II SA/Po 472/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. wniosku L. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. I. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009r. nr [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski L. U., po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, zgłosił swój udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym i wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą schorowaną, w trudnej sytuacji materialnej, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wnioskodawca uznał, że nie powinien ponosić kosztów błędów popełnionych przez organy administracji publicznej oraz sąd. Wskazał przy tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Zamieszkują w budynku o pow. 120m². Posiadają nieruchomości rolne o pow. 5ha, sprzęt rolniczy oraz trzy budynki gospodarcze o łącznej pow. 710m². Wnioskodawca posiada oszczędności (10tys. zł). Oświadczył przy tym, że jedynym dochodem rodziny jest jego renta chorobowa w wysokości 470zł brutto miesięcznie. Pismem z dnia 06 sierpnia 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: - przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata dotyczących Wnioskodawcy i jego domowników, - przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres od 01 stycznia 2010 roku, - udokumentowania rodzaju i wysokości miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego rodziny, - określenia wysokości przychodów, jakie przynoszą posiadane nieruchomości. Wnioskodawca nie wykonał nałożonych na niego obowiązków, a w piśmie z dnia 16 sierpnia 2010 roku oświadczył, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, zastrzegł, że wyjawił wszystkie posiadane składniki majątkowe oraz stwierdził, że nie rozumie, dlaczego oczekuje się od niego bardziej szczegółowych wyjaśnień. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2010 roku wyjaśniono Wnioskodawcy, że jego oświadczenie majątkowe jest niewystarczające do określenia zdolności płatniczych oraz budzi wątpliwości. Ponownie wezwano go do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Pomimo upływu zakreślonego terminu Wnioskodawca nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe Wnioskodawcy jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Wnioskodawca uchylił się od obowiązku przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych oraz odpisów zeznań podatkowych. Nieznane pozostają koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawcy i jego rodziny. Wezwanie do określenia sytuacji majątkowej w zakresie dochodów, jakie przynoszą posiadane nieruchomości również nie zostało wykonane. W tym stanie rzeczy nadal niewyjaśnione pozostaje źródło deklarowanych przez Wnioskodawcę zdolność do gromadzenia oszczędności (10tys. zł); wskazać należy, że ujawniony dochód w przeliczeniu na jedną osobę to 235 zł brutto miesięcznie. Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony Wnioskodawcy skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S.Michalski