich posiadanych pojazdach podlegających obowiązkowi rejestracji. Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków, a w piśmie z dnia 15 lipca 2010 roku wyjaśnił, że nie posiada żadnych rachunków, czy faktur. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych; porównania przychodów z kosztami utrzymania koniecznego rodziny. Skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania nawet w części. Brak możliwości udokumentowania wysokości kosztów utrzymania koniecznego w żaden sposób nie usprawiedliwia zaniechania przedłożenia oświadczenia o wysokości tych kosztów, przedłożenia wyciągu z posiadanych rachunków bankowych, czy też przedłożenia oświadczenia o posiadanych pojazdach. Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Niemniej podkreślić należy, że Wnioskodawca zgromadził znaczny majątek w porównaniu z wysokością kosztów sądowych (nieruchomość). Posiada także stałe źródło dochodu. Deklarowanych średni dochód w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 1325zł miesięcznie. Tym samym ponad sześciokrotnie przewyższa wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Stały dochód i posiadany majątek stwarzają realną możliwość wsparcia się niewielkim kredytem lub pożyczką. Tym samym aktualny ciężar finansowy, opłata w wysokości 200,00zł, może zostać sfinansowany z przyszłych dochodów, a spłacana z tego tytułu rata nie będzie odczuwalnym uszczerbkiem w miesięcznych dochodach rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski