II SA/Po 463/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tomasz Świstak Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu 25 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej – adw. Z. P. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyżej opisanego wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pełnomocnik wyjaśnił, iż wyrokiem z dnia 23 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił inną skargę D. B. dotyczącej tej samej materii lecz innego okresu. W związku z powyższym skarżąca była przekonana, iż w kolejnych, zawisłych przed tym Sądem, sprawach uzyska korzystne dla siebie rozstrzygnięcie i pozostawała w niezawinionym błędzie, co do wyniku sprawy. Dopiero w dniu 25 sierpnia 2015 r. skarżąca przekonana o pozytywnych dla siebie wynikach pozostałych spraw, w tym sprawy niniejszej, ustaliła, iż wyrok wydany w dniu 13 sierpnia 2015 r. jest odmienny od orzeczenia Sądu z dnia 23 lipca 2015 r. W tej sytuacji jej wniosek o sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie był spóźniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 2 wymienionej ustawy strona domagająca się przywrócenia terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przyjmując, iż przeszkoda w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 sierpnia 2015 r. ustała w dniu 25 sierpnia 2015 r., kiedy to strona skarżąca dowiedziała się o treści tego orzeczenia, uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i podlega rozpoznaniu. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca niewątpliwie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia, który zgodnie art. 141 § 2 p.p.s.a. upłynął z dniem 20 sierpnia 2015 r., niemniej nie wykazała zasadności wniosku przywrócenie terminu, bowiem nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r. o sygn. II OZ 102/12, z 13 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GZ 921/14, z 20 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GZ 896/14, z 12 lutego 2015 r. o sygn. akt I OZ 91/15 – wszystkie dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie wskazał takiej nadzwyczajne okoliczności pozwalające stwierdzić, iż do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Zauważyć należy, iż strona była w sprawie, od momentu złożenia skargi, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, który to został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Zaniedbania tego pełnomocnika w tym niedochowanie terminów do dokonania czynności w postępowaniu obciążają stronę i nie uwalniają jej od winy w niezachowaniu terminu (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2014 r. o sygn. akt I FZ394/14 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Błędne przeświadczenie strony, czy też jej pełnomocnika, iż w sprawie został wydany taki sam wyrok jak w innej sprawie i niepojawienie się na rozprawie sądowej oraz niezasięgnięcie informacji o wydanym orzeczeniu świadczy o oczywistym niedbalstwie i niedopilnowaniu prowadzonej w sądzie sprawy. Niedbalstwo to jest szczególnie widoczne w odniesieniu do działań profesjonalnego pełnomocnika bowiem świadczy o nieznajomości stanu sprawy, względnie nieznajomości procedury sądowej. Nawet teoretycznie zakładając, iż dwie sprawy mają identyczny stan faktyczny i prawny to strona, a zwłaszcza profesjonalny pełnomocnik, musi się liczyć, iż Sąd w różnych składach może dokonać rożnej interpretacji przepisów i wydać różne rozstrzygnięcia. Taka potencjalna możliwość wynika wprost z konstytucyjnej zasady niezawisłości sędziów. W tej sytuacji wobec braku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 sierpnia 2015 r. Sąd postanowił odmówić uwzględnienia wniosku od przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. O powyższym orzeczono na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. Tomasz Świstak.