II SA/Po 459/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-07-01

Skład orzekający: Elwira Brychcy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, która nie podlega samodzielnemu wykonaniu, może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest aktem, który nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ ma charakter przygotowawczy i nie powoduje skutków prawno-rzeczowych ani nie upoważnia do rozpoczęcia robót. W związku z tym nie może spowodować znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym nie zachodzą przesłanki do wstrzymania jej wykonania.
Stan faktyczny
Klub złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o środowiskowych uwarunkowaniach wydobycia torfu. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że inwestor mógłby rozpocząć realizację przedsięwzięcia, nieodwracalnie przekształcając środowisko, zanim decyzja zostanie sądowo skontrolowana. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2015 r. wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Klubu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia oddala wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Brychcy Sygn akt II SA/Po 459 /15 Uzasadnienie Klub z siedzibą w Ś. złożył skargę na decyzję SKO z dnia [...] 03.2015 r. utrzymującą w mocy decyzje nr [...]z dnia [...].01.2015 r. Burmistrza, który z powołaniem na przepisy art. 71 ust.1 i 2, art.75 ust.1 pkt.4, art.82 ustawy z 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U z 2013 r. poz.1235 ) § 3 ust.1 pkt.40 lit.a rozporządzenia z dnia 9 .11.2010 r. Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz.U z 2013 poz.1397 ) orzekł o realizacji przedsięwzięcia polegającego na wydobyciu torfu zbywalnego w stanie naturalnym dla rolnictwa i ogrodnictwa przewidzianego do realizacji na działce nr ewid. [...] obręb C. Skarżący zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że na podstawie obecnej, ostatecznej w administracyjnym toku postępowania, decyzji środowiskowej II instancji, Inwestor mógłby wystąpić o decyzje zezwalające na realizację przedsięwzięcia i zrealizować je, lub rozpocząć jego realizację, przekształcając nieodwracalnie środowisko, zanim prawidłowość decyzji środowiskowej zostanie sądowo skontrolowana. Wprawdzie w dotychczasowym orzecznictwie utrwalona była teza, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie posiada w ogóle przymiotu "wykonalności", ponieważ nie podlega samodzielnemu wykonaniu, a może co najwyżej być podstawą do występowania o inne, dopiero podlegające wykonaniu decyzje — tym samym nie ma podstaw do wstrzymywania jej wykonania (np. II OZ 658/10; II OSK 2028/10; II SA/Wr 433/10, SA/Kr 880/10 i in.) jednakże ostatnio pojawiła się też inna linia orzecznicza, zgodnie z którą decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może być np. przedmiotem "rygoru natychmiastowej wykonalności" (II OSK 2169/11, IV SA/Wa 442/14), z czego logicznie wynika, że jednak posiada ona przymiot wykonalności - przejawiającej się w tym, że nadaje ona inwestorowi uprawnienie do wystąpienia, na jej podstawie, o kolejne decyzje, zezwalające na realizację inwestycji. Tj. wykonalność decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy identyfikować z możliwością posługiwania się taką decyzją przed organami wydającymi kolejne decyzje. Jeżeli decyzji środowiskowej można nadawać rygor natychmiastowej wykonalności, to logicznie uznać trzeba, że można również wstrzymać jej .wykonanie. Przytoczona wyżej linia orzecznictwa byłaby więc błędna. W spójnym systemie prawnym nie da się bowiem utrzymywać, że decyzja środowiskowa nie ma przymiotu wykonalności, a równocześnie że można nadawać jej rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania aktu ma jego charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W tym kontekście przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja określająca warunki wydobycia torfu w stanie naturalnym dla rolnictwa i ogrodnictwa nie mieści się w katalogu aktów nadających się do "wykonania" Argumenty skarżącego zawarte we wniosku są chybione ponieważ sprawa administracyjna nie weszła na etap, który nadawałby się do egzekucji , a tym samym nie wymaga wstrzymania wykonania. Wskazać bowiem należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej oraz wydania ostatecznej zgody na realizację przedsięwzięcia.. Ma ona na celu wyłącznie ustalenie, czy planowane przedsięwzięcie może zostać zrealizowane zgodnie z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych zmierzających do rozpoczęcia eksploatacji złoża. Zaskarżona decyzja nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym Sąd Administracyjny w na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło